Voor velen is de breuk tussen de Soennieten en de Sjiieten voldoende bewijs dat het concept van één moslimgemeenschap (Ummah) niet langer praktisch is in de moderne wereld. Hoewel de islamitische geschiedenis werd gekenmerkt door eenheid met af en toe een scheuring onder moslims, zijn vandaag de dag veel nationale grenzen de nieuwe eenheid geworden, waarbij het islamitische concept van de moslimgemeenschap (Ummah) is vervangen door een model dat eeuwen geleden bestond. Een dergelijke scheuring heeft ertoe geleid dat zowel moslims als niet-moslims secularisme zien als de enige manier om met verschillen om te gaan, terwijl oproepen tot islamitische eenheid en het kalifaat door sommigen als idealistisch worden beschouwd.

For many the Sunni and Shi’ah fracture is sufficient evidence that the concept of one Ummah is no longer practical in the modern world. Whilst Islamic history has been characterised by unity with the odd schism amongst Muslims, today many national boundaries have become the new unity, with the Islamic concept of Ummah predated to a model that existed centuries ago. Such a schism has led to both Muslims and non-Muslims to view secularism as the only way to deal with differences, whilst calls for Islamic unity and the Khilafah are perceived by some to be idealistic.

In essentie gaat het debat over de vraag hoe de Islam omgaat met verschillen en of het bestaan van vele groepen, sektes en naties betekent dat een wereldwijde staat met islamitische eenheid onmogelijk is?

In essence the debate is about how Islam deals with differences and does the existence of many groups, sects and nations mean a pan-global state with Muslim unity is impossible?

Bij het begrijpen hiervan moet duidelijk worden ingezien dat de islamitische wereld niet de eerste natie is die dergelijke verschillen kent. De VS leed in 1861 onder een burgeroorlog, wat een bitter, regionaal conflict was tussen de Verenigde Staten van Amerika en de Confederate States of America, gevormd uit elf zuidelijke staten die besloten zich af te scheiden van de Unie na de verkiezing van Abraham Lincoln tot president van de Verenigde Staten in 1860. Groot-Brittannië staat vandaag de dag voor het vooruitzicht dat Schotland zich zal afscheiden en tegen 2013 een onafhankelijk land zal worden. Bij beide conflicten was er nooit sprake van discussie over het vermogen van het secularisme om mensen te verenigen. De burgeroorlog in de VS wordt beschouwd als een deel van de geschiedenis ervan en wordt op de scholen onderwezen.

In understanding this it must be clearly understood that the Islamic world is not the first nation to have such differences. The US suffered from a Civil War in 1861 which was a bitter, sectional conflict between the United States of America and the Confederate States of America, formed of eleven southern states which moved to secede from the Union after the 1860 election of Abraham Lincoln as President of the United States. Britain today is facing the prospect of Scotland separating and becoming an independent country by 2013. Both conflicts never saw any discussion on secularism’s ability to unify people. The civil war in the US is considered a part of its history and taught in its schools.

Islam is niet vreemd aan verschillende volkeren, gebruiken, culturen, talen en verschillende stromingen van denken. Naarmate de islamitische gebieden zich uitbreidden, werden mensen van verschillende gezindheden allemaal islamitische onderdanen. Het islamitische bestuur onder de Abbasiden bereikte gebieden waar de inwoners van andere religies botsten met de denkers en geleerden in de veroverde gebieden. Het was deze botsing die resulteerde in de ontwikkeling van de rationele wetenschappen, oftewel het bestuderen van het islamitische geloofsovertuigingsleer. De ontwikkeling was ook te wijten aan de noodzaak om het islamitische geloof met rationele bewijzen te presenteren. Als gevolg hiervan raakten disciplines verdeeld in takken en werden de islamitische disciplines dienovereenkomstig gevarieerd.

Islam is no stranger to different peoples, customs, cultures, languages and different schools of thought. As the Islamic lands expanded people of different denominations all became Islamic subjects. Islamic rule under the Abbasids reached lands where the inhabitants of other religions clashed with the thinkers and scholars in the conquered territories. It was this clash that resulted in the development of the rational sciences, i.e. the studying of the creed of Islam. The development was also due to the need for presenting the Islamic belief with rational evidences. As a result, disciplines became divided into branches and Islamic disciplines became diversified accordingly.

