Artikel 176.

Article 176.

Politiek is het zorgdragen voor de zaken van de natie, zowel binnen als buiten de Staat. Het wordt uitgevoerd door de Staat en de natie. De Staat beoefent het en de natie bevraagt die beoefening.

Politics is taking care of the nation's affairs inside and outside the State. It is performed by the State and the nation. The State practices it and the nation questions that practice.

Artikel 177.

Article 177.

Het is absoluut verboden voor elk individu, partij, groep of vereniging om relaties te hebben met een vreemde staat. Relaties met vreemde landen zijn uitsluitend voorbehouden aan de Staat, omdat de Staat het exclusieve recht heeft om zorg te dragen voor de zaken van de moslimgemeenschap (Ummah). De moslimgemeenschap (Ummah) dient de Staat te bevragen in verband met deze taak van zorg.

It is absolutely forbidden for any individual, party, group or association to have relations with a foreign state. Relations with foreign countries are restricted only to the State, because the State has the sole right to practice taking care of the ummah affairs. The ummah is to question the State in connection with this task of caring.

Artikel 178.

Article 178.

Het doel heiligt de middelen niet, omdat de methode integraal onderdeel is van de gedachte. Daarom kunnen de verplichting (Wajib) en het toegestane (Mubah) niet worden bereikt door een verboden handeling (Haram) te verrichten. Politieke middelen mogen niet in strijd zijn met de politieke methoden.

Ends do not justify the means, because the method is integral to the thought. Thus, the duty (wajib) and the permitted (mubah) cannot be attained by performing a forbidden action (haram). Political means must not contradict the political methods.

Artikel 179.

Article 179.

Politieke manoeuvres zijn noodzakelijk in het buitenlands beleid, en de effectiviteit van deze manoeuvres is afhankelijk van het verbergen van (uw) doelen en het onthullen van (uw) daden.

Political maneuvres please check spelling are necessary in foreign policy, and the effectiveness of these maneuvers is dependent on concealing (your) aims and disclosing (your) acts.

Artikel 180.

Article 180.

Enkele van de belangrijkste politieke middelen zijn het onthullen van de misdaden van andere staten, het aantonen van het gevaar van foutief beleid, het blootleggen van schadelijke complotten en het vernietigen van misleidende persoonlijkheden.

Some of the most important political means are disclosing the crimes of other states, demonstrating the danger of erroneous politics, exposing harmful conspiracies and destroying misleading personalities.

Artikel 181.

Article 181.

Een van de belangrijkste politieke methoden is de manifestatie van de grootsheid van de islamitische gedachten in de zorg voor de aangelegenheden van individuen, naties en staten.

One of the most important political methods is the manifestation of the greatness of the Islamic thoughts in taking care of the affairs of individuals, nations and states.

Artikel 182.

Article 182.

De politieke zaak van de moslimgemeenschap (Ummah) is de islam, in de macht van de staat, de verbetering van de uitvoering van haar regels, en continuïteit in haar oproep tot de islam (Da’wah) aan de mensheid.

The political cause of the Ummah is Islam, in the might of the State, the improvement of the implementation of its rules, and continuity in its call (da’wah) to mankind.

Artikel 183.

Article 183.

Het verspreiden van de oproep tot de islam (Da’wah) is de kern waar het buitenlands beleid om draait, en waarop de relaties tussen de Staat en andere staten zijn gebouwd.

Conveying the Islamic da’wah is the core around which the foreign policy revolves, and upon which relations between the State and other states are built.

Artikel 184.

Article 184.

De relaties van de staat met andere staten zijn gebouwd op vier overwegingen. Dit zijn:

The state's relations with other states are built upon four considerations. These are:

1. Staten in de huidige islamitische wereld worden beschouwd als behorend tot één staat en vallen daarom niet binnen de sfeer van de buitenlandse zaken. Relaties met deze landen worden niet beschouwd als zijnde binnen het domein van het buitenlands beleid, en elke inspanning moet worden geleverd om al deze landen tot één staat te verenigen.

