سکولاریسم یک رهبری فکری است، زیرا زندگی کسی را که آن را می‌پذیرد هدایت و تعیین می‌کند. دیدگاهش نسبت به زندگی را مشخص می‌کند و شیوهٔ زندگی را برای او تعریف می‌نماید. اما دیدگاه سکولاریسم بر پایهٔ سودگرایی (طلب منفعت) بنا شده است، زیرا زندگی را همچون سودمندی می‌بیند و تنها خوشبختی دنیوی را می‌نگرد، نه خوشبختی در آخرت. تنها به دست آوردن کامجویی لذت و بهره‌مندی لذت‌جویانه از راه لذت جسمانی را می‌بیند. جز ارزش مادی‌گرایانه برای هیچ چیز دیگری ارزشی قائل نیست. ارزش‌های معنوی، اخلاقی یا انسانی ندارد. اما شیوهٔ زندگی‌ای که سکولاریسم پیروانش را به آن رهنمون و هدایت می‌کند، سبک زندگی‌ای است که نمایندهٔ آزادی و فردگرایی است.

Secularism is an intellectual leadership because it leads and directs the life of the one who adopts it. It specifies the viewpoint towards life and defines the way of life for him. As for the viewpoint of secularism, it is built upon the basis of utilitarianism (seeking benefit) as it perceives life as utility, seeing only worldly happiness and not happiness in the Hereafter. It sees only achieving the appetite of pleasure and the hedonistic enjoyment through bodily pleasure. It sees no value in anything other than the materialistic value. It does not have spiritual, moral or humanitarian values. As for the way of life to which secularism leads and directs those who adopt it, it is the lifestyle representing freedom and individualism.

سکولاریسم به عنوان یک رهبری فکری شکست خورده است، زیرا به بشریت سعادت واقعی نبخشیده است. کسانی که آن را پذیرفته‌اند آرامش و آسایش خاطر نیافته‌اند. این رهبری فکری، با دیدگاه سودگرایانه و شیوه زندگی آزادمنشانه‌اش، بر ملت‌ها و مردمان مصیبت‌هایی وارد کرده است. در دوران آن، بشریت شاهد جنگ‌های جهانی، اردوگاه‌های کار اجباری و کشتار نازی‌ها و فاشیست‌ها، جنایت سازمان‌یافته، فقر میلیون‌ها انسان و مرگ بر اثر گرسنگی بوده است. این رهبری فکری بیماری‌های روانی، مانند افسردگی، و بیماری‌های جسمی، مانند ایدز را به همراه آورده است. همچنین فحشا و هرزه‌نگاری گسترش یافته و به از هم گسیختن پیوندهای اجتماعی و خانوادگی انجامیده، فرهنگ تجاوز و خشونت علیه زنان را پدید آورده است. این رهبری فکری همچنین اندیشه خودکشی را ترویج کرده است.

Secularism as an intellectual leadership has failed because it did not grant humankind true happiness. Those who adopt it did not find tranquility and serenity. This intellectual leadership has inflicted calamities upon nations and peoples with its utilitarian viewpoint and permissive way of life. During its time, humanity has witnessed world wars, Nazi and fascist concentration camps, organized crime, poverty of millions of people and starvation to death. This intellectual leadership has brought with it psychological diseases, such as depression, and physical diseases, such as AIDS. Pornography has become rampant as well, which resulted in the breakup of societal and family ties, producing a rape culture and violence against women. It also has fostered the idea of suicide.

بنابراین، رهبری فکری غربی رهبری شکست‌خورده‌ای است، هم از نظر نظری و هم از نظر عملی، و این را خود مردمانش تأیید می‌کنند. جامعه‌شناسان، رادنی استارک و راجر فینک، در کتاب تندوتیز و پیوسته‌ی خود با عنوان «اعمال ایمان: تبیین جنبه‌ی انسانی دین» نقدی سخت به نظریه‌ی سکولاریزاسیون وارد می‌کنند و پیشنهاد می‌دهند که زمان آن رسیده است که این نظریه به دفن شود. آنان می‌نویسند: «پس از نزدیک به سه قرن پیشگویی‌های کاملاً شکست‌خورده و تحریف‌های گذشته و حال، به نظر می‌رسد وقت آن است که دکترین سکولاریزاسیون را به گورستان نظریه‌های شکست‌خورده ببریم و در آنجا زیر لب بگوییم: "روحش شاد و آرام بگیرد" (requiescat in pace، یعنی روانش در آرامش باد).»

Thus, the Western intellectual leadership is a failed leadership, both theoretically and practically, as attested to by its own people. In a fierce and sustained critique in their book, Acts of Faith- Explaining the Human Side of Religion, sociologists Rodney Stark and Roger Finke suggest it is time to bury the secularization thesis, “After nearly three centuries of utterly failed prophesies and misrepresentations of both present and past, it seems time to carry the secularization doctrine to the graveyard of failed theories, and there to whisper ‘requiescat in pace, (rest in peace).’”