"Barat memenangi dunia bukan kerana keunggulan idea, nilai atau agamanya, tetapi kerana keunggulannya dalam menggunakan keganasan yang teratur. Orang Barat sering melupakan fakta ini, manakala orang bukan Barat tidak pernah melupakannya." -- Samuel P. Huntington Semasa lawatannya ke Eropah, George Bush menekankan kepada tuan rumah Eropahnya bahawa menyebarkan kebebasan dan demokrasi adalah satu-satunya cara untuk mengalahkan keganasan di Timur Tengah dan dunia Islam yang lebih luas. Kenyataannya itu menggema satu prinsip yang biasa dalam pemerintahannya, iaitu kebebasan mengatasi keganasan.

“The West won the world not by the superiority of its ideas or values or religion but rather by its superiority in applying organized violence. Westerners often forget this fact, non-Westerners never do.” -- Samuel P. Huntington During his visit to Europe, George Bush emphasised to his European hosts that spreading freedom and democracy was the only way of defeating terrorism in the Middle East and the wider Muslim world. His remarks echo a familiar tenet of his presidency - freedom triumphing over terrorism.

Tetapi, dengan menggambarkan perjuangan ini sebagai kebebasan lawan keganasan, pentadbiran Bush telah mengelak daripada menjawab beberapa persoalan yang relevan, seperti - Apakah keganasan? Siapakah pengganas?

But, by coining the struggle as freedom versus terrorism, the Bush administration has avoided answering some pertinent questions like - What is terrorism? Who are the terrorists?

Siapakah musuh di mata Bush dan para pengikutnya, golongan neo-konservatif?

Who is the enemy in the eyes of Bush and his acolytes the neo-conservatives?

Suruhanjaya 11 September (by no means the first) menekankan bahawa istilah perang terhadap keganasan itu mengelirukan dan mengesyorkan agar ia dinamakan semula supaya lebih menekankan pendirian ideologi terhadap Islam. Pada Oktober 2001, Jeneral Amerika Syarikat Wesley Clark berkata bahawa perang Amerika Syarikat menentang keganasan "adalah perang terhadap Islam" yang akan mentakrifkan Islam sebagai kuasa "sama ada aman atau militan" dalam masyarakatxxvii. Namun, ada pihak lain yang berhujah bahawa ia sewajarnya dilabelkan sebagai perang terhadap Islam politik.

The 9/11 Commission (by no means the first) stressed that the term war on terrorism was misleading and recommended that it should be renamed to place greater ideological emphasis against Islam. In October 2001 US General Wesley Clark, said that the US war against terrorism "was a war over Islam" that would define Islam "as either a peaceful or militant" force in societyxxvii. Yet others have argued that it should be appropriately labelled war against political Islam.

Walau apa pun perbezaan yang wujud dalam kalangan elit politik Amerika mengenai penamaan perang itu, hampir tidak ada perbezaan yang dapat dilihat dalam kalangan rakyat Amerika biasa. Hasil daripada media korporat yang Islamofobik, kebanyakan rakyat Amerika, tanpa mengira orientasi politik mereka, memandang perang melawan keganasan sebagai perjuangan menentang Islam.

Whatever differences exist amongst America’ s political elite over the naming of the war there are few to be found amongst ordinary Americans. Thanks to the Islamophobic corporate media, most Americans irrespective of their political orientation view the war on terror as a fight against Islam.

Suasana yang sama wujud di Eropah. Kurangnya keberanian di pihak kelas politik Eropah untuk berhadapan dengan Bush dalam persoalan-persoalan ini, bersama-sama media yang Islamofobik, telah meyakinkan rakyat biasa Eropah bahawa musuh baharu mereka ialah Islam dan orang Islam yang tinggal di tengah-tengah mereka.

The same milieu exits in Europe. The lack of boldness on part of Europe’ s political class to confront Bush on these questions together with the Islamophobic media has convinced ordinary Europeans that their new enemy is Islam and Muslims who live in their midst.

Sebelum 9/11, umat Islam lama berpegang pada pandangan bahawa campur tangan Amerika di negeri-negeri mereka adalah sebahagian daripada perjuangan berterusan antara Islam dan Barat. Peristiwa selepas 9/11 hanya mengukuhkan pandangan ini. Pada hari ini, sebahagian besar umat Islam percaya tanpa ragu-ragu bahawa perang menentang keganasan adalah perang terhadap Islam dan umat Islam.

