"Jika mana-mana agama berpeluang untuk memerintah England, malah Eropah, dalam masa seratus tahun akan datang, ia mungkin Islam" --George Bernard Shaw Ahli-ahli politik Eropah telah mula menimbulkan keraguan secara terbuka tentang kemasukan Turki ke dalam EU. Menteri Kewangan Austria, Karl-Heinz Grasser, berkata bahawa keahlian Turki "akan menuntut terlalu banyak daripada Eropah." Menteri Luar Sepanyol, Miguel Angel Moratinos, mengakui dua minggu lalu, selepas referendum di Perancis dan Belanda, bahawa "tanpa sebarang keraguan" kedua-dua penolakan itu "akan memberi kesan" kepada rancangan pengembangan selanjutnya. Tinjauan pendapat di Perancis dan Belanda menunjukkan bahawa tentangan terhadap keahlian Turki adalah salah satu sebab utama yang diberikan pengundi bagi menentang perlembagaan EU.

“If any religion had the chance of ruling over England, nay Europe within the next hundred years, it could be Islam” --George Bernard Shaw uropean politicians have started to raise doubts in public about Turkey’ s entry with the EU. Austrian Finance Minister Karl-Heinz Grasser said that Turkish membership “would make excessive demands of Europe.” Spanish Foreign Minister Miguel Angel Moratinos acknowledged two weeks ago, after the French and Dutch referendums, that “without a doubt” the two rejections were “going to affect” further expansion plans. Polls in France and the Netherlands showed that opposition to Turkey’ s membership was one of the key reasons voters gave for opposing the EU constitution.

Perkembangan terkini menyangkal dakwaan Abdullah Gul pada bulan Disember lalu bahawa keputusan Kesatuan Eropah untuk melanjutkan rundingan keahlian dengan Turkiye menyumbang kepada kestabilan negara Muslim itu dan memberinya kedudukan baharu di Eropah dan dunia Islam. Dengan itu, hubungan Kesatuan Eropah dengan Turkiye tidak lagi bergantung kepada Turkiye melaksanakan pembaharuan politik dan ekonomi yang menyeluruh.

The latest developments pour cold water on Abdullah Gul‘s claim last December that the European Union's decision to extend membership talks with Turkey contributes to the Muslim country's stability and gives it a new position in Europe and the Islamic world. Thus European Union’ s relationship with Turkey no longer rests on Turkey undergoing extensive political and economic reforms.

Sebaliknya, hubungan masa depan antara kedua-duanya akan ditentukan oleh dua faktor utama.

Rather future relations between the two will be decided by two major factors.

Yang pertama ialah "perlanggaran tamadun", dan ia agak jelas kepada ahli politik serta rakyat di Eropah dan Turki bahawa perlanggaran ini tidak dapat dielakkan dan masih berterusan. Valery Giscard d'Estaing, bekas presiden Perancis, pernah berkata bahawa kemasukan Turki, sebuah kuasa Islam dan kebanyakannya Asia, akan membawa "kemusnahan Eropah". Hari ini kenyataan Giscard bukan sahaja digemakan oleh ahli politik Eropah yang lain, malah turut dikongsi secara meluas dalam kalangan rakyat Britain, Perancis, Jerman dan beberapa negara lain. Terdapat rasa Islamofobia yang mendalam yang telah melanda rantau ini dan menghidupkan semula kenangan lampau tentang Khilafah Uthmaniyyah yang pernah menguasai urusan Eropah. Sebaliknya, umat Islam di Turki juga menentang untuk menyertai EU. Mereka bimbang identiti Islam mereka akan dilucutkan dan mereka akan dipaksa menerima nilai-nilai Barat. Sebagai contoh, teguran EU terhadap rancangan Turki untuk mengharamkan zina telah dengan segera dibatalkan oleh Ankara. Ini memarahkan ramai rakyat Turki dan hanya menambah kebimbangan mereka bahawa Eropah dengan sengaja menyasarkan nilai-nilai Islam.

The first is the ‘clash of civilisations’ and is pretty obvious to politicians as well as the peoples of both Europe and Turkey that this clash is inevitable and ongoing. Valery Giscard d'Estaing, the former French president once said that the entry of Turkey, as an Islamic and mostly Asian power, would spell "the end of Europe". Today Giscard’ s remarks are not only echoed by fellow European politicians, but are widely shared amongst the populations of Britain, France, Germany and several other countries. There is a deep sense of Islamophobia, which has swept the region and rekindled past memories of the Ottoman Caliphate dominating the affairs of Europe. Equally, the Muslims of Turkey are opposed to joining the EU. They fear that they will be stripped of their Islamic identity and forced to adopt western values. For example EU’ s chastisement over Turkey’ s plan to outlaw adultery was quickly reversed by Ankara. This angered many Turks and only heightened their anxiety that Europe was intentionally targeting Islamic values.

Sebahagian daripada ini lahir daripada iklim ketakutan yang dihasilkan oleh perang Amerika terhadap Islam, dan sebahagian lagi berpunca daripada konflik berabad-abad lamanya antara Kristendom dan Islam. Polarisasi sikap ini mustahil diatasi, melainkan perbezaan ideologi antara kedua-dua budaya ini dibahaskan dan diselesaikan. Untuk meneruskan tanpa dialog sedemikian akan membawa kepada kegagalan, tidak kira sebanyak mana kemajuan yang dicapai ke arah matlamat politik dan ekonomi yang digariskan oleh EU.

