1993 yılında Yugoslavya'ya yapılan NATO saldırısı, Batı tarafından Yugoslavya'nın makul herhangi bir barış planını kabul etmeyi inatla reddetmesinin bir sonucu olarak sunuldu; özellikle de Kosova'da bir barış planını uygulamak üzere uluslararası bir güvenlik gücü kurulmasına ilişkin planları reddetmesi. Batı'nın müdahalesi ve ardından NATO'nun bombardıman kampanyası, bugün süren "terörle savaş"ın bir İslam'a karşı savaş olmadığının ve Batı'nın "insani" amaçlarla dünyanın her yerine müdahale edeceğinin, tıpkı 1993'te Müslümanlara yardım ettiği görünen gibi, sürekli kanıtı olarak gösteriliyor. Bill Clinton'un eski danışmanı ve Dışişleri Bakanlığı sözcüsü James Rubin, 2003 yılında bu görüşü savunmuştur.

The NATO attack on Yugoslavia in 1993, was presented by the West as the consequence of Yugoslavia’s stubborn refusal to settle for any reasonable peace plan - in particular its rejection of plans for an international security force to implement a peace plan in Kosovo. Intervention by the West and then the eventual bombing campaign by NATO is continually held as evidence that the current ‘war on terror’ is not a war on Islam and that the West will intervene across the world for ‘humanitarian’ purposes, even helping Muslims as they apparently did in 1993. James Rubin former assistant to President Bill Clinton and state department spokesman advocated such a view in 2003.

Dedi ki: "Amerika, Irak'ı işgal ederek, yıllardır süren insan hakları savunuculuğu, Kosova'da Müslümanları katliamdan kurtarması ve gecikmeli de olsa Bosna'da yaptıkları sayesinde kazanmış olduğu ahlaki otoriteyi harcamıştır.

He said: ‘By invading Iraq, America has squandered the moral authority built up over years of promoting human rights, saving Muslims from slaughter in Kosovo, and belatedly in Bosnia.

Ancak gerçekte jeopolitik amaçlar çok farklıydı. 1990'lı yıllarda Balkanlar'daki siyasi istikrarsızlık, Amerika'nın Rusya'nın bölgedeki etkisini azaltma, Avrupa'nın ona olan bağımlılığını artırma ve Soğuk Savaş'tan sonra giderek gereksiz görünmeye başlayan NATO'ya yeni bir meşruiyet kazandırma kararlılığıyla daha da ağırlaştırıldı.

In reality however the geopolitical aims were very different. The political instability in the Balkans during the 1990’s was exacerbated by American determination to reduce Russia’s influence in the region, increase Europe’s dependency upon her and confer new legitimacy to NATO when it appeared increasingly redundant after the Cold War.

Batı güçleri ve özellikle ABD ile İngiltere, 1992'de çatışmalar başlamadan önce, Ocak 1992'de Yugoslavya'nın o dönemdeki ABD Büyükelçisi Warren Zimmerman'ın açıkladığı üzere, Yugoslavya'nın parçalanması için çalışıyordu: "Yugoslavya'nın bağımsız devletlere bölünmesini hedefliyoruz."8 18 Mart 1992'de AB, Lizbon'da Boşnak Müslümanlar, Hırvatlar ve Sırp topluluklar arasında, Sırp cumhuriyetini bağımsız bir devlet gibi işleyecek bir konfederasyon oluşturan üç etnik temelli kantona bölen bir anlaşmaya aracılık etti. Bu anlaşmayı, 1 Mart'taki referandumla gerekçelendirilerek devlet ilan etmesi için Boşnak Cumhurbaşkanı Alija İzetbegoviç'i anlaşmadan dönmeye teşvik eden ABD baltaladı. Batı Avrupa Birliği Genel Sekreteri Jose Cutileiro ise şunu doğruladı: "Adil olmak gerekirse, Cumhurbaşkanı Alija İzetbegoviç ve yardımcıları, Batılı arabulucular tarafından anlaşmayı boşa çıkarmaya ve birleşik bir Bosna devleti için savaşmaya teşvik edildi." Bosna iç savaşına yol açan da bu oldu.

The Western powers and specifically both the US and Britain worked for the fragmentation of Yugoslavia as was revealed by the then US Ambassador to Yugoslavia Warren Zimmerman in January 1992 before the outbreak of hostilities: ‘we are aiming for a dissolution of Yugoslavia into independent states.’8 On the 18th March 1992 the EU brokered a deal in Lisbon among Bosnian Muslims, Croats and Serb communities partitioning the Serb republic into three ethnically based cantons which would act as a confederation functioning as an independent state. This agreement was sabotaged by the US which urged the Bosnian President Alija Izetbegovic to renege the deal by declaring statehood saying ‘this was justified by the referendum on March 1st.’. Jose Cutileiro, secretary general of the Western European union confirmed ‘to be fair President Alija Izethbegovic and his aids were encouraged to scupper the deal and to fight for a unitary Bosnian state by Western mediators.’ This is what caused the Bosnian civil war.

