در هر زمان، وضعیت جهانی ممکن است رویدادهای متعددی را در بر گیرد که دیدن اینکه چه کسی چه کاری انجام می‌دهد و انگیزه‌های پشت چنین اقداماتی را دشوار می‌سازد. از آنجا که امت مسئولیت حمل دعوت اسلامی به تمام جهان را بر عهده دارد، بر هر مسلمانی ضروری است که وضعیت جهانی را دنبال کند، شرایط آن را درک نماید و با انگیزه‌های ملت‌های جهان و نقشه‌های سیاسی آنان آشنا شود. برای فهم وضعیت جهانی یا توازن قدرت در جهان، باید نکات زیر در نظر گرفته شود:

The global situation at any given time can have multiple events taking place which can cloud who is doing what and the motives behind such actions. Since the Ummah is entrusted with carrying the Islamic da’wah to the whole world, it is indispensable for every Muslim to pursue the global situation, comprehend its circumstances, and acquaint oneself with the motives of the world’s nations and their political plans. In order to understand the global situation or the global balance of power the following points should be kept in mind:

برای سنجش اعتبار هر وضعیت سیاسی، یا مزیت راهبردی که یک سیاست خاص ممکن است به همراه داشته باشد، یا حتی اینکه آیا یک واقعیت خاص در جهان خارج افسانه است یا نه، تنها در صورتی می‌توان به درک واقعی رسید که با اوضاع بین‌المللی و ملت‌هایی که با یکدیگر رقابت می‌کنند آشنا باشیم. واقعیت‌های ژئopolitik به تنهایی نشانه‌ای از اعتبار آن‌ها به دست نمی‌دهند؛ پیوند دادن عوامل گسترده‌تر، مانند ملت‌هایی که توازن قدرت جهانی را تشکیل می‌دهند، در کنار سیاست‌های ملی، راهی است برای فهم هر کشمکش جهانی و تمیز دادن افسانه‌ها از حقایق.

1. In order to asses the validity of any political situation or the strategic advantage a particular policy may bring, or even whether a certain fact in reality is a myth - this can only really be understood if one is acquainted with the international situation and the nations that compete with each other. Geopolitical realities on their own give no indication of their validity, linking wider factors such as the nations that make up the global balance of power alongside national policies is the way to comprehend any global struggle and distinguish myths from truths.

ژئوپلیتیک شاخهای از سیاست است. پیگیری وضعیت ژئوپلیتیکی جهان بدون درک نخست سیاست، هم ناممکن است و هم خطرناک. ژئوپلیتیک تنها از راه سیاست به روشنی فهمیده میشود. این به آن دلیل است که سیاست، همان خطمشیها، برنامهها و شیوههایی است که برای اداره امور داخلی یک کشور از راه پیادهسازی یک ایدئولوژی به کار میرود، در حالی که سیاست خارجی یک کشور، مجموعه روابطی است که آن کشور با جهان برقرار میکند تا به اهدافش دست یابد. این سیاست است که عرصه ژئوپلیتیک را تعیین میکند؛ از این رو کاهش منابع آب در سراسر جهان، سیاستهای نفتی، و کنترل کانال سوئز یا خلیج فارس، در خود مسائلی مستقل نیستند، بلکه اهمیت راهبردی آنها به سبب منافع گوناگون و متعددی است که کشورهای مختلف جهان در آنها دارند.

2. Geopolitics is a branch of politics. It is impossible and dangerous to follow the global geopolitical situation without first understanding politics. It is through politics that geopolitics is clearly understood. This is because politics is the polices, plans and styles used to take care of the nations affairs domestically through the implementation of an ideology whist a nations foreign policy is the relations a nation builds with the world in order to achieve its goals. It is the politics that will define the geopolitical arena, hence the dwindling water wells around the world, the politics of oil, control of the Suez canal or the Persian Gulf are not issues in themselves, but the multiple interests a variety of nations around the world have makes them strategically important.

