بریتانیا به‌عنوان سرچشمهٔ دکترین لسه‌فِر و تنها کشوری که تجارت آزاد را عملاً به‌کار بسته، شناخته می‌شود. بریتانیا همچنین تنها ملتی به‌شمار می‌آید که با حداقل یا بدون هیچ مداخلهٔ دولتی توسعه یافته است. با این حال، این ادعا به حقیقت نزدیک نیست، زیرا بریتانیا نخستین کشوری بود که حمایت از صنایع نوپا را برقرار کرد. حمایت از صنایع نوپا به این معناست که بر سر راه رقابت خارجی موانعی ایجاد می‌شود تا شرکت‌های داخلی بدون رقیب رشد کنند.

Britain is regarded as the fountain of laissez-faire doctrine and the only country to have practised free trade. Britain is regarded as the only nation to have developed with little or no state intervention. However, this cannot be further from the truth since Britain was the first country to establish infant industry protection. This is where obstacles are placed upon foreign competition to ensure domestic companies develop with no competitors.

در سال ۱۷۲۱ اصلاح قانون تجاری را برискو، تاریخ‌دان اقتصادی، در سال ۱۹۰۷ این‌گونه خلاصه کرد:

The 1721 reform of the mercantile law was summed up by Brisco, an economic historian in 1907:

«تولیدات داخلی باید در برابر کالاهای تمام‌شدهٔ خارجی در داخل کشور حفاظت می‌شدند؛ صادرات آزاد کالاهای تمام‌شده باید تضمین می‌شد؛ و در صورت امکان، با پاداش و کمک مالی تشویق می‌شدند».۳۸ این به معنای کاهش عوارض گمرکی بر مواد خام و افزایش چشمگیر عوارض بر کالاهای تولیدشدهٔ خارجی بود. به‌طور مشخص، بریتانیا واردات کالاهای برتر از برخی مستعمرات خود را ممنوع کرد، در صورتی که این کالاها صنایع بریتانیا را تهدید می‌کردند.

‘manufactures had to be protected at home from foreign finished products; free exportation of finished articles had to be secured; and where possible, encouragement had to be given by bounty and allowance.’38 This meant import duties on raw materials were lowered, duties on foreign manufactured goods were significantly raised. Specifically, Britain banned the imports of superior goods from some of its colonies if they happened to threaten British industries.

سال ۱۸۴۶ شاهد تغییر بزرگ بعدی بود، با لغو «قوانین غلات» (Corn Laws)؛ یعنی تعرفه‌های واردات که ظاهراً برای حمایت از کشاورزان و مالکان زمین بریتانیا در برابر رقابت غلات ارزان خارجی طراحی شده بودند. اما هدف از این لغو، توقف روند صنعتی‌شدن در قاره اروپا از راه گسترش بازار صادراتی کشاورزی بریتانیا بود. برتری فناورانه بریتانیا که تغییر به رژیم تجارت آزاد را ممکن ساخت، در سایه موانع تعرفه‌ای بالا و طولانی‌مدت به دست آمده بود. آزادسازی کلی اقتصاد بریتانیا امری بسیار کنترل‌شده بود که تحت نظارت دولت انجام شد و از طریق رویکرد عدم‌مداخله (laissez-faire) به دست نیامد.

The next big change came in 1846 with the repeal of the Corn Laws, which were import tariffs ostensibly designed to protect British farmers and landowners against competition from cheap foreign grain imports. But this was intended to halt the move to industrialization on the continent by enlarging the export market for British agriculture. Britain’s technological lead that enabled the shift to a free trade regime had been achieved behind high and long lasting tariff barriers. The overall liberalisation of the British economy was a highly controlled affair overseen by the state and not achieved through a laissez-faire approach.

با بهره‌گیری از راهبردهای تهاجمی صنعتی، بریتانیا در سال ۱۸۰۰ که به اوج قدرت رسید، در پی ثروت در سراسر جهان بر دریاها در حرکت بود. این برنامهٔ استعمارگری تهاجمی، جایگاه بریتانیا در جهان را تثبیت کرد و نبردها را از جنگ بر سر سرزمین‌ها به جنگ بر سر بازارهای فرامرزی تغییر داد. همین ماشین جنگی استعماری بود که بخش بزرگی از پژوهش علمی، نوآوری، شیوه‌های نوین سازمان‌دهی کار و راهبرد نظامی بریتانیا را به پیش راند. ارزش‌های لیبرالی که به عنوان سرچشمهٔ توسعهٔ بریتانیا بر سر زبان‌ها است، پس از دستیابی این کشور به سلطهٔ جهانی پدیدار شد. تنها پس از آنکه بریتانیا به برتری جهانی دست یافت، از تجارت آزاد دفاع کرد و این کار برای دستیابی به بازارهای خارجی بود. بی‌تردید بازارهای آزاد پس از توسعه آمدند، نه آنکه آغازگر امپراتوری بریتانیا باشند.

With the use of industrial promotion strategies, Britain, when it reached its pinnacle in 1800, was navigating the seas in search of riches around the globe. This programme of aggressive colonisation entrenched Britain’s position in the world and changed battles from being fought for territories to offshore markets. It was this colonial war machine that drove a large chunk of Britain’s scientific research, innovation, new ways of organising labour and military strategy. The liberal values which are trumpeted as the source of Britain’s development arrived after achieving global domination. It was only after Britain achieved global supremacy that it championed free trade and this was to gain access to foreign markets. Free markets most certainly came after development rather than being the catalyst that launched the British Empire.

امریکا کی صنعتی ترقی بھی اسی طرز پر ہوئی۔ دوسری جنگِ عظیم کے بعد ہی امریکا نے اپنی تجارت کو آزاد کرنا شروع کیا، اور اس کی وجوہات کیمبرج کے اقتصادی تاریخ کے ماہر ڈاکٹر جون چانگ نے بیان کی ہیں: "یہ صرف دوسری جنگِ عظیم کے بعد ہوا کہ امریکا، جس کی صنعتی برتری کو کوئی چیلنج نہیں کر سکتا تھا، بالآخر اپنی تجارت کو آزاد کرنے پر آمادہ ہوا اور آزاد تجارت کے مطالبے کا علمبردار بن گیا۔"

US development also occurred in a similar fashion. It wasn’t until after World War 2 that the US began to liberalise trade and the reasons for this was outlined by Dr Joon Change, an expert in economic history at Cambridge ‘it was only after World War 2 that the USA – with its industrial supremacy unchallenged - finally liberalized its trade and started championing the cause of free trade.

وقتی کشورهای غربی پس از استقرار سلطه صنعتی خود در پس دیوارهای حمایتگرایانه، به تجارت آزاد روی میآورند تا نردبان را از پای پیروان بردارند و سلطه خویش را تثبیت کنند، این امر به روشنی درباره بریتانیا در اواسط قرن نوزدهم صادق بود؛ همان کشوری که جریان آزادسازی در اروپا را رهبری کرد. ایالات متحده نیز صد سال بعد مسیری مشابه را دنبال کرد.

Once Western countries establish industrial dominance behind protectionist walls, they tend to advocate free trade in order to kick away the ladder from the followers and consolidate their dominance as was certainly the case for Britain in the mid 19th century which led the liberalisation drive in Europe. The United States followed a similar path a hundred years later.