Allah (SWT) heeft gezegd in Zijn Edele Boek:

Allah (swt) has said in his Noble Book:

“Trouw de vrouwen naar uw keuze, twee of drie, of vier, maar als u vreest dat u niet rechtvaardig zult kunnen zijn (tegenover hen), trouw dan slechts met één of met uw concubines. Dat is geschikter, zodat u niet afwijkt van de juiste weg” [An-Nisa: 3]. Dit vers werd aan de Profeet ﷺ geopenbaard in het 8e jaar van de emigratie (Hijrah). Het werd geopenbaard om het aantal echtgenotes dat men mag trouwen te beperken tot vier. Op het moment van de openbaring van dit vers was er geen limiet aan het aantal echtgenotes dat men kon trouwen. Bij het lezen en begrijpen van het vers wordt duidelijk dat het werd geopenbaard om het aantal echtgenotes te beperken tot vier. De betekenis van het vers is: trouw met de vrouwen, twee, drie of vier, die zijn toegestaan en voor u acceptabel zijn. Tweeën, drieën en vieren worden genoemd in plaats van herhaalde opsommingen. Dat wil zeggen: trouw de vrouwen naar uw keuze uit deze genoemde aantallen tweeën, drieën en vieren. De aanspraak is gericht tot iedereen, daarom moet er een herhaling zijn, zodat elke aanbidder die een aantal vrouwen wil trouwen, kan kiezen wat hij wil aan aantal, op voorwaarde dat de combinatie die hij wenst beperkt is tot dit aantal. Met andere woorden, elke aanbidder die meer dan één vrouw wil trouwen, kan zoveel trouwen als hij wil uit het aantal dat voor hem optioneel is gemaakt. Net zoals we tegen een groep zouden zeggen: verdeel dit geld. Stel dat er bijvoorbeeld duizend dinars waren. We zouden zeggen: verdeel dinars in tweeën, drieën en vieren. Als u uw uitspraak in het enkelvoud zou doen, dan zou het geen betekenis hebben. Dus de uitdrukking tweeën, drieën en vieren is onvermijdelijk, zodat elk individu kan kiezen wat hij wil uit het specifieke aantal in de uitdrukking. Dus wanneer Allah (SWT) zegt dat ieder van u de vrouw naar zijn keuze kan trouwen, twee, drie of vier, dan betekent dit effectief: trouw jullie allemaal in tweeën, drieën of vieren. Dat wil zeggen: ieder van u kan twee, drie of vier trouwen. Wat betreft de betekenis van Zijn (SWT) zeggen:

“Marry women of your choice, two or three, or four but if you fear that you shall not be able to deal justly (with them), then only one or your concubines. That is more fitting so that you do not deviate from the right course” [An- Nisa: 3] This verse was revealed to the Prophet (pbuh) in the 8th year of the Hijra. It was revealed to limit the number of wives one can marry to four. At the time of revelation of this verse there was no limit to the number of wives one could marry. On reading and understanding the verse it becomes clear that it was revealed to limit the number of wives to four. The meaning of the verse is: marry of the women, two, three or four who are permitted and agreeable to you. Twos, threes and fours are mentioned instead of repeated enumerations. i.e. marry the women of your choice from these mentioned numbers twos, threes and fours. The speech is addressed to everybody, therefore there has to be a repetition so that each suitor who wishes to marry a number of women can choose whatever He wants of number on condition that the combination He desires is restricted to this number. In other words, each suitor who wishes to marry more than one woman can marry as many as He likes from the number that is made optional for Him. Just as we would say to a group distribute this money. Let's say there was a thousand dinars for example.We would say; distribute dinars by twos, threes and fours. If you made your statement in the singular form then it would have no meaning. So the expression twos, threes and fours is inevitable so that each individual can choose what He wants from the specific number in the expression. So when Allah (swt) says each one of you can marry the woman of his choice two, three or four, this effectively means: marry all of you twos, threes or fours. i.e. each of you can marry two, three or four. As for the meaning of his (swt) saying:

“Maar als je vreest dat je niet rechtvaardig zult kunnen handelen (tegenover hen), trouw dan slechts met één” [An-Nisa: 3]. Dit betekent dat als je vreest dat je niet rechtvaardig zult kunnen handelen met deze aantallen echtgenotes, je simpelweg één echtgenote moet kiezen en onmiddellijk afstand moet doen van het huwelijk met meer dan één echtgenote. Het kwestie draait om rechtvaardigheid. Waar je het rechtvaardig vindt, houd je daaraan vast. Het trouwen met slechts één echtgenote ligt dichter bij het niet begaan van onrecht. Dat je niet mag afwijken (van de juiste koers) betekent dat het passender is zodat je geen onrecht begaat, omdat de afwijking hier onrecht betekent. Er wordt gezegd dat de heerser is afgeweken van de juiste koers wanneer hij onrecht heeft begaan. 'Aisha (ra) vertelde over de Profeet ﷺ dat hij zei: “Zodat je niet mag afwijken (van de juiste koers): zodat je geen onrecht begaat.” Het vers (Ayah) staat de meervoudigheid van echtgenotes toe en beperkt deze tot vier. Het gebiedt echter rechtvaardigheid tussen hen en beveelt de beperking tot één echtgenote wanneer er gevreesd wordt dat er onrecht zou plaatsvinden, omdat de beperking tot één echtgenote wanneer er vrees is voor het begaan van onrecht dichter bij het vermijden van onrecht ligt, een zaak waar een moslim toe verplicht is.