۳. ملتهای جهان یا ماهیتی ایدئولوژیک دارند، یعنی ایدئولوژیای را پذیرفتهاند که جهت کشور را تعیین میکند و مبنای استنباط قوانین و تدوین سیاستها قرار میگیرد، مانند ایالات متحده، بریتانیا، فرانسه و آلمان با سرمایهداری. و ملتهای دیگری هستند که ایدئولوژی را نپذیرفتهاند، اما منافعی دارند که تاریخ یا موقعیت جغرافیایی آنها تعیین کرده است. برای این دسته، حفظ منافع است که تدوین سیاست را هدایت میکند، همانطور که پاکستان در تلاش برای دفاع از خود در برابر هند و تبت در خواست استقلال از چین دیده میشود. کاربست ایدئولوژی و تلاش برای حفظ و تحقق منافع ملی به تعاملاتی در سراسر جهان میانجامد و این همان وضعیت بینالمللی است.

3. Nations around the world are either ideological in nature where they have adopted an ideology which gives the nation direction and acts as a basis for deriving legislation and building polices, such as the US, Britain, France and Germany with Capitalism. Then there are other nations which do not embrace an ideology but have interests which are defined by their history or location, for them the protection of the interest is what drives policy development as can be seen with Pakistan attempting to defend itself against India and Tibet wanting independence from China. The application of the ideology and the attempts to protect and achieve national interests leads to interactions across the world and this is the international situation.

۴. وضعیت هیچ ملتی در جهان ثابت نمی‌ماند. از نظر قدرت و ضعف، توان نفوذ یا فقدان آن، و از نظر تفاوت و تغییر در روابط خارجی‌اش با سایر ملت‌ها، دستخوش دگرگونی‌های فراوانی می‌شود. به همین سبب ممکن نیست چارچوبی ثابت یا مجموعه‌ای از اصول راهنما برای نگریستن به اوضاع بین‌المللی ترسیم کرد، زیرا وضعیت بین‌المللی همواره در حال تغییر است. با این حال، تحلیل وضعیت بین‌المللی در هر زمان معین امکان‌پذیر است، با در نظر داشتن این که آن تحلیل در معرض تغییر است. همچنین امکان تحلیل قدرت دولت‌های جهان وجود دارد، با در نظر داشتن این که چنین ارزیابی‌ای نیز در معرض تغییر است. ۵. وضعیت بین‌المللی ساختار روابط بین‌المللی میان ملت‌های جهان است. این وضعیت، جایگاه ابرقدرت و ملت‌هایی است که با آن رقابت می‌کنند.

4. The state of affairs in any nation of the world does not remain the same. It goes through many changes, in terms of strength and weakness, power of influence or its absence, and in terms of difference and change in its foreign relations with other nations. This is why it is impossible to draw a constant framework or a set of guidelines to view the international situation as the international situation is always in a state of flux. However, an analysis of the international situation at any given time is possible bearing in mind it is liable for change. It is also possible to analyze the strength of the powers in the world bearing in mind such an assessment is liable for change. 5. The international situation is the structure of the international relations between the world’s nations. It is the status of the superpower and the nations that compete with it.

فهمِ توازنِ قوای جهانی، جدا از دانستنِ کشورهایی که قدرت‌های جهان به شمار می‌روند و سیاست‌ها و اهدافشان، به دانشِ روابطِ بین‌الملل نیاز دارد؛ یعنی رقابتِ مداومِ قدرت‌های جهان بر سرِ جایگاهِ ابرقدرت. به همین دلیل وضعیتِ بین‌المللی ثابت نیست و دگرگونی‌های بسیاری را پشت سر می‌گذارد. از این رو هر تحلیلی از توازنِ قوای جهانی، توصیفِ نقطه‌ای مشخص در زمان است. هنگامی که وضعیتِ بین‌المللی تغییر کند، چنین تحلیلی به بخشی از تاریخ بدل می‌شود.

Understanding the global balance of power apart from knowing the nations who are the world’s powers, their policies and aims requires the knowledge of international relations, which is the constant competition between the world’s powers over the position of the superpower. This is why the international situation is not stable and goes through many changes. Hence any analysis of the global balance of power is a description of a particular point in time. When the international situation changes such an analysis becomes part of history.

