De NAVO-aanval op Joegoslavië in 1993 werd door het Westen gepresenteerd als het gevolg van de koppige weigering van Joegoslavië om in te stemmen met een enig redelijk vredesplan – in het bijzonder de afwijzing van plannen voor een internationale veiligheidstroep om een vredesplan in Kosovo te implementeren. De interventie door het Westen en vervolgens de uiteindelijke bombardementscampagne door de NAVO wordt voortdurend aangevoerd als bewijs dat de huidige ‘oorlog tegen terrorisme’ geen oorlog tegen de Islam is en dat het Westen wereldwijd zal interveniëren voor ‘humanitaire’ doeleinden, waarbij het zelfs moslims helpt zoals het blijkbaar deed in 1993. James Rubin, voormalig assistent van president Bill Clinton en woordvoerder van het ministerie van Buitenlandse Zaken, pleitte in 2003 voor een dergelijk standpunt.

The NATO attack on Yugoslavia in 1993, was presented by the West as the consequence of Yugoslavia’s stubborn refusal to settle for any reasonable peace plan - in particular its rejection of plans for an international security force to implement a peace plan in Kosovo. Intervention by the West and then the eventual bombing campaign by NATO is continually held as evidence that the current ‘war on terror’ is not a war on Islam and that the West will intervene across the world for ‘humanitarian’ purposes, even helping Muslims as they apparently did in 1993. James Rubin former assistant to President Bill Clinton and state department spokesman advocated such a view in 2003.

Hij zei: ‘Door de invasie van Irak heeft Amerika de morele autoriteit verspild die gedurende jaren was opgebouwd door het promoten van mensenrechten en het redden van moslims van de slacht in Kosovo en, te laat, in Bosnië.’

He said: ‘By invading Iraq, America has squandered the moral authority built up over years of promoting human rights, saving Muslims from slaughter in Kosovo, and belatedly in Bosnia.

In werkelijkheid waren de geopolitieke doelen echter heel anders. De politieke instabiliteit op de Balkan tijdens de jaren 90 werd verergerd door de Amerikaanse vastberadenheid om de invloed van Rusland in de regio te verminderen, de afhankelijkheid van Europa van de VS te vergroten en NATO een nieuwe legitimiteit te verlenen toen het na de Koude Oorlog steeds redundant leek te worden.

In reality however the geopolitical aims were very different. The political instability in the Balkans during the 1990’s was exacerbated by American determination to reduce Russia’s influence in the region, increase Europe’s dependency upon her and confer new legitimacy to NATO when it appeared increasingly redundant after the Cold War.

De westerse machten, en specifiek zowel de VS als Groot-Brittannië, werkten aan de versnippering van Joegoslavië, zoals werd onthuld door de toenmalige Amerikaanse ambassadeur in Joegoslavië, Warren Zimmerman, in januari 1992 voor het uitbreken van de vijandelijkheden: ‘we streven naar een ontbinding van Joegoslavië in onafhankelijke staten.’ Op 18 maart 1992 bemiddelde de EU in Lissabon een overeenkomst tussen de Bosnische moslims, Kroaten en Servische gemeenschappen, waarbij de Servische republiek werd opgedeeld in drie op etniciteit gebaseerde kantons die als een confederatie zouden fungeren die opereert als een onafhankelijke staat. Deze overeenkomst werd gesaboteerd door de VS, die de Bosnische president Alija Izetbegovic aanspoorden de overeenkomst te verbreken door de staatlijkheid te verklaren, waarbij werd gezegd: ‘dit werd gerechtvaardigd door het referendum op 1 maart.’ Jose Cutileiro, secretaris-generaal van de West-Europese Unie, bevestigde: ‘om eerlijk te zijn werden president Alija Izethbegovic en zijn medewerkers door westerse bemiddelaars aangemoedigd om de deal te dwarsbomen en te vechten voor een unitaire Bosnische staat.’ Dit is wat de Bosnische burgeroorlog heeft veroorzaakt.

The Western powers and specifically both the US and Britain worked for the fragmentation of Yugoslavia as was revealed by the then US Ambassador to Yugoslavia Warren Zimmerman in January 1992 before the outbreak of hostilities: ‘we are aiming for a dissolution of Yugoslavia into independent states.’8 On the 18th March 1992 the EU brokered a deal in Lisbon among Bosnian Muslims, Croats and Serb communities partitioning the Serb republic into three ethnically based cantons which would act as a confederation functioning as an independent state. This agreement was sabotaged by the US which urged the Bosnian President Alija Izetbegovic to renege the deal by declaring statehood saying ‘this was justified by the referendum on March 1st.’. Jose Cutileiro, secretary general of the Western European union confirmed ‘to be fair President Alija Izethbegovic and his aids were encouraged to scupper the deal and to fight for a unitary Bosnian state by Western mediators.’ This is what caused the Bosnian civil war.

