İklim değişikliği bilim alanında önemli bir çalışma konusudur. Ancak diğer tüm bilimlerde olduğu gibi, kesin bir bilim değildir. İklim bilimlerine ilişkin anlayış sürekli değişmektedir. İklim değişikliği yeni bir olgu değildir; her zaman iklim değişikliği olmuş ve her zaman olmaya devam edecektir. Küresel sıcaklıkların uzun süreli olarak düştüğü dönem olarak bilinen Buzul Çağı, bunun bir örneğidir.

Climatic change is an important field of study in science. However, as with all sciences, it is not an exact science. The understanding of the climatic sciences is always changing. Climate change is not new, there has always been climate change, and there will always be climate change. The period known as the Ice Age, which was a long-term period of reduction in global temperatures is an example of this.

Küresel ısınma ve iklim değişikliği, küresel ortalama sıcaklıkların artışını ifade eder. Doğal olayların ve insan faaliyetlerinin küresel ortalama sıcaklıklardaki artışa katkıda bulunduğuna inanılmaktadır; bu, şu anda önemli ölçüde tartışılan bir konudur. Bunun başlıca nedeni, atmosferdeki belirli gazların Karbondioksit (CO2) gibi enerjiyi tutması sonucu Dünya'daki sıcaklığın yükselmesi olan sera etkisindeki artıştır. Bu son ısınma dönemi aynı zamanda, insan kaynaklı CO2'nin en büyük çıktısının ortaya çıktığı Sanayi Devrimi ile de çakışmıştır; bu durum Al Gore gibi birçok kişiyi CO2 seviyelerindeki artışı sıcaklıklardaki artışla karşılaştırmaya yöneltmiş ve Dünya atmosferindeki CO2 artışının sıcaklıklardaki yükselişte belirleyici faktör olduğu sonucuna varmıştır. CO2 ile sıcaklık arasındaki bağlantı, küresel ısınmanın baskın nedeni olarak kabul edilmektedir; ancak bu görüş kesin değildir ve bu sonuca varmak için kullanılan örneklerle ilgili birçok sorun bulunmaktadır.

Global warming and climate change refer to an increase in average global temperatures. Natural events and human activities are believed to be contributing to the increase in average global temperatures – this is the area of current considerable debate. This is caused primarily by increases in the greenhouse which is the rise in temperature on Earth as certain gases in the atmosphere trap energy gases such as Carbon Dioxide (CO2). This latest warming period has also coincided with the Industrial Revolution, which saw the greatest output of human induced CO2, leading many, like Al Gore, to compare the rise in CO2 levels with the rise in temperatures, drawing a conclusion that the rise in CO2 in the earth’s atmosphere was the determining factor in the rise in temperatures. The CO2-temperature connection is considered the dominant cause for global warming, however this view is not conclusive and there is a number of issues with the samples used for this conclusion.

Her beş yıl civarında, Birleşmiş Milletler'in Hükümetlerarası İklim Değişikliği Paneli'nde (IPCC) çalışan önde gelen iklim bilimcileri, iklim değişikliğini anlama konusundaki ilerlemeyi ayrıntılarıyla ortaya koyan büyük raporlar yayımlamaktadır. Panel baştan beri emisyonların azaltılmasını önermektedir. Bu kurum, dünyanın dört bir yanından yüzlerce iklim bilimcisinden oluşmaktadır. 2007 Ocak ayının başında IPCC'nin dördüncü büyük raporu, bilimsel anlayışın gelişmesi sayesinde insan kaynaklı iklim değişikliğinden önceki dönemden daha fazla emin olduklarını özetlemiştir: 'İnsan kaynaklı ısınma ve soğumanın iklim üzerindeki etkilerine ilişkin anlayış, Üçüncü Değerlendirme Raporu'ndan (TAR) bu yana gelişmiştir ve bu da 1750'den bu yana insan faaliyetlerinin küresel ortalamada net etkisinin ısınma yönünde olduğuna dair çok yüksek güvene yol açmıştır.' Onların "çok yüksek güven" ve "çok muhtemel" tanımı, doğru olma olasılığının yüzde 90 olduğu anlamına gelmektedir (2001 tarihli raporlarında ise yüzde 66 kesinlik iddia etmişlerdi).

