Het feit dat vrouwen het voortplantingsinstinct bij mannen stimuleren en vice versa, betekent niet onvermijdelijk dat de stimulatie zal plaatsvinden telkens wanneer een man een vrouw ontmoet. Het betekent eerder dat zij in de kern potentieel in staat zijn om elkaars instinct te stimuleren wanneer zij elkaar ontmoeten, wat kan leiden tot seksuele relaties. Zij kunnen elkaar echter ook ontmoeten zonder het instinct te stimuleren, zoals bij het ontmoeten voor handel, het uitvoeren van een operatie bij een patiënt, of het bijwonen van kenniskringen, enzovoort. In al deze gevallen en andere blijft de mogelijkheid tot het stimuleren van het seksuele instinct bestaan. De aanwezigheid van de mogelijkheid betekent echter niet de aanwezigheid van opwinding. Opwinding treedt pas op wanneer zij elkaar bekijken vanuit het man-vrouw perspectief in plaats van vanuit het oogpunt van het behoud van het menselijk ras. Daarom mag het feit dat de vrouw en de man dit instinct in elkaar stimuleren geen reden worden om de vrouw volledig van de man te isoleren. Met andere woorden, het is onjuist om de mogelijkheid van het opwekken van het voortplantingsinstinct mannen en vrouwen te verhinderen elkaar te ontmoeten in het publieke leven en met elkaar samen te werken. Integendeel, zij moeten elkaar ontmoeten in het publieke leven en zij moeten met elkaar samenwerken, aangezien hun samenwerking essentieel is voor de samenleving en het publieke leven. Dergelijke samenwerking kan echter niet worden bereikt behalve met een systeem dat de relaties tussen hen reguleert. Dit systeem moet voortvloeien uit het standpunt dat de relatie tussen mannen en vrouwen bedoeld is om het menselijk ras te behouden. Door dit systeem wordt de ontmoeting van mannen en vrouwen in het publieke leven en de samenwerking tussen hen mogelijk en veilig.

The fact that women stimulate the procreation instinct in men and vice versa, does not inevitably mean that the stimulation will exist whenever a man meets a woman. Rather, it means that fundamentally they can potentially stimulate the instinct in each other when they meet which may result in sexual relations. However, they may meet and not stimulate the instinct, such as when meeting for trading or to conduct an operation on a patient, or for attending circles for knowledge, etc. In all these cases and others, the possibility of stimulating the sexual instinct still remains. However, the presence of the possibility, does not mean the presence of excitement. Excitement occurs once they view each other from the male-female angle instead of the view of preservation of the human race. Therefore, the fact that the woman and the man stimulate this instinct in each other should not become a reason to seclude the woman from the man completely. In other words, it is incorrect to make the possibility of arousing the procreation instinct prevent men and women from meeting together in public life and from co-operating amongst each other. Rather, they must meet in public life, and they must co-operate amongst each other, for their co-operation is essential for society and public life. Such cooperation, however, can not be achieved except with a system that regulates the relationships between them. This system must emanate from the view that the relationship between males and females is meant to preserve the human race. By this system, the meeting of men and women in public life and co-operation between them becomes possible and safe.

Het enige systeem dat een vredig leven garandeert en de relaties tussen man en vrouw op natuurlijke wijze organiseert, is datgene waarvan de basis spiritualiteit is en waarvan het criterium de Ahkam Shariyah (goddelijke rechtsregels (Hukm)) zijn, inclusief de regels die de ethische waarde bereiken. Een dergelijk systeem is het sociale systeem in de Islam. De Islam beschouwt mensen, of het nu mannen of vrouwen zijn, als mensen met instincten, gevoelens, neigingen en een verstand. Het Islamitische systeem staat de mens toe om te genieten van de genoegens van het leven. Het veroordeelt de mens niet voor het nemen van het grootste deel uit het leven dat hij kan nemen. Het gaat er echter van uit dat dit op een zodanige manier gebeurt dat het de gemeenschap en de samenleving beschermt, en de mens in staat stelt om rust te bereiken. Het sociale systeem in de Islam is het enige correcte sociale systeem (ervan uitgaande dat andere sociale systemen bestaan). Dit komt door verschillende kenmerken: het beschouwt het voortplantingsinstinct als zijnde met het doel het menselijk ras te behouden; het organiseert de man-vrouwrelaties nauwkeurig, waarbij het garandeert dat dit instinct alleen in zijn natuurlijke verloop verloopt, waardoor het doel vervuld wordt waarvoor Allah de mens heeft geschapen. Tegelijkertijd organiseert het de relaties tussen mannen en vrouwen en maakt het de regulering van de man-vrouwrelatie tot een deel van deze relaties, waarbij het samenwerking tussen mannen en vrouwen garandeert die goedheid voortbrengt voor de gemeenschap, de samenleving en het individu. Tegelijkertijd garandeert het het bereiken van de ethische waarde. Het maakt de welbehagen van Allah (SWT), wat het ideaal is, de controleur van een dergelijke samenwerking. Dit zorgt ervoor dat vroomheid en zuiverheid de methode van de relaties tussen de twee geslachten in dit leven bepalen, en zorgt ervoor dat de levensstijlen en middelen in het leven op geen enkele wijze in strijd zijn met deze methode.