“But if you fear that you shall not be able to deal justly (with them), then marry only one” [An- Nisa: 3] This means that if you fear that you shall not be able deal with these numbers of wives justly then you should simply choose one wife and relinquish the marriage to more than one wife immediately. The issue revolves around justice. Wherever you find it just, adhere to it. Marrying only one wife is closer to not doing injustice. So that you should not deviate (from the right course of action) means it is more fitting so that you do not do injustice, because the deviation here means injustice. It is said the ruler has deviated from the right course when He has committed injustice. 'Aisha (ra) narrated about the Prophet (pbuh) that He said: “So that you may not deviate (from the right course): so that you do not make injustice.” The Ayah permits the plurality of wives and limits it to four. However, it orders justice between them and enjoins the restriction to one wife when it is feared there would be injustice, because the restriction to one wife when there is fear of committing injustice is closer to avoiding injustice, a matter for which a Muslim is obliged.

Het moet inderdaad worden begrepen dat de rechtvaardigheid die hier wordt vermeld, geen voorwaarde is voor het trouwen met meer dan één vrouw. Het is eerder een regel voor de man die wenst met een aantal vrouwen te trouwen, dat hij deze moet naleven in het geval hij met meer dan één vrouw trouwt, en een aansporing om zich tot één vrouw te beperken als hij vreest dat hij hen niet rechtvaardig zal kunnen behandelen. Dit komt doordat de betekenis van de zin in het vers wordt voltooid door zijn ﷺ uitspraak: “Trou de vrouwen die jullie behagen, twee, drie of vier”. [4:3] Dit betekent dat er een absolute toelaatbaarheid is om met meer dan één vrouw te trouwen. Zo wordt de betekenis van de zin voltooid. In een andere uitspraak zei hij ﷺ: “Maar als jullie vrezen”. De frase “Maar als jullie vrezen” kan geen voorwaarde vormen, omdat het niet als een voorwaardelijke bijzin aan het eerste vers is gekoppeld. Het is eerder een herstart van een nieuwe uitspraak. Als Allah het een voorwaarde had willen maken, dan had Hij gezegd: “Trou de vrouwen die jullie behagen, twee, drie of vier, als jullie hen rechtvaardig kunnen behandelen”, maar dat is niet het geval, dus is vastgesteld dat rechtvaardigheid geen voorwaarde is, maar eerder een andere Shar’a-regel die verschilt van de eerste regel. Dus eerst stond Hij het aantal huwelijken tot vier toe, en daarna kwam Hij met een andere regel, namelijk dat het beter is om zich tot één vrouw te beperken wanneer hij gelooft dat het trouwen met meer dan één vrouw hem onmachtig zal maken om hen op een rechtvaardige wijze te behandelen.

Indeed it should be known that the justice mentioned here is not a condition for marrying more than one wife. Rather it is a ruling for the man who wishes to marry a number of wives, that He must observe in the event of marrying more than one wife, and an exhortation to restrict Himself to one wife if He fears He will not be able to deal with them justly. This is because the meaning of the sentence is completed in the verse by his (pbuh) saying: “Marry women of your choice, twos or threes, or four”. [4:3] this means there is an absolute permissibility of marrying more than one wife. Thus, the meaning of the sentence is completed. In another statement, He (pbuh) said: “But if you fear”. The phrase “But if you fear” cannot result in being a condition because it is not linked with the first verse as a conditional clause. Rather it is a resumption of a new statement. If Allah had wished to make it a condition then He would have said: “Marry women of your choice, twos or threes, or fours if you can deal with them justly”, but that is not the case, so it is established that justice is not a condition, rather it is another Shar’a ruling different to the first rule. So firstly He permitted the plurality of marriages up to four, then He came with another ruling which is that it is better to restrict oneself to one wife when He believes that marriage to more than one wife will make Him incapable of dealing with them in a just manner.

Uit het bovenstaande wordt duidelijk dat Allah (SWT) polygamie heeft toegestaan zonder beperking, voorwaarde of enige noodzaak tot rechtvaardiging. Integendeel, elke moslim heeft het recht gekregen om twee, drie of vier vrouwen naar eigen keuze te huwen. Daarom vinden we Allah (SWT) zeggen: “vrouwen naar uw keuze” [4:3], oftewel de vrouwen die u bevallen. Het is duidelijk dat Allah (SWT) ons heeft bevolen rechtvaardig te zijn tegenover onze vrouwen en ons heeft aangemoedigd dat als we vrezen dat we niet in staat zullen zijn om rechtvaardig te zijn tussen onze vrouwen, we onszelf moeten beperken tot slechts één vrouw, omdat de beperking tot het huwen van één vrouw de kans verkleint dat we onrecht begaan.

