«تاریخ اما روشن می‌کند که این افسانه که مسلمانان متعصب در سراسر جهان می‌تازیدند و اسلام را با زور شمشیر بر ملت‌های فتح‌شده تحمیل می‌کردند، یکی از شگفت‌آورترین افسانه‌های پوچ است که مورخان هرگز تکرار کرده‌اند.» — دِ لیسی اُلیری هرگاه دولت‌های غربی سلاح‌های کشتار جمعی (WMD) را در کنار مسلمانان یاد می‌کنند، رسانه‌های غربی بی‌درنگ به هیجانی شدید دچار می‌شوند و به مردم خود هشدار می‌دهند که رویدادی فاجعه‌بار و در ابعادی عظیم در شرف وقوع است.

“History makes it clear however, that the legend of fanatical Muslims sweeping through the world and forcing Islam at the point of the sword upon conquered races is one of the most fantastically absurd myths that historians have ever repeated.” --De Lacy O'Leary Whenever western governments mention weapons of mass destruction (WMD) and Muslims in the same breath, the western media immediately breaks into a wild frenzy warning its people that a catastrophic event of epic proportions is about to unfold.

اسطوره‌های قدیمی اروپایی درباره‌ی گسترش اسلام با شمشیر از نو بازسازی می‌شوند تا این تصور ایجاد شود که مسلمانان بسیار خطرناک، فوق‌العاده بی‌مسئولیت‌اند و کمترین ارزشی برای جان انسان قائل نیستند. از این رو، شعار خلع سلاح کشورهای مسلمان از سلاح‌های کشتار جمعی به فریاد جنگی غرب علیه جهان اسلام تبدیل شده است.

Old European fables of Muslims spreading Islam by the sword are reinvented to convey the impression that Muslims are extremely dangerous, highly irresponsible and pay scant regard to human life. Hence the mantra of disarming Muslim countries of WMD has become the rallying cry of the West directed against the Muslim world.

در برخی موارد، این استدلال‌ها گسترش داده می‌شوند تا سیاست جاری غرب در تغییر رژیم در سوریه، ایران و شاید پاکستان را توجیه کنند. با این حال، بررسی دقیق حکومت اسلامی در گذشته، این افسانهٔ رایج غربی را رد می‌کند که مسلمانان مردمانی خون‌آشام هستند که مشتاقانه می‌خواهند به نام اسلام، بقیهٔ بشریت را نابود کنند.

In some cases the arguments are extended to justify the West’ s ongoing policy of regime change in Syria, Iran and perhaps Pakistan. However, a close study of Islamic rule in the past contradicts the popular western myth that Muslims are bloodthirsty people anxious to wipe out the rest of mankind in the name of Islam.

اما همین را نمی‌توان درباره‌ی غرب گفت. غرب با اندیشه‌ی سکولار و جهان‌بینی ماده‌گرایانه‌اش، به استثمار، غارت و استعمار جمعیت‌های عظیمی پرداخت تا بر منابع مسلط شود و ثروت خود را به حداکثر برساند.

The same however, cannot be said about the West. The West armed with its secular doctrine and materialistic world-view proceeded to exploit, plunder and colonise vast populations in order to control resources and maximise wealth.

در پی این ثروت‌های تازه‌یافته، غرب توانست تمدن‌های بی‌شماری را از میان ببرد، از جمله تمدن اینکاها، سرخ‌پوستان آمریکا، آزتک‌ها و بومیان استرالیا. کسانی که از استعمار جان به در بردند، به‌زور به مسیحیت گرویده شدند، میراث فرهنگی‌شان از ایشان گرفته شد و به بردگی شرکت‌های غربی فروخته شدند. برای مردم بومی آفریقا، هند، آسیا، خاورمیانه و دیگر سرزمین‌ها، وعده‌های آزادی به‌زودی بر باد رفت و جای خود را به حکومت استعماری داد. غرب، به‌جای آنکه از این جنایت‌ها پشیمان باشد، تنها به دستاوردهای خود افتخار و شادی کرد.

In pursuit of these newfound riches the West succeeded in destroying numerous civilisations such as the Incas, American Indians, Aztecs, and Aborigines. Those who survived colonisation were forcibly converted to Christianity, stripped of their heritage and sold into bondage to western companies. For the indigenous people of Africa, India, Asia, Middle East and others, the promises of freedom quickly evaporated and were replaced by colonial rule. Rather than show remorse towards such atrocities the West could only gloat at its achievements.

تکنولوژی‌هایی مانند توپ، تپانچه، موتور بخار، مسلسل، هواپیما، گاز خردل و مانند آن، تنها به سرعت بخشیدن به تصاحب مستعمرات و بهره‌کشی از مردم آن‌ها کمک کرد. مقاومتی که بومیان در برابر ارباب استعماری خود نشان می‌دادند با زور و خشونت پاسخ داده می‌شد که اغلب به نابودی کامل جوامع منجر می‌شد. و هنگامی که غرب بومیان را نابود نمی‌کرد، سرگرم نابود کردن یکدیگر بود، در تلاشی ناامیدانه برای چنگ زدن به مستعمرات گران‌بهای خود. جنگ جهانی اول و دوم نمونه‌های بارز ماهیت ویرانگر ارزش‌های غربی‌اند.

