"Tidak pernah sebelum ini dalam sejarah seorang presiden Amerika Syarikat—dan saya memang merujuk kepada kedua-dua Presiden Bush—mempunyai hubungan yang begitu rapat dengan kuasa asing yang lain... kita mempunyai satu pakatan dengan Arab Saudi dalam satu hubungan yang telah berlangsung selama 40 tahun..."

“Never before in history has a president of the United States— and I'm really referring to both President Bushes—has had such a close relationship with another foreign power... we had a pact with Saudi Arabia in a relationship that's gone back 40 years...

"Kita dapat minyak, kita jual senjata kepada mereka, dan sebahagian daripada perjanjian itu ialah kita tidak meneliti dengan terlalu dekat apa yang sebenarnya berlaku di Arab Saudi." -- Craig Ugnar Pada 25 April 2005, Putera Mahkota Abdullah melawat George Bush untuk membincangkan beberapa isu, dari proses keamanan Timur Tengah hingga usaha memerangi keganasan. Walau bagaimanapun, tumpuan utama lawatan Abdullah ialah membentangkan kepada Presiden Bush satu cadangan baharu untuk meningkatkan pengeluaran minyak Arab Saudi, yang akan membantu sedikit sebanyak meredakan tekanan ke atas harga minyak mentah.

we get oil, we sell them weapons, and part of the pact was we didn't look too closely at what was really going on in Saudi Arabia.” -- Craig Ugnar n April 25 2005, Crown Prince Abdullah visited George Bush to discuss a number of issues ranging from the Middle East peace process to fighting terrorism. However, the centrepiece of Abdullah’ s visit was to present President Bush with a fresh proposal to boost Saudi oil production that would go some way towards easing pressure on the price of crude oil.

Lawatan itu dirancang dengan teliti supaya bertepatan dengan pengumuman Bush mengenai strategi tenaga baharu, untuk menangani kebimbangan yang semakin meningkat dalam kalangan syarikat minyak dan rakyat Amerika biasa bahawa dasar minyak pentadbiran itu semakin goyah dan memudaratkan ekonomi Amerika Syarikat.

The visit was carefully scripted to coincide with Bush’ s announcement of a new energy strategy to counter growing concerns amongst oil companies and ordinary Americans that the administration’ s oil policy was faltering and hurting the US economy.

Kritikan daripada syarikat-syarikat minyak telah dicetuskan oleh kurangnya kemajuan dalam menjamin minyak Iraq. Walaupun $16

Criticism from oil companies has been fuelled by the lack of progress made in securing Iraq’ s oil. Despite devoting $1.6

bilion bantuan Kongres untuk membangunkan infrastruktur minyak Iraq, Iraq masih mengeluarkan 25 peratus lebih rendah daripada paras pada awal 2003, sebelum pencerobohan Amerika Syarikat untuk menjatuhkan Saddam Hussein. Pemberontakan popular Iraq telah mengurangkan aliran minyak kepada titisan sahaja. Sabotaj terhadap saluran paip ke Turki telah menyekat eksport dari ladang utara Iraq, di sekitar Kirkuk, dan keganasan telah menghalang usaha untuk memodenkan ladang selatan yang lebih besar. Akibatnya, Iraq mengeksport 1.43 juta tong minyak mentah bulan lepas, berkurang 30,000 tong berbanding Mac. Angka ini jauh daripada 4 juta tong yang diramalkan oleh sesetengah penganalisis selepas perang.

billion of Congressional aid to develop Iraqi oil infrastructure, Iraq is still producing 25 percent lower than levels in early 2003, before the U.S. invasion to topple Saddam Hussein. The popular Iraqi insurgency has reduced the flow of oil to a trickle. The sabotage of a pipeline to Turkey has restricted exports from Iraq's northern fields, around Kirkuk, and violence has hampered efforts to modernize the larger southern fields. The result is that Iraq exported 1.43 million barrels of crude oil last month, down 30,000 barrels from March. This is nowhere near the 4 million barrels forecasted by some analysts in the aftermath of the war.

Selain itu, eksekutif minyak AS juga kecewa dengan golongan neo-konservatif, yang mereka salahkan kerana menggalakkan pemberontakan melalui penswastaan industri minyak Iraq dan bukannya penasionalan semula. Rancangan untuk menasionalisasikan minyak Iraq, yang dikemukakan oleh industri minyak AS, telah digantikan pada saat-saat akhir dengan rancangan neo-konservatif untuk menswastakan minyak Iraq dan memusnahkan OPEC.

