Artikel 66.

Article 66.

Rechtspraak is het uitspreken van het vonnis op een bindende wijze. Het beslecht de geschillen onder mensen, voorkomt datgene wat de rechten van de gemeenschap schaadt en elimineert de geschillen die ontstaan tussen mensen en de leden van het bestuurlijke apparaat — heersers en ambtenaren — inclusief de kalief en degenen van een lagere rang.

Judgeship is the pronouncement of the verdict in a binding way. It settles the disputes among people, prevents that which harms the community's rights and eliminates the disputes arising between people and members of the ruling apparatus - rulers and employees - including the Khaleefah and those of lesser rank.

Artikel 67.

Article 67.

De kalief dient een hoofddommer aan te stellen die gemachtigd is om binnen de administratieve voorschriften rechters te benoemen, te disciplineren en te ontslaan. De hoofddommer moet een volwassen moslimman zijn die bij zinnen is, rechtvaardig is en een jurist is. De overige werknemers van de rechtbanken vallen onder het domein van de directie die de zaken van de rechtbank beheert.

The Khaleefah is to appoint a chief judge authorised to appoint, discipline, and dismiss judges within the administrative regulations. The chief judge must be a mature Muslim male who is sane, just and a jurist. The remaining employees of the courts come under the domain of the directorate that administers the court's affairs.

Artikel 68.

Article 68.

Er zijn drie soorten rechters. Zij zijn:

There are three types of judges. They are:

1. De rechter die de geschillen tussen mensen in transacties en straffen beslecht; 2. De muhtasib die de schendingen van de rechten van de gemeenschap beslecht; en.

1. The judge who settles the disputes among people in transactions and punishments; 2. The muhtasib who settles the violations of the community's rights; and.

3. De rechter van de Rechtbank voor Onrechtmatige Daden (maHkamat ul-maDHalim), die geschillen tussen mensen en functionarissen van de Staat beslecht.

3. The judge of the Court for the Unjust Acts (maHkamat ul-maDHalim) who settles disputes between people and officials of the State.

Artikel 69.

Article 69.

Alle rechters moeten gekwalificeerd zijn door moslim, volwassen, vrij, verstandelijk gezond, 'adl en een jurist te zijn die weet hoe regels op incidenten moeten worden toegepast. Rechters van maHkamat ul-maDHalim moeten daarnaast gekwalificeerd zijn door man te zijn en een zelfstandig rechtsgeleerde (Mujtahid) te zijn, oftewel een persoon die in staat is tot zelfstandige rechtsvinding (Ijtihad).

All judges must be qualified by being Muslim, mature, free, sane, 'adl, and a jurist being aware of how to apply rules to incidents. Judges of maHkamat ul-maDHalim must additionally be qualified with being male and a mujtahid, i.e., a person capable of making ijtihad.

Artikel 70.

Article 70.

De rechter en de muhtasib kunnen een algemene aanstelling krijgen om recht te spreken over alle kwesties in de gehele staat, of zij kunnen alternatief een aanstelling krijgen voor een specifieke locatie en om recht te spreken over specifieke zaken. Aan de andere kant moet de rechter van de maHkamat ul-maDHalim een algemene aanstelling krijgen om recht te spreken over alle kwesties, maar wat betreft de locatie kan hij worden aangesteld voor een specifieke locatie of voor de gehele staat.

The judge and the muhtasib may be given a general appointment to pronounce judgement on all problems throughout the State, or alternatively they can be given an appointment to a particular location and to give judgement on particular cases. On the other hand, the judge of the maHkamat ul-maDHalim must be given a general appointment to pronounce judgement on all problems, but in terms of location he may be appointed to a particular location or all over the State.

Artikel 71.

Article 71.

De rechtbanken zouden uitsluitend uit één rechter moeten bestaan die de autoriteit heeft om een vonnis te wijzen. Het is echter toegestaan voor één of meer rechters om hem te vergezellen, met enkel de autoriteit om te adviseren en bij te staan. Zij hebben geen autoriteit om een vonnis te wijzen en hun mening is niet bindend voor de rechter die de enige autoriteit heeft om recht te spreken.

The courts should be comprised of only one judge who has the authority to pronounce verdict. One or more judges are however permitted to accompany him with only the authority of advising and assisting. They have no authority to pronounce verdict and their opinion is not binding on the judge who has the sole authority to give judgement.

Artikel 72.

Article 72.

De rechter kan geen vonnis uitspreken behalve in een rechtzitting. Bewijs en eden worden eveneens alleen in een rechtzitting in aanmerking genomen.

