Artikel 119.

Article 119.

Het beheer van de economie is de visie op hoe de samenleving zou moeten zijn bij het aanpakken van de bevrediging van (menselijke) behoeften, dus wordt de manier waarop de samenleving zou moeten zijn als basis genomen voor het bevredigen van de behoeften.

management ofe economics is the view of what the society ought to be when addressing the satisfaction of (human) needs, so what the society ought to be is taken as the basis for satisfying the needs.

Artikel 120.

Article 120.

Het fundamentele economische probleem is hoe middelen en voordelen/diensten verdeeld kunnen worden onder alle onderdanen van de Staat, en hoe alle onderdanen gefaciliteerd kunnen worden om deze middelen en voordelen/diensten te benutten door hen in staat te stellen erin te streven en deze te bezitten.

The fundamental economic problem is how to distribute funds and benefits/ services to all subjects of the State, and to facilitate all the subjects to utilise these funds and benefits/ services by enabling them to strive and possess them.

Artikel 121.

Article 121.

Elk individu moet door de Staat volledig voorzien worden in al zijn basisbehoeften, en er moet voor hem/haar worden gegarandeerd dat hij/zij zijn luxeartikelen (niet-basisbehoeften) tot het hoogst mogelijke niveau kan bevredigen.

Every individual must have all his basic needs provided for completely by the State, and he/she must be guaranteed to satisfy his luxuries (non-basic needs) to the highest possible level.

Artikel 122.

Article 122.

Allah is de enige eigenaar van bezit en Hij heeft de mensheid daarin tot erfgenamen gemaakt. Door deze algemene opdracht heeft de mensheid het recht verworven om bezit te hebben. Als gevolg van de toestemming van Allah (SWT) voor het individu om bezit te hebben, heeft de mens het feitelijke bezit.

Allah is alone the owner of property and He has made human beings heirs in it. By this general entrust mankind has acquired the right to possess property. As a consequence of Allah's (swt) permission for the individual to possess property, man has the actual possession.

Artikel 123.

Article 123.

Er zijn drie soorten eigendom, zij zijn: privé-eigendom, publiek eigendom en staatseigendom.

There are three types of property, they are: private property, public property, and State property.

Artikel 124.

Article 124.

Privébezit is een goddelijke regel die wordt bepaald door het eigendom zelf of het voordeel dat daaruit voortvloeit. Als gevolg van dit bezit verkrijgt de persoon die het bezit een voordeel ervan of ontvangt een vergoeding daarvoor.

Private property is a divine rule determined by the property itself or the benefit from it. As a result of this possession, the person who possesses it obtains a benefit from it or receives a return for it.

Artikel 125.

Article 125.

Publiek eigendom is de shar’a-toestemming voor de gemeenschap om deel te nemen aan het verkrijgen van voordeel uit het eigendom zelf.

Public property is the shar’a permission for the community to participate in obtaining benefit from the property itself.

Artikel 126.

Article 126.

Staatseigendom omvat alle eigendommen waarvan de besteding uitsluitend wordt bepaald door het oordeel van de kalief en zijn zelfstandige rechtsvinding (Ijtihad), zoals: de belastingmiddelen, grondbelasting (Kharaj) en de hoofdelijke belasting (Jizyah).

State property comprises all property whose expenditure is determined solely by the view of the Khaleefah and his ijtihad, such as: the funds of taxes, land tax (kharaj) and head tax (jizya).

Artikel 127.

Article 127.

Privébezit bestaande uit liquide en vaste activa wordt beperkt door de volgende goddelijke middelen (asbab):

Private property consisting of liquid and fixed assets is restricted by the following divine means (asbab):

a. Werk.

a. Work.

b. Erfenis.

b. Inheritance.

c. Verwerving van eigendom om te overleven.

c. Acquisition of property to survive.

d. Een donatie uit staatsfondsen aan een burger.

d. A donation from State funds to a citizen.

e. Middelen verkregen door individuen, noch door inspanning, noch door aankoop.

e. Funds obtained by individuals neither by effort nor through purchase.

Artikel 128.

Article 128.

Het beschikken over eigendom is beperkt door de toestemming van de Wetgever, zijnde Allah (SWT), of het nu gaat om het uitgeven of het investeren van eigendom. Verspilling, overdaad en gierigheid zijn verboden. Eveneens verboden zijn kapitaalvennootschappen, coöperaties, alle andere illegale transacties, woeker (Riba), fraude, monopolies, gokken en dergelijke.

