«نیمی از کارهایی که در این دنیا انجام می‌شود، برای آن است که چیزها را آن‌گونه که نیستند جلوه دهند.» — الیاس روت بیدل پیش از آنکه حتی یک رأی به صندوق انداخته شود، آمریکا پیش‌تر تصمیم گرفته بود انتخابات ریاست‌جمهوری ایران را بی‌اعتبار بداند. بوش گفت: «قدرت در دست عده‌ای انتصابی است که از راه فرآیندی انتخاباتی که شرایط اساسی دموکراسی را نادیده می‌گیرد، قدرت خود را حفظ کرده‌اند.»viii پس از انتخابات نیز آمریکا به سرعت فرآیند انتخاباتی را معیوب خواند و گفت ایران با حرکت منطقه به سوی دموکراسی همسو نیست.

“Half the work that is done in this world is to make things appear what they are not.” -- Elias Root Beadle Even before a single vote had been cast, America had already decided to dismiss the Iranian presidential election. Bush said, “Power is in the hands of an unelected few who have retained power through an electoral process that ignores the basic requirements of democracy.”viii After the election, America was quick to describe the electoral process as flawed and that Iran was out of step with moves towards democracy in the region.

اما بررسی اقدامات آمریکا در منطقه و فراتر از آن نشان می‌دهد که این آمریکاست که با دموکراسی همخوان نیست. یکی از اصول بنیادین دموکراسی این است که انتخابات باید به‌صورت منصفانه و عاری از مداخله‌ی داخلی یا خارجی برگزار شود.

Yet scrutiny of American actions in the region and beyond demonstrates that it is America that is out of step with democracy. One of the basic tenets of democracy is that elections must be held fairly and free from local or foreign interference.

اما این امر در انتخابات فلسطین، عراق و افغانستان رعایت نشد. این انتخابات در شرایط اشغال خارجی برگزار می‌شد، ناامنی همه‌جا گسترده بود، رأی‌دهندگان آنقدر ترسیده بودند که جرئت رأی دادن نداشتند و میزان مشارکت، دستِ‌کم، مشکوک بود. با این حال، آمریکا این انتخابات را پیروزی دموکراسی جلوه داد.

However, this was not observed during the elections in Palestine, Iraq and Afghanistan. These elections were conducted under foreign occupation, insecurity was rampant, voters were too frightened to vote and the turnout was dubious to say the least. Despite this, America hailed the elections as a victory for democracy.

فضلاً از این، انتخاب رهبران، تدوین قانون‌های اساسی و برگزاری انتخابات همگی تحت قیمومیت آمریکا انجام می‌شد. آمریکا عباس، کرزی و جعفری را با دقت برگزید تا نظارت بر اجرای سیاست‌های طرفدار آمریکا را بر عهده بگیرند. در مورد افغانستان و عراق، آمریکا از لویہ جرگه و شورای حکومتی عراق برای تثبیت قوانینی با الهام آمریکایی استفاده کرد که سلطه آن کشور بر مردم افغانستان و عراق را تضمین می‌کرد.

Furthermore, the selection of the leaders, the formulating of the constitutions and the convening of elections were all conducted under the guardianship of America. America handpicked Abbas, Karzai and Jaffari to oversee the implementation of pro-American policies. In the case of Afghanistan and Iraq, America used the Loya Jirga and Iraqi Governing Council to enshrine American inspired canons that would ensure her dominance over the people of Afghanistan and Iraq.

بدون هیچ شرم یا بازداشتی، آمریکا همچنان در روند انتخاباتی بسیاری از کشورهای مسلمان که از سوی اسلام‌گرایان تهدید می‌شوند دخالت می‌کند. آمریکا به‌عنوان یک اقدام احتیاطی، برگزاری انتخابات پارلمانی در افغانستان و فلسطین را به تعویق انداخته است. در مورد فلسطین، آمریکا به عباس دستور داد قانون انتخابات را اصلاح کند تا حماس نتواند اکثریت کرسی‌های پارلمان را به دست آورد.

Undeterred and unashamed, America still continues to interfere in the electoral process of many Muslim countries threatened by Islamists, America has taken the precautionary step of postponing the parliamentarian elections in Afghanistan and Palestine. In the case of Palestine, America ordered Abbas to amend election law, so as to prevent Hamas from winning a majority of the seats in the parliament.

