الخطأ الأساسي للغرب يكمن في نظرته إلى المرأة، سواءً كانت هذه النظرة قديمة أم حديثة. فحين قامت حضارته، انصبّت جميع نظرياته وتشريعاته على الرجل وحده. ولما ظهر قصورها، برزت دعوات لتحرير المرأة ومناصرين لحقوقها. وبذلك تبنّى الغرب فكرة المساواة بين الجنسين، مع أن هذه الفكرة باطلة في ذاتها. إلا أن القول بالمساواة يدلّ على حكم سابق يقرّ الفصل والتمييز بين أمرين، وهذا يعني أن الحكم الأصلي عند الغرب هو التفريق بين الرجل والمرأة. وعلاوةً على ذلك، فإن المساواة تقتضي وجود نموذج سابق تُقاس عليه المقارنة لإحداث التساوي. فمساواة المرأة بالرجل تعني اتخاذ الرجل نموذجاً تُقاس عليه المقارنة، وجعله الأساس الذي تقوم عليه المساواة.

The fundamental mistake of the West lies in its view regarding women, regardless of whether the view is old or new. When its civilization was founded, all of its theories and legislations were focused on men alone. When its shortcomings were apparent, calls for the liberation of women and advocates for their rights emerged. Thereby the West adopted the idea of gender equality, whilst this idea is in itself invalid. However, the statement of equality indicates a previous judgment that establishes separation and distinction between two matters. This indicates that the original judgment within the West is the distinction between men and women. Moreover, equality requires the precedent of a model, upon which the comparison is made for equalizing. Thus equating women with men means holding men upon as a model upon whom comparison is to be made, making men as the basis upon which equality is based.

دا په ښکاره ده چې لويديځ قانون جوړونکو په اصل کې قانون کې يوازې سړي په پام کې نيولي وو. وروسته لويديځ قانون جوړونکو قانون کې بدلون راوست، په اصلي قانون کې ښځې يې ورسره يوځای کړې، زياتې کړې او ضميمه يې کړې. په دې ډول د لويديځ قانون اصل دا دی چې ټاکنه يوازې د سړيو لپاره وه، نه دا چې سړي او ښځې يوځای. دا معنا لري چې په ښځو باندې اصلي نظر نه دی بدل شوی، که څه هم ځينې قوانين بدل شوي دي. ستونزه په لويديځ ټولنو کې دوام لري او په مختلفو بڼو کې څرګندېږي، لکه د جنسونو ترمنځ جګړه او جنډر ازم. د لويديځ فيمينستي خوځښتونو مختلفو څپو دا مسئله احساس کړه. دوی وليدل چې ستونزه په قانون کې نه، بلکې په اصلي نظر کې، يعنې په خپل د قانون په فلسفه کې ده. دا ځکه چې هغه درملنې، لکه حکمونه او اصولو چې اړيکې تنظيموي او سازماني کوي، د اړيکو په اړه د اصلي نظر، د هغو د موخو او د دې څخه چې څوک په کې اندېښمن دي، څخه راپورته کېږي.

This obviously means that the Western legislators considered men in legislation in origin. Then the Western legislators later amended, annexed and appended women within the original legislation. Thus the origin of Western legislation is allotment to men alone, rather than both men and women together. This means that the original view about women did not change, even though some legislation has been amended. The problem persists in the Western societies, appearing in various manifestations, such as the battle of the sexes and genderism. Western feminist movements of various waves perceived this matter. They perceived that the problem was not in the legislation, but in the original view itself, i.e. in the philosophy of legislation itself. This is because treatments, such as rulings and principles that regulate and organize relationships, emerge from the original view about the relationships, their purposes and about whom they are concerned.