Before 9/11 Muslims long held the view that American intervention in their lands is part of the ongoing struggle between Islam and the West. The aftermath of 9/11 only served to reinforce this view. Today an overwhelming majority of Muslims believe unequivocally that the war on terrorism is a war against Islam and Muslims.

Oleh itu, di sebalik lakonan Bush dalam memerangi keganasan, pertembungan antara Islam dan Barat sebenarnya telah pun berlangsung dengan jelas. Perjuangan ini sedang dilancarkan pada beberapa peringkat. Yang paling penting daripada semuanya ialah perjuangan ideologi. Pihak yang memenangi pertempuran ini akan menentukan sama ada masa depan milik Islam atau liberalisme sekular Barat.

Hence, behind Bush’ s charade of fighting terrorism the clash between Islam and the West is well and truly under way. This struggle is being fought at several levels. The most important of all is the ideological struggle. The winner of this battle will decide whether the future belongs to Islam or Western secular liberalism.

Jadi persoalan yang timbul sekarang ialah siapa yang memenangi pertarungan idea? Jawapannya ialah Barat telah lama kalah dalam perang ideologi menentang Islam. Ini disebabkan oleh sebab-sebab berikut:

So the question that now arises is who is winning the battle of ideas? The answer is that the West lost the ideological war against Islam long ago. This is due to the following reasons:

1. Dunia Barat telah menghabiskan dua ratus tahun yang lalu untuk memerangi pemikiran Islam dengan harapan dapat menghalang umat Islam daripada Islam. Kempen ini bermula dengan golongan orientalis yang mengkaji Islam dan menyerang akidah serta hukum-hukumnya.

1. The West has spent the last two hundred years combating Islamic thoughts in the hope of dissuading Muslims from Islam. This campaign began with the orientalists who studied Islam and attacked its beliefs and rules.

Sebagai contoh, mereka menyerang ketuhanan Al-Quran, jihad, poligami, sistem hukuman Islam dan Khilafah. Namun, walaupun terdapat usaha yang tersusun untuk menjauhkan umat Islam daripada Islam, Barat kini berhadapan dengan kebangkitan semula Islam, baik di dalam negeri mereka mahupun di luar negara. Di Barat, Islam ialah agama yang berkembang paling pantas, baik di kalangan pendatang mahupun masyarakat peribumi.

For instance they attacked the divinity of the Quran, jihad, polygamy, the Islamic punishment system and the Caliphate. But despite this organised effort to alienate Muslims from Islam, the West is facing a resurgent Islam both at home and abroad. In the West, Islam is the fastest growing religion both amongst immigrants and the indigenous community.

Antara tahun 1989 dan 1998, jumlah penduduk Islam di Eropah meningkat lebih 100 peratus, kepada 14 juta (kira-kira 2

Between 1989 and 1998 the Islamic population in Europe grew by over 100 percent, to 14 million (approximately 2

percent of the population), menurut statistik Pertubuhan Bangsa-Bangsa Bersatu.xxviii "Dalam tempoh 20 tahun akan datang, bilangan mualaf British akan menyamai atau melebihi komuniti Muslim pendatang yang membawa agama ini ke sini," kata Rose Kendrick, pengarang sebuah buku panduan teks tentang al-Quran.xxix Amerika juga tidak terkecuali daripada fenomena ini. Seorang pakar menganggarkan bahawa 25,000 orang setiap tahun memeluk Islam di Amerika Syarikat; sesetengah ulama berkata mereka telah melihat kadar kemasukan Islam meningkat empat kali ganda sejak 11 September.xxx

percent of the population), according to United Nations statistics.xxviii "Within the next 20 years the number of British converts will equal or overtake the immigrant Muslim community that brought the faith here", says Rose Kendrick the author of a textbook guide to the Koranxxix. America is not immune from this phenomenon. One expert estimates that 25,000 people a year become Muslims in the US; some clerics say they have seen conversion rates quadruple since Sept. 11xxx.