۶. وضعیت بین‌المللی همواره در حال تغییر خواهد بود، زیرا وضعیت سیاسی-اقتصادی برخی دولت‌ها از یک شرایط به شرایط دیگر تعیین می‌شود. این تغییر وضعیت‌ها و اوضاع یا به سبب آن است که یک ملت قوی‌تر یا ضعیف‌تر شده، یا به سبب آن است که روابط آن با دولت‌های دیگر قوی‌تر یا ضعیف‌تر شده است. در چنین حالتی، بر اثر تغییر در توازن قدرت‌های موجود در جهان، توازن قدرت جهانی نیز تغییر خواهد کرد. از همین رو، فهم جایگاه هر دولتی که بر وضعیت بین‌المللی تأثیر دارد، اساس فهم توازن قدرت جهانی است.

6. The international situation will always be in a state of flux because it is determined by the political-economic situation of some states from one circumstance to another. Such change of situations and circumstances is either because a nation became stronger or weaker, or because its relations with other states became stronger or weaker. In such a case, a change in the global balance of power would result due to a change in the balance of powers existent in the world. This is why understanding the status of each state that has influence on the international situation is the basis for understanding the global balance of power.

۷. درک وضعیت جهانی در هر زمانی به معنای آشنایی با تمامی سیاست‌های جهان نیست. کشورهایی که توازن قدرت جهانی را تشکیل نمی‌دهند لازم نیست دنبال شوند، زیرا اقدامات اصلی در جهان نتیجه‌ی رقابت قدرت‌های جهانی با یکدیگر و در عرصه‌های گوناگون در سراسر جهان است.

7. Understanding the global situation at any given time does not mean one must be acquainted with all of the world’s politics. The nations who do not make up the global balance of power need not be pursued as the major actions in the world are a result of the world’s powers competing with each other and in different arenas across the world.

- مسئلهٔ تنش هستهای کرهٔ شمالی با ایالات متحده مستقیماً نتیجهٔ تلاشهای ایالات متحده برای مهار چین است. چین در پی مذاکرات چندجانبه برای اتحاد مجدد کرهٔ شمالی و کرهٔ جنوبی بوده تا مطمئن شود که پشت خانهاش آتش نمیگیرد. بیانیههای صادرشده از چنین نشستهایی متناقض بوده است؛ چین در مورد مذاکرات بدبین بوده و در بیشتر مسائل فاصله گرفته است، در حالی که ایالات متحده به طور مداوم از موفقیت مذاکرات سخن گفته است.

- The North Korea Nuclear weapons stand-off with the US is a direct result of US attempts to contain China. China has been pursuing multilateral talks for the reunification of North and South Korea trying to ensure its back door is not set on fire. The statements from such meetings have been contradictory where China has been pessimistic about the talks with distance on most issues whilst the US has continually remarked successful negotiations.

ایالات متحده مستقیماً با کره شمالی مذاکره نکرده است، و این موضوع بر پیچیدگی مسئله افزوده است. پیشرفت کند و مداوم در این روند کاملاً با حضور نزدیک به ۱۰۰٬۰۰۰ نیروی نظامی آمریکا در منطقه همخوانی دارد، و با آزمایش هسته‌ای کره شمالی در اکتبر ۲۰۰۶، تلاش‌های چین بیشتر خواهد شد و توجیهی مناسب برای حضور مستمر و قابل‌توجه آمریکا در کره جنوبی فراهم می‌آورد. جی. رایلی این موضوع را در یک سند سیاستی چنین شرح داده است: «این نیروهای آمریکایی در منطقه نه صرفاً برای مقابله با "گروه‌های تروریستی" که بی‌ثباتی محلی ایجاد می‌کنند، بلکه برای تقویت کنترل نظامی آمریکا بر قلمرویی در دریای چین جنوبی حضور دارند. این منطقه راهبردی با ذخایر بالقوه عظیم نفت، در کنار مسیرهای کشتیرانی به خاورمیانه قرار دارد و دسترسی به بخش بزرگی از جنوب شرق آسیا را فراهم می‌کند. گسترش...»

The US has not directly negotiated with North Korea which is exasperating the issue. The continued sluggish progress and prolonging fits perfectly for the presence of nearly 100,000 US troops in the region and with North Korea testing its nuclear arsenal in October 2006 this will expend Chinese efforts and gives a suitable justification for sustained and substantial US presence in South Korea. J Rielly outlined this in a policy paper: ‘These U.S. troops are in the region not simply to fight the "terrorist groups" causing local instability, but to enhance U.S. military control over territory in the South China Sea. This strategic area with vast potential oil reserves sits aside the shipping lanes to the Middle East and offers access to much of Southeast Asia. The expanded U.S.