اسې نو، فیمینزم یوازې د قانون جوړونې د حقونو یا د نارینه او ښځینه دوه والي پر بنسټ د جنسي برابرۍ پورې محدود پاتې نشو. پر ځای یې، فیمینزم د ټولنیز تنظیم د ټول بنسټ بیاکتنې ته وده وکړه، چې د ټولنیز نظام او له هغې څخه راوتلو شیانو، یعنې د سړي، ښځې، واده، ماشومانو، مورتوب، پلرتوب او کورنۍ په اړه نظرونه هم پکې شامل دي. په لویدیځ کې نوي نظر په دې متمرکز شو چې د جنس مفهوم، چې د دوه جنسه والي په اندازه دی، د جنډرېزم (genderism) مفهوم ته واړوي، کوم چې د فرد کلتوري او ټولنیز جوړښت څرګندوي او په ټولنه کې د رولونو ګډېدو او یووالي ته لاره هواروي.

Accordingly, feminism no longer became restricted to the rights of legislation or gender equality, based on male­ female duality. Instead, feminism developed into a call for reviewing the basis of the societal organization as a whole, including the social system with what branches out from it, in terms of concepts about man, woman, marriage, children, motherhood, fatherhood and family. The new idea in the West focused on transforming the concept of sex according to the measure of duality, i.e. two sexes, into the concept of genderism, which expresses the cultural and social formation of an individual, leading to the sharing and merger of roles in society.

برای مدافعان جنسیت‌گرایی (genderism)، تفاوت میان مرد و زن با زیست‌شناسی تعیین نمی‌شود. از نظر ایشان، جنسیت باید بر پایه فرهنگ، ایدئولوژی‌ها و باورهایی استوار باشد که ویژگی‌های هویت را شکل می‌دهند. بنابراین تفاوت، به‌صورت فرهنگی تعیین می‌شود. این دیدگاه در سخن معروف فیلسوف اگزیستانسیالیست فرانسوی، سیمون دوبووار، خلاصه می‌شود که در کتاب «جنس دوم» (فرانسوی: Le Deuxieme Sexe) گفت: «انسان زن به دنیا نمی‌آید، بلکه زن می‌شود» (فرانسوی: On ne nait pas femme, on le devient). بر این اساس، نقش زن در جامعه در نتیجه ویژگی‌های زیستی او شکل نمی‌گیرد، بلکه بر حسب شرایط اجتماعی و فرهنگی حاکم بر جامعه شکل می‌گیرد. بنابراین هر فرد باید هویت جنسیتی خود را تعیین کند؛ یک مرد خود را مرد یا زن تعیین می‌کند، و یک زن خود را زن یا مرد. از دیدگاه ایشان، جامعه باید تفاوت‌های جنسی و نقش‌های جنسیتی را از میان بردارد و تضمین کند که هر کس هویت جنسیتی خود را به دلخواه تعیین کند.

For advocates of genderism, the difference between man and woman is not to be determined biologically. For them gender is to be based on the culture, ideologies and beliefs that shape the features of the identity. Thus the difference is determined culturally. This is summarized by the famous quote of the French existentialist philosopher, Simone de Beauvoir, who said, “One is not born, but rather becomes, a woman (French: On ne nait pas femme, on le devient)” in her book, The Second Sex (French: Le Deuxieme Sexe). So, according to their view, the role of a woman in society does not form as a result of her biological characteristics. Instead, it forms according to the social and cultural conditions that are prevalent in the society. Thus every person must determine their gender identity. So a male determines himself to be a man or woman, whilst a female determines herself to be a woman or man. According to their view, society must abolish the differences in sexes and gender roles, ensuring everyone determines their gender identity as they wish.