Deze disciplines hielden zich bezig met vele kwesties en werden telkens verrijkt naarmate de veroveringen verder uitbreidden. Als gevolg hiervan begonnen veel moslims in de staat zich te wijden aan de disciplines, wetenschappen, studie en onderzoek. Een veelzijdige islamitische cultuur vormde zich binnen de islamitische landen, zodat de mensen zich toewijdden aan het leren ervan om het kalifaat te verheffen. Elke geleerde, ongeacht het type cultuur waarin hij of zij gespecialiseerd was, elke schrijver, ongeacht hun literaire benadering, en elke wiskundige, wetenschapper of ambachtsman, zou door deze botsing het islamitische geloof debatteren en verwoorden.

These disciplines dealt with many issues and were enriched every time the conquests expanded further. As a result many Muslims in the state began to devote themselves to the disciplines, sciences, study and research. A multi-faceted Islamic culture took shape within the Islamic lands, so the people dedicated themselves to learning it to elevate the Khilafah. Every scholar, whatever type of culture he or she specialised in, and every writer, whatever their literary approach, and every mathematician, scientist or artisan, would debate and articulate Islam due to this clash.

Dit leidde tot het ontstaan van een verscheidenheid aan groepen, sektes en meningsverschillen, waarvan er slechts een handvol werd beschouwd als buiten de gemeenschap van de Islam gevallen. Dergelijke sektes, die in de honderden opliepen, werden echter niet beschouwd als een verdeeldheid onder de mensen. Onder de Abbasiden werd Baghdad in feite een centrum voor intellectuele en revolutionaire ideeën. Denkers met verschillende achtergronden en kennis werden verwelkomd en kregen een platform om te debatteren. Dit resulteerde in een zuiver begrip van de Islam binnen de samenleving, aangezien de Islam standhield tegen de verschillende beproevingen die eraan werden toegeschreven. Daarom versterkte het bestaan van diverse groepen en sektes het begrip van de Islam juist, in plaats van een bron van problemen te zijn. Dit kwam doordat de verschillen voortkwamen uit het begrijpen van de Islamitische bronnen, die zich in de periode van catalogisering en codificatie bevonden. Het bestaan van meerdere groepen en sektes hielp dit proces feitelijk.

This led to the emergence of a variety of groups, sects and differences of opinion, only a handful of which were considered to have gone outside the fold of Islam. However, such sects which went into the hundreds were not considered a division amongst the people. In fact under the Abbasids, Baghdad became a centre for intellectual and revolutionary ideas. Thinkers from various backgrounds and learning were welcomed and given a platform to debate. This resulted in a pristine understanding of Islam by society as Islam was withstanding the various tests thrown at it. Hence the existence of diverse groups and sects actually strengthened the understanding of Islam rather than being a source of problems. This was because the differences were on understanding the Islamic sources, which were going through the period of being catalogued and codified. The existence of multiple groups and sects actually aided this.

De verdeeldheid in de moslimwereld van vandaag is terug te voeren op twee kwesties. De eerste is de zwakte die moslims overviel in het begrijpen van de Islam, en de tweede werd samengevat door professor David Fromkin, expert in economische geschiedenis aan de University of Chicago. Hij benadrukt zeer duidelijk in zijn boek dat een groot deel van de situatie in de moslimwereld voortkomt uit het koloniale tijdperk. Hij zegt:

The division in the Muslim world today is down to two issues. The first is the weakness that overtook Muslims in understanding Islam and the second was encapsulated by Professor David Fromkin, expert on Economic History at the University of Chicago. He highlights very clearly in his book that much of the situation in the Muslim world stems from the colonial era. He says:

‘Enorme hoeveelheden van de rijkdom van het oude Ottomaanse Rijk werden nu geclaimd door de overwinnaars. Men moet zich er echter van herinneren dat het Islamitische Rijk eeuwenlang had geprobeerd het christelijke Europa te veroveren, en de machthebbers die het lot van die verslagen volkeren bepaalden, waren vanzelfsprekend vastbesloten dat deze landen nooit meer in staat zouden zijn om zich te organiseren en de westerse belangen te bedreigen. Met eeuwen aan mercantilistische ervaring creëerden Groot-Brittannië en Frankrijk kleine, instabiele staten waarvan de heersers hun steun nodig hadden om aan de macht te blijven. De ontwikkeling en de handel van deze staten werden gecontroleerd en zij waren bedoeld om nooit meer een bedreiging voor het Westen te vormen. Deze externe machten sloten vervolgens contracten met hun marionetten om Arabische hulpbronnen goedkoop in te kopen, waardoor de feodale elite enorm rijk werd, terwijl de meeste burgers in armoede werden achtergelaten.’34

