"Kebanyakan halangan yang dihadapi kanak-kanak hari ini berkait dengan kepercayaan dalam kalangan orang dewasa bahawa tugas utama individu ialah memaksimumkan kehidupan mereka sendiri, dan bukannya menyumbang kepada kebaikan orang lain..."

“Most of the obstacles children face today are linked to the belief among adults that the prime duty of the individual is to make the most of their own life, rather than contribute to the good of others...

"Individualisme yang berlebihan menyebabkan pelbagai masalah bagi kanak-kanak, termasuk: keruntuhan keluarga yang tinggi, kekejaman di kalangan remaja, tekanan komersial ke arah pendedahan seksual pada usia muda, pengiklanan yang tidak berprinsip, persaingan yang terlalu sengit dalam pendidikan, dan penerimaan terhadap ketidaksamarataan pendapatan." -- UK Good Childhood Inquiry Laporan tentang pengabaian kanak-kanak di Barat yang semakin meningkat jelas menunjukkan bahawa semakin ramai ibu bapa yang menganiaya anak-anak mereka demi mengejar pemenuhan keperluan diri sendiri. Di Britain, kes terkenal seorang ibu yang berulang kali menyeksa bayinya yang berusia 17 bulan sehingga mati, supaya dia dapat meneruskan kehidupannya sendiri, hanyalah sebahagian kecil daripada masalah yang lebih besar. Apabila mayat bayi itu diperiksa, didapati dia mempunyai 50 kecederaan, termasuk 8 tulang rusuk patah, tulang belakang yang retak dan kuku jari yang hilang^xvii. Dapatan awal menunjukkan bahawa pekerja sosial, pegawai polis dan profesional kesihatan gagal menyusun kepingan teka-teki pengabaian itu walaupun terdapat beberapa tanda amaran. Kemudian, ada pula kisah mengerikan seorang lelaki berusia 56 tahun dari Sheffield yang secara berulang kali merogol dua orang anak perempuannya dan memiliki 9 orang anak daripada mereka.

excessive individualism is causing a range of problems for children including: high family break-up, teenage unkindness, commercial pressures towards premature sexualisation, unprincipled advertising, too much competition in education and acceptance of income inequality.” -- UK Good Childhood Inquiry he ever-increasing reports of child neglect in the West clearly demonstrate that more and more parents are mistreating their children to pursue the fulfilment of their own needs. In Britain, the notorious case of a mother who repeatedly tortured her 17 month old baby to death, so that she could carry on with her own life is just the tip of the iceberg. When the body of the baby was examined he had 50 injuries including 8 broken ribs, a fractured spine and missing finger nailsxvii. Preliminary findings suggest that social workers, police officials and health professionals failed to piece together the jigsaw of neglect in spite of several warning signs. Then there is the horrific story of 56 year old man from Sheffield who routinely raped his 2 daughters and fathered 9 children with them.

Menurut angka terkini yang tersedia daripada National Society for the Prevention of Cruelty to Children (NSPCC), terdapat 32,700 kanak-kanak dalam daftar perlindungan kanak-kanak di UK. Setiap sepuluh hari di England dan Wales, secara purata, seorang kanak-kanak dibunuh oleh ibu bapanya. Golongan yang paling berkemungkinan mati akibat keganasan ialah bayi di bawah umur 1 tahun, yang empat kali lebih berkemungkinan dibunuh berbanding orang purata di England dan Wales. 16% kanak-kanak mengalami penganiayaan serius oleh ibu bapa, dan satu pertiga daripadanya mengalami lebih daripada satu jenis penganiayaan. Lebih satu perempat daripada semua kes rogol yang direkodkan oleh polis dilakukan terhadap kanak-kanak di bawah umur 16 tahun. Hampir 79000

According to the latest available figures from National Society for the Prevention of Cruelty to Children (NSPCC), there are 32,700 children on child protection registers in the UK. Every ten days in England and Wales, on average, one child is killed at the hands of their parent. The people most likely to die a violent death are babies under 1 year old, who are four times more likely to be killed than the average person in England and Wales. 16% of children experienced serious maltreatment by parents, of whom one third experienced more than one type of maltreatment. Over a quarter of all rapes recorded by the police are committed against children under 16 years of age. Nearly 79,000

Kanak-kanak kini dijaga oleh pihak berkuasa tempatan di UKxviii. Adalah wajar untuk menganggap bahawa jumlah sebenar jauh lebih tinggi, kerana ramai kanak-kanak sama ada terlalu takut untuk melaporkan penderaan atau hanya tidak tahu bagaimana untuk melaporkannya.

children are currently looked after by local authorities in the UKxviii. It is fair to assume that the actual figure is much higher, as many children are either too scared to report abuse or simply do not know how to report it.