Terlepas daripada angka-angka pemelukan agama, sikap umat Islam yang tinggal di Barat terhadap liberalisme sekular juga sama buruknya. Satu tinjauan ICM terkini yang meneliti sikap umat Islam di Britain menerbitkan keputusan berikut: 81% menganggap kebebasan bersuara sebagai cara untuk menghina Islam, 61% menyokong Syariah, 88% mahukan Islam diajar di sekolah, dan 60% tidak berpendapat bahawa mereka perlu berintegrasi.

Conversion figures aside, the attitudes of Muslims living in the West towards secular liberalism is equally damning. A recent ICM poll surveying Muslim attitudes in Britain published the following results: 81% view freedom of speech as a means of insulting Islam, 61% support the Sharia, 88% want Islam in schools, and 60% do not think they need to integrate.

Jika ini pandangan umat Islam di salah satu benteng utama pencerahan, maka seseorang hanya boleh menduga sikap dunia Islam terhadap nilai-nilai liberal sekular. Cukuplah dikatakan bahawa Barat gagal meyakinkan massa umat Islam bahawa budaya Barat lebih baik daripada Islam.

If this is the outlook of Muslims in one of the main citadels of enlightenment then one can only guess the stance of Muslim world towards secular liberal values. Suffice to say that the West has failed to convince the Muslim masses that Western culture is better than Islam.

2. Pada masa lalu, Barat telah menggunakan khidmat golongan modernis seperti Rifa'a At-Tahtawi (1801-1873), Jamal Ad-Din Al-Afghani (1838-1897), Muhammad Abduh (1849-1905), Taha Hussein (1889-1973), Rashid Rida (1865-1935) dan Syed Ahmad Khan (1817-1898) untuk mengetuai kempen mereka dalam memperkenalkan budaya Barat dengan berselindung di sebalik nama Islam. Kesan daripada tokoh-tokoh reformis ini bukan sahaja telah dibatalkan, malah telah diterbalikkan.

2. In the past the West employed the services of modernists such as Rifa’a At-Tahtawi (1801-1873), Jamal Ad-Din Al- Afghani (1838-1897), Muhammad Abduh (1849-1905), Taha Hussein (1889,1973), Rashid Rida (1865-1935) and Syed Ahmad Khan (1817-1898) to spear head their campaign of introducing Western culture under the guise of Islam. The impact of these reformists has not only been nullified but also reversed.

Para modenis hari ini mendapati diri mereka berada dalam keadaan yang genting.

Today’ s modernists find themselves in a precarious situation.

Mereka dibenci oleh umat Islam dan dianggap sebagai alat imperialisme budaya yang melaksanakan kehendak Barat untuk memburukkan Islam.

They are despised by Muslims and are seen as instruments of the cultural imperialism undertaking the West’ s bidding to defame Islam.

Di mata Barat, mereka dianggap terlalu Islamik dan tidak lagi dipercayai untuk memikul tanggungjawab menjauhkan orang Islam daripada Islam. Keputusan Amerika untuk membatalkan visa Tariq Ramadan dan kemarahan media terhadap lawatan al-Qaradawi ke United Kingdom menggambarkan dengan jelas ketidakpercayaan Barat terhadap golongan modernis. Secara keseluruhannya, mereka telah hilang kredibiliti dan menjadi tidak relevan dalam pertarungan idea antara Barat dan Islam.

In Western eyes they are viewed as being too Islamic and are no longer entrusted with the responsibility of turning Muslims away from Islam. America’ s decision to revoke Tariq Ramadan’ s visa and the media outrage at Al- Qardawi’ s visit to the UK epitomises the West’ s mistrust of modernists. On the whole they are discredited and have become irrelevant in the battle of ideas between the West and Islam.

3. Pukulan terbesar yang dilancarkan Barat terhadap dunia Islam berlaku pada 3 Mac 1924, apabila Britain melalui bonekanya Mustafa Kamal menghancurkan Khilafah. Lord Curzon, semasa berucap di Dewan Rakyat, berkata, "Perkara yang menjadi isu ialah Turki telah dihancurkan dan tidak akan bangkit lagi, kerana kita telah memusnahkan kuasa rohaninya:

3. The biggest blow dealt by the West against the Islamic world came on March 3rd, 1924, when Britain through her stooge Mustafa Kamal destroyed the Caliphate. Lord Curzon speaking in the House of Commons said, "The point at issue is that Turkey has been destroyed and shall never rise again, because we have destroyed her spiritual power:

Khilafah dan Islam. Kemudian, kuasa-kuasa Eropah membahagi-bahagikan negeri-negeri Islam di antara mereka, dan mendirikan pemerintahan penjajahan secara langsung ke atas umat Islam.

the Caliphate and Islam.“ Subsequently, the European powers carved up the Islamic lands between them, establishing direct colonial rule over the Muslim people.

