Toen Ibrahim Pasha zich in 1840 uit Al-Sham terugtrok, verspreidden onrust, chaos en wanorde zich in Al-Sham, en maakten de westerse gezanten, in het bijzonder de missionarissen, gebruik van het gebrek aan invloed van de Ottomaanse Staat om strijd onder de bevolking aan te wakkeren. Hierdoor vonden de massamoorden van 1860 plaats. In de nasleep van deze massamoorden grepen de westerse landen in en stuurden zij hun oorlogsschepen naar de kusten van Al-Sham. Frankrijk landde een landmacht in Beirut, wat de invloed van de missionarissen vergrootte en hun positie versterkte. De Fransen werden actief in het oprichten van scholen en colleges, en de Jezuïeten openden hun scholen en colleges, waaronder het Jezuïetencollege dat bekend staat als de "St Joseph Jesuit University", en in 1866 openden de Amerikanen het Protestantse College dat tegenwoordig bekend staat als de American University of Beirut. Deze universiteit wordt beschouwd als de meest verschrikkelijke ongeloof (Kufr) instelling in de islamitische landen, aangezien zij de felste campagnes heeft gevoerd tegen de islamitische denkwijzen en tegen de moslims, en erin is geslaagd de loyaliteit van duizenden moslimjongeren te verschuiven naar de ongeloof (Kufr) denkwijzen.
When Ibrahim Pasha withdrew from Al-Sham in 1840 unrest, chaos and disturbance spread in Al-Sham and the Western emissaries, especially the missionaries took advantage of the Ottoman States lack of influence to flare up strife among the population. Hence, the massacres of 1860 took place. In the wake of these massacres, the Western countries intervened and dispatched their warships to the coasts of Al-Sham. France disembarked a land force in Beirut and this increased the influence of the missionaries and strengthened their hand. The French became active in establishing schools and colleges and the Jesuits opened their schools and colleges, among which were the Jesuit College known as the St Joseph Jesuit University and in 1866, the Americans opened the Protestant College known today as the American University of Beirut. This university is considered to be the most horrific Kufr institution in the Islamic lands, for it has launched the fiercest campaigns against the Islamic thoughts and against the Muslims and has managed to shift the allegiance of thousands of Muslim youth towards the Kufr thoughts.
De aandacht die werd besteed aan missionaire en culturele invasies was niet uitsluitend beperkt tot Amerika, Frankrijk en Groot-Brittannië – het omvatte eerder de meeste ongelovige landen, zoals het Tsaristische Rusland, dat een menigte missionaire expedities uitzond. Ook arriveerde een Pruisische expeditie in het land, bestaande uit Karodt-nonnen die hun deel deden naast de andere missionaire expedities in het bestrijden van de Islam. Ondanks de verschillen in politieke standpunten tussen de missionaire expedities en de andere westerse gezanten, voor zover het hun politieke benadering en hun belangen betrof, waren zij het eens over het doel. Dit was om de westerse cultuur in het oosten te inspireren, de geloofsleer (Aqeedah) van het scheiden van de religie (Deen) van de staat te vestigen als een geloofsleer (Aqeedah) voor de moslims, wantrouwen bij de moslims over hun religie (Deen) te wekken, en hen aan te zetten tot wrok en minachting voor hun geschiedenis en tot het verheerlijken van het Westen en zijn cultuur. Dit alles gebeurde met een diepe haat en minachting voor de Islam en de moslims.
The attention given to missionary and cultural invasions was not solely confined to America, France and Britain - it rather engulfed most of the disbelieving countries, such as Tsarist Russia, who dispatched a host of missionary expeditions. A Prussian expedition also arrived in the country, being formed of Karodt nuns who played their part alongside the other missionary expeditions in combating Islam. Despite the difference in political viewpoints amongst the missionary expeditions and the other Western emissaries, as far as their political approach and their interests were concerned, they were of one accord about the objective.This was to inspire the Western culture in the east, establish the Aqeedah of separating the Deen from the state as an Aqeedah for the Muslims, arouse in the Muslims suspicions about their Deen, and to incite them to resent and to scorn their history and to glorify the West and its culture. All of this was with deep hatred and disdain for Islam and Muslims.
Naast de scholen en colleges stichtten zij een beweging die tot doel had mensen naar de Arabische taal te sturen, om hen via die weg weg te leiden van de Islam en naar wat zij het Arabisme noemden. De banier van deze beweging werd gedragen door de christenen, ondanks hun gebrek aan begrip van de Arabische taal, vanwege hun onvermogen om de welsprekendheid van de Qur'an te waarderen. Daarom bespraken de Maronieten, van wie de meesten in dienst stonden van de missionaire expedities, de herleving van de oude literatuur en het herstel van de oude kenmerken van de klassieke Arabische taal. Onder hen waren Nasif Al-Yaziji en Vader Louis Sheikho. Zo leidden de Maronieten de campagne voor het Arabisch nationalisme en moedigden zij mensen aan om dit te omarmen. Zij leidden ook de campagne voor de Arabische taal en moedigden mensen aan om hun aandacht daarop te beperken. Daarnaast begonnen boeken en publicaties met westerse denkwijzen op te duiken en spoelde er een sterke golf van Arabisme en de Arabische taal over het gebied, gepaard gaand met een toenemende afkeer van de Islam en de denkwijzen van de Islam. Daarom bracht het centrum van Beirut een slag toe aan:
In addition to the schools and colleges, they established a movement aimed at steering people towards the Arabic language, in order to lead them away from Islam by it, and towards what they called Arabism. The banner of this movement was carried by the Christians, despite their lack of understanding of the Arabic language, due to their inability to appreciate the eloquence of the Quran. Hence the Maronites, most of whom were in the service of the missionary expeditions, used to discuss the revival of the old literature and the restoration of the old characteristics of the classical Arabic language. Among those were Nasif Al-Yaziji and Father Louis Sheikho. Thus, the Maronites headed the campaign for Arab nationalism and encouraged people to adopt it. They also headed the campaign for the Arabic language and encouraged people to confine their attention to it. In addition to this, books and publications carrying Western thoughts started to emerge and a strong wave towards Arabs and Arabism and towards the Arabic language swept the area, coupled by an increased shunning of Islam and the thoughts of Islam. Hence, the Beirut centre dealt a blow to :
de Aqa’id (leerstellingen) van de Islam, de gedachten van de Islam en slaagde erin mensen richting het Westen te sturen.
the Aqaid (doctrines) of Islam, the thoughts of Islam and managed to steer people towards the West.
Dit centrum behaalde rampzalige resultaten die een grote invloed hadden op het verwijderen van de Islam uit relaties, transacties, in diverse aspecten van het leven en uiteindelijk bij de vernietiging van de Islamitische Staat.
This centre achieved disastrous results which had a major effect in the removal of Islam from relationships, transactions, in various aspects of life and ultimately in the destruction of the Islamic State.