Vandaag zijn 11.000 troepen gestationeerd in Bosnië, Kosovo en Macedonië, naar verluidt voor de vrede; echter hebben dergelijke troepen ervoor gezorgd dat de Amerikaanse economische belangen zijn veiliggesteld. Voormalig Amerikaans congreslid Lee Hamilton merkte op in de New York Times: ‘we hebben de controle over de Balkan volledig overgenomen. Amerikaanse functionarissen oefenen beheersende functies uit over alle staten van het voormalige Joegoslavië. We zijn in feite de proconsul.’ Geopolitiek expert Karen Talbot bevestigde: ‘de vastberadenheid van de VS en de NAVO om tegen elke prijs Kosovo en vrijwel heel Joegoslavië te bezetten, wordt aangewakkerd door de verleiding van overvloedige natuurlijke hulpbronnen. Alleen al Kosovo heeft de rijkste minerale hulpbronnen in heel Europa ten westen van Rusland.’ De New York Times merkte op dat ‘het uitgestrekte staatsmijnbouwcomplex Trepca, het meest waardevolle stuk vastgoed in de Balkan, minstens $5 miljard waard is en jaarlijks goud, zilver, puur lood, zink, cadmium produceert, evenals tientallen miljoenen dollars aan winst. Kosovo bezit ook 17 miljard ton aan kolenreserves en Kosovo (net als Servië en Albanië) heeft ook olievoorraden.’

Today 11,000 troops are stationed in Bosnia, Kosovo and Macedonia allegedly for peace; however such troops have ensured US economic interests are secured. Former US congressman Lee Hamilton commented in the New York Times: ‘we have completely taken over the control of the Balkans. US officials exercise managing functions over all states of the former Yugoslavia. We are virtually the pro consul.’ Karen Talbot geopolitical expert confirmed ‘the determination by the U.S and NATO, at all costs, to occupy Kosovo and virtually all of Yugoslavia, is spurred on by the enticement of abundant natural resources. Kosovo alone has the richest mineral resources in all of Europe west of Russia.’ The New York Times observed that ‘the sprawling state-owned Trepca mining complex, the most valuable piece of real estate in the Balkans, is worth at least $5 billion, producing gold, silver, pure lead, zinc, cadmium, as well as tens of millions of dollars in profits annually. Kosovo also possesses 17 billion tons of coal reserves and Kosovo (like Serbia and Albania) also has oil reserves.

President Bill Clinton liet destijds doorschemeren: ‘Als we een sterke economische relatie willen hebben die onze mogelijkheid om over de hele wereld te verkopen omvat, dan moet Europa een sleutelrol spelen… Dat was waar het hele Kosovo-verhaal om draaide.’

President Bill Clinton at the time let slip ‘If we are going to have a strong economic relationship that includes our ability to sell around the world, Europe has got to be a key…That‘s what the Kosovo thing was all about.

Sinds het bombardement is beëindigd, zijn er talrijke Amerikaanse bases in de Balkan opgezet. Er wordt een militaire basis gebouwd in Kosovo, die wordt omschreven als de grootste Amerikaanse buitenlandse basis die sinds de Vietnamoorlog is gebouwd. De Amerikaanse dominantie binnen de NAVO betekende dat interventie door NAVO-troepen in de Balkan de Amerikaanse invloed in de regio zou waarborgen. Een gelekt verslag van de Defense Planning Guidance van het Pentagon uit 1994-1999 adviseert dat de Verenigde Staten ‘moeten streven naar het voorkomen van het ontstaan van uitsluitend Europese veiligheidsregelingen die de NAVO zouden ondermijnen... Daarom is het van fundamenteel belang om de NAVO te behouden als het primaire instrument voor de westerse defensie en veiligheid, evenals als het kanaal voor Amerikaanse invloed en deelname aan Europese veiligheidszaken.’

Since the bombing has ended, numerous US bases in the Balkans have been set up. A military base is being built in Kosovo, described as the largest US foreign base built since the Vietnam War. US domination of NATO meant intervention by NATO forces in the Balkans would ensure US influence in the region. A leaked version of the Pentagon’s 1994-1999 Defense Planning Guidance report advises that the United States ‘must seek to prevent the emergence of European-only security arrangements which would undermine NATO...Therefore, it is of fundamental importance to preserve NATO as the primary instrument of Western defense and security, as well as the channel for US influence and participation in European security affairs.

Dit bevestigt alles dat de invloed van Rusland, de olie in de Kaspische Zee en de revitalisering van de NAVO (om de Amerikaanse invloed voort te zetten) de geopolitieke doelen waren achter de Amerikaanse en westerse interventie.

This all confirms that the influence of Russia, the oil in the Caspian Sea and the revitalisation of NATO (to continue US influence) were the geopolitical aims behind US and Western intervention.

De levens van duizenden onschuldige mensen en de levens van degenen die in Srebrenica werden afgeslacht, waren een prijs die de VS bereid was te betalen voor voortdurende Amerikaanse dominantie.

The lives of thousands of innocent people and the lives of those slaughtered in Srebrenica were a price worth paying by the US for continued US dominance.