The disposal of property is restricted by the permission of the Legislator, i.e., Allah, (swt) whether it is spending or investing of property. Squandering, extravagance and miserliness are forbidden. Also forbidden are the capitalist companies, co-operatives, all other illegal transactions, usury (riba), fraud, monopolies, gambling and the like.

Artikel 129.

Article 129.

Belast land (al ushriah) betreft land binnen het Arabisch schiereiland en land waarvan de eigenaren de Islam hadden aanvaard terwijl zij het land bezaten (d.w.z. voordat de Islamitische Staat hen tegenkwam door middel van jihad). Belastingland (al kharajiah) is al het land, buiten het Arabisch schiereiland, dat werd veroverd door jihad, zij het door oorlog of vrede. Al ushriah-land, samen met de vruchten ervan, is eigendom van individuen. Al kharajiah-land is eigendom van de Staat, en individuen bezitten de vruchten ervan. Iedereen heeft het recht om, via shar’a-contracten, belast land en de vruchten van belastingland uit te wisselen. Iedereen kan deze erven, net zoals bij andere eigendommen.

Tithed land (al ushriah) constitutes land within the Arabian peninsula and land whose owners had embraced Islam whilst possessing the land, (i.e. before the Islamic State encountered them by jihad ). Tax land (al kharajiah) is all land, other than the Arabian peninsula, which was opened by jihad, i.e. war or peace. Al ushriah land, together with its benefits, is owned by individuals. Al kharajiah land is owned by the State, and individuals own its benefits. Everyone has the right to exchange, through shar’a contracts, tithed land and the benefits from tax land. All people can inherit these, the same as with other properties.

Artikel 130.

Article 130.

Onbewerkt (muwat) land wordt verkregen door het land tot leven te wekken, d.w.z. door het te irrigeren, of door het te beschermen, d.w.z. door het plaatsen van een omheining. Bewerkt land kan alleen worden verkregen via shar’a-middelen, zoals: erfenis, aankoop of door een schenking van de Staat.

Uncultivated (muwat) land is acquired by giving life to the land, i.e. irrigating it, or by protecting it, i.e. erecting fencing. Cultivated land can only be acquired by way of shar’a means, such as: inheritance, purchasing or through a donation from the State.

Artikel 131.

Article 131.

Het verhuren van land voor landbouw, of het nu gaat om al ushriah-land of al kharajiah-land, is verboden. Het delen van de oogst (sharecropping) van land dat beplant is met bomen is toegestaan, maar het delen van de oogst op alle andere gronden is verboden.

Leasing land, whether al ushriah land or al kharajiah land, for agriculture is forbidden. Sharecropping of land planted with trees is permitted, and sharecropping on all other land is forbidden.

Artikel 132.

Article 132.

Elke landeigenaar is verplicht zijn land te gebruiken; degenen die behoeftig zijn, dienen een lening uit de staatskas (Bayt al-Mal) te krijgen om dit te vergemakkelijken. Iedereen die zijn land drie jaar lang braak laat liggen, oftewel het land niet gebruikt, zal het van hem worden afgenomen om aan een ander te worden gegeven.

Every landlord is obliged to use his land; those who are needy are to be given a loan from the treasury (bayt ul-mal) to facilitate this. Anyone who leaves his land fallow, i.e., does not use the land, for three years will have it taken from him to be given to another.

Artikel 133.

Article 133.

De volgende drie categorieën vormen publiek eigendom:

The following three categories constitute public property:

a. Openbare voorzieningen, zoals de stadsparken.

a. Public utilities, such as the town parks.

b. Enorme minerale hulpbronnen, zoals olievelden.

b. Vast mineral resources, like oil fields.

c. Zaken die door hun aard eigendom door individuen uitsluiten, zoals rivieren.

c. Things which, by their nature, preclude ownership by individuals, such as rivers.

Artikel 134.

Article 134.

Fabrieken zijn van nature privé-eigendom. Ze volgen echter de regel van het product dat erin wordt vervaardigd. Als het product privé-eigendom is, wordt de fabriek als privé-eigendom beschouwd, zoals een textielfabriek. Als het product publiek eigendom is, zoals ijzererts, dan wordt de fabriek als publiek eigendom beschouwd.