From the above it becomes clear that Allah (swt) has permitted polygyny without restriction, condition or any recourse to any justification. Rather, every Muslim is given the right to marry two, three or four wives of his choice. That is why we find Allah (swt) saying: “women of your choice” [4:3] i.e. those women whom you find agreeable to you. It is clear that Allah (swt) has ordered us to be just between our wives and exhorted us that if we fear we could not be able to do justice between our wives, we restrict ourselves to just one wife because the restriction of marrying one wife make us more likely not to commit injustice.

Wat betreft wat de gewenste rechtvaardigheid tussen echtgenotes inhoudt, dit is geen 'absolute rechtvaardigheid'. Het is eerder de rechtvaardigheid in het huwelijk tussen echtgenotes die binnen de bekwaamheid van de man ligt om na te leven, omdat Allah de mens niet belast met datgene wat hij niet kan dragen. Hij (SWT) zei:

As for what constitutes desired justice between wives, it is not 'absolute justice'. Rather it is the justice in marriage between wives which is within the ability of the man to undertake, because Allah does not impose on man that which He cannot bear. He (swt) said:

“Allah legt een mens niets op wat hij niet kan dragen” [Al-Baqarah: 286] Het is waar dat de frase 'rechtvaardig wees' in het vers is genoemd met een algemene betekenis, zoals Hij (SWT) zegt:

“Allah burdens not a person beyond his scope” [Al- Baqarah: 286] It is true that the phrase 'be just' has been mentioned in the verse with a general import, as He (swt) says:

“Maar als u vreest dat u niet rechtvaardig zult kunnen handelen (tegen hen)” [An-Nisa: 3] Dit omvat alle aspecten van rechtvaardigheid, maar dit algemene gebod is in een ander vers gespecificeerd naar wat de mens in staat is te doen. Zo zei Allah (SWT):

“But if you fear that you shall not be able to deal justly (with them)” [An- Nisa: 3] This encompasses all aspects of justice, but this general order has been specified in another verse to what the human has the capability to do. Thus, Allah (swt) said:

“Jullie zullen nooit volledig rechtvaardig kunnen zijn tussen de echtgenotes, zelfs niet als het jullie vurigste verlangen is, neig dus niet volledig naar de een, zodat de ander als het ware onbeslist blijft” [An-Nisa: 129]. Allah (SWT) heeft in het vers verduidelijkt dat het voor ons onmogelijk is om rechtvaardigheid en gelijkheid tussen echtgenotes te verwezenlijken, zodanig dat er nooit enige neiging (naar een van hen) zou plaatsvinden, noch een toename of afname in datgene wat ons verplicht is met betrekking tot hun onderhoud. Vanwege dit heeft Hij (SWT) de volledige en volledige mate van rechtvaardigheid van ons afgenomen, en Hij (SWT) heeft ons niets opgelegd behalve datgene wat men kan dragen, op voorwaarde dat wij ons uiterste inspanning en energie leveren. Want het opleggen van wat men niet kan doen, is gelijk aan onderdrukking:

“You will never be able to do perfect justice between wives even if it is your ardent desire, so do not incline completely to one of them so as to leave the other suspended” [An- Nisa: 129] Allah (swt) has clarified in the verse that it is impossible for us to realise justice and equality between wives, such that no inclination (towards one of them) would ever happen nor increase or decrease in what is obligatory upon us in providing for them. Due to this He (swt) has lifted from us the complete and full extent of justice and He (swt) has not imposed on us except that which one can bear on condition that we exert our utmost effort and energy. For the imposition of what one is not able to do is tantamount to oppression:

“En uw Heer doet niemand onrecht” [Al-Kahf: 49] En Hij (SWT) zegt:

“And your Lord treats no one with oppression” [Al-Kahf: 49] And He (swt) says:

“Neig dus niet volledig naar een van hen” [An-Nisa: 129] als commentaar op Zijn (SWT) uitspraak: “Jullie zullen nooit in staat zijn om volmaakte rechtvaardigheid te betrachten” [An-Nisa: 129], en als verwijzing daarvoor, is een bewijs dat de betekenis ervan is: jullie zullen nooit in staat zijn om hen rechtvaardig en gelijkwaardig te behandelen wat betreft liefde. De juiste opvatting is dat het mogelijk is om rechtvaardig te zijn in alles behalve in liefde. Dit is wat het voorgaande vers verplicht, aangezien het de gewenste rechtvaardigheid heeft gespecificeerd als zijnde iets anders dan liefde, en liefde en seksuele gemeenschap heeft uitgesloten van rechtvaardigheid, omdat men in deze twee zaken niet verplicht is, aangezien een mens niet in staat is gelijk te zijn in zijn liefde. Deze betekenis wordt ondersteund door wat er is overgeleverd over 'Aisha (ra) dat zij zei: “De Boodschapper van Allah ﷺ verdeelde zaken en was rechtvaardig tegenover iedereen en zei gewoonlijk: ‘O mijn God, dit is mijn verdeling van wat binnen mijn macht ligt, maar veroordeel mij niet voor wat binnen Uw macht ligt en waarover ik geen macht heb’.” Dit wil zeggen: zijn hart. Er is overgeleverd van Ibn 'Abbas (ra) met betrekking tot de uitspraak van Allah (SWT):