The judge cannot pronounce verdict except in a court session. Evidence and oaths are not considered except in a court session as well.

Artikel 73.

Article 73.

Het is toegestaan om de niveaus van rechtbanken te variëren naar gelang het type zaken. Zo kunnen bepaalde rechters worden toegewezen aan specifieke zaken van een bepaald niveau, terwijl andere rechtbanken de bevoegdheid krijgen om over andere zaken te oordelen.

It is permissible to vary the grades of courts in respect to the type of cases. Some judges may thus be assigned to certain cases of particular grades, and other courts authorised to judge the other cases.

Artikel 74.

Article 74.

Er zijn geen gerechtshoven van beroep of cassatie, omdat alle uitspraken van gelijke status zijn. Zodra de rechter het vonnis heeft uitgesproken, wordt het derhalve van kracht en kan de beslissing van geen enkele andere rechter dit terugdraaien, tenzij hij heeft geoordeeld met iets anders dan de Islam, in strijd heeft gehandeld met een eenduidige tekst in de Qur'an, de profetische traditie (Sunnah) of de consensus (Ijma’) van de Sahabah, of het verscheen dat hij heeft geoordeeld in strijd met de werkelijke realiteit.

There are no courts of appeal or cassation, because all judgements are of equal standing. Thus, once the judge has pronounced the verdict it becomes effective and no other judge's decision can overturn it, unless he judged with other than Islam , disagreed with a definite text in the Qur'an, Sunnah or Ijma'a as-sahabah or it appeared that he judged in contradictory to a true reality.

Artikel 75.

Article 75.

De muhtasib is de rechter die, bij afwezigheid van een individuele rechtszaak, alle zaken onderzoekt die de rechten van het publiek betreffen, mits deze niet-crimineel zijn en geen betrekking hebben op de vastgestelde straffen (Hudud) (d.w.z. de straffen).

The muhtasib is the judge who investigates all cases, in the absence of an individual litigation, involving the rights of the public that are non-criminal and not involving the hudud (i.e., the punishments.)

Artikel 76.

Article 76.

De muhtasib heeft de autoriteit om overtredingen te beoordelen, ongeacht de locatie waar hij kennis heeft gekregen van deze overtredingen, zonder de noodzaak om een rechtbankzitting te houden. Een aantal politieagenten wordt ter beschikking gesteld aan de muhtasib om zijn bevelen uit te voeren en zijn vonnissen onmiddellijk te executeren.

The muhtasib has the authority to judge upon violations, wherever is the location one he acquired knowledge of these violations without the need to hold a court session. A number of policemen are put at the muhtasib's disposal to carry out his orders and to execute his verdicts immediately.

Artikel 77.

Article 77.

De muhtasib heeft het recht om plaatsvervangers voor zichzelf aan te stellen, die over dezelfde kwalificaties beschikken als de muhtasib, en hen toe te wijzen aan verschillende locaties waar zij dezelfde autoriteit uitoefenen als de muhtasib op de locatie en in de zaken die aan hen zijn toegewezen.

The muhtasib has the right to appoint deputies to himself, that possess the same qualifications as the muhtasib, and to assign them to various locations where they exercise the same authority as the muhtasib in the location and the cases assigned to them.

Artikel 78.

Article 78.

De rechter van de maHkamat ul-maDHalim wordt aangesteld om alle onrechtmatige daden te verwijderen, gepleegd door de kalief, gouverneur(s), of enige functionaris van de Staat, die zijn toebedeeld aan wie dan ook — of die persoon nu een burger is of niet — die in het domein van de Staat leeft.

The judge of the maHkamat ul-maDHalim is appointed to remove all unjust acts, committed by the Khaleefah, governor(s), or any official of the State, that have been inflicted upon anyone - whether that person is a citizen or not - living in the domain of the State.

Artikel 79.

Article 79.

Rechters in de maHkamat ul-maDhalim van onrecht worden benoemd door de kalief of de opperrechter. Wat betreft hun verantwoording, tuchtiging en ontslag, dit wordt uitgevoerd door de kalief, de maHkamat ul-maDHalim of de opperrechter indien gemachtigd door de kalief om dit te doen. Het is echter niet toegestaan hem te ontslaan tijdens zijn onderzoek naar een onrechtmatige daad tegen de kalief, mua'win ut-tafweeDH of de opperrechter.