‘Massive amounts of the wealth of the old Ottoman Empire were now claimed by the victors. But one must remember that the Islamic empire had tried for centuries to conquer Christian Europe and the power brokers deciding the fate of those defeated people were naturally determined that these countries should never be able to organize and threaten Western interests again. With centuries of mercantilist experience, Britain and France created small, unstable states whose rulers needed their support to stay in power. The development and trade of these states were controlled and they were meant never again to be a threat to the West. These external powers then made contracts with their puppets to buy Arab resources cheaply, making the feudal elite enormously wealthy while leaving most citizens in poverty.’34

Het creëren van verdeeldheid in de moslimwereld door het stichten van ‘kleine, instabiele staten’ was een doelbewust beleid van de Europese kolonisten om ervoor te zorgen dat de moslimwereld nooit kan verenigen. Frankrijk en Groot-Brittannië hadden vóór de Eerste Wereldoorlog het Midden-Oosten al onderling verdeeld. Ze trokken lijnen op papieren kaarten en creëerden Transjordanië, Syrië, Saoedi-Arabië, Koeweit, Irak en Iran. Later werden Pakistan, India en Afghanistan gecreëerd, wat volkeren scheidde die honderden jaren samen hadden geleefd. Het zijn dergelijke koloniale beleidsmaatregelen die nu zijn uitgegroeid tot meerdere problemen. Elke natie werd voorzien van heersers die onderdanig waren aan zowel Groot-Brittannië als Frankrijk. De familie Saud werkte feitelijk samen met de Britten om het kalifaat te vernietigen in ruil voor het leiderschap over de Hidjaz.

Creating divisions in the Muslim world by establishing ‘small, unstable states’ was a deliberate policy by the European colonialists to ensure the Muslim world never can unite. France and Britain prior to World War 1 had already carved up the Middle East amongst themselves. They drew lines on paper maps and created Transjordan, Syria, Saudi Arabia, Kuwait, Iraq and Iran. Pakistan, India and Afghanistan were later created which separated people who had lived for hundreds of years together. It is such colonial polices which have now ballooned into multiple problems. Each nation was appointed with rulers who were subservient to both Britain and France. The Saud family actually collaborated with the British to destroy the Khilafah in return for leadership of the Hijaz.

Dergelijke kunstmatige grenzen zijn tegenwoordig de lens geworden waardoor veel moslims de wereld bekijken. Daarom was het probleem in de moslimwereld in grote mate een georganiseerde aangelegenheid door de kolonialisten, waarbij zij moslims aanvankelijk fysiek segregeerden, en vervolgens ervoor zorgden dat ideeën van moslimeenheid nooit zouden ontstaan door het creëren van nationale vlaggen, nationale onafhankelijkheidsdagen en nationale volksliederen.

Such artificial boundaries have today become the lens through which many Muslims view the world. Hence the problem in the Muslim world to a large extent was an organised affair by the colonialists where initially they segregated Muslims physically, and then they ensured any ideas of Muslim unity would never arise by creating national flags, national independence days and national anthems.

Eenheid in het verleden was gebouwd op de Islam en het veranderde de Islamitische gebieden in welvarende samenlevingen die iedereen verwelkomden en uitblonken in diverse vakgebieden. Daarom is de afwezigheid van de Islam, wat is waar de kolonialisten aan hebben gewerkt, de reden waarom er nu meer dan 50 naties bestaan waar voorheen één natie stond.

Unity in the past was built upon Islam and it turned the Islamic lands into prosperous societies which welcomed all and excelled in various fields. Hence the absence of Islam, which is what the colonialists worked for, is the reason why over 50 nations exist where one nation once stood.

