De Boodschapper van Allah ﷺ heerste over zowel moslims als niet-moslims en hij regelde hun zaken vanaf de eerste dag dat hij ﷺ voet zette in Madinah. Zodra de Islamitische Staat was gesticht, ging hij ﷺ aan de slag met het vormen van een islamitische samenleving waarin het welzijn van de mensen naar behoren werd verzorgd. Handelend in zijn hoedanigheid als staatsman sloot hij ﷺ verdragen met de Joden, met Banu Dhamrah en Banu Madlaj. Hij ﷺ sloot later verdragen met de Quraysh en met de mensen van Aylah, al-Jarba’ en Uzrah. Hij ﷺ stemde er ook mee in dat niemand zou worden verhinderd om de bedevaart naar het Huis te verrichten en dat men in de heilige maand geen enkele vrees zou moeten hebben. Als bevelhebber van de strijdkrachten plande en voerde de Boodschapper van Allah ﷺ vele militaire campagnes uit. Hij ﷺ stuurde Hamzah ibn ‘Abd al-Muttalib, Muhammad ibn ‘Ubaydah ibn al-Harith en Sa’d ibn Abi Waqqas op rooftochten tegen de Quraysh. Hij ﷺ verleende Zayd ibn Harithah, Ja’far ibn Abi Talib en ‘Abdullah ibn Rawahah de autoriteit om tegen de Romeinen te vechten, zoals hij dat ook deed met Khalid ibn al-Walid toen hij ﷺ hem stuurde om de strijd tegen Dumat al-Jandal te leiden. Hij ﷺ leidde het leger zelf in talrijke acties waarin hevige veldslagen werden uitgevochten.

The Messenger of Allah (pbuh) ruled over both Muslims and non-Muslims and he (pbuh) managed their affairs from the first day he (pbuh) set foot in Madinah. Once the Islamic State was founded, he (pbuh) set about forming an Islamic society in which the welfare of the people was properly catered for. Acting in his capacity as a statesman he (pbuh) signed treaties with the Jews, with Banu Dhamrah and Banu Madlaj. He (pbuh) then later signed treaties with the Quraysh and with the people of Aylah, al-Jarba’ and Uzrah. He (pbuh) also agreed that no one would be prevented from performing the pilgrimage to the House nor should have any fear in the sacred month. As commander of the armed forces, the Messenger of Allah (pbuh) planned and executed many military campaigns. He (pbuh) sent Hamzah ibn ‘Abd al-Muttalib, Muhammad ibn ‘Ubaydah ibn al-Harith and Sa’d ibn Abi Waqqas in raids against Quraysh. He (pbuh) invested Zayd ibn Harithah, Ja’far ibn Abi Talib and ‘Abdullah ibn Rawahah with the authority to fight the Romans, as he did likewise with Khalid ibn al-Walid when he (pbuh) sent him to lead the fight against Dumat al-Jandal. He (pbuh) led the army himself in numerous actions where fierce battles were fought.