Technologies such as cannons, pistols, steam engines, machine guns, aeroplanes, mustard gas etc only hastened the acquisition of colonies and the exploitation of its people. Resistance offered by the natives towards their colonial masters was met by brute force – often resulting in the destruction of entire communities. When the West was not destroying the natives they were too busy annihilating each other in a desperate bid to cling on to their precious colonies. World Wars I and II are prime examples of the destructive nature of western values.

این توصیفی است از دنیای قدیم که در آن کشورهایی چون انگلستان، فرانسه و آلمان با مرگ و نابودی میلیون‌ها انسان بی‌گناه امپراتوری‌هایی ساختند و ثروت‌های عظیمی اندوختند. آیا دنیای جدید (که آمریکا پیشتاز غرب است) امروز با آن تفاوتی دارد؟

This is a description of the Old World where countries like England, France, and Germany built empires and accumulated immense wealth on the death and destruction of millions of innocent people. Is the New World (America leading the West) any different today?

در جهان نو و در رابطهٔ آن با افغانستان و عراق نمونه‌ای روشن وجود دارد. آزادی به اشغال بدل شده است؛ دموکراسی جای خود را به حکومت استعماری داده است؛ ویرانگری «بمباران دقیق» نامیده می‌شود و کشتار مسلمانان بی‌گناه «خسارت جانبی» توصیف می‌گردد. در همین حال، شرکت‌های نفتی آمریکایی و بریتانیایی در صف ایستاده‌اند تا از چاه‌های نفت عراق بهره‌برداری کنند و ذخایر انرژی دریای خزر را از راه افغانستان به اروپا منتقل سازند.

Take the example of the New World and its relationship with Afghanistan and Iraq. Liberation has become occupation; democracy has given way to colonial rule, devastation is termed as precision bombing and the slaughter of innocent Muslims is described as collateral damage. Meanwhile, American and British oil companies are queuing up to exploit the oil wells of Iraq and transport the energy reserves of the Caspian Sea to Europe via Afghanistan.

خلافت اسلامی در گذشته هرگز با بشریت به این شکل وحشیانه رفتار نکرد. خلافت نه اسلام را با زور گسترش داد و نه تمدن‌ها را نابود کرد. هنگامی که اسلام به مصر گسترش یافت، بسیاری از مسیحیان قبطی اسلام را نپذیرفتند و امروز نیز شمار آنان تقریباً به ۷ میلیون نفر می‌رسد.

The Islamic Caliphate in the past never treated mankind in such a barbaric fashion. Neither did the Caliphate spread Islam by force nor destroy civilizations. When Islam spread to Egypt, many Coptic Christians did not embrace Islam and today they still number approximately 7 million.

همچنین، هنگامی که هند برای اسلام گشوده شد، ساکنان آن به پذیرش اسلام مجبور نشدند. امروز هند دارای جمعیتی بیش از ۷۵۰ میلیون هندو است.

Likewise, when India was opened up to Islam the inhabitants were not coerced into accepting Islam. India today has a population of more than 750 million Hindus.

این را با نابودی مسلمانان و یهودیان در دادگاه‌های بازرسان اسپانیایی در دوران رنسانس اروپا، که بسیار مورد ستایش است، مقایسه کنید. آن یهودیانی که از این هولوکاست اسپانیایی جان سالم به در بردند، با گرمی از سوی خلافت عثمانی پذیرفته شدند. آنان در اسپانیای اسلامی شکوفا شدند و به اعضای مهم جامعه اسلامی تبدیل گشتند.

Compare this to extermination of Muslim and Jews in the courts of the Spanish Inquisitors during the much-coveted European renaissance. Those Jews that survived this Spanish holocaust were warmly welcomed by the Ottoman Caliphate. In Islamic Spain they flourished and became important members of the Islamic society.

امروز جهان بیش از سلاح‌های کشتار جمعی از ماهیت ویرانگر ارزش‌های غربی بیم دارد. در گذشته این ارزش‌ها یا از راه حکومت مستقیم استعماری، یا از راه رژیم‌های ستمگری که به غرب وفادار بودند، بر ملت‌ها تحمیل می‌شد.

Today the world has more to fear from the destructive nature of western values than WMD. In the past these values were enforced upon nations either through direct colonial rule or through tyrannical regimes loyal to the West.

در حال حاضر، بزرگترین خطری که بشریت با آن روبروست، تهدید مداوم غرب است که از طریق سلاح‌های کشتار جمعی ارزش‌های خود را بر سایر جهان تحمیل می‌کند.

Presently, the greatest danger-facing mankind is the constant threat of the West imposing its values on the rest of the world through WMD.

۱۷ فوریه ۲۰۰۸

February 17, 2008