In addition, US oil executives have been further aggrieved by the neo-conservatives whom they blame for encouraging the insurgency through the privatization of Iraq’ s oil industry as opposed to its re-nationalization. The plan to nationalize Iraqi oil, which was put forward by the US oil industry, was superseded at the last minute by a neoconservative plan to privatize Iraq’ s oil and destroy OPEC.

Dalam kekacauan yang berlaku selepas era Saddam, syarikat-syarikat minyak Amerika Syarikat telah dihalang daripada mengeksploitasi ladang-ladang minyak Iraq, sekali gus menghalang usaha mereka untuk meningkatkan bekalan minyak Iraq.

In the ensuing chaos of the post Saddam era, the US oil companies were prevented from exploiting Iraq’ s oil fields thereby hindering their efforts to increase Iraqi oil supply.

Kegagalan untuk bekerjasama dengan ladang minyak Iraq merupakan pukulan besar bagi syarikat-syarikat minyak Amerika. Menurut Jabatan Tenaga Amerika Syarikat, kos untuk membawa pengeluaran baharu ke dalam operasi di Iraq termasuk antara yang paling rendah di dunia. Setakat ini hanya 15 daripada 74 ladangnya telah dibangunkan; rizab yang diketahui ialah 112 bilion tong, tetapi ada yang meramalkan ia mungkin melebihi 300 bilion tong. Dengan kadar pemulihan sebanyak 50

Failure to work with Iraq’ s oil fields was a huge blow to American oil companies. According to the United States Department of Energy the costs of bringing new production on line in Iraq are among the lowest in the world. As of yet only 15 of its 74 fields have been developed; known reserves are 112 billion barrels, but some predict it may turn out to exceed 300 billion barrels. With recovery rates of 50

…peratusan dan rizab sebanyak 250 bilion tong, minyak Iraq boleh bernilai lebih daripada $3 trilion.

per cent and reserves of 250 billion barrels, Iraqi oil could be worth more than $3 trillion.

Di peringkat domestik, para pengguna terpaksa menanggung harga minyak yang melambung di stesen minyak dan menyalahkan Bush atas sebahagian besar masalah tenaga Amerika. Satu tinjauan Associated Press-AOL baru-baru ini mendapati orang ramai memberi markah rendah kepada presiden atas cara beliau menangani masalah tenaga, dengan 62 peratus menyatakan tidak bersetuju. Parti Demokrat menggunakan kedudukan penarafan yang rendah itu untuk menegaskan bahawa pentadbiran Bush hampir tidak berbuat apa-apa untuk membebaskan rakyat yang terhimpit daripada harga minyak yang tinggi. "Lima tahun kemudian, dan rakyat Amerika yang menderita di bawah harga minyak yang mencatat rekod tertinggi masih menunggu presiden menunaikan janjinya untuk memujuk OPEC," kata Senator John Kerry.

On the domestic front, consumers have had to put up with soaring gas prices at the pump and blame Bush for much of America’ s energy woes. A recent Associated Press-AOL poll found the public giving the president low marks for his handling of energy problems, with 62 percent saying they disapproved. The democrats have seized on the poor approval ratings to drive home the point that the Bush administration has done next to nothing to rescue the beleaguered public from high oil prices. “Five years later, and Americans suffering under record-high gas prices are still waiting to see the president keep his promise to jawbone OPEC,”ix said Senator John Kerry.