دا نظر د خپل بطلان دلیل هم دی، ځکه چې دا په خپل تناقض کې خپل ځان رد کوي۔ تناقض دا دی چې د لویدیځ د جینډر مطالعاتو علم پخپله ادعا کوي چې کلتور هغه څه دي چې د انسان د هویت ځانګړتیاوې، که نارینه وي که ښځه، شکلوي۔ دا داسې معنا لري چې نارینه او ښځې یوازې په هغه کلتور کې د یوې پایلې په توګه دي چې په هره ټولنه کې شتون لري۔ دلته باید دا یادونه وشي چې کلتورونه او ایډیالوژۍ په خپل ذات کې ډیرې، متنوعې دي او یو له بل سره تضاد لري۔ سربیره پردې، لویدیځ او ملګرو ملتونو پخپله د کلتوري تنوع منلې ده او د هغې د زغم مکلفیت یې منلی دی، او کلتوري تنوع یې د یو عمومي بشري حق په توګه منلې ده۔ له همدې امله طبیعي ده چې د یوې مسلمانې ښځې هویت، د مثال په توګه، د یوې لویدیځې ښځې له هویت څخه توپیر ولري۔ په دې ډول د جینډر غوښتنه، مخکې له دې چې بافته شي، خپل ځان ته خپل تار ړنګ کړی دی، او هغه څه یې له ځانه ایستلي چې په خپلو لاسونو یې کرلي وو۔

This opinion is also an evidence for its own invalidity, refuting itself through self-contradiction. The self- contradiction is because the Western body of gender studies itself asserts that culture is what shapes the features of the identity of the human, whether male or female. This implies that men and women are merely the consequence of the culture that is prevalent in any given society. It is to be noted here that cultures and ideologies are innately multiple, diverse and contradict one another. Moreover, the West and the United Nations have themselves acknowledged cultural diversity and the obligation of tolerating them, acknowledging cultural diversity as a universal human right. It is thus natural for the identity of a Muslim woman for instance, to be different from that of a Western woman. In this way, the call to gender has unraveled its own thread before it was entwined, plucking out what it planted by its own hands.

دې ته د جنډر د نظر د خپل پوهې له مخې د تحمیل کولو لاره نشته، مګر دا چې په ټوله نړۍ کې د کلتوري تنوع پای ته ورسول شي، ټول نظرونه د دوی د نظریاتو په لور یوځای شي، ترڅو د جنډرizm یوه نړیواله، یوه کلتوري یووالی جوړ شي. همدا هغه څه دي چې ملګرو ملتونو د لوېدیځ د جنډر مفهوم په نړیواله کچه خپریدو له لارې یقیني کړي، او دا مفهوم یې د نورو ټولو ملتونو په سر تحمیل کړی دی. دا خبره د کلتوري تنوع له نظر او د هغې ځانګړو ټاکونکو سره هم په ټکر کې ده، لکه څرنګه چې دا د ۲۰۰۱ کال کې د ملګرو ملتونو د ښوونې، علم او کلتور سازمان (یونیسکو) له خوا تصویب شوي د کلتوري تنوع په اړه نړیوال اعلامیه کې راغلې، او په لوېدیځ کې د هغې د انسان پېژندنې، ټولنپېژندنې او نورو څېړنو له خوا ملاتړ شوې ده. دلته د جنډر ملاتړي یوازې دا ویلای شي چې د نړیوالو حقونو او کلتوري تنوع ترمنځ هیڅ ټکر نشته. مګر موږ باید له دوی وپوښتو: دا جنډر یې د نړیوال حق په توګه چا ټاکلی دی؟ جنډر څنګه کولی شي په حقیقت کې نړیوال وي، کله چې ملتونه او کلتورونه پرې مخالف دي، او حتی لوېدیځ ټولنه پخپله په دې اړه ویشل شوې ده؟!

There is no way to impose the view of gender according to their understanding, except by ending cultural diversity in the entire world, unifying all opinions upon their ideas, in order to create a universal, mono-culture of genderism. This is what the United Nations ensured by the globalization of the Western gender concept, imposing it upon all other nations. This also contradicts the idea of cultural diversity and its distinctive determinants, as stipulated in the Universal Declaration on Cultural Diversity, adopted by the United Nations Educational, Scientific and Cultural Organization (UNESCO) in 2001, supported in the West through its anthropological, sociological and other studies. Here, the supporters of genderism are only able to say, there is no contradiction between universal rights and cultural diversity. However, we must ask them, who determined genderism as a universal right? How can genderism be truly universal, when peoples and cultures are against it and even Western society is divided in this regard?!.

