De handelingen die door de Profeet ﷺ werden verricht, zijn van twee soorten; de handelingen die deel uitmaken van zijn menselijke natuur en andere handelingen. Elke handeling die deel uitmaakt van zijn natuur, zoals staan, zitten, drinken en eten enzovoort, is onbetwistbaar toegestaan (Mubah) voor zowel hem als voor zijn moslimgemeenschap (Ummah). Bijgevolg vallen zij niet onder de categorie van de aanbevolen (Mandub) handelingen.

The actions performed by the Prophet (saw) are of two kinds; the actions that are part of his human nature and other actions. Every action that is part of his nature, such as standing, sitting, drinking, and eating etc. are indisputably permitted (mubah) for both him and his Ummah. Consequently, they do not fall within the category of actions of the mandoob.

Handelingen die geen deel uitmaken van zijn menselijke natuur, zijn ofwel handelingen die specifiek aan hem persoonlijk zijn bewezen, wat betekent dat ze door niemand anders worden beoefend, ofwel ze zijn niet persoonlijk voor hem. Handelingen die specifiek aan de Profeet ﷺ zijn bewezen, zoals de toestemming voor hem om continu overdag en 's nachts te vasten, en om met meer dan vier vrouwen te trouwen enzovoort, zijn specifiek voor hem en het is verboden (Haram) voor ons om hem na te bootsen, aangezien door consensus (Ijma’) is bewezen dat deze uitsluitend specifiek voor hem zijn, en wij het dus niet zijn toegestaan hem in deze handelingen na te bootsen.

Those actions which are not part of his human nature are either of the actions that are proven to be specifically personal to him i.e. they are not practised by anyone else, or they are not personal to him. Those actions which are proven to be specifically personal to the Prophet (saw), such as the permission for him to fast continually through the day and night, and to marry more than four wives etc. are specific to him and it is haram for us to emulate him as it has been proven by Ijma'a that they are only specific to him, and thus we are not permitted to emulate him in these actions.

Die handelingen die bekend staan als demonstraties voor ons om te volgen, zijn onbetwistbare daleels (bewijzen). Ze zijn bekend door ofwel een zeer expliciete uitspraak, zoals:

Those actions known to be demonstration for us to follow are indisputable daleels (evidences). They are known by either a quite explicit statement, such as:

"Bid de mensen te bidden zoals zij mij hebben zien bidden", en.

"Pray the same as you have seen me pray", and.

"Imiteer mij in al jullie rituelen".

"Emulate me in all your rituals".

Het bewijs hier duidt erop dat zijn handeling een demonstratie voor ons is om te volgen. Of zij zijn bekend door een indirect bewijs, zoals het afhakken van de hand van een dief bij het polsbot als een uitleg van de uitspraak van Allah (SWT).

The evidence here denotes that his action is demonstration for us to follow. Or they are known by a circumstantial evidence, such as amputating the hand of a thief from the wrist bone as an explanation of Allah's (swt) saying.

"Snijd hun handen af". [Al-Ma’idah: 38]

"Cut off their hands". [Al-Ma’idah: 38]

Deze uitleg van zijn handeling, hetzij door middel van spraak of omstandigheidsbewijzen, neemt hetzelfde Hukum aan als datgene wat wordt uitgelegd in termen van Wojoob, Nadb of IbaHah volgens het bewijs.

This explanation of his action, either by speech or circumstantial evidences, takes the same Hukum of that which is explained in terms of Wojoob, Nadb or IbaHah according to the evidence.

Wat betreft de handelingen van de Profeet ﷺ die niet vergezeld gaan van noch een ontkenning noch een bevestiging van de Profeet ﷺ, dan tonen zij ofwel de intentie van qurbah (nabijheid tot Allah (SWT)), ofwel niet. Indien zij de intentie van qurbah tonen, worden zij aanbevolen (Mandub), waarbij de uitvoerder wordt beloond voor het uitvoeren ervan en de onthouder niet wordt gestraft. Een voorbeeld van dit soort handelingen is de profetische traditie (Sunnah) van duHa. Echter, indien de intentie van qurbah tot Allah (SWT) niet duidelijk is, vallen zij binnen de toegestane handelingen (Mubah).

As for those actions of the Prophet which are not accompanied either by a negation or affirmation from the Prophet (saw), they either show the intention of qurbah (nearness to Allah (swt)) or not. If they show the intention qurbah they become mandoob, where the performer is rewarded for performing it and the abstainer is not punished. An example of this kind is the Sunnah of duHa. However, if the intention of qurbah to Allah (swt) is not evident, they fall within the permissible actions (mubaH).