Pentadbiran Bush, yang berhadapan dengan gelombang kritikan yang semakin meningkat, bertindak balas dengan mengalihkan golongan neokonservatif yang berpengaruh seperti Wolfowitz dan Bolton daripada penggubalan dasar kepada pelaksanaan dasar. Pentadbiran juga meminta pihak Arab Saudi merangka satu pelan yang meningkatkan secara mendadak kapasiti pengeluaran minyak mereka. Pelan yang digariskan oleh Menteri Minyak Arab Saudi, Ali Naimi, sebelum lawatan Abdullah ke Texas, mencadangkan perbelanjaan sebanyak $50 bilion dalam tempoh lima tahun untuk meningkatkan kapasiti pengeluaran Arab Saudi kepada 12.5 juta tong sehari menjelang 2009, daripada had semasa 11 juta. Jika perlu, Arab Saudi menyatakan bahawa ia akhirnya akan membangunkan kapasiti sehingga 15 juta tong sehari. Penasihat Keselamatan Negara Amerika Syarikat, Stephen Hadley, menggambarkan pelan Arab Saudi itu sebagai satu kejayaan besar. Beliau berkata, "Apa yang benar-benar muncul ialah satu pelan untuk meningkatkan pengeluaran melalui pelaburan yang besar — kira-kira $50 bilion dari semasa ke semasa. Jadi, ini adalah inisiatif utama yang telah mereka laksanakan." Walaupun pelaburan besar ini bertujuan menyokong ekonomi Amerika, pihak Arab Saudi juga merancang untuk memberikan syarikat tenaga Amerika satu peluang keuntungan yang besar dengan menjemput mereka melabur dalam sektor tenaga Arab Saudi yang lain. Ketika berucap kepada sekumpulan ahli perniagaan Amerika yang dianjurkan oleh Majlis Perniagaan Arab Saudi-Amerika (SABC) di Hotel Fairmont, Putera Abdullah mengumumkan hasratnya untuk menjadi tuan rumah kepada persidangan Forum Tenaga Antarabangsa (IEF) pada suku terakhir 2005. Beliau berkata, "Kami menjemput anda untuk terus bekerjasama dengan kami dalam sektor perlombongan dan gas yang menawarkan pelbagai peluang pelaburan. Terdapat banyak peluang dan kejayaan dijamin, dengan izin God. Anda boleh memilih pelaburan secara langsung atau menubuhkan projek bersama." Putera Mahkota Abdullah juga merancang untuk memudahkan ahli perniagaan Amerika membawa keluar kekayaan dari negara itu dengan mencadangkan pelonggaran undang-undang yang melindungi ekonomi Arab Saudi yang masih baru berkembang. Ketika bercakap mengenai reformasi ekonomi, Abdullah berkata, "Kami telah menggubal undang-undang cukai yang jelas dan fleksibel, menyusun semula pasaran kewangan supaya selaras dengan piawaian antarabangsa, dan telah mempercepatkan proses penswastaan." Jelas sekali rakyat Amerika akan menjadi penerima sebenar rancangan Abdullah. Pertama, Saudi akan membelanjakan $50 bilion untuk meningkatkan pengeluaran minyak mentah, hanya untuk membanjiri pasaran minyak antarabangsa dan menyebabkan harganya turun. Ini akan mengurangkan keuntungan Saudi dengan ketara dan merosakkan ekonomi negara itu dengan teruk. Sebaliknya, minyak mentah yang murah akan menjadi rahmat kepada ekonomi Amerika, yang pada masa ini sedang bergelut akibat harga minyak yang tinggi.

The Bush administration faced with the growing tide of criticism has responded by removing influential neoconservatives like Wolfowitz and Bolton away from policy making to policy execution. The administration has also asked the Saudi’ s to come up with a plan that dramatically increases its oil production capacity. The plan outlined by Saudi Oil Minister Ali Naimi before Abdullah’ s visit to Texas, proposes to spend $50 billion over a five–year period to increase Saudi production capacity to 12.5 million barrels per day by 2009 from the current 11 million limit. If necessary, Saudi Arabia says it will eventually develop a capacity of 15 million barrels a day. US National Security Adviser Stephen Hadley described the Saudi plan as a major breakthrough. He said, “What really came was a plan for increasing production through substantial investment — to the tune of about $50 billion over time. So it's a major initiative that they've undertaken."x Notwithstanding this huge investment to supplement America’ s economy, the Saudi’ s also plan to give US energy companies a huge bonanza by inviting them to invest in Saudi Arabia’ s other energy sectors. Addressing an audience of American businessmen organized by the Saudi-American Business Council (SABC) at the Fairmont Hotel, Prince Abdullah announced his intention to host a conference of the International Energy Forum (IEF) in the last quarter of 2005. He said, “We invite you to continue to cooperate with us in the mining and gas sectors which offer a number of investment opportunities. There are many opportunities and success is guaranteed, God willing. You can choose direct investment or establish joint projects.” Crown Prince Abdullah also plans to make it easier for American businessmen to take wealth out of the country by proposing to relax the laws protecting the fledging Saudi economy. Speaking about the economic reforms, Abdullah said, “We have enacted a clear and flexible taxation law, reorganized the financial market so that it matches international standards and have expedited the privatization process.” Clearly the Americans will be the real beneficiaries of Abdullah’ s plan. Firstly, the Saudi’ s will spend $50 billion to increase the production of crude oil only to flood the international oil market and have its price reduced. This will sharply diminish Saudi profits and significantly damage the country’ s economy. On the other hand, cheap crude oil will be a godsend to the American economy, which at present is reeling from high oil prices.