Adalah hampir menjadi kebiasaan bagi kerajaan untuk memberi respons terhadap kes pengabaian kanak-kanak dengan melancarkan siasatan awam. Pada masa lalu, hasil siasatan sebegini sama ada membawa kepada peranan yang lebih besar bagi perkhidmatan sosial dalam mencegah penganiayaan terhadap kanak-kanak, atau kepada perundangan baharu yang bertujuan memberikan kanak-kanak perlindungan yang lebih besar daripada ibu bapa yang suka mendera. Sering kali, siasatan ini gagal membendung arus penderaan kanak-kanak yang semakin meluas dalam masyarakat British. Keadaan ini telah mendorong sesetengah pihak menyeru agar diambil langkah yang lebih tegas, seperti mengambil kanak-kanak daripada ibu bapa yang kejam secara kekal, malah melucutkan hak mereka untuk melahirkan zuriat. Sangat tidak mungkin kerajaan sekarang akan mencapai kemajuan dalam mengurangkan penganiayaan terhadap kanak-kanak. Ini kerana punca utama penderaan kanak-kanak ialah individualisme yang tidak terkawal, yang telah berulang kali dinafikan oleh kerajaan, ahli sosiologi dan ibu bapa sendiri.

It is almost customary for governments to respond to cases of child neglect by launching public inquiries. In the past the outcome of such inquiries has led to either the social services playing a greater role in the prevention of the illtreatment of children or new legislation aimed at offering children greater protection from abusive parents. All too often these inquiries fail to stem the growing tide of child abuse pervading British society. This has led some to call for tougher measures such as permanently taking children away from cruel parents or even stripping them of their right to reproduce. It is highly unlikely that the present government will make any headway in reducing the ill treatment of children. This is because the main cause behind child abuse is the unbridled individualism, which governments, sociologists and parents alike have repeatedly refused to acknowledge.

Individualisme adalah salah satu tiang penting Sekularisme Barat dan menguasai banyak hubungan yang wujud antara manusia dalam masyarakat Barat. Individualisme menetapkan bahawa manusia hendaklah mendahulukan kepentingan diri mereka sendiri di atas segalanya. Ini menanamkan dalam diri manusia mentaliti mementingkan diri dan menggalakkan mereka memenuhi keperluan sendiri sebelum keperluan orang lain. Tambahan pula, individualisme menyebabkan manusia memandang tanggungjawab sebagai beban dan halangan terhadap pencapaian motif mementingkan diri mereka. Oleh itu, adalah biasa untuk mendapati orang di Barat, terutamanya dalam ruang sosial, memasuki dan meninggalkan hubungan untuk mengelak tanggungjawab, yang semuanya memberi kesan buruk kepada masyarakat. Maka, perzinaan yang berleluasa, pengguguran kandungan, keluarga ibu tunggal, bapa yang mengelak daripada kos nafkah anak, ibu yang meninggalkan anak untuk mengejar kerjaya, ibu bapa yang menyerahkan anak ke rumah asuhan dan penganiayaan kanak-kanak yang berleluasa semuanya adalah gejala individualisme.

Individualism is an important pillar of Western Secularism and dominates many of the relationships that exist between people in Western societies. Individualism stipulates that people should put their interests first and foremost. This imbues in people a selfish mentality and encourages people to satisfy their own needs before the needs of others. Furthermore, individualism leads people to view responsibility as a burden and a hindrance towards the fulfilment of their selfish motives. Therefore, it is common to find people in the West, especially in the social sphere, entering and leaving relationships in order to avoid responsibility - all of which has a detrimental effect on society. Hence rampant fornication, abortions, single parent families, fathers avoiding child maintenance costs, mothers forsaking children to pursue careers, parents giving up children to foster homes and wanton child abuse are all symptoms of individualism.

Kerajaan-kerajaan Barat tidak mampu menangani kesan individualisme dan kemudaratan yang ditimbulkannya kepada masyarakat. Ini kerana peranan kerajaan ialah menjamin individualisme bagi rakyatnya dan bukan mengenakan sekatan ke atas keperibadian individu. Oleh itu, keutamaan utama kerajaan ialah kebajikan individu dan bukan keluarga atau masyarakat yang lebih luas. Sebagai contoh, dalam menangani isu penganiayaan kanak-kanak, kerajaan Barat melihat kanak-kanak dan hak-haknya sebagai berasingan daripada hak ibu dan hak bapa. Secara semula jadi, sebarang penyelesaian yang lahir daripada pemikiran sebegini akan lebih menumpukan kepada memelihara keperibadian kanak-kanak, ibu atau bapa berbanding melindungi keluarga atau masyarakat. Dengan cara ini, keluarga dan masyarakat tidak memikul tanggungjawab kolektif terhadap penganiayaan kanak-kanak, kerana undang-undang dan tanggungjawab hanya dikenakan pada peringkat individu semata-mata.