Buat pertama kalinya, masyarakat Muslim terdedah kepada penyelesaian Barat, dari penyelesaian ekonomi yang merampas kekayaan mereka hingga kepada silibus pendidikan yang memutuskan mereka daripada sejarah mereka, mengecilkan Islam kepada sekadar sekumpulan ritual, dan mengajar mereka cara berfikir seperti orang Barat.

The Muslim masses for the first time were exposed to Western solutions ranging from economic solutions which plundered their wealth to an educational syllabus which disconnected them from their history, reduced Islam to a mere set of rituals and taught them how to think like Westerners.

Lebih-lebih lagi, Islam telah dihapuskan daripada kehidupan duniawi, lalu digantikan dengan pemerintahan sekular. Kemudian, Barat memberikan kemerdekaan palsu kepada negara-negara Muslim yang mereka cipta sendiri, dan melantik hamba-hamba yang setia untuk menjaga kepentingan Barat serta memerintah rakyat Muslim bagi pihak mereka.

Moreover, Islam was effaced from temporal life only to be replaced by a secular rule. Later the West granted pseudo independence to the Muslim countries they had invented and appointed loyal servants to safeguard Western interests and to rule over Muslim people on their behalf.

Jika Barat menyangka bahawa lapan tahun penindasan oleh sekularisme sudah cukup untuk menghalang orang Islam daripada Islam politik, maka mereka sangat tersilap. Kehebatan dan arah kebangkitan Islam hari ini telah menarik perhatian pemimpin-pemimpin Barat. Vladimir Putin, Tony Blair dan Donald Rumsfeld telah menyertai koir panjang pemimpin-pemimpin Barat pada tahun 2004 yang memberi amaran tentang bahaya kebangkitan semula Khilafah. Ini telah dirumuskan dengan tepat oleh Kissinger yang berkata, "…apa yang kami panggil keganasan di Amerika Syarikat, tetapi yang sebenarnya merupakan pemberontakan Islam radikal terhadap dunia sekular, dan terhadap dunia demokratik, demi menegakkan semula sejenis Khilafah xxxi".

If the West had thought that eight years of subjugation to secularism would have been enough to deter the Muslim masses from political Islam then they were gravely mistaken. The ferocity and direction of today’ s Islamic revival has seized the attention of Western leaders. Vladimir Putin, Tony Blair and Donald Rumsfeld have joined a long chorus of Western leaders in 2004 warning about the dangers of a resurgent Caliphate. This was aptly summed up by Kissinger who said,”…what we call terrorism in the United States, but which is really the uprising of radical Islam against the secular world, and against the democratic world, on behalf of re-establishing a sort of Caliphate xxxi”.

4. Terdapat satu kecacatan yang wujud dalam ideologi sekularisme, yang telah membawa kepada penolakannya yang dapat dijangka oleh dunia Islam. Ini kerana sekularisme bersikeras mengehadkan peranan Islam dalam masyarakat kepada ibadah peribadi sahaja. Keputusan politik mengenai pentadbiran masyarakat diserahkan kepada manusia. Ini secara langsung bercanggah dengan doktrin orang Islam, yang menganggap politik sebagai bahagian yang tidak dapat dipisahkan daripada Islam, iaitu bagi orang Islam, Islam itu adalah politik. Bernard Lewis membuat penilaian yang serupa dan berkata, "Ketiadaan sekularisme asli dalam Islam, serta penolakan meluas terhadap sekularisme yang diimport dan diilhamkan oleh contoh Kristian, boleh dikaitkan dengan beberapa perbezaan mendalam dalam kepercayaan dan pengalaman dalam dua budaya agama tersebut xxxii".

