2007 yılı tarihte eşi benzeri görülmemiş bir dönemdi; o yıl üretilen servet rekor bir seviye olan 54 trilyon dolara ulaştı ve bu, tarihteki herhangi bir yılda üretilen en yüksek miktardı. İkinci Dünya Savaşı'ndan sonra dünya ekonomisi yalnızca 1 trilyon dolar düzeyindeydi. Avrupa'da kapitalizmin benimsenmesi, endüstri devrimini harekete geçirdi; bu devrim, tarihte eşi görülmemiş, sınırsız bir refah ve ilerlemeye yol açtı.

Year 2007 was an unprecedented time in history; the wealth generated in the year reached a record $54 trillion, the most generated in any year in history. After World War 2 the world economy was a mere $1 trillion. The adoption of Capitalism in Europe set in motion the industrial revolution which has led to unqualified prosperity and progress, unmatched in history.

Komünizmin çöküşünden bu yana Kapitalizmin savunucuları, Kapitalizmin kendi ilerlemesi de hesaba katıldığında bile dünya nüfusunun ne kadar refah içinde olduğunu hatırlatmayı sürdürüyorlar. Bazı kapitalistler, kendilerini diğer her medeniyetten üstün gördükleri için - eğer böyle bir terim varsaydı - "medeniyetsel" anlamda ırkçı bile olmuşlardır. İtalya Başbakanı Silvio Berlusconi, 11 Eylül olaylarından sonra övünerek şöyle demiştir: "Medeniyetimizin üstünlüğünün farkında olmalıyız; refahı, insan haklarına saygıyı ve - İslam ülkelerinin aksine - dini ve siyasi haklara saygıyı garanti eden bir sistem; çeşitliliği ve hoşgörüyü anlayan değerlere sahip bir sistem... Batı, Komünizmi yendiği gibi halkları da fethedecek, bu, 1.400 yıl önce olduğu yerde takılıp kalmış başka bir medeniyet olan İslam medeniyetiyle bir çatışma anlamına gelse bile."29 The Economist ise küresel kredi krizinin ortasında, şu sözleri söyleyecek kadar küstahlık göstermiştir:

Advocates of Capitalism since the fall of Communism continue to remind the world how prosperous the world’s population is, even considering Capitalism’s progress itself. Some capitalists have even been ‘civilisationally’ racist - if such a term existed - due to considering themselves superior to every other civilisation. The Italian Prime Minister, Silvio Berlusconi boasted after the events of 9/11, ‘we must be aware of the superiority of our civilisation, a system that has guaranteed well being, respect for human rights and - in contrast with Islamic countries - respect for religious and political rights, a system that has its values understanding of diversity and tolerance…The West will conquer peoples, like it conquered Communism, even if it means a confrontation with another civilisation, the Islamic one, stuck where it was 1,400 years ago.’29 The Economist even had the audacity in the middle of the global credit crunch meltdown to say:

Baloncuklar, aşırılıklar ve felaketler Batı finansının paketinin bir parçasıdır. Yine de buna değer.

‘Bubbles, excess and calamity are part of the package of Western finance. And still it is worth it.

Batı için kapitalizm, ilerlemenin kendisiyle eşanlamlıdır. Batı'nın bu büyük iddialara ulaşmak için izlediği yol tarih olarak adlandırılır ve bunun dışında kalan her şey ilkel sayılıp bir reforma muhtaç görülür. Ancak böyle bir iddianın başladığı yer, aslında sorunun asıl kaynağıdır.

For the West, Capitalism is synonymous to progress itself. The path the West took to achieve such grand claims is called history and everything else is considered primitive and in need of a reformation. However, the place where such a claim begins is essentially where the problem lies.

Kapitalistler için ilerlemenin ölçüsü, dünya ekonomisinin ürettiği servetin miktarı, yani Gayri Safi Yurt İçi Hasıla (GSYH)dır. Teknolojinin icadı ve bilimsel keşifler, üretimi ve sanayiyi daha verimli hale getirmek ve ekonomiye daha az girdiyle daha fazla çıktı sağlama imkânı vermek için kullanılan araçlardır. Ancak bilimi ve teknolojiyi harekete geçiren nedir? Bir medeniyetin üstün olduğunu iddia etmek bir şeydir. Fakat nedenlerine bakmak, böyle bir üstünlüğün nasıl elde edildiğini gözler önüne serer. İngiltere, sanayileşen dünyanın ilk ulusu olarak kabul edilir ve bunu sağlayan şey dünyayı sömürgeleştirme arzusuydu. İngiltere'nin denizlerdeki üstünlüğü, yeni çalışma biçimlerinin ve kurumsal gelişmenin ortaya çıkmasına yol açtı. Sömürgeleştirilen halkların hammaddelerinin birikmesi ise İngiltere'nin servetinde büyük bir artışa neden oldu.

