7 De Islamitische beschaving (al-haDarah al Islamiyyah) - Het systeem van de Islam | Quran Course

7 De Islamitische beschaving (al-haDarah al Islamiyyah) - Het systeem van de Islam | Quran Course

De Westerse haDarah is gebaseerd op de scheiding van religie (Deen) van het leven en het ontkent dat de Islamitische Beschaving (al-haDarah al-Islamiyyah) religie (Deen) enige invloed heeft op de zaken van het leven, en daarom heeft het religie (Deen) van de Staat gescheiden. Deze scheiding is natuurlijk voor degenen die religie (Deen) van het leven scheiden en de rol ervan in het leven ontkennen. Op deze basis werden het leven en het systeem van het leven opgebouwd. Deze haDarah beschouwt het gehele leven als het nastreven van voordeel. Zo is het criterium voor handelingen in het leven voordeel. Daarom is voordeel de basis waarop het systeem is gevestigd en de haDarah is opgebouwd. Voordeel is het meest prominente en duidelijke concept in zijn systeem en in de haDarah. Dit komt doordat het het leven afbeeldt als voordeel. Geluk is, naar hun visie, de mens voorzien van het maximale deel aan zintuiglijk genot en het verschaffen van de middelen daarvoor. Het gevolg is dat de Westerse haDarah is gebaseerd op de begeerte om voordelen te oogsten en geen enkele overweging of zelfs erkenning geeft aan iets behalve voordeel, waardoor het de maatstaf voor handelingen wordt. De spirituele zijde is beperkt tot het individu en maakt geen deel uit van de sociale orde. De spirituele aangelegenheid van de mens is beperkt tot de kerk en de geestelijkheid. Bijgevolg zijn er geen morele, spirituele of humanitaire waarden in de Westerse haDarah, maar slechts materialistische waarden. Hierdoor zijn humanitaire acties verbonden geraakt aan organisaties die gescheiden zijn van de Staat, zoals het Rode Kruis en missionarissen. Elke waarde, behalve de materialistische waarde van voordeel, werd uit het leven uitgesloten. De Westerse haDarah bestaat dus uit een dergelijke verzameling concepten over het leven.

The Western haDarah is established upon the separation of deen from life and it denies The Islamic Civilisation (al-haDarah al Islamiyyah) deen from having any influence on any of life's affairs and, hence it separated deen from the State. This separation is natural for those who separate deen from life and deny its role in life. It was on this basis that life and the system of life were built. This haDarah views the entire life as the pursuit of benefit. Thus, its criterion for actions in life is benefit. Therefore, benefit is the basis upon which the system is established and the haDarah is built. Benefit is the most prominent and apparent concept in its system and in the haDarah. This is because it portrays life as benefit. Happiness, in their view, is providing man with the maximum share of sensual pleasures and furnishing him with their means. It follows that its Western haDarah is established on the desire to reap benefits and gives no consideration or even recognition to anything except benefit, thus rendering it the criterion of actions. The spiritual side is restricted to the individual and is not part of the social order. The spiritual affair of man is confined to the church and clergy. Consequently, there are no moral, spiritual or humanitarian values in the Western haDarah, rather only materialistic ones. Owing to this, humanitarian actions became affiliated to organisations separated from the State, such as the Red Cross and missionaries. Every value, apart from the materialistic value of benefit, was excluded from the life. The Western haDarah thus consists of such host of concepts about life.

Het leven in de islamitische haDarah is gebaseerd op de filosofie van de Islam, die voortvloeit uit de islamitische leer of ‘aqeedah (geloofsleer), waarop zowel het leven als de daden zijn gebaseerd. Deze filosofie, die de materie met de geest vermengt, oftewel het laten uitvoeren van de daden van de mens volgens de aHkam Sharai'ah, vormt de basis van het leven. Terwijl de daden van de mens materieel zijn, vormt zijn observatie van zijn relatie met Allah (SWT) wanneer hij de daad onderneemt als verboden (Haram) of toegestaan (Halal), de geest (ruH). Dit betekent dat de vermenging van materie met geest heeft plaatsgevonden. Dienovereenkomstig reguleren de geboden en verboden van Allah (SWT) de daden van een moslim. Het uiteindelijke doel van de moslim bij het uitvoeren van zijn daden in overeenstemming met de geboden en verboden van Allah (SWT) is het verkrijgen van de welbehagen van Allah (SWT) en niet het voordeel. Echter, het directe doel van het ondernemen van de daad is de gezochte waarde, die verschilt afhankelijk van het type daad. De waarde kan materieel zijn voor de persoon die zich bezighoudt met handel of commercie om winst te maken. Zijn handel is dus een materiële daad, en hij wordt daarin gestuurd door zijn realisatie van zijn relatie met Allah (SWT) via Zijn geboden en verboden, ten behoeve van het verkrijgen van Zijn (SWT) welbehagen. Terwijl de waarde die hij nastreeft bij het ondernemen van de daad de winst is, wat een materiële waarde is.

