De moslims liepen niet achter op de wereld vanwege hun vasthouden aan de islam. Integendeel, hun achteruitgang begon de dag dat zij dit vasthouden aan de islam verlieten en toelieten dat de vreemde cultuur hun landen binnendrong en de westerse concepten hun geest bezetten. Zij vervielen toen zij het intellectuele leiderschap van de islam verlieten, de oproep tot de islam (Da’wah) verwaarloosden en de rechtsregels (Ahkam) verkeerd toepasten. Daarom moeten de moslims de islamitische levenswijze hervatten als zij willen dat de opstanding (naHDah) plaatsvindt. Zij zullen echter niet in staat zijn de islamitische levenswijze te hervatten, tenzij zij de islamitische oproep tot de islam (Da’wah) voortzetten door het intellectuele leiderschap van de islam te dragen, en door deze oproep tot de islam (Da’wah) een islamitische staat vestigen, die op haar beurt het intellectuele leiderschap van de islam zal dragen door de islamitische oproep voort te zetten.

The Muslims did not lag behind the world due to their adherence to Islam. On the contrary, their regression commenced the day they abandoned this adherence to Islam and they allowed the foreign culture to enter their lands and the Western concepts to occupy their minds. They declined when they abandoned the intellectual leadership of Islam, neglected its da’wah and misapplied its rules (aHkam). Therefore, the Muslims must resume the Islamic way of life if they want the revival (naHDah) to occur. However, they will not be able to resume the Islamic way of life unless they carry the Islamic da’wah by carrying the intellectual leadership of Islam, and establish, by this da’wah an Islamic State which in turn will carry the intellectual leadership of Islam by carrying the Islamic call.

Het moet worden opgemerkt dat het dragen van het intellectuele leiderschap door het voortzetten van de oproep tot de islam (Da’wah) om de moslims te doen herleven, wordt ondernomen omdat alleen de islam de wereld kan hervormen, en de ware wederopstanding niet kan worden bereikt zonder de islam, hetzij voor de moslims of voor anderen. Op deze basis moet de oproep tot de islam (Da’wah) worden uitgevoerd.

It should be noted that carrying the intellectual leadership by carrying the Islamic da’wah in order to revive the Muslims is undertaken because Islam alone can reform the world, and the true revival cannot be achieved without Islam, whether for the Muslims or others. It is on this basis that the da’wah should be carried out.

De oproep tot de islam (Da’wah) moet naar de wereld worden gebracht als een intellectueel leiderschap waaruit alle systemen voortvloeien, en waarop alle denkwijzen zijn gebouwd, en uit dergelijke denkwijzen alle concepten voortvloeien die iemands levensvisie beïnvloeden, zonder uitzondering. De Weg om de Islamitische oproep tot de islam (Da’wah) te verspreiden (Tareeqat Hamled Da'wah)

The da’wah must be carried to the world as an intellectual leadership from which all systems emanate, and upon this leadership all thoughts are built, and from such thoughts emanate all the concepts that influence one's viewpoint in life, without exception. The Way to Carry the Islamic Da'wah (Tareeqat Hamled Da'wah)

De oproep tot de islam (Da’wah) moet vandaag de dag worden uitgevoerd zoals deze in het verleden is gebracht, en moet plaatsvinden in overeenstemming met het voorbeeld van de Boodschapper van Allah ﷺ, zonder de minste afwijking van die methode in haar algemene en specifieke details. Er mag geen rekening worden gehouden met het verschil in tijd, want dit verschil komt niet meer neer dan op de middelen en de vormen. De essentie en de realiteit van het leven zijn echter niet veranderd en zullen niet veranderen, ongeacht het verstrijken van tijdperken en het veranderen van volkeren en plaatsen.

The da’wah should be carried today as it was delivered in the past and should proceed in compliance with the example of the Messenger (saw) , without the slightest deviation from that method in its general and specific details. No regard should be given to the difference in time, for this difference amounts to nothing more than the means and forms. However, the essence and the reality of life has not and will not change, regardless of the passing of ages and changing of peoples and places.

Het voortdragen van de oproep tot de islam (Da’wah) vereist derhalve oprechtheid, moed, kracht, nadenken en het uitdagen van alles wat in strijd is met de fikrah en tareeqah (idee en methode) van de islam, door het te confronteren en de onwaarheid ervan bloot te leggen, ongeacht de situatie en de gevolgen ervan.

