تفکر غربی در قرن نوزدهم میلادی به شکل کامل درآمد. در آن زمان از صرف ایده‌ها و نظریه‌های بنیانگذارانش به یک ایدئولوژی جامع با دکترین و نظام خاص خود تبدیل شد. این‌ها همراه با برداشت‌های تمدنی و فرهنگی، در مجموع به نام ایدئولوژی سرمایه‌داری شناخته شدند. کشورهای اروپای غربی آن را پذیرفتند و از راه استعمار به جهان، از جمله جهان اسلام، بردند. کشورهای غربی به رهبری ابرقدرت آن زمان، بریتانیا، توانستند خلافت اسلامی (خلافت عثمانی) را بی‌ثبات کنند. رشد فرهنگی خلافت متوقف شده بود و شهروندان مسلمانش دیگر به شکلی سازنده نمی‌اندیشیدند. بدین ترتیب بخش‌هایی از خلافت اسلامی به اشغال درآمد و نفوذ سیاسی آن در جهان رو به کاهش نهاد، تا جایی که «مرد پیر بیمار» خوانده شد که منتظر بود جهان مرگش را اعلام کند. این وضع در آغاز قرن بیستم میلادی (چهاردهم هجری) رخ داد، یعنی در سال ۱۹۲۴ میلادی، هنگامی که دولت خلافت اسلامی رسماً منحل شد. با سقوط آن، اسلام دیگر به عنوان یک ایدئولوژی که دولتی آن را حمل کند در عرصه سیاسی جهانی حضور ندارد، هرچند همچنان در جهان وجود دارد و افراد و ملت‌ها آن را حمل می‌کنند.

The construct of Western thought was completed in the nineteenth century CE. It transformed then from mere ideas and theories of its originators, into a comprehensive ideology, with its own doctrine and system. These along with civilizational and cultural perceptions, collectively came to be known as the capitalist ideology. It was adopted by Western European nations, who carried it to the world, including the Islamic World, through the method of colonialization. Headed by the superpower of the time, Britain, the Western nations were able to destabilize the Islamic Khilafah (the Ottoman Caliphate). The Khilafah’s cultural development had stagnated and its Muslim citizens ceased to think productively. Thus, parts of the Islamic Khilafah were lost to occupation, whilst its global political influence waned, until it was called the “Sick Old Man,” who was waiting for the world to announce his death. This came to be at the beginning of the twentieth century CE (fourteenth century AH), that is, in the year 1924 CE, when the Islamic Khilafah state was officially abolished. With its fall, Islam is no longer present in the global political arena as an ideology, carried by a state, although it remains existent in the world, carried by individuals and peoples.