Islam heeft een specifieke levenswijze die is afgeleid van haar concepten met betrekking tot het leven. Dit zijn de bouwstenen van de islamitische cultuur, die radicaal verschilt van alle andere culturen. Het wordt gekenmerkt door drie punten:

Islam has a specific way of life derived from its concepts concerning life. These are the building blocks of the Islamic culture, which radically differs from all other cultures. It is characterized by three points:

1) Het is gebaseerd op de islamitische geloofsleer (Aqeedah).

1) It is founded on the Islamic ‘Aqeedah;.

2) Het criterium voor handelingen in het leven is gebaseerd op de geboden en verboden van Allah, dat wil zeggen: het leven is gebaseerd op toegestaan (Halal) en verboden (Haram) en niets anders (zoals voordeel of belang (Maslahah));.

2) The criterion of actions in life is based on Allah’s commands and prohibitions, i.e. life is based on Halal and Haram and nothing else (such as benefit or Maslaha);.

3) De betekenis van geluk is het verkrijgen van de tevredenheid van Allah, dat wil zeggen dat blijvende gemoedsrust niet kan worden bereikt zonder eerst de tevredenheid van Allah te verkrijgen.

3) The meaning of happiness is to gain Allah’s pleasure, i.e. permanent peace of mind cannot be achieved without first gaining Allah’s pleasure.

Dat is de islamitische levenswijze, het soort leven waar moslims naar opkijken en naar streven. Om het bovenstaande mogelijk te maken, is het essentieel om een Staat te hebben die de islam volledig implementeert en haar regels zonder uitzondering uitvoert. Toen de moslims naar Madinah emigreerden (Hijrah), leidden zij een voortreffelijke levenswijze, met de islamitische geloofsleer (Aqeedah) als basis. De verzen van de Qur'an betreffende de sociale en strafrechtelijke codes werden in deze tijd geopenbaard, naast de verzen betreffende andere zaken van aanbidding die nog niet eerder waren geopenbaard. Armenbelasting (Zakah) en vasten (Sawm) werden bevolen in het tweede jaar van de emigratie (Hijrah). De oproep tot het gebed (Adhan) werd bevolen en de mensen van Madinah luisterden er dagelijks vijf keer naar, wanneer deze werd gebracht met de prachtige stem van Bilal ibn Rabah. Zeventien maanden na de aankomst van de Boodschapper van Allah ﷺ in Madinah, werd de gebedsrichting (Qiblah) verplaatst naar de Kaaba. De verzen van de goddelijke wetgeving betreffende zaken van aanbidding, dieet, moraal, relaties en straffen werden geopenbaard. Khamr (bedwelmende middelen) en het vlees van varkens werden verboden, en de verzen betreffende het straf- en criminele wetboek werden eveneens geopenbaard, evenals die betreffende zakelijke transacties, het volledige verbod op woeker (Riba) in al zijn vormen en dergelijke. Elke keer dat de verzen die spraken over de zaken van de mensen in het dagelijks leven aan de Boodschapper van Allah ﷺ werden geopenbaard, legde hij ze uit en beval hij de moslims om eraan te gehoorzamen. Hij ﷺ zorgde voor de zaken van de moslims door hun problemen op te lossen en hun geschillen bij te leggen door zijn uitspraken, zijn daden en door zijn stilzwijgen over wat er recht voor zijn ogen gebeurde, want zijn ﷺ spraak, daden en stilzwijgen zijn allemaal bronnen van de sharia, zoals Allah (SWT) zegt in soera al-Najm,

That is the Islamic way of life, the kind of life Muslims look up to and aim to achieve. In order to make the above possible, it is essential to have a State that fully implements Islam and executes its rules without exception. When the Muslims migrated to Madinah, they led a distinguished way of life, with the Islamic ‘Aqeedah as its basis. The verses of the Qur’an concerning the social and penal codes came to be revealed at this time, in addition to the verses concerning other matters of worship which had not been revealed before. Zakat (alms) and Siyam (fasting) were decreed in the second year of the Hijrah. Adhaan was decreed and the people of Madinah listened to it being delivered in the sweet voice of Bilal ibn Rabah five times daily. Seventeen months after the arrival of Allah’s Messenger (pbuh) to Madinah, the Qiblah (direction of prayer) was transferred to the Ka’bah. The verses of Divine Legislation concerning matters of worship, diet, morals, relationships and penalties were revealed. Khamr (intoxicants) and the flesh of swine were forbidden, and the verses concerning the penal and criminal code were also revealed, as were those concerning business transactions, the complete forbidding of Riba in all its guises and so on. Every time the verses that spoke to the people’s affairs in everyday life were revealed to Allah’s Messenger (pbuh), he explained them and ordered the Muslims to abide by them. He (pbuh) looked after the Muslims’ affairs by solving their problems and settling their disputes by his sayings, actions and by his silence over what happened right in front of him, for his (pbuh) speech, actions and silence are all sources of the Shari’ah as Allah (swt) says in Surah al-Najm,

“En hij spreekt niet uit (eigen) begeerte. Het is slechts een openbaring die wordt geopenbaard” [An-Najm, 53:3-4].

“Nor does he speak of (his own) desire. It is only a Revelation that is revealed” [An-Najm, 53:3-4].

Het leven in Madinah volgde voortdurend dat pad met zijn eigen unieke visie, namelijk de islamitische. De islamitische samenleving – die verschilt van elke andere – was destijds levendig en bloeiend, gedijen op islamitische concepten en emoties, en nu de regels van de islam op een allesomvattende wijze werden geïmplementeerd, wat oplossingen en richtlijnen bood aan alle moslims. De Boodschapper van Allah ﷺ was zeer verheugd om te zien dat de oproep tot de islam (Da’wah) dit stadium had bereikt, waarbij de moslims gevestigd waren in hun religie (Deen) en individueel en collectief de regels ervan naleefden zonder enige angst voor schade of vervolging. Zij losten hun problemen op volgens de regels van Allah, waarbij zij nieuwe zaken die zich voordeden altijd voorlegden aan de Boodschapper van Allah ﷺ en nooit buiten de lijnen traden. Zij pasten de regels van Allah toe in elke handeling en hierdoor bereikten zij geluk en gemoedsrust. Veel van de moslims volgden de Boodschapper van Allah ﷺ om van hem te leren, de Qur'an te memoriseren en kennis te vergaren. De islam groeide en verspreidde zich, en de moslims werden dag na dag sterker.

Life in Madinah continued to follow that course with its distinct viewpoint, i.e. the Islamic one. The Islamic society - which is different from any other - was alive and flourishing then, thriving on Islamic concepts and emotions and now that the rules of Islam were being comprehensively implemented, offering solutions and guidelines to all the Muslims. The Messenger of Allah (pbuh) was very pleased to see that the Da’wah had reached this stage with the Muslims settled in their Deen, abiding by its rules individually and collectively without fearing any harm or persecution. They solved their problems according to Allah’s rules, always referring new matters that had arisen to the Messenger of Allah (pbuh) and never stepping out of line. They applied Allah’s rules in every action and from this they achieved happiness and peace of mind. Many of the Muslims shadowed the Messenger of Allah (pbuh) in order to learn from him, to memorize the Qur’an and acquire knowledge. Islam grew and spread, and the Muslims became stronger day by day.