حضور ایالات متحده و اتحادهای نظامی نوپا با کشورهای جنوب شرقی آسیا، نگرانی‌های چین را تشدید می‌کند و از توافق‌های مستقل میان کشورهای آسیایی، از جمله از طریق سازوکارهایی مانند مجمع منطقه‌ای آسه‌آن، جلوگیری می‌کند.41

presence and nascent military alliances with Southeast Asian nations exacerbates Chinese anxieties and impedes independent accords among Asian states though such mechanisms as the ASEAN Regional Forum.’41

جنبش خواستار استقلال اوستیای جنوبی از گرجستان، نتیجهٔ مستقیم رقابت آمریکا و روسیه بر سر کنترل اروپای شرقی است. جنگ‌های بالکان در اصل به دست آمریکا برپا شد تا روسیه را در جهان پس از شوروی مهار کند و کشورهای سابقاً کمونیست را زیر نفوذ آمریکا قرار دهد. روسیه به دلیل پیشینهٔ تاریخی‌اش توانست صربستان را زیر نفوذ خود درآورد و از آن به عنوان سنگری برای خنثی کردن سلطهٔ آمریکا بهره برده است.

- The call for independence by South Ossetia from Georgia is a direct result of competition between the US and Russia for control over Eastern Europe. The Balkan wars were essentially created by the US to contain Russia in a post Soviet world and bring the former communist states under the US area of influence. Russia was able to bring Serbia under its area of influence due to its history and has used it as a bulwark to frustrate US dominance.

سربستان برای برنامهٔ آمریکا مانعی بوده است و در نتیجه آمریکا مشتاق بود که آن را تضعیف کند؛ نخست با مهندسی جدایی مونته‌نегро از صربستان، سپس جدا کردن کوزوو از آن، و پس از آن حملهٔ ناتو به نیروهای مسلح صربستان در کوزوو و نیز در خود صربستان. اوستیای شمالی منطقه‌ای نیمه‌خودمختار در روسیه است، در حالی که اوستیای جنوبی در روزهای پایانی اتحاد شوروی به گرجستان تعلق گرفت. روسیه از روابط خود با اوستیای شمالی برای واداشتن اوستیایی‌های جنوبی به درخواست استقلال بهره برده و بدین ترتیب اهداف آمریکا را در این منطقه خنثی کرده است. روسیه با رهبری تسخینوالی که جدایی‌طلبان از موضع حمایتی مسکو استقبال می‌کنند، روابط نزدیکی دارد. به تأسف عمیق گرجستان، بیشتر اوستیایی‌های جنوبی گذرنامهٔ روسی دارند و روبل روسیه در معاملات تجاری رایج است.

Serbia has been a barrier for the American agenda and as a result the US was keen to weaken it initially by engineering the separation of Montenegro from Serbia, then separating Kosovo from it and then the NATO attack on Serbian armed forces in Kosovo as well as in Serbia itself. North Ossetia is a semi autonomous region in Russia, whilst South Ossetia fell into Georgia in the dying days of the USSR. Russia has used its relations with North Ossetia to push South Ossetians to call for independence thus thwarting US aims in the region. Russia maintains close contacts with the leadership in Tskhinvali where separatists welcome Moscow’s supportive stance. To Georgia’s deep annoyance, most South Ossetians have Russian passports and the Russian rouble is commonly used in trade.

تلاش تبت برای جدایی از چین نیز بخشی از نبردی میان چین و ایالات متحده است.

- The call by Tibet for separation from China is also a struggle between China and the US.