Bugün Bosna, Kosova ve Makedonya'da barış için konuşlandırıldığı iddia edilen 11.000 asker bulunmaktadır; ancak bu askerler ABD'nin ekonomik çıkarlarının güvence altına alınmasını sağlamıştır. Eski ABD Kongre üyesi Lee Hamilton, New York Times'da şöyle yorumladı: 'Balkanlar'ın kontrolünü tamamen ele geçirdik. ABD yetkilileri, eski Yugoslavya'nın tüm devletleri üzerinde yönetici işlevler icra ediyor. Fiilen bir pro konsül durumundayız.' Jeopolitik uzmanı Karen Talbot ise şunu doğruladı: 'ABD ve NATO'nun her ne pahasına olursa olsun Kosova'yı ve neredeyse bütün Yugoslavya'yı işgal etme kararlılığı, bol doğal kaynakların cazibesiyle körükleniyor. Yalnızca Kosova, Rusya'nın batısındaki bütün Avrupa'da en zengin maden kaynaklarına sahip.' New York Times ise şu tespitte bulundu: 'Balkanlar'ın en değerli gayrimenkulü olan, geniş bir devlet mülkiyetindeki Trepça madencilik kompleksi, en az 5 milyar dolar değerinde olup altın, gümüş, saf kurşun, çinko, kadmiyum üretmekte ve yıllık olarak on milyonlarca dolar kâr sağlamaktadır. Kosova ayrıca 17 milyar ton kömür rezervine sahiptir ve Kosova (Sırbistan ve Arnavutluk gibi) petrol rezervlerine de sahiptir.'

Today 11,000 troops are stationed in Bosnia, Kosovo and Macedonia allegedly for peace; however such troops have ensured US economic interests are secured. Former US congressman Lee Hamilton commented in the New York Times: ‘we have completely taken over the control of the Balkans. US officials exercise managing functions over all states of the former Yugoslavia. We are virtually the pro consul.’ Karen Talbot geopolitical expert confirmed ‘the determination by the U.S and NATO, at all costs, to occupy Kosovo and virtually all of Yugoslavia, is spurred on by the enticement of abundant natural resources. Kosovo alone has the richest mineral resources in all of Europe west of Russia.’ The New York Times observed that ‘the sprawling state-owned Trepca mining complex, the most valuable piece of real estate in the Balkans, is worth at least $5 billion, producing gold, silver, pure lead, zinc, cadmium, as well as tens of millions of dollars in profits annually. Kosovo also possesses 17 billion tons of coal reserves and Kosovo (like Serbia and Albania) also has oil reserves.

Başkan Bill Clinton, o dönemde şöyle bir söz kaçırdı: "Dünyanın her yerine satış yapabilmemizi de kapsayan güçlü bir ekonomik ilişkiye sahip olacaksak, Avrupa anahtar bir ortak olmak zorunda... İşte Kosova meselesinin özü buydu."

President Bill Clinton at the time let slip ‘If we are going to have a strong economic relationship that includes our ability to sell around the world, Europe has got to be a key…That‘s what the Kosovo thing was all about.

Bombardıman sona erdikten sonra Balkanlarda çok sayıda ABD üssü kuruldu. Kosova'da inşa edilmekte olan bir askerî üs, Vietnam Savaşı'ndan bu yana inşa edilen en büyük ABD yurtdışı üssü olarak tanımlanıyor. ABD'nin NATO üzerindeki hâkimiyeti, NATO güçlerinin Balkanlarda müdahale etmesinin bölgedeki ABD nüfuzunu garanti altına alacağı anlamına geliyordu. Pentagon'un 1994-1999 Savunma Planlama Rehberi raporunun sızdırılan bir sürümü, Amerika Birleşik Devletleri'nin "NATO'yu zayıflatacak yalnızca Avrupa'ya özgü güvenlik düzenlemelerinin ortaya çıkmasını önlemeye çalışması gerektiğini" öneriyor... Bu nedenle, NATO'yu Batı savunmasının ve güvenliğinin birincil aracı ve ABD'nin Avrupa güvenlik meselelerindeki etkisinin ve katılımının kanalı olarak korumak büyük önem taşımaktadır.

Since the bombing has ended, numerous US bases in the Balkans have been set up. A military base is being built in Kosovo, described as the largest US foreign base built since the Vietnam War. US domination of NATO meant intervention by NATO forces in the Balkans would ensure US influence in the region. A leaked version of the Pentagon’s 1994-1999 Defense Planning Guidance report advises that the United States ‘must seek to prevent the emergence of European-only security arrangements which would undermine NATO...Therefore, it is of fundamental importance to preserve NATO as the primary instrument of Western defense and security, as well as the channel for US influence and participation in European security affairs.

Bütün bunlar, Rusya'nın etkisinin azaltılmasının, Hazar Denizi'ndeki petrolün ve NATO'nun yeniden canlandırılmasının (ABD'nin etkisini sürdürmek için) ABD ve Batılı müdahalelerin arkasındaki jeopolitik hedefler olduğunu doğrulamaktadır.

This all confirms that the influence of Russia, the oil in the Caspian Sea and the revitalisation of NATO (to continue US influence) were the geopolitical aims behind US and Western intervention.

Binlerce masum insanın hayatı ve Srebrenica'da katledilenlerin hayatları, Amerika Birleşik Devletleri'nin süregelen hâkimiyetini sürdürmesi için ödemeye değer bir bedeldi.

The lives of thousands of innocent people and the lives of those slaughtered in Srebrenica were a price worth paying by the US for continued US dominance.