Thus, carrying the da’wah demands frankness, courage, strength, thought and to challenge all that contradicts the fikrah and tareeqah (idea and method) of Islam by facing it and exposing its falsehood, irrespective of the situation and its consequences.

Het uitvoeren van de oproep tot de islam (Da’wah) vereist dat de ultieme soevereiniteit (siyadah) toebehoort aan de islamitische ideologie, ongeacht of deze overeenstemt of niet overeenstemt met de massa's en of zij het accepteren of het verwerpen en ertegen verzetten, of het nu in overeenstemming is met de gebruiken van de mensen of niet.

Carrying the Islamic da’wah necessitates that the ultimate sovereignty (siyadah) belongs to the Islamic ideology, regardless of whether it agrees or disagrees with the masses and whether they accept it or reject it and oppose it, or whether it is in accordance with the people's customs or not.

De drager van de oproep tot de islam (hameled da’wah) voert zich niet vleiend naar de mensen, is niet hoffelijk tegenover de autoriteiten of geeft om de gebruiken en tradities van de mensen, en schenkt geen enkele aandacht aan de vraag of de mensen hem zullen accepteren of niet. Integendeel, hij moet zich uitsluitend aan de ideologie houden en deze enkel uiten, zonder oog te hebben voor iets anders dan de ideologie. Het is niet toegestaan om de volgelingen van andere ideologieën te vertellen dat zij zich aan hun ideologieën moeten houden. In plaats daarvan worden zij zonder dwang uitgenodigd om de ideologie (van de islam) te omarmen, omdat de oproep tot de islam (Da’wah) vereist dat er geen andere ideologie naast de islam bestaat en dat de soevereiniteit uitsluitend voor de islam is.

The da’wah carrier (hameled da’wah) does not flatter the people, is not courteous to the authorities or cares for the people's customs and traditions, and does not give any attention to whether the people will accept him or not. Rather he must adhere to the ideology alone and solely express it paying no regard to anything except the ideology. It is not allowed to tell the followers of other ideologies to adhere to their ideologies. Instead, they are invited without compulsion to embrace the ideology (of Islam) because the da’wah requires that there be no other ideology alongside Islam and that the sovereignty be for Islam alone.

"Het is Hij die Zijn Boodschapper ﷺ heeft gezonden met de leiding en de religie (Deen) van Haqq, om boven alle andere religies te zegevieren, ook al zouden de afgodendienaars het verafschuwen." [At-Tubah: 33]

"It is He who has sent His Messenger (saw) with the guidance and deen of Haqq, to prevail over all other religions even though the idolaters may abhor it." [At-Tubah: 33]

De Boodschapper ﷺ kwam naar deze wereld met zijn Boodschap en daagde de hele wereld openlijk uit. Hij ﷺ geloofde in de Waarheid waartoe hij de mensen uitnodigde en verklaarde de oorlog aan de rode en zwarte (mensen), d.w.z. iedereen, ongeacht hun tradities, gebruiken, religies, leerstellingen, heersers en massa's. Hij ﷺ schonk geen aandacht aan iets anders dan de boodschap van de islam. Hij begon de oproep tot de islam (Da’wah) door de valse goden van Quraysh te diskrediteren. Hij ﷺ daagde hen uit in hun leerstellingen en diskrediteerde hen terwijl hij alleen was, geïsoleerd, zonder helper en zonder wapen, behalve zijn onwankelbare en diep gewortelde overtuiging in de islam waartoe hij uitnodigde. Hij ﷺ gaf niet om de Arabische gebruiken, tradities, religies of leerstellingen. In dit opzicht was hij ﷺ niet hoffelijk en schonk hij hen geen enkele belangstelling.

The Messenger (saw) came to this world with his Message and openly challenged the whole world. He (saw) believed in the Truth he (saw) was inviting the people to and declared war against the red and black (people) i.e. everyone, irrespective of their traditions, customs, religions, doctrines, rulers and masses. He (saw) paid no attention to anything other than the message of Islam. He commenced the da’wah by discrediting the false deities of Quraysh. He (saw) challenged them in their doctrines, discredited them while he was alone, isolated, with no helper and no weapon except his unshakeable and deeply rooted conviction in Islam to which he was inviting. He (saw) did not care for the Arab customs, traditions, religions, or doctrines. In this respect, he (saw) was not courteous nor gave them any regard.