Daarnaast stelde Rasulillah ﷺ een Wali (gouverneur) aan in elke provincie en een ‘Amil (ondergouverneur) in elk gebied. Bijvoorbeeld, hij ﷺ stelde ‘Utab ibn Usayd aan als Wali over Makkah kort na de bevrijding ervan, en toen Badhan ibn Sasan de Islam aanvaardde, werd hij benoemd tot Wali van Yemen. Mu’adh ibn Jabal al-Khazraji werd benoemd als Wali over al-Janad en Khalid ibn Sa’id ibn al-’As werd benoemd als ‘Amil over San’a. De Boodschapper van Allah ﷺ stelde ook Zayd ibn Lubayd ibn Tha’labah al-Ansari aan als de Wali van Hadramaut, Abu Musa al-Ash’ari als de Wali van Zabeed en Aden, en ‘Amr ibn al-’As als de Wali van ‘Oman. Binnenlands werd Abu Dujanah benoemd tot de ‘Amil van Madinah. De Boodschapper van Allah ﷺ selecteerde degenen die het best geschikt waren voor de taak die voorlag. Degenen die de harten van hen die zij bestuurden konden vullen met geloof (Iman). Hij ﷺ vroeg hen naar de methoden die zij zouden hanteren wanneer zij bestuurden. Er is overgeleverd dat de Boodschapper van Allah ﷺ Mu’adh ibn Jabal al-Khazraji vroeg voordat hij hem naar Yemen stuurde: “Waarop zou je regeren?” Als antwoord zei hij: “Op basis van het Boek van Allah.” Hij ﷺ zei: “Wat als je het vonnis daar niet in vindt?” Hij zei: “Dan zou ik regeren op basis van de profetische traditie (Sunnah) van de Boodschapper van Allah.” Toen zei hij ﷺ: “En wat als je het vonnis daar ook niet in vindt?” Mu’adh antwoordde: “Dan zou ik mijn eigen zelfstandige rechtsvinding (Ijtihad) toepassen.” Hierop zei de Boodschapper van Allah ﷺ: “Lof zij aan Allah, die de Boodschapper van de Boodschapper van Allah heeft geleid naar wat Allah en Zijn Boodschapper liefhebben.” Er werd ook gemeld dat toen de Boodschapper van Allah ﷺ Abban ibn Sa’id benoemde als Wali van Bahrain, hij zei: “Wees vriendelijk voor de mensen van ‘Abd Qays en wees vrijgevig naar hen.”

Additionally, Rasulillah (pbuh) appointed a Wali (governor) in every province and an ‘Amil (Sub-Governer) in every area. For example, he (pbuh) appointed ‘Utab ibn Usayd as Wali over Makkah shortly after its liberation and once Badhan ibn Sasan embraced Islam, he was appointed Wali of Yemen. Mu’adh ibn Jabal al-Khazraji was appointed as Wali over al-Janad and Khalid ibn Sa’id ibn al-’As was appointed ‘Amil over San’a. Allah’s Messenger (pbuh) also appointed Zayd ibn Lubayd ibn Tha’labah al-Ansari as the Wali of Hadramaut, Abu Musa al- Ash’ari as the Wali of Zabeed and Aden, and ‘Amr ibn al-’As as the Wali of ‘Oman. At home, Abu Dujanah was appointed the ‘Amil of Madinah. The Messenger of Allah (pbuh) would select those who were best suited for the job at hand. Those who could fill the hearts of those they governed with Iman. He (pbuh) would ask them about the methods they would employ when they governed. It has been narrated that Allah’s Messenger (pbuh) asked Mu’adh ibn Jabal al-Khazraji before sending him to Yemen, “What would you rule by?” In reply he said, “By the book of Allah.” He (pbuh) said, “What if you did not find the verdict in there?” He said, “I would rule by the Sunnah of Allah’s Messenger.” Then he (pbuh) said, “And what if you did not find the verdict in there?” Mu’adh answered, “I would exert my own Ijtihad.” Upon this the Messenger of Allah (pbuh) said, “Praise be to Allah for guiding the Messenger of Allah’s Messenger to what Allah and His Messenger love.” It was also reported that when Allah’s Messenger (pbuh) appointed Abban ibn Sa’id as Wali of Bahrain he said, “Be nice to the people of ‘Abd Qays and be generous to them.”.

De Boodschapper van Allah ﷺ stelde de meest voorbeeldige moslims aan als gouverneurs. In de meeste gevallen delegeerde hij ﷺ de taak van het innen van de gelden aan de Wali, evenals het bevel aan hen om het goede nieuws van de komst van de islam aan het volk te brengen, hen te laten wennen aan de Qur’an en hen de religie (Deen) te doen begrijpen. Hij ﷺ instrueerde de Wali om zachtmoedig en mild te zijn in het aangezicht van de waarheid, en standvastig in de omgang met rebellie en onrecht, en om mensen te verbieden zich te beroepen op stammen en clans indien er onrust onder hen was, zodat hun verwijzing enkel naar Allah (SWT) was zonder enige andere partner.