Life in the Islamic haDarah is based on the philosophy of Islam which emanates from the Islamic doctrine or ‘aqeedah, upon which life and actions are both established. This philosophy which is mixing the matter with the spirit, i.e. making man's actions conducted by the aHkam Sharai'ah, constitute the basis of life. While man's actions are material, his observation of his relationship with Allah (swt) when he undertakes the action as haram or halal constitutes the spirit (ruH). This means that the mixing of matter with spirit has taken place. Accordingly, the commands and prohibitions of Allah (swt) regulate the actions of a Muslim. The Muslim's ultimate objective in carrying out his actions in accordance with the commands and prohibitions of Allah (swt) is the attainment of Allah's (swt) pleasure and not benefit. However, the immediate aim of undertaking the action is the sought after value, which differs according to the type of action. The value may be materialistic for the person who engages in commerce or trade to make a profit. So his trade is materialistic action, and he is directed in that by his realisation of his relationship with Allah (swt) through His commands and prohibitions, for the sake of attaining His (swt) pleasure. While the value that he aims to achieve from undertaking the action is the profit, which is a materialistic value.

Geluk is het verkrijgen van de welgevalligheid van Allah (SWT) en niet het vervullen van de behoeften van de mens. Het bevredigen van al dergelijke behoeften: organische behoeften en instinctieve verlangens, zijn een essentieel middel om iemands leven te behouden, maar geluk wordt niet gegarandeerd door hun vervulling. Samenvattend is dit het islamitische standpunt over het leven, en dit is de basis waarop dit standpunt is gebouwd. Dit standpunt is de basis van de islamitische haDarah. Het is overduidelijk dat de islamitische haDarah de westerse haDarah in elke zin tegenspreekt. De madaniyyah-objecten die voortvloeien uit een haDarah die specifiek is voor de islamitische haDarah, spreken de madaniyyah-objecten tegen die voortvloeien uit de westerse haDarah. Een foto op zichzelf is bijvoorbeeld een object van madaniyyah. De westerse haDarah beschouwt de foto van een naakte vrouw die al haar schoonheid onthult als een madaniyyah-object dat in overeenstemming is met haar concepten in het leven over vrouwen. Zo beschouwt een individu uit het Westen de foto als een kunstwerk waar hij trots op kan zijn, en als een kunstwerk wanneer het aan artistieke voorwaarden voldoet. Dit madaniyyah-object spreekt echter de islamitische haDarah en de islamitische concepten over vrouwen tegen, die worden beschouwd als een eer die beschermd moet worden. Gevolglikelijk moeten dergelijke foto's worden voorkomen, omdat ze de seksuele drang opwekken die morele laksheid in de samenleving veroorzaakt. Evenzo, als een moslim een huis zou bouwen, een ander madaniyyah-object, zou hij er rekening mee moeten houden dat vrouwen binnenin niet gezien mogen worden door degenen buiten. Dienovereenkomstig bouwt de moslim een muur rond het huis, maar de westerling schenkt hier geen aandacht aan. Dit geldt voor alle madaniyyah-objecten die voortvloeien uit de westerse haDarah, zoals standbeelden en dergelijke. Evenzo, als kleding specifiek is voor de ongelovigen (Kufr), is het de moslims verboden om deze te dragen omdat ze een specifiek standpunt over het leven dragen. Echter, als de kleding anders is, zoals wanneer zij bepaalde kleding dragen uit noodzaak of ter versiering en niet vanwege hun ongeloof (Kufr), dan worden zij beschouwd als behorend tot de algemene madaniyyah, wat toegestaan is voor moslims om te gebruiken.