دا سربیره، د ټولنیز بڼو په یو ځای کې د تضاد څخه پرته، جنډرواد (genderism) په دې هم باطل دی چې یو خوا د نارينه او ښځینه ترمنځ د بیولوژیکې توپیر شتون منې، او بل خوا د ټولنې په نظامونو کې د دې توپیر اغیز یا رول نفي کوي.

Moreover, asides from self-contradiction on cultural grounds, genderism is also invalid because acknowledging the existence of the biological difference between male and female, on the one hand, whilst denying its influence or role in the systems of the society,

دې بل اړخ ته، دا یو تناقض دی. د اسقاط د حق په اړه قانون، لکه څنګه چې د جنسیت د تحریک لخوا منل کیږي او دفاع کیږي، د کلتور سره تړاو نه لري. پر ځای یې، دا د ښځې د بیولوژیکي طبیعت سره تړاو لري، ځکه چې دا یوازې ښځو پورې اړه لري او نارینه ته نه. سربیره پردې، د حامله ښځې ته د معاش سره رخصتۍ ورکول هم د کلتور سره تړاو نه لري. پر ځای یې، دا د ښځو د بیولوژیکي طبیعت سره تړاو لري، کوم چې یوازې ښځو پورې اړه لري او نارینه ته نه.

on the other, is a contradiction. Legislation over abortion rights, for instance, that is adopted and defended by the genderism movement is not related to culture. Instead, it is related to the biological nature of a women, as it is specific to women and not to men. Beyond this, allowing a pregnant woman to get paid maternity leave is not related to the culture. Instead it is related to the biological nature of women, which is specific to women and not to men.

جب یوه ښځه داسې ووایي چې هغه د اسقاط حمل او حاملګۍ په پیښه کې یو نارينه دی، ځکه چې د هغې خپلواکه ټاکل شوې جنسي هویت نارينه دی، نو انساني ارزښت دومره لوړ ساتل پکار دي چې ځواب ورکول يې هم اړین نه وي. په حقیقت کې، احساس شوې او لیدل شوې واقعیت دا تاییدوي چې قانون جوړولو پر مهال، د مثال په توګه، طبیعي او بیولوژیکي عوامل په پام کې نیول اړین دي. کله چې د معلولو اشخاصو، ماشومانو او زړو کسانو پورې اړوند قوانین او درملنې جوړې کېږي، بیولوژیکي عوامل په پام کې نیول کېږي. د نارينه او ښځې د طبیعت توپیرونه لیدل طبیعي خبره ده. خو مهمه پوښتنه دا ده چې کله د بیولوژیکو توپیرونو په پام کې نیول اړین دي او کله نه دي؟ دا هغه ځای دی چېرې چې ایډیالوژۍ او د هغوی د اعتبار یا بې اعتبارۍ دلایل توپیر کېږي. په دې اساس، د نارينه او ښځو په اړه پخوانی او نوی لویدیځ نظریات په خپلو بنسټونو کې غلط نظریات دي. د نارينه او ښځو په اړه سم نظر چې عقل ته قانع کوونکی او د انسان فطرت سره سم دی، هغه د لویدیځ ټولنې او ټول انسانیت د زیان، ورکېدو، بدبختۍ او نا امیدۍ څخه ژغورلی شي، هغه نظر دی چې اسلام راوړی دی. الله (ج) فرمائي،