مداخلهٔ آمریکا در این منطقه از دههٔ ۱۹۵۰ میلادی از طریق سازمان سیا آغاز شد تا با گرایش چین به کمونیسم مقابله کند. قیام خونین و فاجعه‌بار سال ۱۹۵۹ از سوی جنبش آزادی تبت، یک عملیات پنهانی گسترده و هدایت‌شده توسط سیا علیه کمونیست‌های چینی در تبت بود. ده‌ها هزار تبتی کشته شدند، و دالایی‌لاما و حدود ۱۰۰٬۰۰۰ پیرو او ناچار شدند از گذرگاه‌های خطرناک هیمالیا به هند و نپال بگریزند. سیا در کمپ هیل نزدیک لیدویل در ایالت کلرادوی آمریکا، یک اردوگاه آموزش نظامی مخفی برای جنگجویان مقاومت دالایی‌لاما برپا کرد. چریک‌های تبتی توسط سیا برای جنگ چریکی و عملیات خرابکارانه علیه کمونیست‌های چینی آموزش دیدند و تجهیز شدند. چین با مشکلات جدی روبه‌رو است؛ از جمله مسلمانان اُیغور در استان سین‌کیانگ، فعالیت‌های فالون گونگ و گروه‌های مخالف دیگری که خواستار استقلال هستند. مردم تبت میان بیجینگ ستمگر و واشینگتن فریبکاری که می‌کوشد چین را تضعیف کند، گرفتار شده‌اند.

US interference in the region begun in the 1950’s through the CIA in order to counter China’s adoption of communism. The disastrous bloody uprising in 1959 by the Free Tibet Movement was a CIA conducted large scale covert action campaign against the communist Chinese in Tibet. Tens of thousands of Tibetans were left dead, while the Dalai Lama and about 100,000 followers were forced to flee across the treacherous Himalayan passes to India and Nepal. The CIA established a secret military training camp for the Dalai Lama’s resistance fighters at Camp Hale near Leadville, Colorado, in the US. The Tibetan guerrillas were trained and equipped by the CIA for guerrilla warfare and sabotage operations against the communist Chinese. China is faced with significant problems, with the Uighur Muslims in Xinjiang province, and the activities of the Falun Gong among many other dissident groups aiming for independence. Tibetan people find themselves trapped between an oppressive Beijing and a manipulative Washington attempting to weaken China.

۸. رقابت میان قدرت‌های جهانی چیزی است که از آغاز زمان وجود داشته و تا روز قیامت ادامه خواهد یافت. در روزگار باستان، مصر تحت فرمانروایی فرعون‌ها ابرقدرت بود و بین‌النهرین با آن رقابت می‌کرد. سپس امپراتوری روم به ابرقدرت تبدیل شد و امپراتوری ایران با آن رقابت می‌کرد. آنگاه خلافت، بقایای امپراتوری‌های ایران و بیزانس را شکست داد و تا قرن هجدهم ابرقدرت جهان بود، هرچند در این مدت با چالش‌هایی از سوی مغولان و صلیبیان روبه‌رو شد. فرانسه و انگلستان سپس نزدیک به سه قرن، تا اواسط قرن هجدهم، با خلافت عثمانی رقابت کردند. در آستانه جنگ جهانی اول، آلمان توازن قدرت جهانی را تغییر داد، در حالی که فرانسه و بریتانیا با آن رقابت می‌کردند. پس از جنگ جهانی اول، بریتانیا به قدرت جهانی تبدیل شد و فرانسه با آن رقابت می‌کرد. آلمان بار دیگر بریتانیا را به عنوان ابرقدرت جهان به چالش کشید و تنها جنگ جهانی دوم بود که سلطه آلمان را متوقف کرد. پس از جنگ جهانی دوم، ایالات متحده به ابرقدرت جهان تبدیل شد و اتحاد جماهیر شوروی به مدت پنج دهه تا فروپاشی آن در سال ۱۹۹۰ با آن به رقابت پرداخت.

8. Competition between the world powers is something that has existed from the beginning of time and will continue until the day of judgement. In ancient times Egypt under the pharaohs was the superpower and Mesopotamia competed with it. The Roman Empire became the superpower and the Persian Empire competed with it. The Khilafah then defeated the remnants of the Persian and Byzantine empires and was the world’s superpower until the 18th century facing challenges from the Mongols and the crusaders during this time. France and England then competed with the Uthmani Khilafah for nearly three centuries until the mid-18th century. On the eve of World War 1 Germany shifted the global balance of power, whilst France and Britain competed with it. After World War 1 Britain emerged as the world’s power and France competed with it. Germany once again challenged Britain as the world’s superpower and only World War 2 stopped German hegemony. The US emerged the world’s superpower after World War 2 and was challenged by the Soviet Union for five decades until its collapse in 1990.

