Japan wordt historisch gezien door de liberale beweging gepresenteerd als een succesverhaal, aangezien het vrije markten heeft omarmd, handelsbarrières heeft verminderd en is toegetreden tot de wereldeconomie, om in minder dan een halve eeuw een van de grootste economieën ter wereld te worden. Vergelijkbare verhalen worden ook verteld over de recente opkomst van China. De werkelijkheid is echter heel anders.

Japan historically is advocated as a success story by the liberal movement, who adopted free markets, reduced trade barriers and entered the global economy and has in less than half a century become one of the largest economies in the world. Similar tales are also made about China’s recent rise to fame. However, the reality is very much different.

De ontwikkeling van Japan is voortgekomen uit beleid dat het complete tegenovergestelde is van liberalisme en globalisering. De Japanse overheid vereiste dat sleutelsectoren zich ontwikkelden en beschermde hen tegen buitenlandse concurrentie. De overheid behield het recht om deviezen toe te wijzen, en hiermee was zij in staat om buitenlandse investeringen te beperken, de verwerving van buitenlandse technologie door Japanse bedrijven te beheren en de samenstelling van de buitenlandse handel te beïnvloeden. De Export Bank of Japan en de Japan Development Bank werden opgericht om de belangrijkste instrumenten te worden voor het uitbreiden van de geldstroom naar door de overheid aangewezen industrieën.

Japan’s development has evolved from policies which are the complete opposite to liberalism and globalisation. The Japanese government required key sectors to develop and protected them from foreign competition. The government retained the right to allocate foreign exchange, and by this it was able to restrict inward investment, manage the acquisition of foreign technology by Japanese firms and to influence the composition of foreign trade. The export bank of Japan and Japan development bank were setup to become the main vehicles for expanding the flow of finance to government targeted industries.

Centraal voor de ontwikkeling van Japan was de rol van het Ministry of International Trade and Industry (MITI), wat een ministerieel departement was. Dit departement van de centrale overheid reguleerde de productie en de distributie van goederen en diensten. Het ontwikkelde plannen met betrekking tot de structuur van de Japanse industrie, controleerde de buitenlandse handel van Japan, zorgde voor een soepele stroom van goederen in de nationale economie, bevorderde de ontwikkeling van de productie-, mijnbouw- en distributie-industrieën; en hield toezicht op de verwerving van een betrouwbare aanvoer van grondstoffen en energiebronnen. Daarom werd de Japanse ontwikkeling centraal gestuurd en niet via de vrije markt.

Central to the development of Japan was the role of the Ministry of International Trade and Industry (MITI) which was a ministerial department. This central government department regulated production and the distribution of goods and services. It developed plans concerning the structure of Japanese industry, controlled Japan’s foreign trade, ensured the smooth flow of goods in the national economy, promoted the development of manufacturing, mining, and distribution industries; and supervised the procurement of a reliable supply of raw materials and energy resources. Hence Japanese development was centrally driven and not through the free market.

China is geëvolueerd van een decennialange, langdurige, nauwe en reactieve benadering van wereldwijde aangelegenheden. China laat zijn langdurige slachtoffermentaliteit, voortkomend uit 150 jaar van schande en vernedering, achter zich en neemt in plaats daarvan een grootmachtenmentaliteit (daguo xintai) aan. De natuurlijke verlenging hiervan is de toenemende rol van China in wereldwijde aangelegenheden. Met het loslaten van de slachtoffermentaliteit en het aannemen van een grootmachtenmentaliteit, ziet China zichzelf steeds meer als gelijkwaardig aan de grote wereldmachten. Dit vertegenwoordigt een verschuiving ten opzichte van de jaren 90, en China spreekt nu openlijk over de noodzaak om wereldwijde verantwoordelijkheden te delen; dit is de lens waarlangs de strategen van China de wereld bekijken.

China has evolved from its decades of long, narrow and reactive approach to global affairs. China is abandoning its long-held victim mentality of 150 years of shame and humiliation and adopting instead a great power mentality (daguo xintai). The natural extension of this is the increasing role of China in global affairs. With the abandoning of the victim mentality and the adoption of a great power mentality, China is increasingly seeing itself more akin to the world’s major powers. This represents a shift from the 1990’s and China is now openly speaking about the need to share global responsibilities and this is the lens through which China’s strategists view the world.

China vormt een interessant raadsel voor orthodoxe economische experts en voor allen die geloven dat het overnemen van liberale waarden gelijkstaat aan economisch succes. China ondermijnt allereerst de overtuiging dat vooruitgang exclusief voorbehouden is aan de westerse formule van vrije markten, democratie en liberale waarden, en laat zien in hoeverre een groot deel van de rest van de wereld nog niet overtuigd is van een dergelijke formule.

China represents an interesting conundrum for orthodox economics experts and for all those who believe the adoption of liberal values equals economic success. China firstly undermines the belief that progress is exclusive to the Western formula of free markets, democracy and liberal values and demonstrates how much of the wider world remains unconvinced of such a formula.

China is erin geslaagd om fenomenale economische groei en industrialisatie te bereiken door geen democratie te adopteren of zich aan te sluiten bij de globaliseringseleite, maar door diep autoritair te blijven, waarbij liberale waarden geen enkele rol hebben gespeeld in de economische opkomst van China. De Chinese president Hu Jintao zei in 2004: ‘Wij zullen nooit blindelings de wijze van het politieke systeem van andere landen kopiëren. De geschiedenis geeft aan dat het onbezonnen kopiëren van westerse politieke systemen een doodlopende weg is voor China.’ Dit toont aan dat er zeer weinig waarschijnlijkheid is dat China op korte termijn liberale waarden zal adopteren, en dat het er zeker van is dat het succes heeft behaald zonder het westerse ontwikkelingsmodel. Economisch gezien heeft China zijn centraal gestuurde en interventionistische aanpak behouden en benut, vergelijkbaar met Japan en Duitsland. China heeft uitgebreide niveaus van overheidsbetrokkenheid in alle marktsectoren. Door centraal gestuurd te zijn, heeft China zijn middelen in één richting kunnen sturen, wat het heeft voortgestuwd tot een regionale macht en de grootste economie ter wereld na de VS.

China has managed to achieve phenomenal economic growth and industrialisation by not adopting democracy or joining the globalisation elite but by remaining deeply authoritarian, where liberal values have not featured remotely in China’s economic rise. China’s President Hu Jintao said in 2004: ‘We will never blindly copy the mode of other countries’ political system. History indicates that indiscriminately copying western political systems is a blind alley for China.’40 This shows there is very little likelihood that China will adopt liberal values in the near future and is secure in the knowledge that it has achieved success without the Western model of development. Economically China has utilised and retained its centrally driven and interventionist approach similar to Japan and Germany. China has extensive levels of government involvement across all market sectors. By being centrally driven China has been able to direct its resources in one direction which has propelled it into a regional power and the largest economy in the world after the US.

China heeft weinig hulp ontvangen van de westerse wereld, voornamelijk vanwege zijn historische communistische achtergrond, en heeft aangetoond dat een onafhankelijk beleid dat de eigen natie vooropstelt en centraal wordt aangestuurd, economisch succes kan behalen.

China has received little assistance from the Western world mainly due to its historic communist credentials and has shown that an independent, nation first, centrally driven policy can attain economic success.