As for a woman to then say that she is a man in the event of abortion and pregnancy, because her self- determined gender identity is male, humanity must be held with at least such esteem that a response is not warranted. Indeed, the sensed and witnessed reality affirms the necessity of taking natural, biological factors into consideration when legislating, for instance. Biological factors are considered when enacting laws and treatments related to persons with disabilities, children and elderly. It is natural to observe the differences in the nature of man and woman. However, the important question is, when is it necessary to observe biological differences and when it is not? This is the place where ideologies and the evidence for their validity or invalidity are discerned. Accordingly, the old and modern western views about men and women are erroneous views in their foundations. The correct view about men and women that is convincing to the mind and agreeing with human nature (fitra), that is capable of saving Western society and humanity as a whole from loss, getting lost, misery and despair, is the view brought by Islam. Allah (swt) says,

«او نارینه د ښځې په شان نه دی.» [TMQ سورۀ آل عمران 3:36]

“And the male is not like the female.” [TMQ Surah Aali Imran 3:36].

الله (سبحانه وتعالى) فرماېي:

Allah (swt) says,

«او دا چې هغه دوه جوړې پیدا کوي، نر او ښځه۔» [TMQ سورۀ النجم 53:45]

“And that He creates the two mates, the male and female.” [TMQ Surah An-Najm 53:45],

الله (سبحانه وتعالى) فرماېي:

Allah (swt) says,

او هغه ذات چې نر او ښځه یې پیدا کړل۔ [TMQ Surah Al-Layl 92:3]

“And [by] He who created the male and female” [TMQ Surah Al-Layl 92:3],

الله (سبحانه وتعالى) فرماېي:

Allah (swt) says,

اے انسانو! بیشک ہم نے تمہیں ایک مرد اور ایک عورت سے پیدا کیا ہے۔ [TMQ Surah Al-Hujaraat 49:13]،

“O people, indeed We have created you from male and female.” [TMQ Surah Al-Hujaraat 49:13],

اللہ (سبحانہ و تعالیٰ) نے مرد اور عورت کو دو مختلف جنسوں کے طور پر پیدا کیا۔ Wait — the output must be Pashto, not Urdu. Let me redo it properly. اللہ (سبحانه وتعالی) مرد او ښځه د دوو مختلفو جنسونو په توګه پیدا کړي دي۔ د دې طبیعي او بیولوژیکي توپیر له امله، یعنې د نارینه او ښځینه جنسونو ترمنځ، هیڅوک تبعیض ته نه دی ګمارل شوی، که هغه مؤمن وي یا کافر، سپین پوست وي یا تور پوست، نارینه وي یا ښځینه۔ اسلام د دې طبیعي توپیر منلو سره سره، د دواړو جنسونو په اړه خپل نظر کې دا توپیر په پام کې نه نیسي۔ پر ځای یې، هغه د دوی د ټول جنس په پام کې نیولو سره، یعنې نارینه او ښځه یوازې د انسانانو په توګه ګڼي، چې دا د نورو ټولو فلسفو په خلاف دی۔ نو نارینه هم انسان دی او ښځه هم انسان ده۔ نه نارینه د انسانیت له مخې د ښځې څخه لوړ دی او نه ښځه د نارینه څخه۔ د دې انسانیت په هیڅ برخه کې هیڅوک تبعیض ته نه دي ګمارل شوي۔ اللہ تعالیٰ دواړه د دې ژوند په میدان کې د انسان په توګه د خپلې فضیلت سره د ګډون لپاره چمتو کړي دي۔ هغه دواړه په یوه ټولنه کې د ټاکلي ډول سره اوسیدل ګرځولي دي۔ هغه د نوع د بقا ځانګړی تړاو د دوی په یووالي او په هره ټولنه کې د دوی د متقابلې شتون پورې تړلی کړی دی۔

Allah (swt) created male and female as two different sexes. There is no discrimination against anyone in this natural or biological difference, between the two sexes i.e. male and female sexes, whether he is a believer or disbeliever, whether he is white or black, whether male or female. Despite Islam’s acknowledgement of this natural difference, it does not take account of it in its view towards the two sexes. Instead, it takes account of their kind as a whole i.e. considering male and female as humans alone, which is in contrast to all other philosophies. So man is a human and woman is a human. Neither of man or woman differ over another in terms of their humanity. No one is discriminated against in anything of this humanity. Allah has prepared both of them to engage in the arena of life with virtue of their both being humans. He (swt) made them live determinately in a single society. He (swt) made the survival of the species dependent on their union and their mutual existence in every society.