Factories by their nature are private property. However, they follow the rule of the product manufactured within them. If the product is private property, the factory is considered to be private property, like a textile mill. If the product is a public property, like iron ore, then the factory is considered to be a public property.

Artikel 135.

Article 135.

De Staat heeft niet het recht om privé-eigendom te veranderen in publiek eigendom, omdat publiek eigendom wordt bepaald door de aard ervan en niet door het standpunt van de Staat.

The State has no right to change private property into public property, because public property is determined by its nature and not by the view of the State.

Artikel 136.

Article 136.

Iedereen in de Staat heeft het recht om gebruik te maken van publiek eigendom, en de Staat heeft niet het recht om een individu toe te staan om publiek eigendom eenzijdig in bezit te hebben, te bezitten of te gebruiken.

Everybody in the State has the right to utilise public property, and the State has no right to allow any individual to singularly possess, own or utilise public property.

Artikel 137.

Article 137.

De Staat is toegestaan om delen van onontgonnen land of publiek eigendom te beschermen ten behoeve van de belangen van de burgers.

The State is allowed to protect parts of the uncultivated land or public property on behalf of any of the citizens' interests.

Artikel 138.

Article 138.

Het oppotten van geld, zelfs als er armenbelasting (Zakah) over wordt betaald, is verboden.

Hoarding funds, even if zakah is paid on it, is forbidden.

Artikel 139.

Article 139.

Armenbelasting (Zakah) wordt geïnd bij moslims over hun bezittingen die door de shar’a zijn gespecificeerd, namelijk geld, handelsgoederen, vee en graan. Het wordt niet genomen van iets dat niet door de shar’a is gespecificeerd. Armenbelasting (Zakah) wordt genomen van elke eigenaar, of deze nu juridisch verantwoordelijk (mukallaf) is, d.w.z. volwassen en bij zinnen, of niet, d.w.z. minderjarig en krankzinnig. Het wordt geregistreerd op een specifieke rekening van de staatskas (Bayt al-Mal) en mag niet worden uitgegeven behalve voor één of meer van de acht categorieën mensen die worden genoemd in de Glorieuze Qur'an.

Zakah is collected from Muslims on their properties that are specified by shar’a, i.e. money, trading goods, cattle and grain. It is not taken from anything not specified by the shar’a. Zakah is taken from every owner whether legally responsible (mukallaf), i.e. mature and sane, or not, i.e. immature and insane. It is recorded in a specific account of the bayt ul-mal and is not to be spent except for one or more of the eight categories of people mentioned in the Glorious Qur'an.

Artikel 140.

Article 140.

Hoofdelijke belasting (Jizyah) wordt geïnd bij de niet-moslims (Dhimmi). Het moet worden geheven van volwassen mannen indien zij financieel in staat zijn het te betalen. Het wordt niet geheven van vrouwen of kinderen.

Jizyah (head-tax) is collected from the non-Muslims (dhimmis). It is to be taken from the mature men if they are financially capable of paying it. It is not taken from women or children.

Artikel 141.

Article 141.

Grondbelasting (Kharaj) wordt geheven op al-kharajiah-land op basis van de potentiële productie. Echter, met betrekking tot al-ushriah-land is armenbelasting (Zakah) verschuldigd, op basis van de werkelijke productie.

Kharaj (land-tax) is collected on al-kharajiah land according to its potential production. However, in respect of al ushriah land zakah is payable on it, on the basis of its actual production.

Artikel 142.

Article 142.

De moslims betalen alleen de belasting die de shar’a heeft toegestaan om de uitgaven van de staatskas (Bayt al-Mal) te dekken, op voorwaarde dat deze wordt geheven over datgene wat een overschot is op de behoeften van het individu. De belasting moet voldoende zijn om de eisen van de Staat te dekken.

The Muslims only pay the tax that shar’a has permitted to cover the expenditure of bayt ul-mal, on condition that it is levied on that which is surplus to the individual's needs. The tax must be sufficient to cover the demands of the State.

Artikel 143.

Article 143.

De Staat heeft het recht om belasting te heffen bij de moslimgemeenschap (Ummah) wanneer de middelen van de staatskas (Bayt al-Mal) ontoereikend zijn om de uitgaven te dekken die nodig zijn om alle functies uit te voeren die de shar’a de moslims heeft verplicht. De Staat is niet toegestaan een belasting op te leggen aan de mensen voor een functie die de shar’a de moslims niet heeft verplicht uit te voeren. Daarom is het de Staat niet toegestaan om kosten te innen voor de rechtbanken, departementen of administraties, of voor het verrichten van welk belang dan ook.