The only system that guarantees a peaceful life and organises man-woman relations naturally is that whose basis is spirituality and whose criterion is the Ahkam Shariyah (divine rules), including the rules that achieve the ethical value. Such a system is the social system in Islam. Islam looks upon humans, be they men or women, as humans with instincts, sentiments, inclinations and a mind. The Islamic system permits the human to enjoy the pleasures of life. It does not denounce the human for taking from life the greatest share He can. It assumes, however, that this be carried out in such a way that protects the community and the society, and enables the human to proceed to achieve tranquillity. The Social system in Islam is the only correct social system (assuming that other social systems exist). This is due to several features: It views the procreation instinct as being for the purpose of preserving the human race; it accurately organises male-female relations whereby it guarantees that this instinct proceeds only in its natural course, thus fulfilling the purpose for which Allah created the human. At the same time it organises the relations between men and women and makes the regulation of the male/ female relationship a part of these relations, whereby it guarantees co-operation between men and women which produces goodness for the community, society and the individual. At the same time, it guarantees the achievement of the ethical value. It makes the pleasure of Allah (swt), which is the ideal, the controller of such co-operation. This ensures that piety and purity decide the method of the relations between the two sexes in this life, and ensures that the styles and means in life do not in any way contradict with this method.

De islam heeft seksuele relaties, oftewel de man-vrouwrelaties tussen de man en de vrouw, beperkt tot het huwelijk en concubinaat. Elke relatie buiten deze twee wordt beschouwd als een misdaad die zwaar gestraft moet worden. Wat betreft andere soorten relaties die de externe manifestaties van het voortplantingsinstinct zijn, zoals ouderschap, kindertijd, broederschap en het oomschap, deze zijn toegestaan en worden beschouwd als de niet-huwbare verwantschap. De islam heeft voor vrouwen zaken toegestaan die het voor mannen ook toestaat, zoals het uitoefenen van handel en industrie, landbouw, het bijwonen van lessen kennis, het gebed, het uitvoeren van de oproep tot de islam (Da’wah), enzovoort.

Islam restricted sexual relations i.e. the male-female relations between the man and woman to marriage and concubines. Any relation outside of these two is considered a crime that must be punished severely. As for other kinds of relations which are of the external manifestations of the procreation instinct, such as, parenthood, childhood, brotherhood, unclehood, they are allowed and considered of the unmarriageable kinship. Islam permitted for women matters which it allowed for men, such as practising trade and industry, farming, attending classes of knowledge, praying, carrying the Da'wah, etc.

De Islam heeft samenwerking tussen mannen en vrouwen in de zaken van het leven en in de onderlinge relaties tussen volkeren tot een feit gemaakt in alle aangelegenheden. Allen zijn de dienaren van Allah (SWT) en allen werken samen in het aanbidden van Hem (SWT) in het goede, en in het vrezen van Hem (SWT). De Ayah's kwamen om de mensheid aan te spreken met betrekking tot de uitnodiging tot de Islam, ongeacht het feit of zij mannen of vrouwen zijn. Allah (SWT) zegt,

Islam made co-operation between men and women in life's affairs and in the peoples relations among themselves a fact in all dealings. All are the servants of Allah (swt) and all co-operate in worshipping Him (swt) in goodness, and in fearing Him (swt). The Ayat came to address humans with regards to inviting them to Islam irrespective of the fact that they are men or women. Allah (swt) says,

“Zeg: O mensen, ik ben de Boodschapper van Allah voor jullie allen”. [Al-Araf: 158] en,

“Say, Oh people, I am the Messenger of Allah to you all”. [Al- Araf: 158] and,

“O mensen, vrees jullie Heer”. [An-Nisa: 1] Wat betreft de regels van de Islam, richtte de vers (Ayah) zich tot de gelovigen. Allah (SWT) zei:

“Oh people fear your Lord”. [An- Nisa: 1] With regard to the rules of Islam, the Ayat addressed the believers. Allah (swt) said:

“O jullie die geloven, geef gehoor aan Allah en de Boodschapper wanneer Hij jullie oproept tot datgene wat jullie leven geeft.” [Al-Anfal: 24] De verzen (Ayah) zijn geopenbaard om zowel mannen als vrouwen te omvatten. Hij, (SWT) zei:

“Oh you who believe, answer the call of Allah and the Messenger when He calls you to that which gives you life”. [Al- Anfal: 24] The Ayat have been revealed to include men and women. He, (swt) said:

“Vasten is voor jullie voorgeschreven” [Al-Baqarah: 183] en zei,

“Fasting is prescribed upon you” [Al- Baqarah: 183] and said,

“Vestig het gebed (Salah), [Al-Anam: 72] “Neem uit hun vermogen,” [At-Tauba: 103] en,

“Establish Salat, [Al- Anam: 72] “Take from their wealth,” [At- Tauba: 103] and,

“Liefdadigheid (Sadaqah) (Zakah) is alleen voor de armen en de behoeftigen.” [At-Tauba: 60] Hij (SWT) zei:

Sadaqat (zakat) is only for the poor and the needy”. [At- Tauba: 60] He, (swt) said:

“En degenen die goud en zilver oppotten”. [At-Tauba: 34] Hij (SWT) zei,

“And those who hoard gold and silver”. [At- Tauba: 34] He (swt) said,

“Bevecht degenen die niet geloven in Allah en de Dag des Oordeels”. [At-Tauba: 29] en,

“Fight those who believe not in Allah and the Day of Judgement”. [At- Tauba: 29] and,

“O jullie die geloven, neem jullie vaders en broeders niet als bondgenoten als zij ongeloof (Kufr) verkiezen boven geloof (Iman).” [At-Tauba: 23] Deze verzen (Ayat), onder vele anderen, zijn algemeen en richten zich tot mannen en vrouwen. Het uitvoeren van deze geboden kan de ontmoeting tussen mannen en vrouwen omvatten, inclusief de geboden die individueel worden uitgevoerd, zoals het gebed (Salah). Dit bewijst derhalve dat de Islam het mannen en vrouwen heeft toegestaan om elkaar te ontmoeten om te voldoen aan welke regels dan ook die hen zijn geboden, en de handelingen die zij moeten verrichten. De Islam heeft echter bepaalde voorzorgsmaatregelen voorgeschreven tegen alles wat zou leiden tot een illegale seksuele relatie of mannen en vrouwen zou afleiden van het specifieke systeem dat Allah (SWT) heeft voorgeschreven om de seksuele relatie te reguleren. De Islam is zeer strikt in het naleven van deze voorzorgsmaatregelen. Zo heeft het kuisheid verplicht gesteld, evenals het gebruik verplicht van elke methode, stijl of middel dat zou leiden tot de bescherming van kuisheid en moraal. Dit komt door het feit dat alles wat noodzakelijk is voor de vervulling van een verplichting, een verplichting is. Om dit doel te bereiken, heeft het bepaalde goddelijke rechtsregels (Ahkam Shar’iah) vastgesteld. Sommige daarvan zijn:

“Oh you who believe, take not your fathers and brothers as allies if they choose Kufr over Iman”. [At- Tauba: 23] These Ayat, among many others, are general, and address men and women. Carrying out these commands might encompass the meeting between men and women, including the commands that are performed individually, such as, Salah. This, therefore, proves that Islam permitted men and women to meet to fulfil whatever rules it commanded them with, and actions that they have to carry out. However, Islam mandated certain precautions against anything that would lead to an illegal sexual relationship or divert men and women from the specific system Allah (swt) mandated to control the sexual relationship. Islam is very strict in observing these precautions. Thus, it made chastity mandatory, as well as obliging the use of every method, style or means that would lead to the protection of chastity and morals. This is due to the fact that anything that is necessary for the fulfilment of an obligation is an obligation. To achieve this goal, it determined certain divine rules (Ahkam Shar’iah). Some of which are:

1. Het beval mannen en vrouwen om hun blik te laten neerdalen. Allah (SWT) zei,

1. It commanded men and women, to lower their gaze. Allah (swt) said,

“Zeg tot de gelovige mannen dat zij hun blik neerwaarts moeten slaan en hun geslachtsdelen moeten beschermen. Dat is beter voor hen. Allah weet alles van wat zij doen. En zeg tot de gelovige vrouwen dat zij hun blik neerwaarts moeten slaan en hun geslachtsdelen moeten beschermen”. [An-Nur: 30] 2. Het gebood vrouwen om bescheiden kleding te dragen die alle aantrekkelijke plaatsen bedekt en verbergt, behalve wat (uit noodzaak) zichtbaar is, en om hun kleding over zich heen te draperen om zichzelf te bedekken. Allah (SWT) zei:

“Tell the believing men to lower from their gaze and to protect their private parts. That is better for them, Allah knows the details of what they do. And tell the believing women to lower from their gaze and protect their private parts”.[An- Nur: 30] 2. It commanded women to wear modest clothes that cover and hide all places of charm except what is apparent (by necessity) and to drape their clothes over them so as to cover them. Allah (swt) said:

“En zij mogen hun schoonheid niet tonen, behalve dat wat zichtbaar is. En laat hen hun borsten en hals (jaibs) bedekken met hun hoofdbedekkingen (khimars).” [An-Nur: 31] Hij (SWT) zei ook:

“And they are not to show their charm except that which is apparent. And let them cover their chests and necks (jaibs) with their head covers (khimars)”. [An- Nur: 31] He (swt) also said:

“O Profeet ﷺ, zeg tot uw echtgenotes, uw dochters en de vrouwen van de gelovigen dat zij hun buitenkleding (Jilbab) naar beneden moeten draperen.” [Al-Ahzab: 59] Dit betekent dat zij de plaatsen van hun schoonheid niet mogen tonen, behalve dat wat duidelijk is, namelijk het gezicht en de handen. Khimar is de hoofdbedekking en Jaib is het hemd, oftewel de opening van het hemd van de nek tot de borst. Met andere woorden, laat hen hun Khimar over hun nekken en borsten leggen. Idnaa van de Jilbab is het naar beneden draperen van het gewaad.

“Oh Prophet tell your wives and daughters and the women of the believers to drape down their outer clothes (Jilbab)”. [Al- Ahzab: 59] Meaning, they are not to show the places of their charm, except that which is apparent i.e. the face and the hands. Khimar is the head cover and Jaib is the shirt. i.e. the shirt opening from the neck to the chest. In other words, let them place their Khimar over their necks and chests. Idnaa of the Jilbab is to drape the dress down.

3. Het verbood de vrouw om van de ene plaats naar de andere te reizen voor meer dan één dag en één nacht zonder een Mahram (een man met wie zij niet mag trouwen). De Boodschapper ﷺ zei: “Het is niet toegestaan voor een vrouw die in Allah en de Dag des Oordeels gelooft om één nacht en één dag te reizen, behalve met een mahram.”

3. It forbade the woman from travelling from one place to another for over one day and one night without a Mahram (unmarriageable man). The Messenger (pbuh) said: “It is not permitted for a woman who believes in Allah and the Day of Judgement to travel one night and one day except with a mahram”.

4. Het verbood een man en een vrouw om in afzondering (Khulwahy) te zijn, behalve in het gezelschap van een Mahram. De Boodschapper ﷺ zei: “Geen enkele man mag in afzondering (Khulwahy) met een vrouw zijn zonder haar Mahram.” Ibn Abbas rapporteerde dat hij de Profeet ﷺ een toespraak hoorde houden waarin hij ﷺ zei: “Geen enkele man mag in afzondering (Khulwahy) met een vrouw zijn behalve met haar Mahram. Ook mag geen enkele vrouw reizen behalve met haar Mahram.” Na het horen hiervan stond een man op en zei: “O Boodschapper van Allah, mijn vrouw is vertrokken om de hadj te verrichten en ik ben opgeroepen voor de zulk en zulk slag.” De Boodschapper ﷺ zei: “Ga en verricht de hadj met je vrouw.” 5. De Islam verbood de vrouw om haar huis te verlaten zonder de toestemming van haar echtgenoot. Aangezien hij rechten op haar heeft, mag zij zijn huis niet verlaten zonder zijn toestemming. Als zij zonder zijn toestemming vertrekt, wordt zij beschouwd als ongehoorzaam en daarom opstandig (Nashiz), die geen financiële ondersteuning (Nafaqah) verdient. Ibn Buttah rapporteerde in “Woman's Rules” van Anas dat een man de stad verliet en zijn vrouw verhinderde het huis te verlaten. Toen werd haar vader ziek. Zij vroeg de Boodschapper ﷺ om toestemming om haar zieke vader te bezoeken. De Boodschapper ﷺ antwoordde: “Vrees Allah en wees niet ongehoorzaam aan je echtgenoot.” Later overleed haar vader. Zij vroeg de Boodschapper ﷺ om toestemming om zijn begrafenis bij te wonen. Hij ﷺ zei: “Vrees Allah en wees niet ongehoorzaam aan je echtgenoot.” Vervolgens openbaarde Allah (SWT) aan de Profeet ﷺ dat Ik haar heb vergeven vanwege haar gehoorzaamheid aan haar echtgenoot.