Op dezelfde manier moet de drager van de oproep tot de islam (Da’wah) alles uitdagen. Dit omvat het uitdagen van de gebruiken, tradities, onjuiste gedachten en concepten, en de publieke opinie wanneer deze onjuist is, zelfs als hij daar tegen moet strijden. Hij moet de leerstellingen en religies uitdagen, ondanks het feit dat hij te maken kan krijgen met het fanatisme van hun volgelingen en de vijandigheid van degenen die vasthouden aan hun verdraaiingen.

Similarly, the da’wah carrier has to challenge everything. This includes challenging the customs, traditions, erroneous thoughts and concepts, the public opinion when it is wrong even if he has to struggle against it. He has to challenge the doctrines and religions despite the fact that he might be exposed to the fanaticism of their followers and the hostility of those who stick to their distortions.

Het uitvoeren van de oproep tot de islam (Da’wah) vereist een zorg voor de volledige implementatie van de regels van de islam zonder de kleinste concessie. De drager accepteert geen enkele wapenstilstand noch concessie, nalatigheid of uitstel. In plaats daarvan handhaaft hij de zaak in haar geheel en beslecht deze onmiddellijk en definitief. Hij accepteert geen enkele bemiddeling die de waarheid zou belemmeren. De Boodschapper (Rasul) van Allah ﷺ accepteerde het verzoek van de delegatie van Thaqif om hun afgod, Allat, gedurende drie jaar te mogen behouden voordat deze werd vernietigd, noch ontheffte hij hen van het gebed als voorwaarden voor het aanvaarden van de islam. Hij weigerde ook om Allat voor twee jaar of voor één maand achter te laten, zoals zij hadden geëist. Hij weigerde dit verzoek standvastig en besluitvaardig, zonder enige aarzeling of mildheid. Dit is simpelweg omdat de mens ofwel moet geloven of niet; immers, de uitkomst is ofwel het Paradijs of het Hellevuur. De Boodschapper (Rasul) van Allah ﷺ accepteerde echter wel hun verzoek om de afgod niet met hun eigen handen te laten vernietigen. In plaats daarvan vroeg hij Abu Sufyan en al-Mughirairah ibn Shu'abah om deze te vernietigen. Hij accepteerde absoluut niets minder dan de volledige geloofsleer (Aqeedah) en wat deze vereist aan implementatie. Wat betreft de middelen en vormen van het uitvoeren van deze implementatie, de Boodschapper (Rasul) van Allah ﷺ accepteerde deze omdat ze niet verbonden zijn met de aard van de islamitische geloofsleer (Aqeedah). Daarom moet er zorgvuldigheid worden betracht bij het uitvoeren van de islamitische oproep tot de islam (Da’wah) om de volledigheid van het idee en de volledigheid van de implementatie ervan te bewaren, zonder enige compromis in de fikrah en Tareeqah. Er is geen kwaad in het gebruik van welke wasa'il (middelen) dan ook die dit vereist.

Delivering the da’wah requires a concern for the complete implementation of the rules of Islam without the slightest concession. The carrier does not accept any truce nor concession, negligence or postponement. Instead, he maintains the matter as a whole and definitively settles it immediately. He does not accept any intercession which would obstruct the truth. Rasool Allah did not accept the request of Thaqif's delegation to be allowed to retain their idol, Allat, for three years before it was demolished, neither did he exempt them from prayer, as pre-conditions for embracing Islam. He refused also to leave Allat for two years or for one month as they had demanded. He refused this request firmly, and decisively, without any hesitation or leniency. This is simply because man has to either believe or not, after all, the result is either Paradise or Hell. However, Rasool Allah did accept their request not to have them demolish their idol by their hands. Instead, he asked Abu Sufyan and al- Mughirairah ibn Shu'abah to demolish it. He definitely did not accept anything less than the complete ‘aqeedah and what it requires of implementation. As for the means and forms of carrying this implementation, the Rasool of Allah accepted them because they are not connected with the nature of the Islamic ‘aqeedah. Therefore, care must be taken in delivering the Islamic da’wah to preserve the completeness of the idea and the completeness of its implementation without any compromise in the fikrah and Tareeqah. There is no harm in using any wasa'il (means) it demands.

Het dragen van de islamitische oproep tot de islam (Da’wah) vereist dat elke handeling wordt ondernomen met een specifiek doel. De drager moet zich altijd bewust zijn van dit doel en ernaar streven om het te bereiken, waarbij hij zich onvermoeibaar inzet om het te vervullen. Daarom zou de drager niet tevreden zijn met denken zonder actie en zou hij dit beschouwen als een hypnotische en fantasierijke filosofie. Evenzo zou hij niet tevreden zijn met denken en actie zonder enig doel, aangezien hij dit beschouwt als een spiraalbeweging die uiteindelijk eindigt in apathie en wanhoop. In plaats daarvan moet de drager van de oproep tot de islam (Da’wah) erop aandringen om het denken met de actie te verbinden en de twee te verenigen in het werken aan een specifiek doel, dat op een praktische manier zal worden vervuld en tot uitvoering zal worden gebracht.