The State has the right to collect tax from the ummah when the funds of bayt ul-mal are inadequate to cover the expenditure required to undertake all the functions the shar’a has obliged the Muslims to perform. The State is not allowed to impose a tax on the people for a function the shar’a has not obliged the Muslims to undertake. Thus, the State is not allowed to collect fees for the courts or departments or administrations, or for accomplishing any interest.

De begroting van de Staat heeft permanente bronnen die zijn vastgesteld door de ahkam sharia. De begroting is verder onderverdeeld in secties. De middelen die aan elke sectie zijn toegewezen en de zaken waarvoor de middelen worden gealloceerd, worden allemaal beslist door het oordeel van de kalief en zijn zelfstandige rechtsvinding (Ijtihad).

The budget of the State has permanent sources decided by the AHkam Shari’ah. The budget is further divided into sections. The funds assigned to each section and the matters for which the funds are allocated are all decided by the view of the Khaleefah and his ijtihad.

Artikel 145.

Article 145.

De permanente inkomstenbronnen voor de staatskas (Bayt al-Mal) zijn: buit (faya), de hoofdelijke belasting (Jizyah), de grondbelasting (Kharaj), een vijfde van de verborgen schat (rikaz) en de armenbelasting (Zakah). Al deze fondsen worden, of er nu behoefte aan is of niet, op een voortdurende basis geïnd.

The permanent sources of income for bayt ul-mal are: spoils (faya), jizyah, kharaj, a fifth of the buried treasure (rikaz) and zakah. All these funds are collected, whether there is a need for them or not, on a perpetual basis.

Artikel 146.

Article 146.

Als de inkomsten uit de permanente inkomstenbronnen voor de staatskas (Bayt al-Mal) onvoldoende zijn om de uitgaven van de Staat te dekken, is het toegestaan om belastingen te heffen bij de moslims om de uitgaven te dekken die op de staatskas (Bayt al-Mal) rusten. De verplichtingen zijn als volgt:

If the revenues derived from the permanent sources of income for bayt ul-mal are insufficient to cover the expenditure of the State, it is permitted to collect taxes from the Muslims to cover the expenditure obliged on bayt ul-mal. The obligations are the following:

a. De behoeften van de armen, de behoeftigen, de reizigers, en het vervullen van de plicht van jihad.

a. The needs of the poor, the needy, the wayfarers, and to perform the obligation of jihad.

b. De uitbetaling van de salarissen van de werknemers, de heersers en de voorzieningen voor de soldaten.

b. Remuneration of the salaries of the employees, the rulers and the provisions for the soldiers.

c. Het verlenen van voordelen en openbare voorzieningen die verschuldigd zijn aan de staatskas (Bayt al-Mal), zoals het aanleggen van wegen, het winnen van water, en het oprichten van moskeeën, scholen en ziekenhuizen. Verenig de staatskas (Bayt al-Mal).

c. Providing benefits and public utilities due on bayt ul-mal., such as constructing roads, extracting water, erecting mosques, schools and hospitals. Unify bayt ul-mal.

d. Het opvangen van noodsituaties, zoals natuurrampen, hongersnood, overstromingen en aardbevingen.

d. Meeting emergencies, like natural disasters, famine, floods and earthquakes.

Artikel 147.

Article 147.

Inkomsten afkomstig van publiek en staatseigendom, de bezittingen van mensen die sterven zonder erfgenamen, de bezittingen van de afvalligen en de douanerechten die worden geheven bij de grenzen van de staat (thoghoor), worden allemaal geregistreerd in de staatskas (Bayt al-Mal).

Income derived from public and State property, people dying without heirs properties of the apostates and customs levied at the state's borders (thoghoor), are all recorded in bayt ul-mal.

Artikel 148.

Article 148.