The Messenger of Allah (pbuh) would appoint the most exemplary Muslims as governors. In most instances, he (pbuh) would assign the task of collecting the funds to the Wali as well as ordering them to bring to the people the glad tidings of the arrival of Islam, acculturating them with the Qur’an and making them understand the Deen. He (pbuh) would instruct the Wali to be gentle and lenient in the face of truthfulness and firm in dealing with rebellion and injustice, and to prohibit people from referring to the tribes and clans if there was agitation amongst them, so that their reference was to Allah (swt) alone without any other associate.

De Boodschapper van Allah ﷺ instrueerde zijn gouverneurs om een vijfde van de buit te nemen, om te innen wat aan de moslims was voorgeschreven als liefdadigheid (Sadaqah), en om de Joden en christenen, die vrijwillig de Islam hadden aanvaard, te vertellen dat zij gelovigen waren geworden die dezelfde rechten genoten en verplicht waren dezelfde plichten na te komen als elke andere moslim. De Wali kreeg de instructie om elk misbruik van de christenen en Joden te voorkomen. De Boodschapper van Allah ﷺ zei tegen Mu’adh voordat hij hem naar Yemen stuurde: “Je zult naar mensen gaan die Mensen van het Boek zijn. Laat je eerste taak zijn om hen uit te nodigen om Allah te aanbidden. Als zij in Allah geloven, informeer hen dan dat Hij hen armenbelasting (Zakah) heeft opgelegd, te innen bij de welgestelden onder hen en te geven aan de behoeftigen. Als zij gehoorzamen, neem het dan van hen aan en draag zorg voor hun geld; en vrees Allah vanwege de smeekbede van de onderdrukten, want er is geen sluier tussen die en Allah.”

The Messenger of Allah (pbuh) would instruct his governors to take the fifth of the booty, to collect what had been prescribed on the Muslims as Sadaqah and to tell the Jews and Christians, who had embraced Islam willingly, that they had become believers enjoying the same rights and obliged to fulfill the same duties as any other Muslim. The Wali was instructed to prevent any abuse of the Christians and Jews whatsoever. The Messenger of Allah (pbuh) told Mu’adh before sending him to Yemen, “You will go to people who are People of the Book. Let your first task be to invite them to worship Allah. If they believed in Allah, inform them that He has imposed on them Zakat, taken from the wealthy among them and given to the needy. If they obeyed, do take it from them and look after their money; and fear Allah with the plea of the oppressed for there is no screen between it and Allah.”.

De Boodschapper van Allah ﷺ stuurde ‘Abdullah ibn Ruwahah naar de Joden van Khaybar om hun gewassen en vruchten te beoordelen en hun belastingen te innen. Zij klaagden bij de Boodschapper van Allah ﷺ over zijn beoordeling en zij probeerden hem eens te omkopen door hem enkele van hun sieraden aan te bieden. Zij zeiden: “Neem dit en wees mild met je beoordeling.” ‘Abdullah antwoordde: “O Joodse mensen! Voor mij zijn jullie de meest verachtelijke schepselen van Allah, maar dit maakt dat ik jullie niet onrecht aandoe. Wat jullie mij als omkoopgeld aanbieden is verboden en wij nemen het niet aan.” Zij merkten op: “Hiermee zijn de hemelen en de aarde geschapen.”

The Messenger of Allah (pbuh) used to send ‘Abdullah ibn Ruwahah to the Jews of Khaybar to assess their crops and fruits and collect their dues. They complained to the Messenger of Allah (pbuh) about his appraisal and they once tried to bribe him by offering some of their ornaments to him. They said, “Take this and go easy with your assessment.” ‘Abdullah replied, “O Jewish people! You are to me the most despised creatures of Allah, however, this does not make me treat you unjustly. What you offered me as bribery is forbidden and we do not take it.” They commented, “By this, the Heavens and the Earth were created.”.