Carrying the Islamic da’wah necessitates that every one of its actions be undertaken for a specific objective. The carrier should always be aware of this aim and work towards achieving it, exerting himself relentlessly to fulfil it. Therefore, the carrier would not be satisfied by thought without action and would deem it to be a hypnotic and fanciful philosophy. Likewise, he would not be satisfied by thought and action devoid of any objective, considering this to be a spiral motion which ultimately ends in apathy and despair. Instead, the da’wah carrier has to insist upon connecting the thought with action and uniting the two in working for a specific objective which will be fulfilled in a practical manner and be brought into existence.

De Boodschapper (Rasul) ﷺ droeg het intellectuele leiderschap van de islam in Mekka. Toen hij besefte dat de samenleving daar de islam niet het systeem van de samenleving zou maken, begon hij de samenleving van Medina voor te bereiden. In Medina stichtte hij de Staat, waardoor hij de islam implementeerde, de boodschap ervan verspreidde en de moslimgemeenschap (Ummah) voorbereidde om deze na hem over te dragen en voort te gaan op de weg die hij had uitgezet. Daarom zou het dragen van de islamitische oproep tot de islam (Da’wah) in een situatie waarin er geen kalief is, de oproep tot de islam en het hervatten van de islamitische levenswijze moeten omvatten door te werken aan de vestiging van de islamitische Staat die de islam implementeert en de boodschap ervan naar de wereld draagt. Zo wordt de oproep tot de islam (Da’wah) dan overgebracht van een oproep binnen de moslimgemeenschap (Ummah) om de islamitische levenswijze te hervatten naar een oproep aan de wereld uitgevoerd door de islamitische Staat, en van een lokale oproep tot de islam (Da’wah) binnen de islamitische wereld naar een universele oproep tot de islam (Da’wah).

Rasool Allah (saw) carried the intellectual leadership of Islam in Makkah. When he realised that the society there would not make Islam the system of society, he began preparing the society of Madinah. In Madinah, he established the State, thereby implemented Islam, carried its message, and prepared the Ummah to convey it after him and to proceed in the same way he had traced. Therefore, carrying the Islamic da’wah in the situation where there is no Khaleefah, should include the call for Islam and the resumption of the Islamic way of life by working to establish the Islamic State which implements Islam and carries its message to the world. Thus, the da’wah is transferred then from a call within the ummah to resume the Islamic way of life to a call to the world carried out by the Islamic State, and from a local da’wah within the Islamic world to a universal da’wah.

De oproep tot de islam (Da’wah) moet duidelijk het corrigeren van de heersende leerstellingen, het versterken van de relatie met Allah (SWT) en het bieden van oplossingen voor de problemen van de mensen omvatten, zodat de oproep tot de islam (Da’wah) levendig wordt in alle levensgebieden. De Profeet ﷺ reciteerde de volgende verzen aan de mensen van Makkah:

The call to Islam should clearly include correcting the prevalent doctrines, strengthening the relationship with Allah (swt), and it should provide solutions for the problems of the people, so that the da’wah becomes vivid in all fields of life. The Prophet (saw) would recite to the people of Makkah the following verses:

"Vergaan de handen van Abu Lahab." [Al-Masad: 1]

"Perish the hands of Abu Lahab." [Al-Masad: 1]

"Dit is werkelijk het woord van een eervolle Boodschapper ﷺ. Het zijn niet de woorden van een dichter. Weinig is het dat jullie geloven." [Al-Haqqah: 40-41]

"This is verily the word of an honourable Messenger (saw). It is not the words of a poet. Little it is that you believe." [Al-Haqqah: 40-41]

"Wee zij de bedriegers, die wanneer zij van mensen ontvangen door middel van afmeting, de volle maat eisen, maar wanneer zij aan mensen moeten geven door middel van afmeting of gewicht, minder geven dan verschuldigd is." [Al- Mutaffifin: 1-3]

"Woe to those who deal in fraud, those who when they have to receive by measure from men, exact full measure, but when they have to give by measure or weight to men, give less than due." [Al- Mutaffifin: 1-3]