Het is niet de Islam die de oorzaak is van verdeeldheid, maar het ontbreken van de Islam dat problemen veroorzaakt. Een treffend voorbeeld hiervan zijn de pogingen van de westerse wereld om secularisme op te leggen als het model om met het Soennitische en Sjiiitische probleem om te gaan. Een dergelijke benadering is vreemd voor de betrokkenen bij het conflict en in plaats van het conflict op te lossen, plaatst het dit in de privésfeer, waardoor het geen invloed heeft op het beleid in de publieke sfeer. Het oorspronkelijke geschil over de opvolger van de Profeet Muhammad ﷺ kan in werkelijkheid alleen worden opgelost door de Islamitische bewijsvoering in dit opzicht te beoordelen; vanuit dit perspectief kan alleen de Islam de oplossing zijn. De daden van sommige moslims in het verleden tegen de familie van de Profeet ﷺ, de daden van Mu’awiyah en de geschiedenis in het algemeen zijn geen bronnen van de Islamitische jurisprudentie en kunnen daarom niet het referentiepunt zijn. Het referentiepunt in dit geval zou de Qur’an en de overlevering (Hadith) zijn, en natuurlijk kunnen hier verschillende interpretaties voorkomen, wat het geval is bij alle jurisprudentie. Interpretatie is echter geen onbeperkt proces en er zijn regels voor interpretatie.

It is not Islam that is the cause of divisions but the absence of Islam that causes problems. A pertinent example of this is the attempts by the Western world in imposing secularism as the model to deal with the Sunni and Shi’ah problem. Such an approach is alien to the people involved in the conflict and rather than solving the conflict it is in fact placing it in the private sphere ensuring it has no influence in polices in the public sphere. The original dispute over the successor to the Prophet Muhammad وسلم وآله عليه الله صلى can in reality only be solved by assessing the Islamic evidence in this regard, from this perspective only Islam can ever be the solution. The actions of some Muslims in the past against the Prophet’s وسلم وآله عليه الله صلى family, the actions of Mu’awiyah and history generally are not sources of Islamic jurisprudence and hence cannot be the reference point. The reference point in this case would be the Qur’an and the hadith and naturally different interpretations can occur here, which is the case with all jurisprudence. However, interpretation is not a limitless process and there are rules for interpretation.

In elke ideologie bestaat er een verschil van mening over oplossingen die zijn gebaseerd op de geloofstenaarden. In democratische landen zijn er talloze denkscholen ontstaan als gevolg van verschillen in interpretatie.

In every ideology there exists difference of opinion on solutions built upon the creedal tenets. In democratic countries, numerous schools of thought have arisen due to differences in interpretation.

In de VS hebben we vandaag de dag Democraten en Republikeinen. In het VK hebben we Labour, Liberal Democrats en Conservatives. In de hele westerse wereld hebben we neoconservatieven evenals libertariërs, Fabians, environmentalisten en christendemocraten. Al deze groepen verschillen in de wijze waarop liberale ideeën zich zouden moeten manifesteren, maar ze hebben allemaal het secularisme – het kapitalistische geloof – als hun basis. De economie is ook gevoelig voor dergelijke verschillen, met de Keynesiaanse school, die pleit voor overheidsingrijpen, tegenover de monetaristen. Ook het socialisme kende een aantal denkscholen die op hun geloof waren gebouwd. Voorstanders van het socialisme zagen de onrechtvaardigheid die voortvloeide uit het concept van 'vrijheid van eigendom' en concludeerden dat het verschil in privébezit tussen mensen het probleem was dat een oplossing vereiste. Eén denkschool (de communistische school)

In the US today we have Democrats and Republicans. In the UK we have Labour, Liberal Democrats and Conservatives. Across the Western world we have neoconservatives as well as libertarians, Fabians, environmentalists and Christian Democrats. All differ in the manner that liberal ideas should manifest themselves but they all have secularism – the Capitalist creed - as their basis. Economics is also prone to such difference with the Keynesian school, advocating government intervention, against the Monetarists. Socialism also had a number of schools of thought built upon their creed. Advocates of Socialism saw the injustice that resulted from the concept of ‘Freedom of Ownership’ and concluded that the difference in private ownership between people was the problem that required a solution. One school of thought (the communist school)

pleitte voor praktische gelijkheid in alles en de absolute afschaffing van privébezit. Een andere stroming (de agrarische socialisten) stelde voor om privébezit alleen op landbouwgrond af te schaffen. Daarna kwam een derde socialistische stroming (bekend als staatsocialisme), waarbij privébezit werd overgedragen aan publiek eigendom in de naam van het algemeen belang, oftewel nationalisatie in elke situatie waarin het algemeen belang daarom vroeg.

advocated practical equality in everything and absolute abolition of private property. Another school of thought (the agrarian socialists) proposed abolishing private property in agricultural land only. Then came a third socialist school of thought (known as state Socialism) where private property was transferred to public ownership in the name of public interest i.e. nationalization in every situation where public interest called for it.