The measure of progress for Capitalists is the amount of wealth generated by the world economy – Gross Domestic Product (GDP). The invention of technology and scientific discoveries are tools to make production and industry more efficient and give the economy the ability to pump more out of less. However, what has driven science and technology? It is one thing to claim one’s civilisation is superior. However, looking at the causes highlights how such superiority was achieved. Britain is considered the world’s first nation to industrialise and this was driven by the desire to colonise the world. Britain’s advantage on the oceans led to the development of new working patterns and institutional development. The accumulation of the colonised people’s raw materials led to a huge increase in Britain’s wealth.

Teknolojinin gelişmesinin ve bilimsel buluşların büyük ölçüde savaşlar, özellikle de her iki dünya savaşı tarafından yönlendirildiği söylenebilir. Denizaltıların geliştirilmesine yol açan, Amerika İç Savaşı olmuştur. Birinci Dünya Savaşı'nı kazanma ihtiyacı ise demiryollarının gelişimini tetiklemiştir.

The development of technology and most scientific breakthroughs have to a large extent been driven by wars and especially both the world wars. It was the US civil war that led to the development of submarines. The need to win World War 1 drove the development of railways.

Savaştan çok önce demiryolları var olmasına rağmen, savaş sırasında birliklerin taşınması için büyük ilerlemeler kaydedildi. Nazi bilim insanlarının ve teknolojisinin kaçırılması anlamına gelen Paperclip Operasyonu aracılığıyla Amerika Birleşik Devletleri roketçilik alanında iddialı bir programa girişti. Roketçiliğdeki gelişmeler uzay yarışına, balistik füzelerin, uyduların ve ilkel bilgisayarların geliştirilmesine yol açtı. Bu tür yenilikler, ortak ev eşyası haline gelen birçok tüketici ürününün geliştirilmesini mümkün kıldı. Hem otomobillerde hem de uçaklarda kullanılan içten yanmalı motor, 1. Dünya Savaşı'nda ihtiyaç duyulan hareketliliğin bir sonucuydu. Televizyonlar, modern radyo vb., kokpit ekranlarındaki temel bilgileri küçültme ve savaş uçağı pilotlarıyla iletişim kurma ihtiyacından geliştirildi. Askeri alan dışında gerçekleşen ve savaş için gerekli olmayan yalnızca birkaç buluş vardır.

Although railways existed well before the war huge advances were made in order to transport troops during the war. Through Operation Paperclip, which was the kidnapping of Nazi scientists and technology the United States embarked upon an ambitious program in rocketry. The developments in rocketry led to the space race, the development of ballistic missiles, satellites and primitive computers. Such innovations are what allowed the development of a number of consumer items which have become common household items. The combustion engine used in both cars and aeroplanes was a result of the mobility needed in World War 1. Televisions, the modern radio etc., were developed from the need to miniaturize essential information on cockpit screens and communicate with fighter jet pilots. There are only a handful of inventions that took place outside the military and were not needed for war.

Batı kapitalizmi tarihin teknolojik açıdan en ileri konumunda olduğunu iddia etse de, Batı'nın teknolojik ve bilimsel üstünlüğü kaynak arayışı, sömürgecilik ve savaşla karakterize edilmiştir.

Although the capitalist West has the position of being the most technologically advanced in history, the search for resources, colonialism and war has characterised Western technological and scientific prowess.

Kapitalizm, daha önce hiç olmadığı kadar servet yaratımını sağlamış olabilir. Ancak onun, bununla birlikte kabul edilmesi gereken bir dizi gelişmesi de vardır. Dünya ekonomisi, liberal demokrasilerin itici gücüyle rekor düzeyde servet üretiyor olabilir; fakat dünya nüfusunun yarısı, günde 2 dolardan az kazandığı için bugün yeterince yemek yiyemeyecek durumda - dünya nüfusunun yüzde 95'i ise günde 10 dolardan az bir gelirle yaşıyor.

Capitalism may have driven wealth creation like never before. However, there are a number of developments that it should also be certified with. The world economy maybe generating record wealth with liberal democracies driving this, but half of the world’s population will not have had enough food today as they earn less then $2 a day – 95% of the world lives on less then $10 a day.