De uitgaven van de staatskas (Bayt al-Mal) worden als volgt verdeeld over de volgende zes categorieën mensen:

The expenditure of bayt ul-mal is distributed among the following six categories of people as follows:

a. De acht categorieën van mensen die gerechtigd zijn om deel te nemen aan de armenbelasting (Zakah) middelen. Als er geen middelen zijn in dit hoofdstuk, worden zij geen geld toegekend.

a. The eight categories of people entitled to partake of the zakah funds. If there are no funds in this chapter they are not given any money.

b. De armen, de behoeftigen, de reizigers, de schuldenaren en jihad worden gefinancierd uit de permanente inkomstenbronnen wanneer er onvoldoende middelen in het armenbelasting (Zakah) rekening zijn. Wanneer er onvoldoende middelen uit de permanente inkomsten zijn, mogen de schuldenaren geen bijstand ontvangen. De armen, de behoeftigen, de reizigers en jihad moeten worden gefinancierd uit de belastingen die hiervoor zijn geïnd; en indien nodig — om te voorkomen dat zij in corruptie vervallen — moeten zij worden gefinancierd uit leningen die door de Staat hiervoor zijn aangegaan.

b. The poor, the needy, the wayfarers, the debtors and jihad are funded from the permanent sources of revenues whenever there are insufficient funds in the zakah account. When there are inadequate funds from the permanent revenues, the debtors are not to receive assistance. The poor, the needy, the wayfarers and jihad must be funded from the taxes collected for this purpose; and if required - to prevent them from falling into corruption - they are to be funded from loans raised by the State for this purpose.

c. De staatskas (Bayt al-Mal) moet degenen die bepaalde plichten of diensten voor de Staat verrichten financieren, zoals werknemers, heersers en soldaten. Als er onvoldoende middelen voor dit doel zijn, moeten er onmiddellijk belastingen worden geïnd om hun uitgaven te dekken, en moeten er leningen worden aangegaan als er wordt gevreesd dat corruptie zou kunnen ontstaan.

c. Bayt ul-mal must fund those people who perform certain duties or services for the State, such as employees, rulers and soldiers. If there are insufficient funds for this purpose, taxes must be collected immediately to meet their expenses, and loans should be raised if it is feared that corruption might ensue.

d. De staatskas (Bayt al-Mal) zal voorzien in de essentiële diensten en nutsvoorzieningen, zoals wegen, moskeeën, ziekenhuizen en scholen. Indien er onvoldoende middelen zijn, moeten er belastingen worden geheven om de kosten te dekken.

d. Bayt ul-mal shall fund the essential services and utilities such as the roads, mosques, hospitals and schools. If there are insufficient funds, taxes must be collected to cover their cost.

e. Niet-essentiële diensten en nutsvoorzieningen worden gefinancierd door de staatskas (Bayt al-Mal), maar wanneer er onvoldoende middelen beschikbaar zijn, worden ze niet gefinancierd en dienovereenkomstig uitgesteld.

e. Non-essential services and utilities are funded by bayt ul-mal, but when there are insufficient funds available they are not financed and accordingly delayed.

f. Rampen, zoals aardbevingen en overstromingen, moeten worden gefinancierd door de staatskas (Bayt al-Mal); als er onvoldoende middelen beschikbaar zijn, moeten er onmiddellijk leningen worden aangegaan, die later uit belastingen zullen worden terugbetaald.

f. Disasters, such as earthquakes and floods, must be financed by bayt ul-mal; if there are insufficient funds available, loans are to be raised immediately, and will be repaid later from taxes.

Artikel 149.

Article 149.

De Staat dient werkgelegenheid te bieden aan alle onderdanen die het staatsburgerschap van de Staat bezitten.

The State should provide employment for all subjects holding citizenship of the State.

Artikel 150.

Article 150.

Werknemers van bedrijven en zelfstandigen hebben dezelfde rechten en plichten als werknemers van de Staat. Iedereen die voor een loon werkt, ongeacht de aard van het werk, wordt als werknemer beschouwd. In kwesties van geschil tussen werkgever en werknemer over salarisniveaus, dient het salarisniveau te worden beoordeeld op basis van de markt. Als zij het over iets anders oneens zijn, dient de arbeidsovereenkomst te worden beoordeeld volgens de regels van de shar’a.

Company employees and the self-employed have the same rights and duties as employees of the State. Everyone who works for a wage, irrespective of the nature of the work, is considered an employee. In matters of dispute, between employer and employee over salary levels, the salary level is to be assessed on the basis of the market. If they disagree over something else, the employment contract is to be assessed according to the rules of the shar’a.

Artikel 151.

Article 151.