De Boodschapper van Allah ﷺ controleerde de gouverneurs en bestuurders en hield hun werk nauwlettend in de gaten. Hij ﷺ luisterde naar rapporten over hen. Hij ontsloeg al-’Ala’ ibn al-Hadrami, de ‘Amil van Bahrain, omdat een delegatie van ‘Abd Qays over hem klaagde. Hij ﷺ controleerde de inning van de bestuurders en beoordeelde hun inkomsten en uitgaven. In één geval stelde hij ﷺ een man aan om de armenbelasting (Zakah) te innen, en toen de man terugkeerde, zei hij: “Dit is voor u en dit is aan mij gegeven als een geschenk.” Na het horen hiervan zei de Boodschapper van Allah ﷺ: “Wat is er met deze man? Wij stellen hem aan om te werken aan wat Allah aan ons heeft toevertrouwd, en hij zegt: dit is voor u en dit is een geschenk dat aan mij is gegeven? Zou hij niet thuis bij zijn ouders kunnen blijven om te zien of hij daar geschenken krijgt? Als wij iemand aanstellen om een taak uit te voeren en hem daarvoor betalen, dan is alles wat hij daarnaast aanneemt, onrechtmatig verkregen.”

The Messenger of Allah (pbuh) would check on the governors and administrators and monitor their work. He (pbuh) would listen to reports about them. He removed al-’Ala’ ibn al-Hadrami, the ‘Amil of Bahrain, because a delegation of ‘Abd Qays complained about him. He (pbuh) would check the administrators’ collections and assess their revenues and expenditures. In one instance he (pbuh) appointed one man to collect the Zakat and when the man returned he said, “This is for you and this has been given to me as a present.” Upon hearing this, Allah’s Messenger (pbuh) said, “What is it with the man? We appoint him to work on what Allah has entrusted in us, and he says this is for you and this is a present given to me? Won’t he stay in his parents home and see if he gets any presents? If we appoint someone to do a job and pay him for it, anything he takes besides that would be ill gained.”.

De Boodschapper van Allah ﷺ stelde rechters aan om de geschillen van de mensen te beslechten. Hij ﷺ stelde ‘Ali aan als rechter over Jemen en ‘Abdullah ibn Nawfal als rechter over Madinah. Hij ﷺ stelde tevens Mu’adh ibn Jabal en Abu Musa al-Ash’ari aan als rechters in Jemen. Hij ﷺ vroeg hen: “Waar zullen jullie naar oordelen?” Zij antwoordden: “Als wij de uitspraak niet in het Boek of in de profetische traditie (Sunnah) vinden, zullen wij analogie (Qiyas) gebruiken en een uitspraak afleiden.” Hij ﷺ keurde die methode goed. De Boodschapper van Allah ﷺ nam zich niet enkel genoegen met het aanstellen van rechters. Hij ﷺ richtte ook tribunalen (Madhalim) in om klachten te behandelen die zowel rechters als Wulaa’ betroffen. Hij ﷺ stelde Rashid ibn ‘Abdullah aan als een leider (Ameer) van de rechtspraak en de tribunalen voor klachten, met de bevoegdheid om de zaken te superviseren die voor dergelijke tribunalen werden gebracht.

The Messenger of Allah (pbuh) appointed judges to settle the people’s disputes. He (pbuh) appointed ‘Ali as judge over Yemen and ‘Abdullah ibn Nawfal as judge over Madinah. He (pbuh) also appointed Mu’adh ibn Jabal and Abu Musa al- Ash’ari as judges in Yemen as well. He (pbuh) enquired from them, “What would you judge by?” They replied, “If we do not find the judgment in the Book nor in the Sunnah we shall use Qiyas and extract a judgment.” He (pbuh) approved of that method. The Messenger of Allah (pbuh) did not content himself solely with appointing judges. He (pbuh) also established tribunals (Madhalim) to deal with complaints concerning judges and Wulaa’ alike. He (pbuh) appointed Rashid ibn ‘Abdullah as an Amir of the judiciary and the tribunals of complaints, with powers to supervise the cases brought before such tribunals.