“So do not incline completely to one of them” [An- Nisa: 129] as a comment on his (swt) saying: “You will never be able to do perfect justice” [An- Nisa: 129] and as a reference for it, is an evidence that its meaning is: you will never be able to deal with them justly and equally with regards to love. The correct understanding is that it is possible to be just in everything other than love. This is what the previous verse obliges, as it has specified the desired justice to be other than love, and made love and sexual intercourse excluded from justice, because it is not obliged in these two issues, since a human is not able to be equal in his love. This meaning is supported by what has been reported about 'Aisha (ra) that she said: “The Messenger of Allah used to distribute things and do justice to all and used to say, “Oh My God, this is my distribution of what is in my control, but do not blame me for what is in Your control and over which I have no control”. i.e. his heart. It has been narrated from Ibn 'Abbas (ra) concerning the saying of Allah (swt):

“Jullie zullen nooit in staat zijn om volledige rechtvaardigheid te betrachten tussen de echtgenotes” [An-Nisa: 129]. Hij zei: “dit heeft betrekking op liefde en seksuele gemeenschap.” Allah (SWT) heeft ons bevolen om te onthouden van het volledig neigen naar één echtgenote. Dit betekent dat Hij het neigen heeft toegestaan, omdat het verbod op volledig neigen de toelaatbaarheid van het neigen aangeeft. Een illustratie hiervan is het verbod op onbeheerste en buitensporige vrijgevigheid, vermeld in Zijn (SWT) uitspraak:

“You will never be able to do perfect justice between wives” [An- Nisa: 129]. He said “this is with regards to love and sexual intercourse.” Allah (swt) has ordered us to abstain from completely inclining towards one wife. This means He has permitted the inclination because the prohibition of the complete inclination indicates the permissibility of the inclination. An illustration of this is the prohibition of unrestrained and excessive generosity mentioned in his (swt) saying:

“En strek uw hand niet uit tot de uiterste reikwijdte” [Al-Isra: 29], wat betekent dat het toegestaan is om uw hand uit te strekken door aan de behoeftigen te geven. Daarom heeft Allah (SWT) de echtgenoot toegestaan om naar sommige van zijn vrouwen te neigen ten koste van anderen. Hij heeft deze neiging echter verboden om alle zaken in te sluiten. Integendeel, de neiging moet beperkt blijven tot waar deze neiging van toepassing is, namelijk liefde en begeerte. De betekenis van het vers is dus: onthoud u van de absolute neiging naar een vrouw, want als de volledige neiging van uw kant plaatsvindt, zal de andere vrouw in een onzekere toestand achterblijven, zijnde degene die noch gescheiden is, noch een echtgenoot heeft. Er is overgeleverd door Abu Hurayra (vrede zij met hem) dat de Profeet ﷺ zei: “Wie twee vrouwen heeft en hij neigt naar de een ten koste van de ander, dan zal hij op de Dag des Oordeels verschijnen met de helft van zijn lichaam hangend of gebogen.”

“Nor stretch your hand forth to its utmost reach” [Al- Isra: 29] Which means it is permitted to stretch your hand by giving to the needy. Therefore, Allah (swt) has permitted the husband to incline towards some of his wives to the exclusion of others. However, He has forbidden this inclination to include all matters. Rather, the inclination should be to whatever this inclination applies, which is the love and desire. So the meaning of the verse is: refrain from the absolute inclination towards a wife, because if the complete inclination occurs from you, it will leave the other wife suspended, i.e. one who is neither divorced nor possessing a husband. It has been narrated by Abu Hurayra (ra) that the Prophet (pbuh) said: “Whosoever has two wives and He inclines towards one to the exclusion of the other, He will come on the Day of Judgement with half his body dropping or bending down”.

Zo is de rechtvaardigheid die verplicht is voor een echtgenoot de gelijkheid tussen zijn echtgenotes in zaken waarover hij controle heeft, zoals het overnachten, het verstrekken van voedsel, kleding en huisvesting enzovoort. Wat betreft datgene wat onder de betekenis van geneigdheid valt, zijnde liefde en begeerte, het is niet verplicht om in deze zaken rechtvaardig te zijn, omdat dat onmogelijk is en zij door de Qur'an zijn uitgesloten.

Thus, the justice which is obligatory upon a husband is the equality between his wives in that which He has control over such as staying overnight, providing food, clothing and lodging etc. As for what falls under the meaning of inclination, which is love and desire, It is not obligatory to be just in these things because that is impossible, and they are excluded by the Qur'an.