4. There is an inherent flaw in the ideology of secularism, which has led to its predictable rejection by the Muslim world. This is because secularism insists on restricting the role of Islam in society to personal worship only. Political decisions about running the society are left to human beings. This directly contradicts the doctrine of Muslims, which considers politics an indivisible part of Islam i.e. to Muslims Islam is politics. Bernard Lewis gave a similar assessment and said, “The absence of native secularism in Islam and the wide spread rejection of an imported secularism inspired by Christian example, may be attributed to certain profound differences of belief and experience in the two religious cultures xxxii”.

Lebih-lebih lagi, sekularisme sentiasa meninggalkan kekosongan rohani, terutamanya apabila manusia berhadapan dengan masalah yang tidak mampu mereka selesaikan. Memisahkan Tuhan daripada urusan duniawi hanya memperhebat perasaan ini. Kelemahan intelektual inilah yang telah menyumbang kepada kebangkitan pesat Islam politik di bawah pemerintahan autokratik sekular, yang meresapi sebahagian besar dunia Islam.

Furthermore, secularism always leaves a spiritual void, especially when human beings are confronted by problems, which they are unable to solve. Separating God from temporal matters only accentuates this feeling. It is this intellectual weakness that has contributed to the dramatic rise of political Islam under the secular autocratic rule, which pervades much of the Muslim world.

Barat hendaklah mengambil iktibar daripada kegagalan komunisme untuk menjauhkan umat Islam daripada Islam. Komunisme, yang merupakan ideologi jauh lebih mendalam daripada sekularisme, juga gagal meyakinkan orang ramai umat Islam tentang materialisme dan undang-undang ciptaan manusia.

The West should take heed from the inability of communism to dissuade Muslims from Islam. Communism a far deeper ideology than secularism also failed to convince the Muslim masses of materialism and man-made laws.

5. Kemunafikan Barat dalam mempromosikan nilai-nilai Barat di seluruh dunia Islam telah banyak menjejaskan kredibilitinya. Terutamanya selepas 11 September, apabila standard berganda Barat mencapai tahap yang baharu. Episod Abu Ghraib telah mendedahkan sejauh mana kemunafikan dan kebencian Barat terhadap umat Islam.

5. The duplicity of the West in promoting Western values across the Muslim world has greatly undermined its credibility. Especially, after September 11, when Western doubles standards reached new heights. It was the episode of Abu Ghraib that revealed the true extent of the Western hypocrisy and hatred towards Muslims.

Idea-idea Barat seperti kebebasan, demokrasi, dan hak asasi manusia telah menerima pukulan yang dahsyat bukan daripada orang Islam, tetapi daripada Amerika, yang dikatakan sebagai pembela kebebasan. Malah para penguasa boneka di dunia Islam pun terkapai-kapai dan tidak mampu melindungi Amerika daripada jenayah keji yang telah dilakukannya.

Western ideas such as freedom, democracy, human rights were given a devastating blow not by Muslims, but by America the so-called defender of liberty. Even the agent rulers in the Muslim world were left gasping and could not shield America from the evil crimes she had committed.

Dalam sekelip mata, Amerika, dengan perbuatannya sendiri, telah merosakkan kedudukannya di dunia Islam secara kekal, dan telah melemahkan dengan teruk idea-idea yang menjadi asas utama tamadun Barat. Sehinggakan ramai orang bukan Islam mempersoalkan kesahihan idea-idea ini serta peranan curang yang dimainkan oleh kerajaan mereka di luar negara.

In one swoop, America by its own handiwork had permanently damaged its standing in the Muslim world and had gravely weakened the very ideas that represent the cornerstone of Western civilisation. So much so, that many non-Muslims are questioning the validity of these ideas and the deceitful role played by their governments abroad.

Oleh itu, buat pertama kalinya, kerajaan-kerajaan Barat berhadapan dengan cabaran untuk meyakinkan rakyat mereka sendiri mengapa nilai-nilai ini perlu dikekang di dalam negara, sedangkan nilai-nilai tersebut dipaksakan ke atas dunia Islam. Barangkali rakyat Barat patut mencari ketenangan dalam kata-kata Oscar Wilde yang berkata, "Demokrasi bermaksud hanyalah rakyat memukul rakyat demi rakyat." Inilah antara sebab-sebab yang telah menyumbang kepada penolakan dunia Islam terhadap budaya Barat dan falsafah liberal sekularnya.