در سال ۲۰۰۸ ایالات متحده ابرقدرت جهان است. هرچند که رو به ضعف می‌رود، همچنان بیشترین نفوذ را بر سیاست بین‌المللی در سراسر جهان دارد. ایالات متحده با فاصلهٔ زیاد بزرگ‌ترین اقتصاد جهان و پیشرفته‌ترین کشور از نظر فناوری است و برای حفظ منافع خود پایگاه‌های نظامی در سراسر جهان دارد. کشورهایی که می‌توانند با ایالات متحده رقابت کنند عبارتند از روسیه، بریتانیا، فرانسه و آلمان.

9. In 2008 the US is the world’s superpower. Although faltering it still has the greatest influence around the world on international politics. The US is the world’s largest economy by far and the most advanced nation technologically, and maintains military bases across the world in order to protect its interests. The nations that are able to compete with the US are Russia, Britain, France and Germany.

همه‌ی این چهار ملت جاه‌طلبی‌های بین‌المللی در سراسر جهان دارند. روسیه در دهه‌ی گذشته توانسته است کنترل منابع معدنی و خدمات عمومی خود را به دست گیرد و بسیاری از الیگارش‌هایی را که از فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی سود می‌بردند، از کشور بیرون براند. این کشور که از بزرگ‌ترین ذخایر انرژی جهان برخوردار است، اکنون در حال توسعه‌ی یک ارتش پیشرفته است و در مناطقی با ییک:ه ایالات متحده تقریباً یک دهه سلطه‌ی بی‌چون‌وچرا داشت، مستقیماً با آن رقابت می‌کند.

All four nations have international ambitions across the world. Russia in the last decade has managed to gain control over its mineral resources and utilities and banished many oligarchs who benefited from the break-up of the Soviet Union. With some of the worlds largest energy reserves it is now developing a state of the art military and competing directly with the US in regions where the US for nearly a decade had uncontested hegemony.

بریتانیا از نظر تاریخی یک قدرت جهانی بوده و هنوز هم در مستعمرات سابقش نفوذ دارد।

Britain historically has been a world power and still has influence in its former colonies.

بریتانیا در اروپا بازیگری کلیدی است و بارها برنامه‌های آمریکا را با مشکل مواجه کرده است. بریتانیا همچنان جاه‌طلبی‌های جهانی دارد و می‌کوشد با همکاری با آمریکا و در بسیاری از موارد با رقابت با آن، منافع خود را حفظ کند.

Britain is a key player in Europe and has frustrated many US plans. Britain continues to have global ambitions and works to maintain its interests by cooperating with the US and on many occasions competing with it.

فرانسه، همانند بریتانیا، بازیگری کلیدی در تاریخ و سیاست اروپا بوده است. سیاست‌های این کشور طی دهه‌ها بر گسترش نفوذ در سراسر جهان از طریق مستعمرات، فرهنگ فرانسوی و قدرت اقتصادی‌اش متمرکز بوده است.

France like Britain has been a key player in European history and politics, its policies for decades have been centred on creating influence across the world through its colonies, French culture and through its economic strength.

آلمان با تولید ناخالص داخلی ۲٫۷ تریلیون دلار، سومین اقتصاد بزرگ جهان و قدرتی اقتصادی در اروپا است. این کشور بزرگ‌ترین صادرکننده کالا در جهان نیز است، با صادرات ۱٫۱ تریلیون دلار. آلمان امروزه با مجموعه‌ای متمایز از سیاست‌های اقتصادی در حال گسترش نفوذ اقتصادی خود است و در مناطق اروپای شرقی هژمونی عملی دارد. این کشور همچنین در میانجی‌گری موفقیت‌آمیز در موضوع تبادل اسیران میان اسرائیل و حزب‌الله نقش فعالی ایفا کرد.