This in part is born out of the climate of fear produced by America’ s war on Islam and in part is due to the centuries old conflict between Christendom and Islam. This polarization in attitudes is impossible to overcome, unless the ideological differences between the two cultures are debated and settled. To proceed in the absence of such a dialogue will result in failure, no matter what progress is made towards achieving the political and economic goals set out by the EU.

Yang kedua ialah Eropah telah gagal menampung penduduk Islamnya sendiri, maka apakah peluangnya untuk berjaya menguruskan integrasi 70 juta orang Turki. Ambil contoh Britain. Orang Islam ialah kumpulan etnik yang paling mengalami kekurangan dari segi sosial. Pada Oktober 2004 akhbar The Guardian melaporkan: 'Orang Islam mempunyai kadar pengangguran tertinggi, kesihatan yang paling teruk, kecacatan yang paling banyak dan kelayakan pendidikan yang paling sedikit. Dalam kebanyakan aspek, wanita Islam lebih teruk keadaannya daripada lelaki Islam.' vi Orang Islam di Perancis dan Jerman berada dalam keadaan yang jauh lebih buruk. Larangan memakai hijab, soal siasat rawak terhadap anak muda Islam dan penahanan kewarganegaraan merupakan antara tindakan diskriminasi yang paling ketara dilakukan terhadap orang Islam.

The second is that Europe has failed to accommodate its own Muslim populations, so what are the odds that it can successfully manage the inclusion of 70 million Turks. Take the example of Britain. Muslims are the most socially deprived ethnic group. In October 2004 the Guardian newspaper reported: ’Muslims had the highest rate of unemployment, the poorest health, the most disability and fewest educational qualifications. In most respects Muslim women fared worse than Muslim men did.’ vi Muslims in France and Germany fair much worse. The banning of the hijab, the random interrogation of young Muslims and the withholding of citizenship are at the forefront of discriminatory acts carried out against Muslims.

Tambahan pula, keengganan kuasa-kuasa Eropah untuk campur tangan dan melindungi umat Islam di Bosnia dan Kosovo menzahirkan sikap Eropah terhadap umat Islam yang tinggal di pesisir benuanya. Dalam pemikiran orang Eropah, contoh-contoh di atas hanya mengukuhkan anggapan bahawa umat Islam dan Islam tidak serasi dengan sekularisme.

Add to this, the reluctance of the European powers to intervene and protect Muslims of Bosnia and Kosovo underscores Europe’ s attitude towards Muslims living on its shores. In European minds, the above examples only reinforce the idea that Muslims and Islam are incompatible with secularism.

Sukar dipercayai bahawa konflik semasa antara Islam dan Barat serta penganiayaan yang dilakukan oleh orang Eropah terhadap penduduk Islam mereka sendiri telah terlepas daripada perhatian pemimpin-pemimpin Turki. Jika Gul serius mahu Turki menduduki kedudukan baharu dalam dunia Islam, sekurang-kurangnya yang boleh dia lakukan ialah berdiri teguh menentang penindasan Eropah terhadap penduduk Islamnya. Ini boleh dicapai dengan Turki menuntut peningkatan yang ketara dalam keadaan mereka sebagai pendahuluan kepada sebarang rundingan antara Turki dan EU. Gestur berani sedemikian akan meningkatkan kedudukan Turki dalam dunia Islam dengan ketara. Selepas itu, Gul hendaklah merenung secara mendalam tentang sejarah Turki untuk mendapati bagaimana Turki hari ini boleh menduduki kedudukan baharu di Eropah. Dia akan segera membuat kesimpulan bahawa hanya dalam Islam dan di bawah naungan Khilafah Turki menduduki kedudukan terkemuka di antara negara-negara dunia. Pada masa itu, orang Eropah yang tertindas sering merindukan keadilan Khilafah dan ingin menjadi sebahagian daripadanya. Bukankah penduduk Konstantinopel memohon kepada Sultan Muhammad ﷺ untuk membebaskan mereka daripada kezaliman Constantine?

It is hard to believe that the current clash between Islam and the West and the injustices committed by Europeans towards their own Muslim populace has escaped the notice of Turkish leaders. If Gul is serious about Turkey occupying a new position in the Muslim world then the very least he can do is to stand firm against Europe’ s oppression of its Muslim populace. This can be achieved by Turkey demanding a significant improvement in their circumstances as a precursor to any talks between Turkey and the EU. Such a bold gesture would dramatically increase Turkey’ s standing in the Muslim world. Thereafter, Gul should dwell profoundly on Turkey’ s past in order to discover how the present Turkey can occupy a new position in Europe. He would quickly conclude that only in Islam and under the shade of the Caliphate did Turkey occupy a pre-eminent position amongst the nations of the world. Back then, the oppressed Europeans used to yearn for the justice of the Caliphate and longed to become a part of it. Did not the people of Constantinople implore Sultan Mohammed to liberate them from the tyranny of Constantine?

14 Jun 2005

June 14, 2005