Kedua, orang Saudi akan membayar syarikat-syarikat minyak Amerika berbilion dolar untuk menjalankan kerja-kerja yang diperlukan bagi meningkatkan kapasiti pengeluaran minyak. Ia tidak akan menghasilkan pemindahan teknologi, dan tidak juga mewujudkan pekerjaan yang mencukupi untuk mengurangkan angka pengangguran Arab Saudi yang semakin meningkat. Pada masa ini, kadar pengangguran ialah 20% (angka sebenar mungkin setinggi 30%). Tetapi angka ini boleh meningkat lagi, memandangkan penduduk Saudi dijangka berganda daripada 20 juta kepada 40 juta menjelang 2020. Oleh itu, prospek untuk rakyat Saudi mendapatkan pekerjaan pada masa terdekat kelihatan amat suram.

Secondly, the Saudi’ s will be paying American oil companies billions of dollars to carry out the necessary work to increase the capacity of oil production. It will neither result in transfer of technology nor create sufficient jobs to lessen Saudi Arabia’ s burgeoning unemployment figures. At present, the unemployment rate is at 20% (the real figure could be as high as 30%). But this figure could increase even further, given that the Saudi population is going to double from 20 million to 40 million by 2020. Hence the outlook for Saudi’ s seeking employment in the near future looks extremely bleak.

Ketiga, dorongan penswastaan yang disertai dengan undang-undang cukai yang longgar akan mengakibatkan pemilikan Amerika ke atas sebahagian aset penting Arab Saudi, seperti Syarikat Telekomunikasi Saudi. Selain itu, dengan alasan menyediakan perkhidmatan awam yang lebih baik, syarikat multinasional Amerika akan mengenakan harga yang lebih tinggi dan menjana keuntungan yang besar, dan sebahagian yang sangat kecil daripadanya akan dilaburkan semula ke dalam ekonomi Saudi. Kebanyakannya akan dibawa pulang ke Amerika Syarikat, manakala sebahagian lagi akan berakhir di akaun asing putera-putera Saudi.

Thirdly, the privatization drive coupled with loose taxation laws will result in American ownership of some of Saudi Arabia’ s vital assets like the Saudi Telecom Company. In addition, under the pretext of providing better public services, the American multinationals will charge higher prices and generate huge profits, very little of which will be ploughed back into the Saudi economy. Most of it will be repatriated back to the US, whilst some of it will end up in the foreign accounts of Saudi princes.

Keempat, walaupun perdagangan dua hala antara Arab Saudi dan Amerika Syarikat meningkat daripada jumlah yang kecil iaitu $160 juta pada tahun 1970 kepada $26 bilion pada tahun 2004, rakyat Saudi dalam tempoh ini semakin miskin. Pada tahun 1999, KDNK per kapita adalah kurang daripada apa yang ia ada pada tahun 1965, sebelum kenaikan besar harga minyak. Maka dengan menjemput orang Amerika untuk melabur dalam simpanan tenaga yang lain, Abdullah sedang menyerahkan masa depan rakyat Saudi kepada perhambaan Amerika.

Fourthly, though the bilateral trade between Saudi Arabia and the US has increased from a measly sum of $160 million in 1970 to $26 billion in 2004, the Saudi people during this period have become increasingly poor. In 1999, the per capita GDP was less than it was in 1965, before the massive rise in oil prices. So by inviting the Americans to invest in other energy reserves, Abdullah is signing away the future of the Saudi people to American slavery.

Tidak menghairankan, pentadbiran Bush menerima pelan Abdullah dan memasukkannya sebagai sebahagian daripada strategi tenaga mereka yang dipulihkan. Ia terdiri daripada menukar pangkalan tentera kepada kilang penapisan minyak, meneroka cara untuk memanfaatkan simpanan minyak Amerika Syarikat, dan meneroka bahan api yang lebih bersih.

Not surprisingly, the Bush administration embraced Abdullah’ s plan and included it, as part of their revitalized energy strategy. This consists of turning military bases into oil refineries, exploring ways of tapping US oil reserves and exploring cleaner fuels.

Oleh itu, apabila Bush mendedahkan dasar tenaga yang diperbaharui, beliau berjaya menurunkan harga minyak mentah. Ini menjelaskan sebab lawatan Abdullah ke Texas dan telah disahkan oleh Penasihat Keselamatan Negara, Stephen Hadley, yang berkata, "Masalah dalam pasaran minyak sekarang ialah persepsi bahawa kapasiti tidak mencukupi." Jaminan yang boleh diberikan kepada pasaran mengenai bekalan sedia ada, katanya, sepatutnya "memberi tekanan ke bawah terhadap harga." Kenyataan Hadley juga menyiratkan sifat jaminan itu yang tidak menentu. Banyak perkara bergantung kepada keupayaan pentadbiran Bush untuk mengatasi tentangan daripada aktivis alam sekitar dan kumpulan tekanan lain yang menentang penggerudian minyak di tempat seperti Alaska dan juga penukaran pangkalan tentera sedia ada menjadi kilang penapisan minyak.