1. States in the current Islamic world are considered to belong to one state and, therefore, they are not included within the sphere of foreign affairs. Relations with these countries are not considered to be in the realm of foreign policy and every effort should be expended to unify all these countries into one state.

2. Staten die economische, commerciële, vriendschappelijke of culturele verdragen met onze Staat hebben, dienen te worden behandeld volgens de voorwaarden van de verdragen. Indien het verdrag dit bepaalt, hebben hun onderdanen het recht om de Staat binnen te komen met een identiteitskaart zonder de noodzaak van een paspoort, mits onze onderdanen op eenzelfde wijze worden behandeld. De economische en commerciële betrekkingen met dergelijke staten moeten worden beperkt tot specifieke artikelen en specifieke kenmerken die als noodzakelijk worden beschouwd en die tegelijkertijd niet leiden tot de versterking van deze staten.

2. States who have economic, commercial, friendly or cultural treaties with our State are to be treated according to the terms of the treaties. If the treaty states so, their subjects have the right to enter the State with an identity card without the need for a passport provided our subjects are treated in a like manner. The economic and commercial relations with such states must be restricted to specific items and specific characters which are deemed necessary and which, at the same time, do not lead to the strengthening of these states.

3. Staten waarmee wij geen verdragen hebben, de werkelijke imperialistische staten, zoals Groot-Brittannië, Amerika en Frankrijk, en die staten die plannen hebben tegen de Staat, zoals Rusland, worden beschouwd als potentieel vijandige staten. Alle voorzorgsmaatregelen moeten jegens hen worden genomen en het zou onjuist zijn om diplomatieke betrekkingen met hen aan te gaan. Hun onderdanen mogen de Islamitische Staat alleen betreden met een paspoort en een visum dat specifiek is voor elk individu en voor elk bezoek, tenzij het een werkelijk vijandig land is geworden. 4. Met staten die feitelijk vijandige staten zijn, zoals Israël, moet een staat van oorlog de basis vormen voor alle beschikkingen met hen. Er moet met hen worden omgegaan alsof er een werkelijke oorlog tussen ons bestaat – of er nu een wapenstilstand bestaat of niet – en al hun onderdanen worden verhinderd de Staat binnen te komen.

3. States with whom we do not have treaties, the actual imperialist states, like Britain, America and France and those states that have designs on the State, like Russia are considered to be potentially belligerent states. All precautions must be taken towards them and it would be wrong to establish diplomatic relations with them. Their subjects may enter the Islamic State only with a passport and a visa specific to every individual and for every visit, unless it became a real belligerent country 4. With states that are actually belligerent states, like Israel, a state of war must be taken as the basis for all dispositions with them. They must be dealt with as if a real war existed between us - whether an armistice exists or not - and all their subjects are prevented from entering the State.

Artikel 185.

Article 185.

Alle militaire verdragen en pacten, ongeacht de bron, zijn absoluut verboden. Dit omvat politieke verdragen en overeenkomsten met betrekking tot de verhuur van militaire bases en vliegvelden. Het is toegestaan om verdragen voor goed nabuurschap, economie, handel, financiën, cultuur en wapenstilstand te sluiten.

All military treaties and pacts, of whatever source, are absolutely forbidden. This includes political treaties and agreements covering the leasing of military bases and airfields. It is permitted to conclude good-neighbouring, economic, commercial, financial, cultural and armistice treaties.

Artikel 186.

Article 186.

De Staat is het verboden om deel uit te maken van een organisatie die gebaseerd is op iets anders dan de Islam of die niet-islamitische regels toepast. Dit omvat internationale organisaties zoals de Verenigde Naties, het Internationaal Gerechtshof, het Internationaal Monetair Fonds en de Wereldbank, en regionale organisaties zoals de Arabische Liga.

The State is forbidden to belong to any organisation which is based on something other than Islam or which applies non-Islamic rules. This includes international organisations like the United Nations, the International Court of Justice, the International Monetary Fund and the World Bank, and regional organisations like the Arab League.