Dit is het onderwerp van polygamie zoals vermeld in de Shar’a-teksten. Door deze teksten te bestuderen en zichzelf te beperken tot hun Shar’a- en taalkundige betekenissen in termen van wat zij aangeven en wat eruit wordt afgeleid, wordt het duidelijk dat Allah (SWT) op een algemene wijze het huwelijk met meer dan één vrouw (tot vier) heeft toegestaan zonder beperking of voorwaarde. De tekst met betrekking tot deze zaak bevatte geen enkele oorzaak ('Illa). Integendeel, Allah (SWT) heeft Zich uitgedrukt op een manier die duidt op de verwerping van een rechtvaardiging. Dus Hij (SWT) zei:

This is the subject of polygyny as mentioned in the Shar’a texts. By studying these texts and limiting oneself to their Shar’a and linguistic meanings in terms of what they indicate and what is deduced from them, it becomes clear that Allah (swt) has in a general manner permitted the marriage to more than one wife (up to four) without restriction or condition. The text concerning this matter did not include any cause ('Illa). On the contrary, Allah (swt) has expressed Himself in a way which indicates the rejection of a justification. So He (swt) said:

“(Trouw) vrouwen naar uw keuze.” [An-Nisa: 3] Daarom moeten we stilstaan bij de grens van de Shar’a-tekst en bij wat daaruit wordt afgeleid in termen van een islamitische (Shar’i) rechtsregel (Hukm). Het is niet toegestaan om deze regel te rechtvaardigen met enige grondreden ('Illah), of deze te rechtvaardigen met rechtvaardigheid, noodzaak of iets anders, omdat de tekst geen 'Illah voor de regel heeft genoemd en er ook geen enkele reden ('Illah) kan worden gevonden in enige andere Shar’a-tekst. De grondreden ('Illah) van de regel moet een Shar’a-reden zijn, wat betekent dat er een tekst moet zijn die deze vermeldt, zodat de regel die daaruit wordt afgeleid correct als een islamitische (Shar’i) rechtsregel (Hukm) kan worden beschouwd. Als de reden rationeel is of niet in een tekst wordt vermeld, dan zal de regel die daaruit wordt afgeleid geen islamitische (Shar’i) rechtsregel (Hukm) zijn. In plaats daarvan zal het een door mensen gemaakte wet zijn en zal het verboden (Haram) zijn om deze te adopteren, noch zal het toegestaan zijn om deze toe te passen. Dit komt doordat het een regel van ongeloof (Kufr) zal zijn, aangezien elke regel die geen islamitische (Shar’i) rechtsregel (Hukm) is, een regel van ongeloof (Kufr) is. Echter, aangezien de definitie van de Hukm Shar'i (islamitische (Shar’i) rechtsregel (Hukm)) luidt 'de spraak van de Wetgever', maakt dit het onvermijdelijk dat de regel wordt afgeleid uit de spraak van de Wetgever, hetzij expliciet vermeld in de tekst, of uit de betekenis ervan, of door indicatie, of vanwege de aanwezigheid van een teken (Amara) in de tekst dat wijst naar de islamitische (Shar’i) rechtsregel (Hukm), zodanig dat elke regel die dat teken (Amara) heeft, een goddelijke regel zal zijn. Dit teken (Amara) is de Shar’a-reden ('Illah Shar'iyya) die in de tekst wordt vermeld, hetzij expliciet of door indicatie, gevolgtrekking of analogie. Als dit teken (Amara), oftewel deze 'Illah, niet in de tekst wordt gevonden, dan heeft het geen waarde. Bijgevolg wordt duidelijk dat het niet is toegestaan om polygamie te rechtvaardigen met een reden ('Illah), aangezien er geen 'Illah wordt gevonden in de spraak van de Wetgever. Een 'Illah heeft geen waarde om een regel tot een islamitische (Shar’i) rechtsregel (Hukm) te maken, behalve wanneer deze wordt gevonden in de spraak van de Wetgever.

“(Marry) women of your choice”. [An- Nisa: 3] Therefore, we must stop at the limit of the Shar’a text and at what is derived from it in terms of Shari’ah rule. It is not permitted to justify this rule with any cause ('Illa), or justify it with justice, need or anything else, because the text did not bring 'Illa for the rule nor can any reason (Illa) be found in any other Shar’a text. The cause (Illa) of the rule should be a Shar’a reason i.e. there must be a text to mention it so that the rule which is derived from it can correctly be considered a Shar’a rule. If the reason is rational or not mentioned in any text, then the rule which is derived by means of it will not be a Shar’a rule. Rather it will be a man-made law and it will be Haram to adopt, nor will it be permitted to apply it. This is because it will be a Kufr rule, since any rule which is not a Shar’a rule is a Kufr rule. However, since the definition of the Hukm Shar'i (Shari’ah rule) being 'the speech of the Legislator' makes it inevitable that the rule is derived from the speech of the Legislator, either explicitly mentioned in the text, or from its meaning, or by indication, or due to the presence of a sign (Amara) in the text which points to the Shar’a rule, such that every rule which has that sign (Amara) will be a divine rule. This sign (Amara) is the Shar’a reason (Illa Shar'iyya) which is mentioned in the text either explicitly or by indication, inference or analogy. If this sign (Amara) i.e. this Illah is not found in the text then it has no value. Consequently, it becomes clear that it is not allowed to justify polygyny with reason (Illa) since no Illa is found in the speech of the Legislator. An Illa has no value in making a rule into a Shar’a rule except when it is found in the speech of the Legislator.