Het salaris dient te worden bepaald op basis van het nut van het werk, of het nut van de werknemer, en niet op basis van de kennis en/of kwalificaties van de werknemer. Er mogen geen jaarlijkse verhogingen voor werknemers zijn. In plaats daarvan dienen zij de volledige waarde van het salaris te ontvangen dat zij verdienen voor het werk dat zij verrichten.

The salary is to be determined according to the benefit of the work, or the benefit of the employee, and not according to the knowledge and/or qualifications of the employee. There are to be no annual increments for employees. Instead, they are to be given the full value of the salary they deserve for the work they do.

Artikel 152.

Article 152.

De Staat dient de levensonderhoud te garanderen van degene die geen geld, geen werk en geen familieleden heeft die verantwoordelijk zijn voor zijn financiële onderhoud. De Staat is verantwoordelijk voor het huisvesten en onderhouden van gehandicapte en mensen met een beperking.

The State is to guarantee the living expenses of the one who has no money, no work and no relatives responsible for his financial maintenance. The State is responsible for housing and maintaining the disabled and handicapped people.

Artikel 153.

Article 153.

De Staat moet ernaar streven om rijkdom te verspreiden onder alle onderdanen en verbiedt de concentratie van rijkdom bij slechts één sector van de samenleving.

The State must endeavour to circulate wealth among all the subjects and forbids the circulation of wealth among only a sector of society.

Artikel 154.

Article 154.

De Staat pakt de taak aan om elke onderdaan in staat te stellen zijn luxe (niet-essentiële behoeften) te bevredigen en om gelijkheid in de samenleving te bereiken in overeenstemming met de middelen die zij tot haar beschikking heeft, op de volgende wijze:

The State tackles the task of enabling every subject to satisfy his luxuries (non-basic needs,) and to achieve equality in society in accordance with the funds available to her, in the following way:

a. De Staat verleent al zijn burgers liquide en vaste activa uit de bezittingen van bayt ulmal, en uit de oorlogsbuit, enzovoort.

a. The State grants all its citizens liquid and fixed assets from those owned by bayt ulmal, and from the war booties, etc.

b. De Staat schenkt uit haar bewerkte land aan degenen die onvoldoende of geen land bezitten. Degenen die land bezitten maar het niet gebruiken, krijgen geen land. Degenen die niet in staat zijn hun land te gebruiken, krijgen financiële ondersteuning om hen in staat te stellen hun land te gebruiken.

b. The State donates from its cultivated land to those who have insufficient or no land. Those who possess land but do not use it are not given land. Those who are unable to use their land are given financial assistance to enable them to use their land.

c. Degenen die niet in staat zijn hun schulden te voldoen, krijgen middelen uit armenbelasting (Zakah), de oorlogsbuit, enzovoort.

c. Those who are unable to settle their debts are given funds from zakah, and the war booty, etc.

Artikel 155.

Article 155.

De Staat houdt toezicht op de landbouwzaken en hun producten in overeenstemming met de behoeften van het landbouwbeleid, om zo het potentieel van het land te bereiken op het hoogste niveau van productie.

The State supervises agricultural affairs and their products in accordance with the needs of the agricultural policy, so as to achieve the potential of the land to its greatest level of production.

Artikel 156.

Article 156.

De Staat houdt toezicht op de gehele aangelegenheden van de industrie. Zij neemt rechtstreeks die industrieën onder zich die tot het publieke eigendom behoren.

The State supervises the whole affairs of industry. It directly undertakes those industries included in the public property.

Artikel 157.

Article 157.

Buitenlandse handel wordt beoordeeld op basis van het burgerschap van de handelaar en niet op de herkomst van de goederen. Kooplieden uit landen die zich in een staat van oorlog met de Staat bevinden, worden verhinderd om in de Staat te handelen, tenzij er een speciale vergunning wordt verleend voor de koopman of de goederen. Kooplieden uit landen die verdragen met de Staat hebben, worden behandeld volgens de voorwaarden van de verdragen. Kooplieden die onderdanen van de Staat zijn, worden verhinderd om goederen te exporteren waar de vijanden militair, industrieel of economisch voordeel uit kunnen halen. Zij worden echter niet verhinderd om eigendommen te importeren die zij bezitten. Elk land waarmee wij een werkelijke oorlog voeren met de burgers ervan (zoals Israel) is uitgesloten van deze regels. De regels die van toepassing zijn op het feitelijke oorlogsterritorium zijn van toepassing op een dergelijk land in alle relaties ermee, hetzij handel of anderszins.