Every few years, leading climate scientists at the UN’s Intergovernmental Panel on Climate Change (IPCC) have released major reports detailing the progress in understanding climate change. From the outset they have recommended that there be emission reductions. This body is comprised of hundreds of climate scientists from around the world. At the beginning of January 2007, the IPCC’s fourth major report summarised that they were even more certain than before of human-induced climate change because of better scientific understanding; ‘The understanding of anthropogenic warming and cooling influences on climate has improved since the Third Assessment Report (TAR), leading to very high confidence that the globally averaged net effect of human activities since 1750 has been one of warming.’ Their definition of “very high confidence” and “very likely” is a 90% chance of being correct (their 2001 report claimed a 66% certainty).

Tarihsel emisyonlar açısından bakıldığında, sanayileşmiş ülkeler bugüne kadar atmosferdeki karbondioksit birikiminin yaklaşık yüzde 80'inden sorumludur. 1950'den bu yana ABD, yaklaşık 50,7 milyar ton karbonu toplam olarak salmıştır; oysa Çin (nüfusu bunun 4,6 katı olmasına rağmen)

In terms of historical emissions, industrialised countries account for around 80% of the carbon dioxide build-up in the atmosphere to date. Since 1950, the US has emitted a cumulative total of roughly 50.7 billion tons of carbon, while China (4.6 times more populous)

ve Hindistan (nüfusu 3,5 kat daha fazla) ise sırasıyla yalnızca 15,7 ve 4,2 milyar ton emisyon salmıştır. Her yıl küresel endüstriyel karbondioksit emisyonlarının yüzde 60'ından fazlası, dünya nüfusunun yaklaşık yüzde 20'sinin yaşadığı sanayileşmiş ülkelerden kaynaklanmaktadır.

and India (3.5 times more populous) have emitted only 15.7 and 4.2 billion tons respectively. Annually, more than 60% of global industrial carbon dioxide emissions originate in industrialized countries, where only about 20% of the world’s population resides.

Gelişmiş dünyadaki emisyon artışının büyük bölümü, Sanayi Devrimi döneminden itibaren yaşanan hızlı sanayileşmeden kaynaklanmaktadır. 14 trilyon dolarlık ekonomisiyle ABD, dünyanın en büyük kirleticisidir ve emisyon azaltım hedeflerine ilişkin herhangi bir anlaşmanın önünde engel olmuştur. Emisyonların azaltılması, Batı'daki sanayinin daha az üretmesi anlamına gelecektir; bu da Batı ekonomilerinin büyümek yerine küçülmesine yol açacaktır. Kapitalizmde tüketimi azaltmak 'Şirk' olarak görülmektedir. Aynı şekilde, gelişmiş ülkelerdeki fosil yakıt tüketim oranı, dünyanın geri kalanına kıyasla da son derece yüksektir. Yenilenemeyen kaynakların tükenmesi ve çevresel tahribat başlıca olarak ABD'nin tüketim alışkanlıklarından kaynaklanmaktadır. ABD'nin fosil yakıt tüketimi, küresel ortalamanın beş katının çok üzerindedir.

Much of the growth in emissions in the developed world stem from rapid industrialisation from the industrial revolution era. The US with its $14 trillion economy is the world’s largest polluter and has acted as an obstacle to any agreement on emission reduction targets. Reducing emissions would mean industry in the West would need to produce less – this would lead to economies in the West shrinking rather than growing. To reduce consumption is considered ‘Shirk’ in Capitalism. By the same token, the rate of consumption of fossil fuels in developed countries is also extremely high relative to the rest of the world. The depletion of nonrenewable resources and environmental destruction is primarily caused by the consumption patterns of the US. US consumption of fossil fuels is well over five times the global average.