Germany is the third largest in economy in the world at $2.7 trillion and an economic powerhouse in Europe. It is the world’s largest exporter of goods at $1.1 trillion. Germany today is expanding economically through a distinct set of economic policies with a virtual hegemony in the regions of Eastern Europe. Germany also played an active role in the successful mediation in the issue of exchanging prisoners between Israel and Hezbollah.

آلمان نیز در تهاجم اسرائیل به لبنان در سال ۲۰۰۶ نیروی دریایی‌ای را مستقر کرد. این استقرار شامل دو ناوچه به نام‌های مکلنبورگ-فورپومرن و کارلسروهه بود که با بالگردها، کشتی‌های تدارکاتی و قایق‌های گشتی پشتیبانی می‌شدند و حدود ۱۵۰۰ نفر بر روی آن‌ها حضور داشتند.

Germany also deployed a naval force in the Israeli invasion of Lebanon in 2006. Its deployment consisted of two frigates - the Mecklenburg-Vorpommern and Karlsruhe - supported by helicopters, supply ships and patrol boats, with about 1,500 men on board.

این بزرگترین اعزام نظامی آلمان از جنگ جهانی دوم به این سو است.

This is Germany’s largest military deployment since World War 2.

پس از کشورهایی که مستقیماً با ایالات متحده در سراسر جهان رقابت می‌کنند، چین بیشترین نفوذ را دارد، با این حال هم‌اکنون همچنان یک قدرت منطقه‌ای به شمار می‌رود. اگر چین در آرمان‌های بین‌المللی خود محدود نبود و تنها بر منطقه خود تمرکز نمی‌کرد، با قدرت‌های بزرگ جهان رقابت می‌کرد. با این حال، احتمال زیاد این وضعیت در آینده تغییر خواهد کرد.

After the nations that directly compete with the US across the world, China has the most influence however it remains currently a regional power. Had China not been narrow in its international ambitions, focusing only on its region it would have competed with the world’s powers. However, this situation is very likely to change in the future.

ژاپن یک قدرت اقتصادی است که پس از ایالات متحده بزرگ‌ترین اقتصاد جهان را دارد. با این حال، خارج از عرصه اقتصادی، نفوذی ندارد. سیاست کنونی آن، یعنی مشارکت در ائتلاف در افغانستان و حذف ماده ۹ از قانون اساسی صلح‌طلب آن که به آن اجازه می‌دهد نیروهای نظامی اعزام کند و سلاح هسته‌ای توسعه دهد، تلاشی از سوی ایالات متحده برای موازنه نفوذ چین در منطقه است. نفوذ ژاپن در واقع تسلط ایالات متحده را ثابت می‌کند، نه توسعه‌یافتگی ژاپن.

Japan is an economic power with the largest economy in the world after the US. However, outside the economic sphere it has no influence. Its current policy of taking part in the coalition in Afghanistan and the removal of article 9 in its pacifist constitution allowing it to deploy troops and develop nuclear weapons, is the US attempting to counterbalance Chinese influence in the region. Japanese influence actually proves US dominance, rather than Japanese development.

پس از قدرت‌های بزرگ، برخی کشورها به سبب تاریخ یا موقعیت جغرافیایی خود، در شرایطی خاص و بر مسائلی مشخص نفوذ دارند، اما این نفوذ همواره موقتی بوده است. هند جمعیتی بزرگ دارد و سلاح هسته‌ای در اختیار دارد و در آینده این توانایی را دارد که بر منطقه‌ی خود تأثیر بگذارد، در حالی که ایتالیا پیش از جنگ جهانی دوم قدرتی به شمار می‌رفت، اما آن جایگاه نیز موقتی بود. این است توازن قدرت جهانی در حال حاضر، توازنی که هر لحظه امکان تغییر دارد.

After the great powers there are some nations that have influence in some circumstances on specific issues due to their history or location, but this has been temporary. India has a large population and possesses nuclear weapons and has the potential in the future to influence its region, whilst Italy was once a power prior to World War 2 but this was temporary. Currently this is the global balance of power, which is liable to change at any time.