Dünya genelindeki yoksulluk, Kapitalizm altında hız kazanmıştır. Geçmişte dünyanın dört bir yanındaki kaynaklar için didişen Avrupa'ydı; bugün bu rolü ABD devralmıştır. 19. yüzyıldan bu yana değişen tek şey, silahın yerini fabrikanın, kölelik düzeninin yerini tüketimciliğin, orduların yerini medyanın ve geçimlik tarımın yerini finans piyasalarının almasıdır.

World poverty has accelerated under Capitalism. It was Europe that scrambled for resources around the world in the past, whereas today they have been replaced by the US. All that has changed from the 19th century is that the gun has been replaced by the factory, slavery has been replaced by consumerism, armies have been replaced by the media and subsistence farming has been replaced by the financial markets.

Kapitalizmin bir sonraki başarısı, tarihin en büyük servet uçurumunu yaratmış olmasıdır. Dünyanın çoğunluğu zar zor birkaç dolarla hayatta kalırken, ABD dünyadaki milyarderlerin çoğuna sahiptir; bu, insanlığın şimdiye kadar gördüğü en dengesiz dünya ekonomisidir. 2006'da Birleşmiş Milletler'in Dünya Kalkınma Ekonomisi Araştırma Enstitüsü, küresel bir araştırmanın sonucunu yayımladı. Bulgularının birçoğu çarpıcıdır. Dünyanın dört bir yanındaki ülkelerden veri toplayan çalışma, dünyanın en zengin %1'inin gezegenin servetinin %40'ına sahip olduğunu ve dünya nüfusunun yalnızca %10'unun dünya varlıklarının %85'ine sahip olduğunu tespit etti.32 Ödüllü kitabı 'Global Problems and the Culture of Capitalism' (Küresel Sorunlar ve Kapitalizm Kültürü)'de Richard Robbins bunu şu sözleriyle doğruladı: 'Kapitalizmin ortaya çıkışı, çok sayıda bireyi göreli ve mutlak bir rahatlık ve lüks içinde barındırma konusunda şimdiye kadar uygulanmış en başarılı kültürü temsil etmektedir. Ancak herkesi eşit ölçüde bütünleştirme konusunda aynı başarıyı gösterememiştir ve bu alandaki başarısızlığı, hâlâ en önemli sorunlarından biri olmaya devam etmektedir.' Kapitalizm ayrıca tarihin en borçlu dünyasını yaratmıştır; burada bireyler ve uluslar gelirlerinden fazla borca sahiptir. Dünyanın 54 trilyon dolar üretmiş olması, bunun büyük bölümünün borçla finanse edilmesi nedeniyle anlamsızdır. Batı dünyası, gerçekten ihtiyaç duyduğundan fazlasını tüketme takıntısına kapılmıştır ve bunun büyük kısmı, üretilen servetin çoğunun birkaç kişinin elinde toplanması nedeniyle borçla finanse edilmektedir. Dünyanın süper gücü, dünyanın en büyük ekonomisi ve birçokları için Kapitalizmin başarısının simgesi olan ABD, kredi krizinin gün yüzüne çıkardığı bir borç sefaletinin içinde boğulmaktadır. ABD 2007'de yaklaşık 14 trilyon dolar üretmiştir; ancak ulusal borç, yani merkezi ve federal hükümetlerin sattıkları tahviller aracılığıyla ABD halkına ve dünyaya borçlu oldukları para, 9,7 trilyon dolardır. ABD vatandaşlarının ithalata ve gayrimenkule karşı büyük bir iştahı vardır. Sonuç olarak tüketici borcu 11,4 trilyon dolara ulaşmıştır. ABD şirketlerinin borçları ise 18,4 trilyon doları bulmaktadır.

Capitalism’s next success has been creating history’s greatest ever wealth fault line. Whilst the majority of the world barely survives on a few dollars, the US has most of the world’s billionaires, in what is mankind’s greatest lopsided world economy. In 2006 the World Institute for Development Economics Research of the UN released the culmination of a global study. A number of its findings are staggering. By gathering research from countries all over the world the study concluded that the richest 1% of the world owns 40% of the planet's wealth and that only 10% of the world’s population owned 85% of the world’s assets.32 Richard Robbins in his award winning book ‘Global Problems and the Culture of Capitalism’ confirmed this when he said: ‘The emergence of Capitalism represents a culture that is in many ways is the most successful that has ever been deployed in terms of accommodating large numbers of individuals in relative and absolute comfort and luxury. It has not been as successful, however, in integrating all in equal measure, and its failure here remains one of its major problems.’ Capitalism has also created the most indebted world in history, where individuals and nations have more debt than income. The fact that the world generated $54 trillion is irrelevant when most of this has been funded by debt. The Western world has become obsessed by consuming more then it really needs and most of this is funded by debt as most of the wealth generated is in the hands of a few. The USA, the world’s superpower, the world’s largest economy and for many a symbol of Capitalism’s success is drowning in a misery of debt, which the credit crunch crisis brought to the forefront. The US generated nearly $14 trillion in 2007, however the national debt – this is money the central and federal governments owe to the US public and the world through the bonds they have sold - stands at $9.7 trillion. US citizens have a huge appetite for imports and real estate. As a result consumer debt stands at $11.4 trillion. The debts of US companies amounts to $18.4 trillion.