دې نو دا جائز ده چې دوی څخه هر یو د نورو ته داسې وګوري لکه څنګه چې پخپله ځان ته ګوري، ځکه دوی ټول انسانان دي چې د انسان ټول صفات او د ژوند ټول مزاجونه لري. الله (سبحانه و تعالیٰ) د دواړو لپاره د ژوند هغه انرژي پیدا کړې ده، کومه چې د ټولو لپاره پیدا شوې ده. هم هغه د دواړو لپاره عضوي اړتیاوې، لکه لوږه او تندي، پیدا کړې دي. هغه (سبحانه و تعالیٰ) د دواړو لپاره د ساتنې غریزې، همدارنګه د نسل د دوام غریزه او روحاني غریزه هم پیدا کړې ده. دا همغه عضوي اړتیاوې او غریزې دي چې په ټولو کې موجودې دي. الله (سبحانه و تعالیٰ) د دواړو لپاره د عقل ځواک پیدا کړی دی، او دا هماغه د عقل ځواک دی چې په ټولو کې موجود دی. په دې ترتیب، هغه عقل چې په سړي کې دی، په ښځه کې موجود عقل سره یو شان دی، کله چې الله (سبحانه و تعالیٰ) د انسانانو عقل پیدا کړ. د سړي لپاره یو جلا عقل، او د ښځې لپاره بل جلا عقل نشته۔

So, it is only permissible for any one of them to look at others just as they look upon themselves as they are all humans enjoying all the characteristics of humans and their dispositions of life. Allah (swt) has created life energy for both of them, which is the same life energy that is created for all. He (swt) has also created organic needs, such as hunger and thirst, for both of them. He (swt) created survival instincts for both of them, as well as the procreation instinct and spiritual instinct in both of them. It is the same organic needs and instincts that are found in all. Allah (swt) created the faculty of reason in both of them and it is the same faculty of reason found in all. Thus the intellect found in man is the same as the intellect found in woman, when Allah (swt) created the intellect of humans. There is no separate intellect for man, on the one hand, and for the woman, on the other.

دې بنسټ باندې باید حرکت وشي. نو ښځه ستونزه نه ده، او د هغې حقونه په جلا توګه غوښتل کېدو ته اړتیا نه لري. مسئله دا نه ده چې ښځه د نارينه سره برابره ده که نه، ځکه دواړه انسانان دي، دواړه يو شان ځانګړتياوې او د ژوند ميلانونه لري، که څه هم په جنس کې توپير لري. کله چې اسلام شرعي مسؤوليتونه ټاکلي، هغه يې د نارينه او ښځې دواړو باندې ايښي دي. کله چې اسلام د شرعي احکامو د تشريح لپاره د دواړو عملونو ته پاملرنه کوي، نه اسلام د برابرۍ، پرتله کولو او ورته والي مسئله په هيڅ حال کې په پام کې نيسي، نه هم داسې اړخونه په پام کې نيسي. بلکې اسلام يوازې هغه ځانګړې ستونزه ګوري چې حل ته اړتيا لري. نو اسلام هر ځانګړې ستونزه د انساني ستونزې په توګه ګوري، پرته له دې چې وګوري چې دا د نارينه ستونزه ده که د ښځې.

