Artikel 1.

Article 1.

De islamitische geloofsleer (Aqeedah) vormt het fundament van de Staat. Niets is toegestaan te bestaan in de structuur van de regering, de verantwoording, of welk ander aspect dan ook dat verbonden is met de regering, dat de geloofsleer niet als zijn bron neemt. De geloofsleer is tevens de bron voor de grondwet van de Staat en de shar’ai-wetten. Niets dat verbonden is met de grondwet of de wetten, is toegestaan te bestaan, tenzij het voortvloeit uit de islamitische geloofsleer (Aqeedah).

The Islamic creed (’aqeedah) constitutes the foundation of the State. Nothing is permitted to exist in the government's structure, accountability, or any other aspect connected with the government, that does not take the creed as its source. The creed is also the source for the State's constitution and shar’ai canons. Nothing connected to the constitution or canons, is permitted to exist unless it emanates from the Islamic ’aqeedah.

Artikel 2.

Article 2.

Het gebied van de islam (Dar al-Islam) is die entiteit die de regels van de islam toepast in de zaken van het leven en waarvan de veiligheid wordt gewaarborgd door moslims. Het gebied van het ongeloof (Dar al-Kufr) is die entiteit die de regels van ongeloof (Kufr) toepast en waarvan de veiligheid wordt gewaarborgd door de ongelovigen (Kafir).

The domain of Islam (Dar al-Islam) is that entity which applies the rules of Islam in life's affairs and whose security is maintained by Muslims. The domain of disbelief (Dar al-Kufr) is that entity which applies the rules of kufr and whose security is maintained by the kuffar.

Artikel 3.

Article 3.

De kalief is gemachtigd om goddelijke regels (Ahkam Shari’ah) aan te nemen die worden vastgesteld als grondwet en canons. Zodra de kalief een goddelijke regel heeft aangenomen, wordt die regel, alleen, de goddelijke regel die moet worden vastgesteld en vervolgens moet worden geïmplementeerd. Elke burger moet die aangenomen regel openlijk en geheimelijk gehoorzamen. Een conceptgrondwet Artikel 4.

The Khaleefah is empowered to adopt divine rules (AHkam Shari’ah) enacted as consitution and canons. Once the Khaleefah has adopted a divine rule, that rule, alone, becomes the divine rule that must be enacted and then implemented. Every citizen must openly and secretly obey that adopted rule. A Draft Constitution Article 4.

De kalief (Khalifah) voert geen goddelijke regels in met betrekking tot aanbidding (Ibadah), dat wil zeggen de 'ibadat, behalve in verband met de armenbelasting (Zakah) en oorlog (jihad). Ook voert hij geen van de gedachten in die verbonden zijn met het islamitische geloofsovertuigingssysteem.

The Khaleefah does not adopt divine rules pertaining to worship, i.e. ‘ibadat, except in connection with alms (zakah) and war (jihad). Also, he does not to adopt any of the thoughts connected with the Islamic creed.

Artikel 5.

Article 5.

Alle burgers van de Islamitische Staat hebben het recht om te genieten van de goddelijke rechten en plichten.

All citizens of the Islamic State are entitled to enjoy the divine rights and duties.

Artikel 6.

Article 6.

Alle burgers van de Staat dienen gelijk behandeld te worden, ongeacht religie, ras, kleur of enige andere zaak. Het is de Staat verboden om onder haar burgers te discrimineren in alle zaken, hetzij wat betreft het bestuur of de rechtspraak, of de zorg voor de zaken.

All citizens of the State shall be treated equally regardless of religion, race, colour or any other matter. The State is forbidden to discriminate among its citizens in all matters, be it ruling or judicial, or caring of affairs.

Artikel 7

Article 7

De Staat handhaaft de goddelijke wet op alle burgers die het staatsburgerschap van de Islamitische Staat bezitten, of zij nu moslims zijn of niet, op de volgende wijze:

The State implements the divine law on all citizens who hold citizenship of the Islamic State, whether Muslims or not, in the following manner:

a. De goddelijke wet wordt in haar geheel, zonder uitzondering, toegepast op alle moslims; b. Niet-moslims mogen hun eigen overtuigingen en erediensten volgen.

a. The divine law is implemented in its entirety, without exception, on all Muslims; b. Non-Muslims are allowed to follow their own beliefs and worships.

c. Degenen die schuldig zijn aan afvalligheid (murtad) van de Islam dienen te worden geëxecuteerd volgens de regel van afvalligheid, mits zij zelf de Islam hebben afgezworen. Als zij als niet-moslim zijn geboren, dat wil zeggen, als zij de zonen zijn van afvalligen, dan worden zij als niet-moslims behandeld op basis van hun status als zij ofwel polytheïsten (mushriks) ofwel Mensen van het Boek zijn.

c. Those who are guilty of apostasy (murtad) from Islam are to be executed according to the rule of apostasy, provided they have themselves renounced Islam. If they are born as non-Muslims, i.e., if they are the sons of apostates, then they are treated as non-Muslims according to their status as being either polytheists (mushriks) or People of the Book.