Hence for the very first time, Western governments are faced with the challenge of convincing their own citizens why these values have to be curbed at home, while they are forcibly thrust upon the Muslim world. Perhaps Westerners should seek solace in the words of Oscar Wilde who said, “Democracy means simply the bludgeoning of the people by the people for the people.” These are some of the reasons, which have contributed to the Muslim world’ s rejection of Western culture and its secular liberal philosophy.

Realiti yang nyata dan pahit bagi kerajaan-kerajaan Barat hari ini ialah Ummah Islam telah memenangi pertempuran idea. Bab perjuangan ideologi antara Ummah Islam dan Barat kini kurang lebih telah tertutup. Tetapi bab perjuangan politik antara Ummah dan Barat masih terbuka, walaupun hanya untuk tempoh yang terhad. Ini kerana Barat dan proksi-proksi mereka tidak lagi mempunyai legitimasi politik di dunia Islam. Proksi-proksi ini hanya bertahan kerana sokongan gigih daripada kuasa-kuasa Barat.

The stark reality facing Western governments today is that the Muslim Ummah has won the battle of ideas. The chapter of ideological struggle between the Muslim Ummah and the West is more or less closed. But the chapter of political struggle between the Ummah and the West is still open- albeit for limited period. This is because the West and their surrogates have no political legitimacy left in the Muslim world. These surrogates only survive because of dogged support from Western powers.

Oleh itu, Barat dan boneka-boneka mereka berdiri sendirian dalam memaksa Ummah untuk menerima nilai-nilai Barat. Sementara Ummah tetap teguh menolak budaya Barat dan menyeru kembalinya sebuah negara Islam sejagat. Kedua-dua pendirian ini tidak dapat didamaikan, dan perbezaan pandangan antara rejim-rejim dan rakyatnya tidak boleh berterusan selama-lamanya.

Therefore the West and their puppets stand alone in coercing the Ummah to accept Western values. While the Ummah stands firm rejecting Western culture and calling for the return of a global Islamic state. The two positions are irreconcilable and polarisation in viewpoints between the regimes and its people cannot continue indefinitely.

Tidak lama lagi, umat Islam akan menumbangkan tatanan sekular yang telah dipaksakan ke atas mereka secara zalim.

It is only a matter of time before Muslims overthrow the secular order, which has been unjustly imposed upon them.

Menyedari kegagalan proksi-proksinya untuk membendung Islam politik, Barat, dengan dalih memerangi keganasan, berusaha menduduki semula tanah-tanah Muslim dalam usaha terdesak untuk mengukuhkan nilai-nilainya dan melindungi kepentingan material mereka.

Sensing the failure of its surrogates to contain political Islam, the West under the pretext of fighting terrorism has sought to re-occupy the Muslim lands in a desperate bid to reinforce its values and to safeguard its material interests.

Tingkah laku Barat terhadap dunia Islam boleh diumpamakan seperti seorang guru sekolah yang gagal. Guru sekolah yang gagal ialah orang yang terus memukul murid-muridnya dengan harapan yang sia-sia untuk menanamkan nilai-nilai sekolah ke dalam diri mereka. Akibatnya, guru itu bukan sahaja hilang kawalan ke atas kelas, malah turut meruntuhkan institusi yang dia cuba lindungi.

West’ s behaviour towards the Muslim world can be likened to that of a failed schoolteacher. A failed schoolteacher is a person who continues to beat his pupils in the vain hope of imbuing them with the values of the school. Instead, the teacher not only loses control of the class but also brings down the very establishment he is trying to protect.

Sesungguhnya, masyarakat Barat jauh lebih sedikit yang perlu ditakuti daripada golongan Islamis, dan lebih banyak yang perlu ditakuti daripada kerajaan mereka sendiri, yang atas nama kebebasan dan demokrasi perlahan-lahan tetapi pasti sedang menghakis asas-asas tamadun mereka.

Indeed Westerners have got far less to fear from the Islamists and more to fear from their own governments who in the name of freedom and democracy are slowly but surely ebbing away at the very foundations of their civilisation.

1 Mac 2005

March 1, 2005