«بیشتر موانعی که امروزه کودکان با آن روبه‌رو هستند، به این باور در میان بزرگسالان مربوط می‌شود که وظیفه اصلی فرد آن است که از زندگی خود بیشترین بهره را ببرد، نه آنکه به خیر دیگران کمک کند...»

“Most of the obstacles children face today are linked to the belief among adults that the prime duty of the individual is to make the most of their own life, rather than contribute to the good of others...

بی‌بندوباری فردگرایانه بیش از حد، طیفی از مشکلات را برای کودکان به وجود می‌آورد، از جمله: فروپاشی بالای خانواده، بی‌مهری نوجوانان، فشارهای تجاری به سمت جنسی‌شدن زودهنگام، تبلیغات بی‌اصول، رقابت بیش از حد در آموزش، و پذیرش نابرابری درآمدی.» — بررسی تحقیقی «دوران خوب کودکی» در بریتانیا گزارش‌های روزافزون درباره بی‌توجهی به کودکان در غرب به روشنی نشان می‌دهد که والدین بیشتری برای برآورده ساختن نیازهای شخصی خود، با فرزندانشان بدرفتاری می‌کنند. در بریتانیا، پرونده بدنام مادری که کودک هفده‌ماهه‌اش را بارها شکنجه کرد تا به مرگ رسید، تا بتواند به زندگی شخصی خود ادامه دهد، تنها نوک کوه یخ است. هنگام بررسی جسد کودک، پنجاه آسیب دیده شد، از جمله هشت دنده شکسته، یک ستون فقرات شکسته و ناخن‌های گم‌شده انگشتان. یافته‌های اولیه نشان می‌دهد که مددکاران اجتماعی، مأموران پلیس و کارکنان بهداشت، با وجود چندین نشانه هشداردهنده، نتوانستند تکه‌های پازل بی‌توجهی را کنار هم بگذارند. و نیز داستان هولناک مردی پنجاه‌وشش‌ساله از شفیلد که به‌طور مداوم به دو دخترش تجاوز می‌کرد و از آن‌ها نُه فرزند داشت.

excessive individualism is causing a range of problems for children including: high family break-up, teenage unkindness, commercial pressures towards premature sexualisation, unprincipled advertising, too much competition in education and acceptance of income inequality.” -- UK Good Childhood Inquiry he ever-increasing reports of child neglect in the West clearly demonstrate that more and more parents are mistreating their children to pursue the fulfilment of their own needs. In Britain, the notorious case of a mother who repeatedly tortured her 17 month old baby to death, so that she could carry on with her own life is just the tip of the iceberg. When the body of the baby was examined he had 50 injuries including 8 broken ribs, a fractured spine and missing finger nailsxvii. Preliminary findings suggest that social workers, police officials and health professionals failed to piece together the jigsaw of neglect in spite of several warning signs. Then there is the horrific story of 56 year old man from Sheffield who routinely raped his 2 daughters and fathered 9 children with them.

بر اساس آخرین آمار موجود از انجمن ملی پیشگیری از بدرفتاری با کودکان (NSPCC)، ۳۲٬۷۰۰ کودک در فهرست‌های حمایت از کودکان در بریتانیا ثبت شده‌اند. در انگلستان و ولز، به طور میانگین هر ده روز یک کودک به دست والدین خود کشته می‌شود. کسانی که بیشترین احتمال مرگ خشونت‌آمیز را دارند، نوزادان زیر یک سال هستند که احتمال کشته شدنشان چهار برابر بیشتر از میانگین مردم در انگلستان و ولز است. ۱۶٪ کودکان بدرفتاری جدی از سوی والدین را تجربه کرده‌اند که از این میان، یک‌سوم بیش از یک نوع بدرفتاری را تجربه کرده‌اند. بیش از یک‌چهارم کل تجاوزهایی که پلیس ثبت می‌کند، علیه کودکان زیر ۱۶ سال رخ می‌دهد. نزدیک به ۷۹000