"Voor degenen die geloven en goede daden verrichten, zullen tuinen zijn waaronder rivieren stromen; dat is de grote redding (de vervulling van alle verlangens)." [Al-Buruj: 11] In Madinah reciteerde hij ﷺ:

"For those who believe and do righteous deeds will be gardens beneath which rivers flow; that is the great salvation (the fulfilment of all desires)." [Al-Buruj: 11] In Madinah, he recited:

"Vestig het gebed en geef regelmatige aalmoezen." [Al-Baqarah: 43]

"Establish prayer and practice regular charity." [Al-Baqarah: 43]

Hij reciteerde ook:

He also recited:

"Trek voort, of u nu licht of zwaar bepakt bent, en strijd en probeer met uw bezit en uzelf in de weg van Allah." [At-Tauba: 41] En hij zou reciteren:

"Go forth (whether equipped) lightly or heavily, and strive and struggle with your property and yourselves in the cause of Allah." [At-Tauba: 41] And he would recite:

"O jullie die geloven, wanneer jullie onderling een schuld aangaat voor een afgesproken termijn, schrijf het dan op." [Al-Baqarah: 282]

"O you who believe, when you deal with each other in a debt for a fixed period of time, reduce it to writing." [Al-Baqarah: 282]

"Opdat het (slechts) een omloop tussen de rijken onder jullie niet wordt." [Al-Hashr: 7]

"In order that it does not become (merely) a circuit between the wealthy among you." [Al-Hashr: 7]

"Niet gelijk zijn de metgezellen van het Vuur en de metgezellen van het Paradijs. De metgezellen van het Paradijs zijn de overwinnaars." [Al-Hashr: 20]

"Not equal are the Companions of the Fire and the Companions of the Garden. The Companions of the Garden are the victorious." [Al-Hashr: 20]

Overeenkomstig dient de islamitische oproep tot de islam (Da’wah) het systeem over te brengen waarmee de mensen de problemen van hun dagelijks leven kunnen oplossen. Dit komt doordat het geheim van het succes van de islamitische oproep tot de islam (Da’wah) is dat deze levendig is en de mens op een integrale wijze aanspreekt als menselijk wezen, waardoor er een integrale en radicale verandering in hem wordt teweeggebracht.

Accordingly, the Islamic da’wah should carry to the people the system by which they are to solve their daily life's problems. This is because the secret to the success of the Islamic da’wah is that it is vivid and addresses man in a comprehensive manner as a human being, thereby bringing about a comprehensive and radical change in him.

Het is onmogelijk voor de dragers van de oproep tot de islam (Da’wah) om de verantwoordelijkheid te dragen en hun plichten effectief uit te voeren, tenzij zij in zichzelf de motivatie naar perfectie en volledigheid wortelen. Zij zouden voortdurend naar de waarheid moeten zoeken, continu alles wat zij weten moeten onderzoeken om hun begrip (van zaken) te zuiveren van alle vreemde gedachten, en alles wat in de buurt komt (van betekenis) dat zich eraan zou kunnen hechten, uit deze inzichten te verwijderen. Dit zal de idee die zij dragen, puur en helder houden. De zuiverheid en helderheid van de gedachten is de enige garantie voor het succes van de islam en de continuïteit van dit succes.

It is impossible for the da’wah carriers to carry out the responsibility and to effectively discharge their duties unless they rooted within themselves the motivation towards perfection and completeness. They should constantly search for the truth, continuously scrutinize all that they know in order to purify their understandings (of issues) from any alien thoughts, and remove away from these understandings anything close to them (in meaning) that might possibly stick to them. This will keep the idea they carry, pure and clear. The purity and clarity of the thoughts is the only guarantee for Islam's success and the continuity of this success.

De dragers van de oproep tot de islam (Da’wah) moeten deze plicht vervullen als een verplichting van Allah (SWT). Zij moeten dit met enthousiasme en vreugde aanpakken, in de verwachting van de welgevalligheid van Allah (SWT). Zij mogen voor hun werk geen wereldse beloning zoeken of lof van mensen verwachten. Zij mogen niets erkennen behalve het streven naar de welgevalligheid van Allah (SWT).

The da’wah carriers have to carry this duty as an obligation from Allah (swt). They have to embark upon it enthusiastically and delightedly expecting the pleasure of Allah (swt). They must not seek for their work any worldly reward or expect praises from people. They must acknowledge nothing except the pursuit of the pleasure of Allah (swt).