De islamitische oproep was bekend vanaf de eerste dag dat de Boodschapper van Allah ﷺ de boodschap ontving. Mensen in Makkah wisten al die tijd dat Muhammad ﷺ opriep tot een nieuwe religie (Deen), en dat tientallen mensen de islam hadden aanvaard. Ze wisten ook dat Muhammad ﷺ zijn metgezellen verzamelde en voor hen zorgde, en dat de moslims zich verborgen hielden voor de rest van de Quraysh terwijl zij zich groepeerden en leerden over hun nieuwe religie (Deen).

The Islamic call was known from the first day the Messenger of Allah (pbuh) recieved the message. People in Makkah had known all along that Muhammad (pbuh) was calling for a new Deen, and that scores of people had embraced Islam. They also knew that Muhammad (pbuh) was gathering his companions and looking after them, and that the Muslims concealed themselves from the rest of the Quraysh while they grouped together and learned about their new Deen.

De mensen in Makkah waren op de hoogte van deze nieuwe oproep en van degenen die erin geloofden, maar ze wisten nooit waar zij samenkwamen of wie zij waren. Daarom kwam het niet als een verrassing toen de Boodschapper van Allah ﷺ zijn nieuwe geloof verkondigde. Wat Makkah wel verraste, was de opkomst van deze nieuwe groep moslims. De moslims hadden een grote mate van kracht verkregen toen Hamzah ibn ‘Abd al-Muttalib de islam aanvaardde, gevolgd door ‘Umar ibn al-Khattab drie dagen later. Daarna kwam de openbaring van Allah (SWT),

People in Makkah were aware of this new call and of those who believed in it, but they never knew where they met nor who they were. That is why when the Messenger of Allah (pbuh) proclaimed his new belief, it did not come as a surprise. What surprised Makkah was the emergence of this new group of Muslims. The Muslims had gained a great deal of strength when Hamzah ibn ‘Abd al-Muttalib embraced Islam, followed by ‘Umar ibn al-Khattab three days later. Then came the revelation of Allah (swt),

“Roep daarom openlijk (de Boodschap van Allah) uit, wat u is bevolen, en wend u af van ‘Al-Mushrikun’: Waarlijk! Wij zullen u beschermen tegen de spotters. Zij die naast Allah een andere god hebben opgesteld, zullen het weten” [Al-Hijr, 15: 94-96].

“Therefore, proclaim openly (Allah’s Message), that which you are commanded, and turn away from “Al-Mushrikun”: Truly! We will suffice you against the scoffers. Who set up along with Allah another god, they will come to know” [Al-Hijr, 15: 94-96].

De Boodschapper van Allah ﷺ gehoorzaamde de opdracht van Allah naar behoren en presenteerde zijn groep aan heel Mekka. Hij ﷺ ging uit met zijn metgezellen (Sahabah) in twee rijen, de ene geleid door ‘Umar en de andere door Hamzah. De metgezellen (Sahabah) liepen op een wijze die de Quraysh nog nooit eerder hadden gezien. Hij ﷺ omstred vervolgens de Kaaba met hen.

Allah’s Messenger (pbuh) duly obeyed Allah’s command and presented his group to all of Makkah. He (pbuh) went out with his Sahabah in two lines, one led by ‘Umar and the other by Hamzah. The Sahabah walked in a manner that the Quraysh had never witnessed before. He (pbuh) then circumambulated the Ka’bah with them.

Dit is de fase waarin de Boodschapper van Allah ﷺ met zijn metgezellen (Sahabah) overging van de geheime fase naar de openbare fase; van het oproepen, aanspreken en uitnodigen van degenen die hij klaar achtte om zijn oproep te beantwoorden, naar het aanspreken van alle mensen. De oproep tot de islam (Da’wah) nam toen een nieuwe wending, de botsing tussen geloof (Iman) en ongeloof (Kufr) in de samenleving begon, de interactie tussen de juiste concepten en de verrotte concepten begon, wat daarmee de tweede fase van de oproep tot de islam (Da’wah) inluidde, namelijk de fase van interactie en strijd.

This is the stage when Allah’s Messenger (pbuh) moved with his Sahabah from the secret phase to the open one, from calling and addressing and inviting those whom he felt were ready to answer his call, to addressing all people. The Da’wah then took a new turn, the clash between Iman and Kufr in society began, the interaction between the right concepts and the rotten ones began, setting off therefore the second phase of the Da’wah, i.e. the phase of interaction and struggle.

De ongelovigen begonnen de oproep tot de islam (Da’wah) te weerstaan en te bevechten, waarbij zij alle soorten schade en letsel toebrachten aan de Boodschapper van Allah ﷺ en zijn metgezellen (Sahabah). Deze fase was een van de zwaarste. Het huis van de Boodschapper van Allah ﷺ werd met stenen bekogeld en Umm Jamil, de vrouw van Abu Lahab, gooide onreinheden voor zijn huis. Hij ﷺ negeerde dit simpelweg of verwijderde ze. Abu Jahl wierp ooit de baarmoeder van een geit, geslacht als offer aan de afgoden, naar de Boodschapper van Allah ﷺ. Hij ﷺ onderging dit alles, en ging naar het huis van zijn dochter Fatimah zodat zij hem kon schoonmaken. Dit versterkte slechts de vastberadenheid van de Boodschapper van Allah ﷺ en maakte hem nog gedrevenner in de oproep tot de islam.

The disbelievers began resisting and fighting the Da’wah, inflicting in the process all kinds of harm and injury on the Messenger of Allah (pbuh) and his Sahabah. This phase was one of the most severest. The house of Allah’s Messenger (pbuh) was stoned and Umm Jamil, wife of Abu Lahab, used to throw impurities outside his home. He (pbuh) just ignored or removed them. Abu Jahl once threw a goat’s uterus, slaughtered as a sacrifice to the idols, at Allah’s Messenger (pbuh). He (pbuh) bore it all, and would go to his daughter Fatimah’s house so that she could clean him up. This only strengthened Allah’s Messenger’s (pbuh) resolve and made him more eager towards the Islamic call.

De moslims werden bedreigd en mishandeld; elke stam nam het zichzelf toe om zijn moslimstamgenoten te martelen en te vervolgen. In één incident liet een persoon zijn slaaf Bilal op het brandende zand liggen en plaatste een zware rots op zijn borst, simpelweg omdat hij vasthield aan de Islam. Bilal riep uitdagend de woorden ‘Ahad! ‘Ahad! (De Ene, de Ene) en verduurde al dit lijden omwille van zijn Heer. Eén vrouw stierf nadat zij aan marteling was onderworpen, simpelweg omdat zij haar nieuwe geloof niet wilde afzweren en niet wilde terugkeren naar het geloof van haar voorvaderen.

The Muslims were threatened and hurt, every tribe took it upon itself to torture and persecute its Muslim tribesmen. In one incident, one person left his slave Bilal on the burning sand and placed a heavy rock upon his chest simply because he insisted on Islam. Bilal defiantly uttered the words ‘Ahad! ‘Ahad! (the One, the One) and endured all this suffering for the sake of his Lord. One woman died after being subjected to torture, simply because she would not renounce her new belief and return to the faith of her forefathers.

De moslims ondergingen het lijden, de marteling, de vernedering en de ontbering met slechts één doel voor ogen, zoekend naar de tevredenheid van Allah (SWT).

The Muslims endured the suffering, torture, humiliation and deprivation with only one aim in mind, seeking to please Allah (swt).