Veel academici en onderzoekers in het Westen hebben artikelen gepresenteerd over de soennitisch-sjiiitische scheuring en hebben deze gebruikt als basis om het concept van één moslimgemeenschap (Ummah) te ondermijnen. Dergelijke acties hebben echter bijgedragen aan een veranderingsproces dat al decennia aan momentum wint en nu pas echt tot uitbarsting komt in de islamitische wereld.

Many academics and researchers in the West have presented papers on the Sunni-Shi’ah schism and have used it as a basis to undermine the concept of one Ummah. However, such actions have contributed to a process of change that has been gaining momentum for decades and is just coming to the boil now in the Muslim world.

We zijn momenteel getuige van de moslimgemeenschap (Ummah) die over de hele wereld als één lichaam het kapitalisme en individualisme openlijk verwerpt. Zelfs de moslims in Palestina, die zelf onder bezetting leven, hielden marsen en bijeenkomsten in solidariteit met de moslims van Afghanistan en Irak. De moslimgemeenschap (Ummah) voelt afschuw wanneer het concept van ‘vrijheid van meningsuiting’ wordt gebruikt om de Islam aan te vallen, zoals te zien is in het geval van de cartoons die in Europa tegen de Profeet ﷺ zijn gedrukt.

We are currently witnessing the Muslim Ummah openly rejecting Capitalism and individualism all over the world as one body. Even the Muslims in Palestine, themselves under occupation, held marches and rallies in solidarity with the Muslims of Afghanistan and Iraq. The Ummah feels revulsion when the concept of ‘freedom of expression’ is used to attack Islam, as can be seen in the case of the cartoons printed against the Prophet وسلم وآله عليه الله صلى in Europe.

De moslimgemeenschap (Ummah) wereldwijd heeft duidelijk gezien dat de verraderlijke heersers geen vertegenwoordigers van haar zijn. In feite bestaat er nu een groeiende kloof tussen de heersers en de moslimgemeenschap (Ummah). Gezien de lange periode van verval die de moslimgemeenschap (Ummah) heeft ondergaan, is zij nooit zo verenigd geweest. Alles wat overblijft in het laatste deel van de puzzel die eenheid beschermt, is een staat.

The Ummah globally has clearly seen that the traitor rulers are not representatives of her. In fact a widening gulf now exists between the rulers and the Ummah. Considering the lengthy period of decline the Ummah underwent she has never been so united. All that remains in the final part of the jigsaw which protects unity is a state.

Een regering die is gebouwd op de idealen waarin de samenleving gelooft, zorgt ervoor dat eenheid wordt gecreëerd en beschermd. De metgezellen (Sahabah) gingen zeer hardhandig om met de Khawarij, die vreemde ideeën in de Islam introduceerden die verdeeldheid zouden hebben gezaaid. De terugkeer van het kalifaat wordt tegenwoordig beschouwd als iets dat nabij is, waarbij diverse denktanks en experts, waaronder de nationale inlichtingendienst van de CIA, de opkomst van het kalifaat hebben voorspeld. Zonder een staat is het vrijwel onmogelijk om eenheid te hebben. Zonder een centrale regering zou de Amerikaanse burgeroorlog hebben geleid tot twee landen in Noord-Amerika. Zonder een regering zou er geen unie tussen Engeland en Schotland zijn geweest. Het is een staat die eenheid brengt onder mensen. Zonder deze is eenheid vrijwel onmogelijk. Zoals de islamitische geschiedenis heeft aangetoond, heeft de Islam gedetailleerde regels voor eenheid en integratie en heeft zij feitelijk een succesvolle staat van dienst in het verenigen van mensen met verschillende achtergronden. De verdeeldheid die we vandaag de dag zien, is gecreëerd door het Westen en wordt door hen voortdurend gevoed.

A government built upon the ideals society believes in, ensures unity is created and protected. The Sahabah dealt very harshly with the Khawarij who introduced foreign ideas into Islam which would have created disunity. The return of the Khilafah is today considered well on the horizon, with various think tanks and experts including the CIA national intelligence have predicted the emergence of the Khilafah. Without a state it is virtually impossible to have unity. Without central government the US civil war would have resulted in two countries in North America. Without a government there would have been no union between England and Scotland. It is a state that brings unity amongst people. Without it unity is virtually impossible. As Islamic history has shown Islam has detailed rules for unity and integration and actually has a successful track record of uniting people from different backgrounds. The disunity we see today was created by the West and continues to be fed by them.