4. It forbade a man and a woman to be in seclusion (Khulwahy) except in the company of a Mahram. The Messenger (pbuh) said: “No man should be in seclusion (Khulwahy) with a woman without her Mahram.” Ibn Abbas reported that He heard the Prophet (pbuh) give a speech in which He (pbuh) said: “No man should be in seclusion (Khulwahy) with a woman except with her Mahram. Also no woman is to travel but with her Mahram.” Upon hearing this, a man stood up and said: “Oh Messenger of Allah, my wife is out to perform Hajj and I have been conscripted in such and such battle”. The Messenger (pbuh) said: “Go and perform Hajj with your wife.” 5. Islam forbade the woman to leave her house without her husband's permission. Since He has rights on her, she is not to leave his house without his permission. If she leaves without his permission, she is considered disobedient and therefore rebellious (Nashiz), who does not deserve financial support (Nafaqah). Ibn Buttah reported in “Woman's Rules” from Anas that a man travelled out of town and prevented his wife from leaving the house. Then her father became ill. She asked the Messengers (pbuh) permission to visit her sick father. The Messenger (pbuh) replied: “Fear Allah and do not disobey your husband”. Later on her father died. She asked the Messenger's (pbuh) permission to attend his funeral. He (pbuh) said: “Fear Allah and do not disobey your husband”. Then Allah (swt) revealed to the Prophet (pbuh) that I have forgiven her due to her obedience to her husband.

6. De Islam heeft de gemeenschap van vrouwen gescheiden van de gemeenschap van mannen in het privéleven en in de moskeeën, scholen en dergelijke plaatsen. Zo heeft het de vrouw onder de vrouwen laten leven en de mannen onder de mannen. Het heeft ook bepaald dat de rijen van vrouwen achter de rijen van mannen staan tijdens het gebed, en dat de vrouw met vrouwen of een Mahram moet leven. Zo zou de vrouw haar publieke zaken, zoals kopen en verkopen en dergelijke, uitvoeren en daarna terugkeren om met vrouwen of een Mahram te leven.

6. Islam made the community of women separated from the community of men in private life and in the Mosques, schools and their likes. So it made the woman live among women and the men among men. It also made the lines of women behind the lines of men in prayer, and the woman is to live with women or a Mahram. So, the woman would perform her public life affairs such as buying and selling and the like then go afterwards to live with women or a Mahram.

7. De Islam heeft geprobeerd de coöperatieve relatie tussen mannen en vrouwen in het publieke domein bij alle transacties te behouden. Het stond dergelijke relaties niet toe in de privésfeer, zoals het uitwisselen van bezoeken tussen niet-Mahram mannen en vrouwen, en samen uitgaan. Dit is vanwege het feit dat het doel van deze samenwerking is dat de vrouw haar rechten en zaken vervult, evenals haar verplichtingen nakomt.

7. Islam endeavoured to maintain the co-operative relation between men and women public in all transactions. It did not allow such relation to be private such as exchanging visits among the non-Mahram men and women, and going out together. This is due to the fact that the purpose of this co-operation is for the woman to fulfil her rights and affairs as well as take care of her obligations.

Met dergelijke regels nam de Islam voorzorgsmaatregelen om te voorkomen dat ontmoetingen tussen mannen en vrouwen zouden uitlopen op seksuele ontmoetingen, zodat deze voort kunnen duren als ontmoetingen voor samenwerking, om belangen behartigen en het uitvoeren van plichten mogelijk te maken. Daarom behandelde de Islam de relaties die voortvloeien uit de belangen van individuen, mannen of vrouwen, wanneer zij elkaar ontmoeten. Het behandelde ook de relaties die voortvloeien uit de ontmoeting tussen mannen en vrouwen, zoals financiële ondersteuning, opvoeding, het huwelijk, enzovoort. De benadering van de Islam beperkt ontmoetingen tot de relaties waarvoor zij bedoeld zijn, en voorkomt dat zij uitlopen op seksuele ontmoetingen.

With such rules, Islam took precautions to prevent the meeting of men and women from turning into sexual encounters, in order to continue as meetings of co-operation, to discharge interests and allow the performance of duties. Therefore, Islam treated the relations that result from the interests of individuals, men or women, when the two meet. It also treated the relations that result from the meeting of men and women, such as, financial support, parenting, marriage, etc. Islam's treatment restricts meeting to the relations for which they were made, and it keeps them from turning into sexual encounters.