Het ontbreken van een uitleg van een Shar’a-regel op basis van een Illa betekent echter niet dat het niet is toegestaan om de werkelijkheid van wat er zal plaatsvinden uit te leggen in termen van het effect van deze Shar’a-regel, en de werkelijkheid van wat deze oplost in termen van problemen. Het is eerder een uitleg van een werkelijkheid en geen rechtvaardiging voor een regel. Het verschil tussen het uitleggen van de werkelijkheid en het rechtvaardigen van een regel is dat bij de rechtvaardiging van een regel door een Illa, de Illa constant in de regel aanwezig moet zijn, en analogie met andere zaken naar deze regel wordt gemaakt wanneer de 'Illa in hen wordt aangetroffen. Wat het uitleggen van de werkelijkheid betreft, dit is de verduidelijking van de werkelijkheid op het moment waarop deze wordt uitgelegd. De werkelijkheid kan ophouden te bestaan, dus is het onjuist om daar analogieën met andere zaken aan te maken. Daarom wordt het duidelijk uit het effect van polygamie met echtgenotes dat er in de gemeenschap waarin dit is toegestaan geen veelheid aan maîtresses zal zijn, en in gemeenschappen die de veelheid van echtgenotes verbieden, er wel een veelheid aan maîtresses zal zijn. Daarnaast lost polygamie vele andere problemen op die zich voordoen in een menselijke gemeenschap in haar hoedanigheid als menselijke gemeenschap, die afhankelijk is van polygamie om deze op te lossen. De volgende zijn enkele voorbeelden van deze problemen:

However, the absence of an explanation of a Shar’a rule by an Illa does not mean it is not permitted to explain the reality of what will take place in terms of the effect of this Shar’a rule and the reality of what it solves in terms of problems. Rather this is an explanation of a reality and not justification for a rule. The difference between explaining the reality and justifying a rule, is that the justification of a rule by an Illa, is that the Illa should constantly exist in the rule, and analogy of other things to this rule is made whenever the 'Illa is found in them. As for explaining the reality this is the clarification of the reality at the point in time when it is explained. The reality may cease, so it is incorrect to make an analogy to it with other things. Hence, it becomes clear from the effect of polygyny of wives that in the community in which it is permitted there will not be a plurality of mistresses, and in communities which forbid the plurality of wives there will be a plurality of mistresses. In addition, polygyny solves many other problems, which take place in a human community in its capacity as a human community, which depends on polygyny to solve them. The following are some examples of these problems:

1. Er zijn sommige mannen met ongebruikelijke disposities, die zichzelf niet kunnen bevredigen met één vrouw. Ofwel zullen dergelijke mannen hun enige vrouw onderdrukken of pijn doen, ofwel zullen zij naar andere vrouwen kijken als zij de deur gesloten vinden voor het nemen van een tweede, derde of vierde vrouw. Er bestaat een gevaar dat dit gebeurt in termen van de verspreiding van onzedelijkheid en overspel onder de mensen en het creëren van achterdocht en twijfel binnen families. Daarom is het essentieel dat een persoon die een dergelijke dispositie bezit, de mogelijkheid moet hebben om zijn sterke drang op een toegestane (Halal) wijze te bevredigen, d.w.z. op een manier die Allah (SWT) heeft voorgeschreven.

1. There are some men with unusual dispositions, who are unable to satisfy themselves with one wife. Either such men will oppress or hurt their only wife or they will look at other women if they find the door shut in front of them to take a second, third or fourth wife. There is a danger of this happening in terms of the spread of indecency and fornication amongst people and the creation of suspicion and doubts within families. Therefore, it is essential that a person who possesses such a disposition should have the opportunity to satisfy his strong urge in a halal manner i.e. in a way that Allah (swt) has legislated.

2. Het kan zijn dat een vrouw onvruchtbaar is en daarom geen kinderen kan baren, maar haar echtgenoot houdt nog steeds zeer veel van haar en vice versa, wat hen vastberaden maakt om hun gelukkige huwelijksleven voort te zetten. De echtgenoot kan echter wel nageslacht wensen hebben en een liefde voor kinderen hebben. Indien het hem niet is toegestaan om met een andere vrouw te trouwen en hij geen opties voor zichzelf ziet, zal hij ofwel van zijn eerste vrouw moeten scheiden, wat zou leiden tot de vernietiging van de stabiliteit van het huishouden en het einde van een gelukkig huwelijk, of hij wordt beroofd van het genieten van nageslacht. Dit zal leiden tot de onderdrukking van het aspect van het vaderschap dat aanwezig is in het voortplantingsinstinct. Daarom is het essentieel dat een dergelijke echtgenoot de mogelijkheid krijgt om naast de huidige echtgenote met een andere vrouw te trouwen, zodat hij het nageslacht kan hebben dat hij wenst.