Therefore, when Bush unveiled his rejuvenated energy policy, he succeeded in pushing down the price of crude oil. This explains the reason behind Abdullah’ s visit to Texas and was confirmed by National Security Adviser Stephen Headley who said, "The problem in the oil market now is a perception that there is inadequate capacity." Reassurance that can be given to the market on available supply, he said, should "have a downward pressure on the price." Hadley’ s statement also alludes to the fickle nature of this reassurance. Much is dependent upon the Bush administration’ s ability to overcome resistance from environmentalists and other pressure groups who are opposed to the drilling for oil in places like Alaska and also to the conversion of existing military bases into oil refineries.

Dalam hal ini, strategi tenaga Bush bersifat defensif.

In this respect, Bush’ s energy strategy is a defensive one.

Setelah gagal di Iraq, pemerintahan itu terpaksa meneroka cara untuk meningkatkan pengeluaran minyak dalam negeri Amerika Syarikat.

Having failed in Iraq, the administration has been forced into exploring ways to boost the domestic output of US oil.

Dengan musim sejuk yang semakin hampir dan OPEC mengepam minyak pada tahap maksimum, perlumbaan sedang berlangsung di Rumah Putih untuk mencari jalan bagi mengekang krisis yang seterusnya.

With winter approaching and OPEC pumping oil to its maximum, the race is on in the White House to find ways to stymie the next crisis.

Namun, keadaan Amerika yang sedang dihadapinya kini memberikan peluang yang ideal bagi orang-orang Saudi untuk membebaskan rakyat mereka daripada hegemoni Amerika. Sekiranya Keluarga Saud benar-benar ikhlas dalam hal ini, mereka sebenarnya boleh menggunakan beberapa strategi untuk memutuskan kebergantungan mereka kepada Amerika Syarikat.

However, America’ s current predicament presents an ideal opportunity for the Saudi’ s to free their people from American hegemony. Had the House of Saud been sincere about this, they could have employed number of strategies to sever their dependency on the US.

Pihak Saudi boleh sahaja menghentikan bekalan minyak mentah, memutuskan hubungannya dengan dolar dan menjualnya dalam mata wang seperti Euro atau Yuan (mata wang China). Langkah sebegini akan memaksa dunia segera menjual dolar sebagai balasan kepada mata wang pertukaran pilihan Saudi. Tindakan seperti ini juga akan memaksa kuasa-kuasa seperti Eropah dan terutamanya China, sebuah negara yang mempunyai perbezaan ketara dengan Amerika Syarikat, untuk menentang sebarang tindakan Amerika Syarikat terhadap Arab Saudi.

The Saudi’ s could have cut the supply of crude oil, decoupled it from the dollar and sold it in currency like the Euro or the Yuan (Chinese currency). This would force the world to quickly sell the dollar in return for the Saudi’ s preferred currency of exchange. A move like this would also force powers like Europe and especially China, a country that has sharp differences with the US to counter any US manoeuvres against Saudi Arabia.

Orang Saudi juga boleh menukar sebahagian minyak mereka dengan teknologi dan industri berat, sekali gus mengurangkan kebergantungan kepada pekerja asing dan mewujudkan pekerjaan baharu. Dengan cara ini, orang Saudi boleh memandu ekonomi mereka ke arah jalan berdikari dan kemakmuran ekonomi.

The Saudi’ s could also barter some of their oil in exchange for technology and heavy industry thereby reducing dependency on foreign workers and creating new jobs. In this way the Saudi’ s could steer their economy towards a path of self–sufficiency and economic prosperity.

Amat tidak mungkin Abdullah dan Keluarga Saud akan memilih gagasan radikal seperti itu, kerana kewujudan mereka bergantung kepada sokongan Anglo-Amerika.

It is very unlikely that Abdullah and the House of Saud would opt for such radical ideas, as their very existence depends upon Anglo-American support.

Idea-idea ini hanya boleh dikejar dalam persekitaran yang bebas daripada proksi Anglo-Amerika yang menguasai rejim Saudi. Hanya Khilafah yang dapat mewujudkan persekitaran di mana rakyat Saudi dapat menikmati kemerdekaan politik dan kedaulatan ekonomi, bebas daripada kawalan asing.

These ideas can only be pursued in an environment that is free from Anglo-American surrogates who dominate the Saudi regime. Only the Caliphate can produce an environment where the Saudi’ s can enjoy political independence and economic sovereignty free from foreign control.

10 Mei 2005

May 10, 2005