This is the basis upon which one must proceed. Thus the woman is not supposed to be a problem and her rights are not to be demanded separately. The matter is not about whether she is equal to man or not for both of them are humans and they have same characteristics and life dispositions, although they differ in their sexes. When Islam assigned Shariah responsibilities, it imposed them on both man and woman. When Islam elucidates the Shariah rulings to treat both of their actions, Islam neither looks at the issue of equality, comparison and similarity between both of them, in any case, nor does it take account of such aspects. Instead Islam only looks at the specific problem that needs to be treated. So Islam treats any specific problem by considering it as a human problem, without looking at whether it is a man’s problem or a woman’s problem.

دا علاج د هغو عملونو لپاره دی چې انسانان په ستونزو کې ترسره کوي. دا د سړي لپاره علاج نه دی، له یوې خوا، او د ښځې لپاره، له بلې خوا. کله چې اسلام د ښځې لپاره حقونه مقرر کړل، نو هغې باندې یې مکلفیتونه هم واجب کړل. همداسې، کله چې اسلام د سړي لپاره حقونه مقرر کړل، نو هغه باندې یې هم مکلفیتونه واجب کړل. اسلام حقونه او مکلفیتونه د دوی د ګټو سره تړلي او د عملونو د علاجونو په توګه مقرر کړل، په دې نظر چې عمل د یوې ځانګړې انسان پورې ځانګړی دی. الله (ج) علاج یو واحد کړ، کله چې د دوی د انساني طبیعت له امله علاج یو او ورته ضروري وو، او الله (ج) علاجونه توپیر لرونکي کړل، کله چې د دوی د بیولوژیکي طبیعتونو له توپیر څخه ضرورت پیدا شو چې توپیر ولري.

So, the treatment is for the action of humans in the problems that arise. It is not the treatment for the man, on the one hand, and the woman, on the other. When Islam made rights for a woman, it imposed on her obligations. Similarly, when Islam made rights for a man, it imposed on him obligations. Islam made rights and obligations related to their interests and as treatments for actions, by considering the actions being specific to a specific human. Allah (swt) made the treatment as one alone, when necessitated by their human nature for the treatment to be one and the same, whilst He (swt) made treatments as different, when necessitated by both of their differing respective biological natures, to be different.

لهذا، فإن الإسلام لا يفرّق بين الرجل والمرأة في دعوته الإنسانية إلى الإيمان. وقد جعل الإسلام التكاليف المتعلقة بالعبادة، كالصلاة والصيام والحج والزكاة، واحدةً بعينها للرجل والمرأة على حد سواء. وكذلك جعل الإسلام الأخلاق وصفاتها واحدةً بعينها للرجل والمرأة على حد سواء. كما جعل الإسلام أحكام المعاملات، كالتجارة والقروض والولاية وغيرها، واحدةً بعينها للرجل والمرأة على حد سواء. وأوجب الإسلام التعلم والتعليم على الرجل والمرأة دون أي تمييز. وقد شرّع الله (سبحانه وتعالى) الأحكام المتعلقة بالإنسان، من حيث كونه إنساناً، واحدةً بعينها للرجل والمرأة على حد سواء. قال الله (سبحانه وتعالى):

Accordingly, Islam does not discriminate between men and women in its call to humanity to believe. Islam made responsibilities related to worship such as Salah, Fasting, Hajj and Zakah, one and the same, for both men and women. Similarly, Islam made morals and their characteristics one and the same, for both men and women. Islam also made the rulings of transactions, such as trading, loans, guardianship and others, one and the same, for both men and women. Islam obliged learning and teaching upon both men and women, without any discrimination. Allah (swt) has legislated the rulings related to humans, by virtue of being human, as one and the same for both men and women. Allah (swt) says,