درک تاریخ این کشورها، چگونگی شکل‌گیری آن‌ها، باورها و ارزش‌هایشان و همچنین ایدئولوژی‌هایی که پذیرفته‌اند، به انسان فهمی از انگیزه‌های هر یک از این دولت‌ها می‌دهد. این ملت‌ها همگی در سطح جهانی با یکدیگر و نیز با ابرقدرت، یعنی ایالات متحده آمریکا، رقابت می‌کنند. این وضعیت بین‌المللی را می‌توان بسیار روشن فهمید، زیرا وضعیت جهانی همان رقابت قدرت‌های جهان برای دستیابی به منافعشان است.

Understanding the histories of these states, how they developed, their beliefs and values as well as the ideologies they have embraced would give one an understanding of the motives of these individual states. These nations all compete with each other globally as well as with the superpower - the US. This international situation can be understood very clearly as the global situation is the competition between the world’s powers to achieve their interests.

۱۰. مسلمانان باید به یاد داشته باشند که هرچند وضعیت جهانی امت ممکن است وخیم به نظر برسد، بخش بزرگی از این تصویر سرابی بیش نیست و می‌توان آن را به آسانی تغییر داد و جایگزین کرد. امت مسلمان از نظر تاریخی یک ابرقدرت بوده و تا قرن نوزدهم همچنان بر سیاست بین‌الملل تأثیر داشته است. با فروپاشی خلافت در سال ۱۹۲۴، نفوذ بین‌المللی آن رو به افول نهاد، زیرا بدون دولت بود، و از آن زمان همواره در وضعیتی از اندوه و هرج‌ومرج باقی مانده است. با این حال، در دهه گذشته تحولات به نقطه جوش رسیده است، به گونه‌ای که اکنون نشانه‌های آمدن خلافت حتی در میان غیرمسلمانان به یک اندیشه رایج تبدیل شده است. امت پس از چشیدن اندیشه‌های فاسد غرب، سرمایه‌داری را در سراسر جهان رد کرده است، چنان‌که اشتیاق آن به اسلام نشان می‌دهد، و به اذن الهی، سپیده‌دم خلافت در آستانه طلوع است، همان‌گونه که پیامبر محمد ﷺ در حدیث زیر پیش‌بینی فرموده است:

10. Muslims should bear in mind that however dire the situation may look globally for the Ummah, much of this picture is a mirage and can very easily be changed and replaced. The Muslim Ummah has historically been a superpower and continued to influence international politics until the nineteenth century. With the destruction of the Khilafah in 1924 its international influence declined as it was without a state and ever since it has remained in a situation of gloom and anarchy. However, in the last decade change has reached boiling point where now the signs of the coming of the Khilafah is a mainstream idea amongst even non-Muslims. After tasting the corrupt thoughts of the West, the Ummah globally rejected Capitalism as shown by her desire for Islam and by Allah’s leave the dawn of the Khilafah is about to rise as prophesised by the Prophet Muhammad وسلم وآله عليه الله صلى in the following hadith:

«نبوت در میان شما خواهد بود تا زمانی که خداوند بخواهد، سپس خداوند آن را برخواهد داشت. پس از آن خلافتی راشده بر اساس روش نبوت خواهد بود. این خلافت تا زمانی که خداوند بخواهد باقی خواهد ماند، سپس خداوند آن را برخواهد داشت. پس از آن، حکومتی موروثی خواهد بود که تا زمانی که خداوند بخواهد باقی خواهد ماند، سپس اگر بخواهد آن را برمی‌دارد. پس از آن، ستمی گزنده خواهد بود که تا زمانی که خداوند بخواهد پایدار خواهد ماند، سپس اگر بخواهد آن را برمی‌دارد.»

“The Prophethood will last among you for as long as Allah wills, then Allah would take it away. Then it will be (followed by) a Khilafah Rashida (rightly guided) according to the ways of the Prophethood. It will remain for as long as Allah wills, then Allah would take it away. Afterwards there will be a hereditary leadership which will remain for as long as Allah wills, then He will lift it if He wishes. Afterwards, there will be biting oppression, and it will last for as long as Allah wishes, then He will lift it if He wishes.

سپس خلافتی راشده بر اساس منهاج النبوۃ خواهد بود۔ سپس او ساکت ماند۔ [Musnad Imam Ahmad (273)]

Then there will be a Khilafah Rashida according to the ways of the Prophethood.” Then he kept silent. [Musnad Imam Ahmad (273)]