According to the latest available figures from National Society for the Prevention of Cruelty to Children (NSPCC), there are 32,700 children on child protection registers in the UK. Every ten days in England and Wales, on average, one child is killed at the hands of their parent. The people most likely to die a violent death are babies under 1 year old, who are four times more likely to be killed than the average person in England and Wales. 16% of children experienced serious maltreatment by parents, of whom one third experienced more than one type of maltreatment. Over a quarter of all rapes recorded by the police are committed against children under 16 years of age. Nearly 79,000

در حال حاضر کودکان در بریتانیا توسط مقامات محلی تحت مراقبت هستند.xviii این منطقی است که فرض کنیم رقم واقعی بسیار بالاتر است، زیرا بسیاری از کودکان یا آنقدر ترسیده‌اند که نمی‌توانند آزار و اذیت را گزارش دهند، یا به سادگی نمی‌دانند چگونه آن را گزارش کنند.

children are currently looked after by local authorities in the UKxviii. It is fair to assume that the actual figure is much higher, as many children are either too scared to report abuse or simply do not know how to report it.

عادت شده است که دولت‌ها در پاسخ به موارد غفلت از کودکان، تحقیقات عمومی راه می‌اندازند. در گذشته، نتیجهٔ چنین تحقیقاتی یا این بوده که خدمات اجتماعی نقش بیشتری در پیشگیری از بدرفتاری با کودکان ایفا کند، یا قوانین جدیدی وضع شود که حمایت بیشتری از کودکان در برابر والدین آزاردهنده فراهم آورد. اغلب این تحقیقات نمی‌توانند جلوی موج رو به رشد آزار کودکان را که جامعهٔ بریتانیا را فراگرفته، بگیرند. این امر برخی را به خواستن اقدامات سخت‌گیرانه‌تر برانگیخته است، از جمله جدا کردن دائمی کودکان از والدین بی‌رحم، یا حتی سلب حق تولیدمثل از آنان. بسیار بعید است که دولت کنونی در کاهش بدرفتاری با کودکان پیشرفتی حاصل کند. دلیل این امر آن است که علت اصلی آزار کودکان، فردگرایی لجام‌گسیخته است که دولت‌ها، جامعه‌شناسان و والدین به یک اندازه، بارها از پذیرش آن سر باز زده‌اند.

It is almost customary for governments to respond to cases of child neglect by launching public inquiries. In the past the outcome of such inquiries has led to either the social services playing a greater role in the prevention of the illtreatment of children or new legislation aimed at offering children greater protection from abusive parents. All too often these inquiries fail to stem the growing tide of child abuse pervading British society. This has led some to call for tougher measures such as permanently taking children away from cruel parents or even stripping them of their right to reproduce. It is highly unlikely that the present government will make any headway in reducing the ill treatment of children. This is because the main cause behind child abuse is the unbridled individualism, which governments, sociologists and parents alike have repeatedly refused to acknowledge.

فردگرایی ستونی مهم از سکولاریسم غربی است و بسیاری از روابطی را که میان مردم در جوامع غربی برقرار است تحت سلطه خود دارد. فردگرایی مقرر می‌دارد که مردم باید منافع خود را پیش از هر چیز و مقدم بر همه چیز قرار دهند. این امر در مردم ذهنیت خودخواهانه القا می‌کند و آنان را ترغیب می‌کند که نیازهای خود را پیش از نیازهای دیگران برآورده سازند. افزون بر این، فردگرایی مردم را به این سو می‌کشاند که مسئولیت را باری سنگین و مانعی در راه تحقق انگیزه‌های خودخواهانه‌شان بدانند. از این رو، در غرب، به‌ویژه در عرصه اجتماعی، رایج است که افراد برای گریز از مسئولیت وارد روابط می‌شوند و از آن خارج می‌شوند؛ و همه این‌ها تأثیری زیانبار بر جامعه دارد. از همین روست که زنا و فحشای گسترده، سقط جنین، خانواده‌های تک‌سرپرست، پدرانی که از پرداخت هزینه نگهداری فرزندان سر باز می‌زنند، مادرانی که برای دنبال کردن حرفه‌های شغلی فرزندان خود را رها می‌کنند، والدینی که فرزندان خود را به خانه‌های سرپرستی می‌سپارند و آزار بی‌پروای کودکان، همگی نشانه‌هایی از فردگرایی‌اند.