2. It may be that a woman is barren and therefore cannot bear children but her husband still loves her dearly and vice versa, which makes them determined to continue with their happy married life. The husband may however desire offspring and have a love for children. If it is not permitted for Him to marry another wife and He finds no options available to Him He will have to either divorce his first wife, which would lead to the destruction of the stability of the household and the end of a happy marriage, or He is deprived from enjoying offspring. This will lead to the suppression of the aspect of fatherhood present in the procreation instinct. Therefore, it is essential that such a spouse is given the opportunity to marry another wife in addition to the existing wife so that He can have the offspring which He desires.

3. De echtgenote kan ziek zijn door een ziekte die haar ontheft van het hebben van echtelijke gemeenschap of van het verzorgen van het huishouden en het omzien naar de echtgenoot en de kinderen. Zij kan nog steeds gekoesterd en diep bemind worden door haar echtgenoot, die wellicht geen wens heeft om van haar te scheiden, hoewel hij zijn leven niet naar behoren kan leiden met haar alleen, en bijgevolg zonder een andere echtgenote. Het is noodzakelijk dat Hem in een dergelijke situatie de mogelijkheid wordt gegeven om met meer dan één echtgenote te trouwen.

3. The wife may be ill with a disease, which excuses her from having conjugal relations or looking after the house and seeing to the husband and children. She might still be cherished and dearly loved by her husband who might have no wish to divorce her, although He cannot live his life properly with just her alone, and consequently without another wife. It is imperative that in such a situation the opportunity is given to Him to marry more than one wife.

4. Oorlogen en opstanden kunnen plaatsvinden die het leven van duizenden, zelfs miljoenen mannen eisen, wat de balans tussen het aantal mannen en vrouwen kan verstoren, zoals dit feitelijk is gebeurd, vooral in Europa, tijdens de Eerste en Tweede Wereldoorlog. Als een man niet in staat is om met meer dan één vrouw te trouwen, wat wordt er dan van de rest van de vrouwen verwacht? Zij zullen beroofd worden van het gezinsleven, het geluk van een thuis en de rust en het comfort van het huwelijksleven, om nog maar te zwijgen over wat het voortplantingsinstinct kan veroorzaken wat betreft het gevaar voor de moraal.

4. Wars and uprisings might take place which claim the lives of thousands, even millions of men which may upset the balance between the numbers of men and women, as has happened actually, especially in Europe, in the First and Second World War. If a man is not able to marry more than one wife what are the rest of the women supposed to do? They will be deprived from family life and the happiness of a home and the ease and comfort of married life, not to mention what the procreation instinct can lead to in terms of the danger to morality.

5. Het kan zijn dat in een natie, volk of regio het aantal mannen en vrouwen niet gelijk is. Het aantal vrouwen kan hoger zijn dan het aantal mannen, waardoor de numerieke balans tussen mannen en vrouwen verstoord is. Dit is bijna het geval bij veel volkeren en naties. In een dergelijke situatie is er geen oplossing voor dit probleem, behalve de toelaatbaarheid van polygamie.

5. It may be that in a nation, people or region the number of males and females is not equal. The number of females may be higher than males so the numerical balance between men and women is upset. And this is almost the case amongst many peoples and nations. In such a situation there is no solution to this problem except the permissibility of polygyny.

Dit zijn reële problemen die de menselijke gemeenschap onder volkeren en naties treffen. Als polygamie verboden wordt, blijven dergelijke problemen bestaan, aangezien er geen oplossing voor deze problemen is behalve door polygamie toe te staan. Daarom zou polygamie toegestaan moeten worden, zodat deze problemen waarmee mensen worden geconfronteerd, worden aangepakt. Voorwaar, de Islam heeft polygamie toegestaan, maar het niet verplicht gesteld. De toelaatbaarheid van polygamie is onvermijdelijk, hoewel bekend moet zijn dat de hierboven beschreven situaties en soortgelijke zaken die onder mensen en in menselijke samenlevingen kunnen bestaan, reële problemen zijn die voorkomen, maar zij zijn geen Illa (oorzaak) voor het trouwen met meer dan één vrouw, noch zijn zij een voorwaarde voor de toelaatbaarheid van polygamie. Integendeel, de man is toegestaan om een tweede, derde en vierde vrouw te trouwen, of er nu problemen zijn ontstaan die polygamie als oplossing vereisen of niet. Omdat Allah (SWT) zegt:

These are real problems faced in the human community among peoples and nations. If polygyny is outlawed then such problems remain, since there is no solution for these problems except through allowing polygyny. Hence, polygyny should be permitted so that these problems which humans face are dealt with. Indeed Islam has permitted polygyny but has not obliged it. The permissibility of polygyny is inevitable although it should be known that the situations outlined above and their like which may exist among humans and in human societies are real problems which occur but they are not an Illa (cause) for marrying more than one wife nor are they a condition for the permissibility of polygyny. Rather, the man is allowed to marry a second, third and fourth wife whether problems which require polygyny as a solution has arisen or not. Because Allah (swt) says:

“Trouw met de vrouwen naar uw keuze, twee of drie, of vier” [An-Nisa: 3] En Hij (SWT) zei: “naar uw keuze”. Hij (SWT) heeft dit algemeen gemaakt zonder beperking of voorwaarde. Wat betreft de beperking tot het trouwen met één vrouw, heeft de sharia dit slechts in één situatie verkozen, namelijk wanneer er de vrees bestaat dat men niet rechtvaardig kan zijn tussen zijn vrouwen. Voor alles wat daar buiten valt, is er in geen van de teksten een uitgesproken voorkeur om slechts met één te trouwen. Ondanks het feit dat polygamie een sharia-regel is die te vinden is in de duidelijke tekst van de Qur'an, heeft de kapitalistische cultuur en westerse propaganda, in het bijzonder die tegen de islam in tegenstelling tot andere religies, het trouwen met meer dan één vrouw afgebeeld als een afschuwelijke en weerzinwekkende praktijk en het beschreven als een gebrek en een bron van schande in de religie (Deen). De motief hiervoor is niet omdat er een gebrek is opgemerkt in de wetten van Allah (SWT), maar om de islam te kleineren, en er is geen ander motief dan dit. Deze propaganda heeft moslims sterk beïnvloed, in het bijzonder de heersende factie en de opgeleide jeugd. Dit dreef degenen die bewogen werden door islamitische emoties om op te staan voor de islam. Dergelijke moslims namen valse interpretaties aan om polygamie te verbieden, waardoor zij in feite werden beïnvloed door de valse propaganda die werd verspreid door de vijanden van de islam. Daarom moeten we de moslims waarschuwen dat mooie daden (Hasan) datgene zijn wat de sharia als mooi (Hasan) beschouwt, en lelijke daden (Qabeeh) datgene zijn wat de sharia als lelijk (Qabeeh) beschouwt, en wat de sharia toestaat is mooi (Hasan) en wat de sharia verbiedt is lelijk (Qabeeh). Ook moeten we de moslims waarschuwen dat polygamie, of het nu een tastbaar goed effect heeft of niet, en of het problemen oplost die zijn opgetreden of niet, de sharia het heeft toegestaan, en de Qur'an heeft dat duidelijk vermeld. Daarom is het een mooie daad en is het verbod op polygamie lelijk, omdat het een regel van ongeloof (Kufr) is. Het moet duidelijk worden gemaakt dat de islam polygamie niet verplicht (Fard) heeft gesteld voor de moslims, noch aanbevolen (Mandub) heeft gemaakt. In plaats daarvan heeft het het tot de toegestane zaken gemaakt, die voor hen toegestaan is om te doen als zij dat wensen. Het feit dat de islam het toegestaan heeft gemaakt, betekent dat het de mensen een oplossing heeft geboden die zij kunnen gebruiken wanneer dat nodig is, en dat het hen heeft toegestaan zichzelf niet te beroven van de vrouwen naar hun keuze indien zij naar hun mening de neiging naar hen zouden hebben. Dus, het toestaan van polygamie en het niet verplicht stellen ervan is wat het tot een van de meest effectieve oplossingen maakt voor mensen in de gemeenschap en de samenleving.

“Marry women of your choice, two or three, or four” [An- Nisa: 3] And He (swt) said: “of your choice”. He (swt) has made this general without restriction or condition. As for the restriction of marrying one wife, the Shari’ah has preferred this in only one situation, which is where there is a fear that one is not able to do justice between his wives. As for anything other than that, there is no expressed preference to marry only one in any of the texts. In spite of the fact that polygyny is a Shar’a ruling found in the clear text of the Qur'an, Capitalist culture and Western propaganda, particularly that against Islam as opposed to other religions, has portrayed marriage to more than one wife as a hideous and repugnant practice and depicted it as a deficiency and a source of shame in the Deen. The motive for this is not because a defect has been noticed in the laws of Allah (swt) but in order to disparage Islam, and there is no motive for it other than this. This propaganda has greatly affected Muslims, particularly the ruling faction and the educated youth. This drove those who were moved by Islamic emotions to stand for Islam. Such Muslims adopted false interpretations to forbid polygyny, thus they were actually influenced by the false propaganda circulated by the enemies of Islam. That is why we must warn the Muslims that pretty actions (Hasan) are what the Shar’a deems to be pretty (Hasan) and ugly actions (Qabeeh) are what the Shar’a deems to be ugly (Qabeeh), and whatever the Shar’a permits is pretty (Hasan) and whatever the Shar’a forbids is ugly (Qabeeh). Also we must warn the Muslims that polygyny, whether it has a tangible good effect or not, and whether it solves problems which have occurred or not, the Shari’ah has permitted it, and the Qur'an has stated that clearly. Therefore it is a pretty action and the prohibition of polygyny is ugly, because it is a Kufr rule. It must be made clear that Islam did not make polygyny Fard on the Muslims nor Mandub (preferred). Rather, it made it one of the permissible things, which is allowed for them to do if they wished to do so. The fact that Islam made it permissible means that it has placed before the people a solution that they can use whenever it is necessary to do so, and it has permitted them not to deprive themselves from the women of their choice if in their view they were to incline towards them. Thus, permitting polygyny and not making it obligatory is what makes it one of the most effective solutions for humans in the community and society.