Bu durum, ABD'yi dünyanın ürettiği her şeyin yaklaşık yüzde 75'ine denk gelen, 40 trilyon dolara yakın bir borç yüküne sokmaktadır. 37 milyon Amerikalı yoksulluk sınırının altında yaşamaktadır. Kapitalizmin sürekli ekonomik büyüme çabası, dünyayı sahip olmadığı paranın içine boğmuştur; bu da liberallerin sürekli hatırlattığı refahı oldukça ilgisiz kılmaktadır. Kapitalizm, en belirgin yönü olan sermayeden (capital) adını almıştır. Maddi zenginliği hayatın nihai amacı haline getirir ve bu zenginlik olmadan hayatın yaşanmaya değmeyeceğini savunur. Bu durum, aristokrasinin kendi servetlerini korumak ve daha fazla servet edinmek için hükümetleri etkilemesine yol açmıştır. Aristokrasinin yerini zamanla şirketler ve büyük iş dünyasının başkanları almıştır: Petrolde John Rockefeller, otomobilde Henry Ford, demiryollarında Jay Gould, bankacılıkta J. Pierpont Morgan ve çelikte Andrew Carnegie bunlardan bazılarıdır. Batılı hükümetler dünyanın sömürgeleştirilmesini organize ederken, kapitalist büyük şirketler daha da fazla servet biriktirmiştir. Batıyı büyük servet uçurumlarıyla yüzleşmeye zorlayan ilk etken Birinci Dünya Savaşı'nın etkileri olmuştur. Nüfuslarının büyük çoğunluğunun harcayacak çok az parası olduğu bir ortamda Batı ekonomilerinin bir durgunluktan kendi başlarına çıkmaları imkânsızdı. Bu sorun, harcamanın, yeni icatların ve yeni modaların keyfini çıkarmanın hayatın amacı haline geldiği tüketim kültürünün doğmasına yol açmıştır. Bu gelişme aynı zamanda ekonomiyi canlandırmaya elverişli bir şekilde katkı sağlamıştır.

This makes the US indebted to the tune of just under $40 trillion – nearly 75% of what the world produces. 37 million Americans live below the poverty line. Capitalism’s continued endeavour of perpetual economic growth has drowned the world in money it does not have which makes the prosperity liberals insistence on reminding us, rather irrelevant. Capitalism was named after its most prominent aspect (capital). It makes material wealth the ultimate aim in life, without this life is not worth living. This led the aristocracy to influence national governments to ensure they maintain their wealth and undertake actions for the aristocracy to make more wealth. The aristocracy came to be replaced by companies and big business heads such as John Rockefeller in Oil, Henry Ford in Automobiles, Jay Gould in railroads, J. Pierpont Morgan in Banking and Andrew Carnegie in steel. Governments in the West organised the colonisation of the world whilst the capitalist – big businesses - accumulated even more wealth. It was initially the effects of World War 1 that forced the West to address the massive wealth disparities since it was impossible for Western economies to pull themselves out of a downturn when the majority of their population had very little wealth to spend. It was this problem which led to the creation of consumerism where spending, enjoying new inventions and new fads would become life’s aim and at the same time conveniently helped stimulate the economy.

Kapitalizm her zaman zenginlik üretecektir, çünkü kapitalizm sürekli ekonomik büyümeyle ilgilidir.

Capitalism will always generate wealth as Capitalism is all about perpetual economic growth.

Ancak kapitalizmin bütün derdi budur. Devasa servetinin dağılımına çok az dikkat eder.

However, this is all Capitalism is about. It pays little attention to the distribution of its vast wealth.

Sömürgeleştirilmeleri nedeniyle kıtaların bütününün yoksulluk içinde yaşaması, ya da onların genellikle adlandırdığı şekliyle serbest ticaret ve küreselleşme, sistem için pek bir şey ifade etmez ya da hiç ifade etmez. Kapitalizm üstün olmaktan uzak, aslında bir felaket olmuştur.

It cares little if anything if whole continents live in poverty due to their colonisation or as they usually term it - free trade and globalisation. Capitalism far from being superior has actually been a disaster.