Foreign trade is assessed on the basis of the citizenship of the trader and not the origin of the goods. Merchants from countries in a state of war with the State are prevented from trading in the State, unless given a special permission for the merchant or the goods. Merchants from countries that have treaties with the State are treated according to the terms of the treaties. Merchants who are subjects of the State are prevented from exporting any goods that the enemies could benefit of militarily, industrially or economically. However, they are not prevented from importing any property they own. Any country that we have real war between us and its citizens (such as Israel) is excluded from these rules. The rules applicable to the actual land of war apply to such country in all the relations with it whether trade or otherwise.

Artikel 158.

Article 158.

Alle individuele onderdanen van de Staat hebben het recht om onderzoeks- en ontwikkelingslaboratoria op te richten die verbonden zijn met alle levenszaken. De Staat dient dergelijke laboratoria eveneens op te richten.

All individual subjects of the State have the right to establish research and development laboratories connected with all life's affairs. The State should also establish such laboratories.

Artikel 159.

Article 159.

Individuen worden verhinderd om laboratoria te bezitten die materialen produceren die de moslimgemeenschap (Ummah) of de staat schade kunnen toebrengen.

Individuals are prevented from possessing laboratories producing materials that could harm the ummah or the state.

Artikel 160.

Article 160.

De staat voorziet in gratis gezondheidszorg voor iedereen, maar het voorkomt noch het gebruik van particuliere medische zorg, noch de verkoop van medicijnen.

The State provides free health care for all, but it does not prevent using private medical care nor the sale of medicine.

Artikel 161.

Article 161.

Het gebruik van vreemd kapitaal en de investering daarvan binnen de Staat is verboden. Het is eveneens verboden om concessies aan buitenlanders te verlenen.

The use of foreign capital and its investment within the State is forbidden. It is also prohibited to grant franchises to foreigners.

Artikel 162.

Article 162.

De Staat geeft haar eigen valuta uit, die onafhankelijk is van alle buitenlandse valuta.

The State issues its own currency, which is independent of all foreign currencies.

Artikel 163.

Article 163.

De munteenheid van de Staat dient beperkt te worden tot goud en zilver, of deze nu geslagen zijn of niet. Geen enkele andere vorm van munteenheid is toegestaan voor de Staat. De Staat kan munten uitgeven die niet van goud of zilver zijn, mits de staatskas (Bayt al-Mal) over het equivalente bedrag aan goud en zilver beschikt om de uitgegeven munten te dekken. Zo kan de Staat in haar naam munten uitgeven van messing, brons of papieren biljetten etc., zolang deze volledig gedekt zijn door goud en zilver.

The currency of the State is to be restricted to gold and silver, whether minted or not. No other form of currency for the State is permitted. The State can issue coinage not of gold or silver provided that the treasury of the State (bayt ul-mal) has the equivalent amount of gold and silver to cover the issued coinage. Thus, the State may issue coinage in its name from brass, bronze or paper notes etc. as long as it is covered completely by gold and silver.

Artikel 164.

Article 164.

Het is toegestaan om een wissel te hebben tussen de munteenheid van de Staat en de munteenheid van andere staten, zoals de wissel tussen de eigen munten van de Staat. Het is toegestaan dat de wisselkoers tussen twee valuta's verschilt, mits de valuta's van elkaar verschillen. Dergelijke transacties moeten echter hand-tot-hand worden uitgevoerd en een directe transactie vormen zonder enige vertraging. De wisselkoers kan veranderen/fluctueren zonder enige beperkingen, zolang het tussen twee verschillende valuta's is. Alle burgers kunnen de valuta die zij nodig hebben kopen van binnen of buiten de Staat, en zij kunnen de vereiste valuta kopen zonder voorafgaande toestemming of het soortgelijke te verkrijgen.

It is permissible to have exchange between the State currency and the currency of other states like the exchange between the state's own coinage. It is permissible for the exchange rate between two currencies to differ provided the currencies are different from each other. However, such transactions must be undertaken in a hand-to-hand manner and constitute a direct transaction with no delay involved. The exchange rate can change/fluctuate without any restrictions as long as it is between two different currencies . All citizens can buy whatever currency they require from within or outside the State, and they can purchase the required currency without obtaining prior permission or the like.