De Boodschapper van Allah ﷺ regelde alle aspecten van de zaken van het volk. Hij stelde schrijvers aan, die functioneerden als de hoofden van staatsafdelingen. ‘Ali ibn Abi Talib was de schrijver van verdragen, al-Harith ibn ‘Auf was verantwoordelijk voor het zegel van de Boodschapper ﷺ, Mu’ayqeeb ibn Abi Fatimah was secretaris van de buit, Hudhayfah ibn al-Yaman was verantwoordelijk voor het taxeren van de gewassen en vruchten in heel Hijaz, Zubayr ibn al-’Awwam was secretaris van liefdadigheid (Sadaqah), al-Mughira ibn Shu’bah kreeg de taak om alle leningsovereenkomsten en transacties op te schrijven, en Sharkhabeel ibn Hasanah werd aangesteld als de schrijver van berichten die naar verschillende koningen werden gestuurd. Hij ﷺ stelde voor elke afdeling een secretaris of directeur aan, ongeacht het aantal afdelingen. In deze zaken raadpleegde hij ﷺ uitgebreid zijn Metgezellen, vooral degenen die een grote mate van begrip en diep nadenken toonden en die een grote toewijding aan de Islam bezaten. Er waren zeven dergelijke metgezellen van de helpers (Ansar) en zeven van de emigranten (Muhajirun). Sommigen van hen waren Hamzah, Abu Bakr, Ja’far, ‘Umar, ‘Ali, ibn Mas’ud, Salman, ‘Ammar, Hudhayfah, Abu Dharr, al-Muqdad en Bilal. Hij ﷺ raadpleegde ook anderen, maar de bovengenoemde metgezellen waren degenen die hij ﷺ het meest raadpleegde. In totaal vormden zij de Majlis al-Ummah (Vergadering van de moslimgemeenschap (Ummah)).

The Messenger of Allah (pbuh) managed all aspects of the people’s affairs. He appointed registrars, who functioned as the heads of departments of State. ‘Ali ibn Abi Talib was the writer of treaties, al-Harith ibn ‘Auf was in charge of the Messenger’s seal, Mu’ayqeeb ibn Abi Fatimah was secretary of the booties, Hudhayfah ibn al-Yaman was in charge of appraising the crops and fruits throughout Hijaz, Zubayr ibn al-’Awwam was secretary of Sadaqah, al-Mughira ibn Shu’bah was given the task of writing all the loan agreements and transactions, and Sharkhabeel ibn Hasanah was employed as the writer of messages which were sent to various kings. He (pbuh) would appoint for every department a secretary or director regardless of the number of departments. In these matters, he (pbuh) consulted his Companions extensively, especially those who showed a large degree of understanding and deep thinking and who possessed great devotion to Islam. There were seven such companions from the Ansar and seven from the Muhajireen. Some of these were Hamzah, Abu Bakr, Ja’far, ‘Umar, ‘Ali, ibn Mas’ud, Salman, ‘Ammar, Hudhayfah, Abu Dharr, al-Muqdad and Bilal. He (pbuh) also consulted others as well, but the above mentioned companions were those whom he (pbuh) consulted most. In all they comprised the Majlis al-Ummah (Assembly of the Ummah).