Individualism is an important pillar of Western Secularism and dominates many of the relationships that exist between people in Western societies. Individualism stipulates that people should put their interests first and foremost. This imbues in people a selfish mentality and encourages people to satisfy their own needs before the needs of others. Furthermore, individualism leads people to view responsibility as a burden and a hindrance towards the fulfilment of their selfish motives. Therefore, it is common to find people in the West, especially in the social sphere, entering and leaving relationships in order to avoid responsibility - all of which has a detrimental effect on society. Hence rampant fornication, abortions, single parent families, fathers avoiding child maintenance costs, mothers forsaking children to pursue careers, parents giving up children to foster homes and wanton child abuse are all symptoms of individualism.

غربی حکومتیں فردگرایی کے اثرات اور اس سے معاشرے کو پہنچنے والے نقصان سے نمٹنے میں ناکام ہیں۔ اس کی وجہ یہ ہے کہ حکومت کا کردار اپنے شہریوں کے لیے فردگرایی کی ضمانت دینا ہے، نہ کہ لوگوں کی انفرادیت پر پابندیاں عائد کرنا۔ لہٰذا حکومت کی بنیادی فکر فرد کی بہبود ہے، نہ کہ خاندان یا وسیع تر معاشرے کی۔ مثال کے طور پر، بچوں پر ہونے والے تشدد کے مسئلے سے نمٹتے ہوئے، مغربی حکومتیں بچے اور اس کے حقوق کو ماں کے حقوق اور باپ کے حقوق سے الگ سمجھتی ہیں۔ طبعی طور پر، اس طرز فکر سے نکلنے والے کسی بھی حل میں خاندان یا معاشرے کے تحفظ کے بجائے بچے، ماں یا باپ کی انفرادیت کے تحفظ پر زیادہ توجہ دی جائے گی۔ اس طرح خاندان اور معاشرہ بچوں کے ساتھ بدسلوکی کے معاملے میں کوئی اجتماعی ذمہ داری نہیں اٹھاتے، کیونکہ قانون اور ذمہ داری کا اطلاق صرف فرد کی سطح پر ہوتا ہے۔

Western governments are unable to deal with the effects of individualism and the harm it causes to society. This is because the role of the government is to guarantee individualism for its citizens and not to impose restrictions on people's individuality. Therefore, the primary concern of government is the welfare of the individual and not the family or wider society. For instance, when dealing with the issue of child abuse, Western governments view the child and its rights as separate to the rights of the mother and the rights of the father. Naturally any solutions arising from this type of thinking will focus more on preserving the individuality of the child, mother or father than protecting the family or society. In this way, the family and society bear no collective responsibility towards the mistreatment of children, since law and responsibility are solely applied at the level of the individual.

در اسلام، مفهوم فردگرایی تنها به رابطه میان انسان و خدا و رابطه انسان با خودش محدود می‌شود، یعنی در امور عبادت، خوراک، پوشاک و اخلاق. در روابطی که با دیگران سروکار دارد، افراد مجازند نیازهای خود را برآورده کنند، به شرط آنکه حقوق دیگر افراد را پایمال نکنند یا از حدودی که اسلام برای مصلحت جامعه تعیین کرده است تجاوز نکنند. مسلمانان در همه انواع روابط موظفند با رفتار مطابق با قوانینی که اسلام مقرر کرده است، خشنودی خدا را بجویند. این قوانین، هنگامی که به کار بسته شوند، شخصیتی یگانه و متمایز برای انسان پدید می‌آورند؛ شخصیتی که بر پایه نوع‌دوستی شکل می‌گیرد، نه خودخواهی. اسلام نه‌تنها رابطه میان والدین و فرزند، بلکه رابطه خانواده و جامعه را نیز ارج نهاده و به والاترین جایگاه رسانده است.