Judges in the maHkamat ul-maDhalim of Injustice are appointed by the Khaleefah or the chief judge. As for their accounting , disciplining and dismissal, this is carried by the Khaleefah, the maHkamat ul-maDHalim or the chief judge if authorised by the Khaleefah to do so. However, it is not allowed to dismiss him during his investigation in an unjust act against the Khaleefah, mua'win ut-tafweeDH or the chief judge.

Artikel 80.

Article 80.

Er is geen limiet aan het aantal rechters dat kan worden aangesteld voor de Onrechtmatige Handelingen. De kalief kan er zoveel aanstellen als hij noodzakelijk acht om de onrechtmatige handelingen uit te roeien. Hoewel het is toegestaan dat meer dan één rechter in een rechtszitting aanwezig is, heeft slechts één rechter de autoriteit om een vonnis uit te spreken. De andere rechters assisteren slechts en geven advies, en hun advies is niet bindend voor de rechter die gemachtigd is om het vonnis uit te spreken.

There is no limit on the number of judges that can be appointed for the Unjust Acts. The Khaleefah can appoint as many as he may deem necessary to eradicate the unjust acts. Although it is permitted for more than one judge to sit in a court session, only one judge has the authority to pronounce a verdict. The other judges only assist and provide advice, and their advice is not binding on the judge authorised to pronounce the verdict.

Artikel 81.

Article 81.

De maHkamat ul-maDHalim heeft de autoriteit om elke heerser, gouverneur en functionaris van de Staat te ontslaan, inclusief de kalief.

The maHkamat ul-maDHalim has the authority to dismiss any ruler, governor and official of the State, including the Khaleefah.

Artikel 82.

Article 82.

De maHkamat ul-maDHalim heeft de autoriteit om elk geval van onrecht te onderzoeken, of het nu verband houdt met functionarissen van de Staat, de afwijking van de kalief van de goddelijke regels, de interpretatie van de wetgevende teksten in de grondwet, de canons en goddelijke regels binnen het door de kalief aangenomen kader, of het opleggen van een belasting, enzovoort.

The maHkamat ul-maDHalim has the authority to investigate any case of iniquity, whether it be connected with officials of the State, the Khaleefah's deviation from the divine rules, interpretation of the legislative texts in the constitution, canons and divine rules within the framework adopted by the Khaleefah or the imposition of a tax, etc.

Artikel 83.

Article 83.

De rechtspraak over onrechtvaardige daden wordt niet beperkt door een rechtszitting, het verzoek van de verweerder of de aanwezigheid van de eiser. Het heeft de autoriteit om elke zaak van onrecht te onderzoeken, zelfs als er geen eiser is.

The judicature of the Unjust Acts is not restricted by a court session or the request of the defendant or the presence of the plaintiff. It has the authority to look into any case of injustice even if there is no plaintiff.

Artikel 84.

Article 84.

Iedereen, zowel de verweerder als de eiser, heeft het recht om een gevolmachtigde aan te stellen, hetzij man of vrouw, moslim of niet, om namens hem of haar te handelen. Er is in deze zaak geen onderscheid tussen de volmachtgever en de gevolmachtigde. De gevolmachtigde heeft het recht om tegen een salaris te worden aangesteld, overeenkomstig de voorwaarden die tussen de volmachtgever en zijn of haar gevolmachtigde zijn overeengekomen.

Everyone, both defendant and plaintiff, has the right to appoint a proxy, whether male or female, Muslim or not, to act on his or her behalf. There is no distinction in this matter between the mandator and the proxy. The proxy has the right to be appointed on a salary according to the terms agreed upon between the mandator and his or her proxy.

Artikel 85.

Article 85.

Het is toegestaan voor degene die een ambt bekleedt, zoals de kalief, wali, functionaris, muhtasib en de rechter van de Rechtbank voor Onrechtmatige Daden, of personen aan wie een specifieke verantwoordelijkheid is toevertrouwd, zoals een bewaarder of voogd, om een persoon voor zijn positie aan te stellen als gevolmachtigde — binnen de grenzen van zijn bevoegdheid — met het oogmerk om namens hem/haar op te treden als eiser of gedaagde, en voor geen enkele andere reden.

It is permitted for the one who holds office, such as the Khaleefah, wali, official, muhtasib and judge of the Court for the Unjust Acts, or persons who have been vested with a specific responsibility, like a custodian or guardian, to appoint a person to his position as a proxy - within the bounds of his authority - for the purpose of appearing on his/her behalf as the plaintiff or defendant, and for no other reason.