Happiness is attaining Allah's (swt) pleasure and not the fulfilment of man's needs. Satisfying all such needs: organic needs and instinctual desires, are an essential means to preserve one's life, but happiness is not guaranteed by their fulfilment. In summary, this is the Islamic viewpoint about life, and this is the basis upon which this viewpoint is built. This viewpoint is the basis of the Islamic haDarah. It is obvious that the Islamic haDarah contradicts the Western haDarah in every sense. The madaniyyah objects resulting from haDarah which is specific to the Islamic haDarah contradict the madaniyyah objects which results from the Western haDarah. For example, a photograph by itself is an object of madaniyyah. The Western haDarah considers the photograph of a naked woman that reveals all of her beauties a madaniyyah object consistent with its concepts in life about women. Thus, an individual from the West, views the photograph to be a piece of art which he could take pride in and a piece of art when it accomplishes artistic conditions. However, this object of madaniyyah contradicts with the Islamic haDarah and the Islamic concepts about women, which are considered as an honour that must be protected. Consequently, such photographs are to be prevented, because they provoke the sexual drive which triggers moral laxity in the society. Likewise, if a Muslim was to build a house, another object of madaniyyah, he would have to take into consideration that women inside should not be seen to those outside. Accordingly, the Muslim builds around the house a wall, but the Westerner pays no attention to this. This applies to all objects of madaniyyah which result from the Western haDarah, such as statues and the like. Likewise, if clothes are specific to the unbelievers, the Muslims are then forbidden to wear them because they carry a specific viewpoint about life. However, if the clothes are otherwise, such as if they are used to wearing certain clothes for necessity or adornment and not because of their kufr, then they are considered to be of the general madaniyyah, which is permissible for Muslims to use.

Een vluchtige blik op de westerse haDarah die vandaag de dag de wereld domineert, onthult aan ons dat deze geen rust voor de mens kan garanderen. Integendeel, de westerse haDarah is de oorzaak van de diepgewortelde ellende en het lijden van de mens. Deze haDarah, die als basis de scheiding van de religie (Deen) van de zaken van het leven aanneemt, is in strijd met de fiTrah van de mens, waardoor er geen gewicht wordt toegekend aan het spirituele aspect in de samenleving, en zij beschouwt het leven enkel als voordeel en maakt het behalen van voordeel tot de fundament voor de relatie tussen mensen. Hierdoor produceert zij onvermijdelijk niets anders dan voortdurende ellende en angst. Zolang voordeel de basis is, zal het conflict erover natuurlijk toenemen en zal het vertrouwen op dwang om relaties tussen mensen te vestigen natuurlijk zijn. Zo is kolonisatie natuurlijk voor de volgelingen van deze haDarah, aangezien voordeel alleen de basis van het leven blijft, en elke moraal onstabiel zal zijn. Daarom is het natuurlijk dat elke goede moraal wordt vermeden in het leven, op dezelfde manier als de spirituele waarden werden verwaarloosd, en het leven werd gebouwd op competitie, strijd, agressie en kolonialisme. De spirituele crisis bij de mensen, de voortdurende angst en het wijdverspreide kwaad over de hele wereld vandaag de dag dienen als schokkende en drukkend duidelijke aanklachten tegen de resultaten van deze westerse haDarah. Zij heeft de wereld gedomineerd en heeft geleid tot zulke ernstige resultaten, die consequent een groot gevaar hebben gevormd voor de normale werking van de mensheid.

A cursory glance at the Western haDarah that dominates the world today reveals to us that it cannot guarantee tranquillity for man. On the contrary, the Western haDarah is the cause for man's deep-rooted misery and suffering. This haDarah which adopts as its basis the separation of deen from life's affairs is contradictory to man's fiTrah, thus giving no weight to the spiritual aspect in society, and it views life as only benefit and makes the attainment of benefit as the foundation for the relationship between men. Thus it inevitably produces nothing but perpetual misery and anxiety. As long as benefit is the basis, conflict over it will naturally increase and the reliance on force to establish relationships between people will be natural. Thus, colonisation is natural to the followers of this haDarah since benefit alone remains the basis of life, and any morals will be unstable. Hence, it is natural for any good morals to be shunned in life in the same way that the spiritual values were neglected, and life established upon competition, struggle, aggression and colonialism. The spiritual crisis in the people, perpetual anxiety and widespread evil all over the world today serve as glaring and oppressively clear indictments of the results of this Western haDarah. It has dominated the world and has led to such grave results and consequently have constituted a great danger to the normal functioning of humanity.