In Islam, the concept of individualism is limited to the relationship between man and God and the relationship of man with himself i.e. in the matters of worship, foodstuffs, clothing and morals. In relationships that involve people, individuals are permitted to satisfy their needs provided that they do not violate the rights of other individuals or transgress the limits imposed by Islam for the welfare of the society. In all types of relationships Muslims are required to seek the pleasure of God by conducting themselves according to laws prescribed by Islam. These laws when practiced produce a unique and distinct character for the human being, a character shaped by altruism and not selfishness. Islam promoted and raised high, not only the relationship between the parent and child, but also that of family and society.

اسلام خانواده را ستوده است. پیامبر خدا ﷺ فرمودند: «با زنان با ایمان و پرزاد ازدواج کنید، زیرا من در روز قیامت به شما در برابر دیگر امت‌ها مباهات خواهم کرد.» [أبو داود، الترمذی]. اسلام کشتن و آزار دادن کودکان را حرام کرده است. در قرآن آمده است: {و لا تقتلوا أولادکم خشیة إملاق نحن نرزقهم و إیاکم} [سورۃ الإسراء: ۳۱]. Note: the Qur'an verse text is left in Arabic as the source passage is cut off there; the Persian translation of that verse is "فرزندان خود را از ترس تنگدستی نکشید؛ ما به آنان و به شما روزی می‌دهیم."

Islam praised the family, the Messenger of Allah (SAW) said, "Do marry the devoted and prolific women, for I will be proud of you before other nations on the Day of Judgement." [Abu Dawood, at-Tirmidhi]. Islam forbade the killing and torturing of children. It is mentioned in the Qur’an: “Kill not your children for fear of want, We shall provide sustenance for them as well as for you.” [TMQ 17:

۳۱] اسلام از غفلت نسبت به فرزندان نهی کرده و بر والدین واجب گردانیده است که علاوه بر برآوردن سایر نیازهای گوناگون فرزندانشان، خوراک، پوشاک و مسکن ایشان را فراهم آورند. پیامبر خدا ﷺ فرمودند: «برای انسان همین گناه بس است که کسانی را که مسئولیت آنان بر عهده اوست، ضایع گذارد.» [ابوداود] بدین ترتیب، در چارچوب اسلام، فرزندان نعمتی الهی شمرده می‌شوند و خانواده نقشی محوری در ثبات جامعه دارد.

31] Islam has forbidden the neglect of children and has made it obligatory for parents to provide food, clothing and shelter in addition to fulfilling the various other requirements of their children. The Messenger of Allah (SAW) said, “It is enough sin for a person that he ignores those whom he is responsible for.” [Abu Dawood] Thus, within the Islamic framework children are regarded as a blessing and the family is viewed as playing a pivotal role in the stability of society.

امروزه، فردگرایی از طریق فرسایش ارزش‌های خانوادگی و نقض حقوق مدنی، بافت اجتماعی جامعه بریتانیا را تهدید می‌کند. اگر فردگرایی بی‌پرسش و بدون نظارت رها شود، به تجزیه و پراکندگی هم جوامع مسلمان و هم جوامع غیرمسلمان خواهد انجامید. نگرش اسلام نسبت به خانواده و جامعه، بسیار مسئولانه‌تر از دیدگاه خودمحورانه سکولاریسم است.

Today, individualism threatens the social fabric of British society through the erosion of family values and violation of civil rights. Left unquestioned and unchecked, individualism will result in the fragmentation of both Muslim and non- Muslim communities. The Islamic attitude towards the family and society is much more responsible than the selfish outlook of secularism.

۲۸ نوامبر ۲۰۰۸

November 28, 2008