d. In zaken van voedsel en kleding worden de niet-moslims behandeld volgens hun religies binnen de grenzen die worden toegestaan door de Ahkam Shara’iah.

d. In matters of food and clothing the non-Muslims are treated according to their religions within the limits allowed by AHkam Shara’iah.

e. Huwelijkszaken, inclusief echtscheiding, onder niet-moslims worden geregeld in overeenstemming met hun eigen religies, maar tussen niet-moslims en moslims worden zij geregeld volgens de goddelijke wet.

e. Marital affairs, including divorce, among non-Muslims are settled in accordance with their religions, but between non-Muslims and Muslims they are settled according to the divine law.

f. Alle overige Sharia-zaken en regels, zoals: de toepassing van transacties, straffen en bewijsvoering (in de rechtbank), het bestuurssysteem en de economie, worden door de Staat op iedereen toegepast, zowel op moslims als op niet-moslims. Dit omvat de mensen van verdragen (muâahid), de beschermde onderdanen (ahlu zimmah) en allen die zich onderwerpen aan de autoriteit van de Islam. De toepassing op deze mensen is hetzelfde als de toepassing op de onderdanen van de Staat. Ambassadeurs en gezanten genieten diplomatieke immuniteit.

f. All the remaining Shara'iah matters and rules, such as: the application of transactions, punishments and evidences (at court), the system of ruling and economics are implemented by the State upon everyone, Muslim and non-Muslim alike. This includes the people of treaties (muâaahid), the protected subjects (ahlu zimmah) and all who submit to the authority of Islam. The implementation on these people is the same as the implementation on the subjects of the State. Ambassadors and envoys enjoy diplomatic immunity.

Artikel 8.

Article 8.

Het Arabisch is de taal van de Islam en de enige taal van de Staat.

The Arabic is the language of Islam and the sole language of the State.

Artikel 9.

Article 9.

Zelfstandige rechtsvinding (Ijtihad) is verplicht (Fard kifayah). Elke moslim heeft het recht om zelfstandige rechtsvinding (Ijtihad) uit te oefenen als hij de noodzakelijke voorwaarden heeft verworven om dit te doen.

Ijtihad (personal exertion to derive the Islamic rule) is fard kifayah (a collective duty). Every Muslim has the right to exercise ijtihad if he has acquired the necessary conditions to perform it.

Artikel 10.

Article 10.

Er bestaat niet zoiets als een geestelijkheid in de Islam, aangezien alle moslims de verantwoordelijkheid dragen voor de Islam. De Staat zal alles voorkomen dat duidt op het bestaan van een geestelijkheid onder de moslims.

There is no such thing as a clergy in Islam as all Muslims bear the responsibility for Islam. The State will prevent anything that signifies the existence of a clergy among Muslims.

Artikel 11.

Article 11.

De primaire functie van de Staat is de verspreiding van de uitnodiging (dâwah) tot de Islam.

The primary function of the State is the propagation of the invitation (dâwah) to Islam.

Artikel 12.

Article 12.

De enige bewijzen die in aanmerking komen voor de goddelijke rechtsregels (Ahkam Shara’iah) zijn: de Qur'an, de profetische traditie (Sunnah), de consensus (Ijma’) van de Metgezellen (ijma’ as-sahabah) en analogie (Qiyas). Wetgeving kan niet worden afgeleid uit enige andere bron dan deze bewijzen. Artikel 13.

The only evidences to be considered for the divine rules (AHkam Shara’iah) are: the Qur'an, the Sunnah, the consensus of the Companions (ijmaâ as-sahabah) and analogy (qiyas). Legislation cannot be taken from any source other than these evidences. Article 13.

Ieder individu is onschuldig tot het tegendeel is bewezen. Niemand mag worden gestraft zonder een gerechtelijk vonnis. Marteling is absoluut verboden en eenieder die marteling aan iemand toebrengt, zal worden gestraft.

Every individual is innocent until proven guilty. No person shall be punished without a court sentence. Torturing is absolutely forbidden and whoever inflicts torture on anyone shall be punished.

Artikel 14.

Article 14.

Alle menselijke handelingen zijn in de oorsprong beperkt door de goddelijke regels (Ahkam sharia), en er mag geen handeling worden ondernomen totdat de rechtsregel (Hukm) ervan bekend is. Alles of elk object is toegestaan, oftewel toegestaan (Halal), tenzij er een bewijs van verbod is.

All human actions are, in origin, restricted by the divine rules (AHkam Shari’ah), and no action shall be undertaken until its rule (hukm) is known. Every thing or object is permitted, i.e., halal, unless there is an evidence of prohibition.

Artikel 15.

Article 15.

Elke middel dat hoogstwaarschijnlijk leidt tot een verbod (Haram) is op zichzelf verboden (Haram). Echter, als er (slechts) gevreesd wordt dat het leidt (tot een verbod), dan zou het niet verboden (Haram) zijn.

Any means that most likely leads to a prohibition (haram) is itself haram. However if it is (only) feared to lead (to a prohibition) it would not be haram.