بی شکه مسلمان مردان او مسلمانه ښځې، مؤمن مردان او مؤمنه ښځې، فرمانبردار مردان او فرمانبرداره ښځې، ریښتونی مردان او ریښتونې ښځې، صبر کوونکي مردان او صبر کوونکې ښځې، عاجزي کوونکي مردان او عاجزي کوونکې ښځې، صدقه ورکوونکي مردان او صدقه ورکوونکې ښځې، روژه نیونکي مردان او روژه نیونکې ښځې، د خپلو شرمګاهونو ساتونکي مردان او ساتونکې ښځې، او د الله ډیر یادوونکي مردان او یادوونکې ښځې - د دوی لپاره الله بښنه او لویه اجر تیار کړی دی۔ [TMQ Surah Al-Ahzab 33:35]،

“Indeed, the Muslim men and Muslim women, the believing men and believing women, the obedient men and obedient women, the truthful men and truthful women, the patient men and patient women, the humble men and humble women, the charitable men and charitable women, the fasting men and fasting women, the men who guard their private parts and the women who do so, and the men who remember Allah often and the women who do so - for them Allah has prepared forgiveness and a great reward.” [TMQ Surah Al-Ahzab 33:35],

پہ هغو حقوقو، مسؤولیتونو او شرعي وظیفو کې چې د ښځې د بیولوژیکي طبیعت سره تړلې دي، د ښځې د ښځینه والي له امله، او هغو چې د سړي د طبیعت سره تړلې دي، د سړي د نارینه والي له امله، دا حقوق، دا مسؤولیتونه او دا وظیفې د سړو او ښځو ترمنځ توپیر لري. دا ځکه چې دا قضیې د انسان سره د یو مطلق عام انسان په حیث چلند نه دی. بلکه دا د انساني جنس دننه د انسانانو د ډولونو سره چلند دی، چې د دوی انساني بیولوژیکي طبیعت د بل ډول د طبیعت څخه توپیر لري. له همدې امله، چلند باید د همدې ډول انسان سره وي، نه د ټولو انسانانو سره په عمومي ډول. په دې اساس، اسلام ښځه د هغو احکامو سره توپیر کوي چې د ښځینه والي سره تړلي دي، لکه د حیض، حمل او زیږون احکام. اسلام د ماشومانو د ساتنې حق هم د سړي پر ځای ښځې ته ورکړی دی. اسلام د ښځو لپاره د پیسو د ترلاسه کولو کار مباح کړی، په داسې حال کې چې د سړو لپاره یې واجب کړی دی. جنګ ښځو باندې واجب نه دی، په داسې حال کې چې سړو باندې واجب دی.

As for the rights and obligations and the Shariah responsibilities related to the biological nature of woman by virtue of being a female, on the one hand, and that which is related to the nature of man, by virtue of being a male, these rights and obligations, these responsibilities, differ between men and women. This is because in these cases, it is not a treatment for humans as a generic absolute. Instead, it is a treatment to the types of humans within the genre of humans, whose human biological nature is distinct to that of the other type. Therefore, the treatment should be for this kind of human and not for all humans generically. Accordingly, Islam distinguishes women with rulings related to her femininity, such as rulings regarding menstruation, pregnancy and child birth. Islam also made for her the right of the custodianship of children to the exclusion of man. Islam made the work to earn money as permissible (mubah) for women, whilst making it obligatory for men. Fighting is not obliged upon women, whilst it is obligatory upon men.

دا د اسلام هغه نظر دی چې د نارینه او ښځې، یعنې د سړي او ښځې په اړه دی. دا نظر د دوی د انساني فطرت پر بنسټ دی، نه د دوی د جنسي توپیر یا ټولنیز اختلاف پر بنسټ. دا سم نظر دی چې د نړۍ کې اوس نارینه او ښځې ترمنځ موجود شخړه له منځه وړي، او دوی داسې ورور او خور جوړوي چې د ټولنې د ثبات او پرمختګ لپاره سره کار کوي.

This is the view of Islam towards the male and the female i.e. man and woman. It is the view based upon their human nature and not upon their respective sex or social diversity. It is the correct view that removes the conflict present today around the world between men and women, making them as brothers and sisters, who work together for the stability and advancement of society.