Decennialang is buitenlandse hulp gezien als een snelle weg naar economische ontwikkeling. Sinds de Tweede Wereldoorlog is er meer dan 2,3 biljoen dollar vanuit de westerse wereld weggevloeid naar projecten die de derde wereld zouden helpen in haar inspanning om uit de armoede te komen. De vraag is eigenlijk welke motieven de ontwikkelde wereld heeft wanneer zij hulp verleent?

For decades foreign aid has been seen as a fast track to economic development. Since World War 2 over $2.3 trillion has flowed out of the Western world into projects that would aid the third world in its endeavour to move out of poverty. The question is really one of what motives the developed world has when it gives aid?

Hulp wordt zelden verleend uit pure altruïstische motieven. Het wordt vaak gegeven als een middel om een bondgenoot in de internationale politiek te steunen en met de bedoeling om het politieke proces in het ontvangende land te beïnvloeden. De beoordeling hiervan, of het nu slecht is of niet, heeft afhangen van de vraag of men het eens is met de agenda die door het donorland in een specifiek geval wordt nagestreefd. Tijdens het conflict tussen het communisme en het kapitalisme in de twintigste eeuw gebruikten de kampioenen van die ideologieën, de Sovjet-Unie en de Verenigde Staten, elk hulp om de interne politiek van andere landen te beïnvloeden en om hun zwakkere bondgenoten te steunen. De VS ontwikkelde het Marshallplan om Europese landen naar het kapitalisme te trekken en weg van het communisme. Hulp aan ontwikkelingslanden is altijd meer in het belang van de donor geweest dan van de ontvanger. Specifieke motieven omvatten defensieondersteuning, marktuitbreiding, buitenlandse investeringen, missionaire ondernemingen en culturele uitbreiding. In de afgelopen decennia is hulp door organisaties zoals het Internationaal Monetair Fonds en de Wereldbank ontmaskerd als primair een instrument dat wordt gebruikt om nieuwe gebieden open te stellen voor mondiale kapitalisten, waarbij het slechts secundair, indien überhaupt, betrokken is bij het welzijn van de mensen in de ontvangende landen.

Aid is seldom given from motives of pure altruism. It is often given as a means of supporting an ally in international politics and with the intention of influencing the political process in the receiving nation. The consideration of such, being bad or not, has depended on whether one agrees with the agenda being pursued by the donor nation in a particular case. During the conflict between Communism and Capitalism in the twentieth century, the champions of those ideologies, the Soviet Union and the United States, each used aid to influence the internal politics of other nations, and to support their weaker allies. The US developed the Marshall Plan in order to pull European nations toward Capitalism and away from Communism. Aid to underdeveloped countries has always been in the interest of the donor than the recipient. Specific motives have included defence support, market expansion, foreign investment, missionary enterprise and cultural extension. In recent decades, aid by organisations such as the International Monetary Fund and the World Bank has been exposed as being primarily a tool used to open new areas up to global capitalists, and being only secondarily, if at all, concerned with the wellbeing of the people in the recipient countries.

Professor William Easterly, een vooraanstaand mainstream hoogleraar economie op het gebied van ontwikkelings- en hulpvraagstukken, heeft buitenlandse hulp bekritiseerd omdat het, ondanks grootse beloften, niet veel heeft bereikt. Hij zegt: ‘Een tragedie voor de armen in de wereld is geweest [dat] het Westen in de afgelopen vijf decennia 2,3 biljoen dollar aan buitenlandse hulp heeft uitgegeven en er nog steeds niet in is geslaagd om medicijnen van twaalf cent bij kinderen te krijgen om de helft van alle malariadoden te voorkomen. Het Westen heeft 2,3 biljoen dollar uitgegeven en er nog steeds niet in geslaagd om muskietennetten van vier dollar bij arme gezinnen te krijgen. Het Westen heeft 2,3 biljoen dollar uitgegeven en er nog steeds niet in geslaagd om drie dollar aan elke nieuwe moeder te geven om vijf miljoen kindersterfgevallen te voorkomen… Het is hartverscheurend dat de wereldwijde samenleving een zeer efficiënte manier heeft ontwikkeld om entertainment bij rijke volwassenen en kinderen te krijgen, terwijl het geen twaalf cent dure medicijnen bij stervende arme kinderen kan krijgen.’

Professor William Easterly, a noted mainstream economics professor on development and aid issues has criticized foreign aid for not having achieved much, despite grand promises. He says: ‘A tragedy of the world’s poor has been [that] the West spent $2.3 trillion on foreign aid over the last five decades and still had not managed to get twelve-cent medicines to children to prevent half of all malaria deaths. The West spent $2.3 trillion and still had not managed to get four-dollar bed nets to poor families. The West spent $2.3 trillion and still had not managed to get three dollars to each new mother to prevent five million child deaths…It is heart-breaking that global society has evolved a highly efficient way to get entertainment to rich adults and children, while it can’t get twelve-cent medicine to dying poor children.

De effectiviteit van buitenlandse hulp wordt al lang in twijfel getrokken, aangezien het in alle gevallen gepaard is gegaan met voorwaarden. Donorlanden, evenals de VS, hebben hulp gebruikt om hun geopolitieke doelen te bereiken. Bijvoorbeeld:

The effectiveness of foreign aid has long been questioned since in all cases it has come with strings attached. Donor countries as well as the US have used aid to meet their geopolitical aims. For example:

a. De VS heeft hulp gericht naar regio's waar zij zorgen heeft met betrekking tot haar nationale veiligheid, bijvoorbeeld het Midden-Oosten, en in de tijd van de Koude Oorlog in het bijzonder, Centraal-Amerika en het Caribisch gebied.

a. The US has directed aid to regions where it has concerns related to its national security, e.g. Middle East, and in Cold War times in particular, Central America and the Caribbean.