De Boodschapper van Allah ﷺ hief belastingen op moslims en niet-moslims op land en op bepaalde eigendommen, vruchten en vee. Deze bestonden uit de armenbelasting (Zakah), de ‘Ushr (1/10 van specifieke gewassen), de Fay’i (oorlogsbuit), de grondbelasting (Kharaj) en de hoofdelijke belasting (Jizyah) (betaald door de niet-moslim burgers die een verdrag met de Staat hadden). De Anfal en de buit behoorden toe aan de staatskas. De armenbelasting (Zakah) werd verdeeld onder de acht categorieën mensen die daar recht op hadden, zoals vermeld in de Qur’an, en niemand anders. Het fonds van de armenbelasting (Zakah) werd nooit afgesluisd om overheidsuitgaven te betalen, aangezien die werden gedekt door de Fay’i, de grondbelasting (Kharaj), de hoofdelijke belasting (Jizyah) en de oorlogsbuit. Deze waren voldoende om de uitgaven van de Staat te dekken en de oorlogsinspanningen te financieren. De Staat had nooit een tekort aan geld.

The Messenger of Allah (pbuh) levied taxes upon Muslims and non-Muslims on land and on some properties, fruit and livestock. These consisted of the Zakat, the ‘Ushr (1/10 of specific crops), the Fay’i (war booty), the Kharaj (land tax) and the Jizyah (paid by the non Muslim covenanted citizens of the State). The Anfal and the booties belonged to the State treasury. The Zakat was distributed among the eight categories of people entitled to it, as mentioned in the Qur’an, and nobody else. The Zakat fund was never siphoned off to pay for government expenditures, as those were covered by the Fay’i, Kharaj, Jizyah and spoils of war. These were sufficient to cover the State’s expenditure and finance the war effort. The State was never short of money.

Dit is hoe de Boodschapper van Allah ﷺ het systeem en de structuur van de Islamitische Staat heeft gesticht. Hij richtte alles zelf in en voltooide het tijdens zijn ﷺ leven. Hij ﷺ was het staatshoofd, hij ﷺ had assistenten, gouverneurs, rechters, een leger, secretarissen en een raad van raadpleging (Shura). Dit type structuur moet worden gevolgd en overgenomen bij de implementatie van de Islamitische Staat. Informatie betreffende al deze details van de structuur van de Islamitische Staat is van generatie op generatie overgeleverd via Tawatur (collectieve en zekere getuigenis). De Boodschapper van Allah ﷺ bekleedde de functie van staatshoofd vanaf de allereerste dag dat hij ﷺ in Madinah arriveerde, tot aan zijn ﷺ dood. Abu Bakr en ‘Umar waren zijn twee assistenten. De metgezellen (Sahabah) stemden na zijn dood in met de verplichting om een kalief te benoemen die hem zou opvolgen als enkel staatshoofd, en niet in de Boodschap, noch als een Profeet, want hij ﷺ was werkelijk de zegel der Profeten.

This is how the Messenger of Allah (pbuh) founded the system and structure of the Islamic State. He set up everything himself and completed it during his (pbuh) lifetime. He (pbuh) was the head of State, he (pbuh) had assistants, governors, judges, an army, secretaries and a council of Shura. This type of structure must be followed and adopted when implementing the Islamic State. Information concerning all these details of the structure of the Islamic State has been transmitted from generation to generation via Tawatur (collective and assured testimony). The Messenger of Allah (pbuh) held the post of head of State from the very first day he (pbuh) arrived in Madinah, until his (pbuh) death. Abu Bakr and ‘Umar were his two assistants. The Sahabah agreed after his death on the obligation of appointing a Khaleefah to follow him as the head of State only, and not in the Message, nor as a Prophet, for he (pbuh) was verily the seal of Prophets.

Daarom vestigde hij ﷺ tijdens zijn leven een volledig systeem van bestuur. Hij ﷺ liet een vorm van bestuur en een overheidsstructuur na die voor iedereen bekend en duidelijk was.

Therefore, he (pbuh) established a complete system of government during his lifetime. He (pbuh) left behind him the type of rule and the governmental structure known by and evident to everyone.