پشتیبانی بی‌پروای آمریکا از انتخابات شهرداری‌ها در عربستان سعودی، انتخابات ریاست‌جمهوری آتی در مصر، و سکوت آن در برابر میزان مشارکت پایین در انتخابات لبنان (میزان مشارکت در دوران اشغال سوریه بالاتر بود)

America’ s unabashed support for the municipal elections in Saudi Arabia, the upcoming presidential elections in Egypt and her silence over the low turnout in the Lebanese election (the turnout was higher during Syrian occupation)

این [کار/موضع] نشانِ ریاکاری دارد و به مراتب کمتر از معیارهای دموکراسی است که در دبیرستان‌های آمریکا آموزش داده می‌شود.

stinks of hypocrisy and falls way short of the democracy standards that are taught in American high schools.

در مقایسه، انتخابات ریاست‌جمهوری ایران بسیار معتبرتر است. انتخابات با امنیت نسبی برگزار شد و میزان مشارکت رأی‌دهندگان ۶۲٪ بود که ۲٪ بیشتر از سال ۲۰۰۴ است.

In comparison, the presidential elections in Iran are much more credible. Elections were conducted in relative safety with a 62% voter turnout. This was 2% higher than the 2004

انتخابات ریاست جمهوری آمریکا. ممکن است، همان‌طور که رفسنجانی اظهار کرده، بی‌نظمی‌هایی وجود داشته باشد، اما این‌ها در مقایسه با مسخره‌بازی انتخابات ریاست جمهوری آمریکا در سال ۲۰۰۰ ناچیز جلوه می‌کنند.

US presidential election. There may have been irregularities as voiced by Rafsanjani but these pale into insignificance when compared to the farce of the 2000 US presidential race.

به‌جای آنکه آمریکا به کشورهای مسلمان درباره فضیلت‌های دموکراسی موعظه کند، باید به کارنامه خود در براندازی دموکراسی در این منطقه نگاه کند. راستش، این آمریکاست که با دموکراسی همخوانی ندارد.

Rather than preaching to Muslim countries about the virtues of democracy, America should examine its own handiwork at subverting democracy in the region. Surely it is America that is out of step with democracy.

کسانی که استدلال می‌کنند انتخاب احمدی‌نژاد به روی کار آمدن یک دولت بنیادگرا خواهد انجامید، به همان اندازه در اشتباه‌اند.

Those who argue that the election of Ahmadinejad will usher in a fundamentalist government are equally mistaken.

از زمان انقلاب ایران، ایران هرگز دژ اسلام نبوده است. مطالعه‌ای سطحی در قانون اساسی ایران که از آیت‌الله خمینی الهام گرفته شده نشان می‌دهد که این کشور دولتی غیردینی و خودکامه است که نقش اسلام را در امور اجتماعی، آموزشی، اقتصادی و سیاست خارجی محدود می‌کند. معدود قوانین اسلامی که اجرا می‌شوند، برای تسکین احساسات اسلامی مردم طراحی شده‌اند.

Since the Iranian revolution, Iran has never been the bastion of Islam. A cursory study of Iran’ s constitution inspired by Ayatollah Khomeini shows that it is a secular autocratic state which limits the role of Islam in social, educational, economic, and foreign affairs. The few laws of Islam that are implemented are designed to mollify the Islamic sentiments of the people.

این موضوع به ایران ظاهری اسلامی می‌دهد، مشابه عربستان سعودی و پاکستان که آن‌ها هم خود را اسلامی جلوه می‌دهند.

This gives Iran an Islamic appearance, similar to Saudi Arabia and Pakistan which also pretend to be Islamic.

ادعای اسلامی بودن ایران، در حالی که قوانینی غیر اسلامی را اجرا می‌کند، رژیم ایران را با اسلام ناهمخوان می‌سازد.

Professing Iran to be Islamic, while implementing non- Islamic rules makes the Iranian regime out of step with Islam.

اسلام مقرر می‌دارد که مسلمانان باید حاکمی را برگزینند که تمامی جنبه‌های زندگی آنان را بر اساس احکامی که از قرآن و سنت استنباط می‌شود اداره کند. این امر تنها با انتخاب خلیفه و بازبرپایی دولت خلافت محقق می‌شود. خلافت، نمایندگی مشروع برای امت را تضمین می‌کند و همچنین تضمین می‌کند که حاکمیت از آنِ خداوند است.

Islam stipulates that Muslims must choose a ruler who will govern all aspects of their lives according to the rules derived from the Quran and the Sunnah. This can only be accomplished by electing a Caliph and re-establishing the Caliphate State. The Caliphate guarantees legitimate representation for the Ummah as well as ensuring that sovereignty belongs to God.

۲۷ ژوئن ۲۰۰۵

June 27, 2005