Western governments are unable to deal with the effects of individualism and the harm it causes to society. This is because the role of the government is to guarantee individualism for its citizens and not to impose restrictions on people's individuality. Therefore, the primary concern of government is the welfare of the individual and not the family or wider society. For instance, when dealing with the issue of child abuse, Western governments view the child and its rights as separate to the rights of the mother and the rights of the father. Naturally any solutions arising from this type of thinking will focus more on preserving the individuality of the child, mother or father than protecting the family or society. In this way, the family and society bear no collective responsibility towards the mistreatment of children, since law and responsibility are solely applied at the level of the individual.

Dalam Islam, konsep individualisme hanya terbatas pada hubungan antara manusia dan Tuhan serta hubungan manusia dengan dirinya sendiri, iaitu dalam perkara ibadah, makanan, pakaian dan akhlak. Dalam hubungan yang melibatkan orang lain, individu dibenarkan memenuhi keperluannya dengan syarat tidak menzalimi hak individu lain atau melanggar batas-batas yang ditetapkan Islam demi kebajikan masyarakat. Dalam semua jenis hubungan, umat Islam diwajibkan untuk mencari keredaan Tuhan dengan berkelakuan menurut undang-undang yang ditetapkan oleh Islam. Undang-undang ini, apabila diamalkan, menghasilkan watak yang unik dan tersendiri bagi manusia, watak yang dibentuk oleh sifat pengorbanan diri demi orang lain dan bukan sifat mementingkan diri sendiri. Islam memupuk dan mengangkat tinggi bukan sahaja hubungan antara ibu bapa dan anak, tetapi juga hubungan kekeluargaan dan masyarakat.

In Islam, the concept of individualism is limited to the relationship between man and God and the relationship of man with himself i.e. in the matters of worship, foodstuffs, clothing and morals. In relationships that involve people, individuals are permitted to satisfy their needs provided that they do not violate the rights of other individuals or transgress the limits imposed by Islam for the welfare of the society. In all types of relationships Muslims are required to seek the pleasure of God by conducting themselves according to laws prescribed by Islam. These laws when practiced produce a unique and distinct character for the human being, a character shaped by altruism and not selfishness. Islam promoted and raised high, not only the relationship between the parent and child, but also that of family and society.

Islam memuji keluarga. Rasulullah (SAW) bersabda: "Kahwinilah wanita yang penyayang dan banyak melahirkan anak, kerana aku akan berbangga dengan kamu di hadapan umat-umat lain pada Hari Kiamat." [Abu Dawud, at-Tirmidzi]. Islam melarang pembunuhan dan penyeksaan kanak-kanak. Ia disebut dalam al-Qur'an: "Janganlah kamu membunuh anak-anak kamu kerana takut kemiskinan. Kami memberi rezeki kepada mereka dan juga kepada kamu." [TMQ 17:

Islam praised the family, the Messenger of Allah (SAW) said, "Do marry the devoted and prolific women, for I will be proud of you before other nations on the Day of Judgement." [Abu Dawood, at-Tirmidhi]. Islam forbade the killing and torturing of children. It is mentioned in the Qur’an: “Kill not your children for fear of want, We shall provide sustenance for them as well as for you.” [TMQ 17:

31] Islam telah melarang pengabaian anak-anak dan mewajibkan ibu bapa menyediakan makanan, pakaian dan tempat tinggal, selain memenuhi pelbagai keperluan lain anak-anak mereka. Rasulullah ﷺ bersabda, "Cukuplah dosa bagi seseorang jika dia mengabaikan orang-orang yang menjadi tanggungannya." [Abu Dawood] Oleh itu, dalam kerangka Islam, anak-anak dianggap sebagai nikmat, dan keluarga dipandang memainkan peranan yang penting dalam kestabilan masyarakat.

31] Islam has forbidden the neglect of children and has made it obligatory for parents to provide food, clothing and shelter in addition to fulfilling the various other requirements of their children. The Messenger of Allah (SAW) said, “It is enough sin for a person that he ignores those whom he is responsible for.” [Abu Dawood] Thus, within the Islamic framework children are regarded as a blessing and the family is viewed as playing a pivotal role in the stability of society.

Hari ini, individualisme mengancam tenun sosial masyarakat British melalui hakisan nilai-nilai kekeluargaan dan pelanggaran hak-hak sivil. Jika dibiarkan tanpa dipersoalkan dan tanpa dikawal, individualisme akan membawa kepada perpecahan kedua-dua masyarakat Muslim dan bukan Muslim. Sikap Islam terhadap keluarga dan masyarakat jauh lebih bertanggungjawab berbanding pandangan sekularisme yang mementingkan diri sendiri.

Today, individualism threatens the social fabric of British society through the erosion of family values and violation of civil rights. Left unquestioned and unchecked, individualism will result in the fragmentation of both Muslim and non- Muslim communities. The Islamic attitude towards the family and society is much more responsible than the selfish outlook of secularism.

28 November 2008

November 28, 2008