'Azl is wanneer de man zich terugtrekt vlak voor de ejaculatie om buiten het vaginale kanaal te lozen. 'Azl is iets wat is toegestaan door de Shar'a. Dat wil zeggen, het is een man toegestaan wanneer hij seksuele gemeenschap heeft met zijn vrouw om zijn sperma, vlak voor de ejaculatie, buiten het vaginale kanaal te lozen. Bukhari heeft overgeleverd op gezag van 'Ata'a van Jabir dat hij zei: “Wij beoefenden 'Azl in de tijd van de Boodschapper van Allah ﷺ terwijl de Qur'an werd geopenbaard.” Er is ook overgeleverd op gezag van 'Ata'a dat hij Jabir (ra) hoorde zeggen: “Wij beoefenden 'Azl terwijl de Qur'an werd geopenbaard.” En in Muslim: “Wij beoefenden 'Azl in de tijd van de Boodschapper van Allah ﷺ, hij wist hiervan en hij verbood ons het niet.” Dit is de beslissing van de Boodschapper van Allah ﷺ over 'Azl. Wat duidt op de toelaatbaarheid ervan, aangezien als het verboden (Haram) was geweest, hij niet stil zou zijn gebleven. De rechtsregel (Hukm) van 'Azl is door de Sahabi gerelateerd aan de tijd van de Profeet ﷺ, en vanwege dit wordt het een rechtsregel (Hukm) toegeschreven aan hem ﷺ, aangezien het duidelijk is dat de Profeet ﷺ hiervan wist en hiermee instemde, vanwege de talrijke gelegenheden waarop zij hun vragen aan hem ﷺ stelden over de regels. Wat betreft de toelaatbaarheid van 'Azl zijn er ook een aantal authentieke overleveringen (Hadith). Overgeleverd door Ahmad, Muslim en Abu Daud op gezag van Jabir: “Een man kwam naar de Boodschapper van Allah ﷺ en zei: ‘Ik heb een slavin die onze dienstmeid is. Zij brengt water voor ons. Ik heb seks met haar, maar ik wil niet dat zij zwanger wordt.’ Hij ﷺ zei: ‘Beoefef ‘Azl, als je dat wilt. Maar wat voor haar is bepaald, zal haar bereiken.’” Muslim rapporteert op gezag van Abu Sa'id: “Wij trokken mee met de Boodschapper van Allah ﷺ op de expeditie van Bani al-Mustaliq. Wij namen enkele mooie Arabische vrouwen gevangen. Wij verlangden naar hen, omdat wij leden onder de afwezigheid van onze vrouwen. Wij wilden ‘Azl beoefenen, dus vroegen wij de Boodschapper van Allah ﷺ hierover.” Hij zei: ‘Wat weerhoudt u ervan om dit te doen? Aangezien Allah heeft bepaald wie Hij zal scheppen tot de Dag des Oordeels’. Abu Daud overleverde op gezag van Jabir, die zei: “Een man van de helpers (Ansar) kwam naar de Boodschapper van Allah ﷺ en zei: ‘Ik heb een slavin. Ik heb seks met haar, maar ik wil niet dat zij zwanger wordt.’ Hij ﷺ zei: ‘Pas ‘Azl toe, als u dat wenst. Maar wat voor haar is bepaald, zal haar bereiken.’” ‘Azl is onmiskenbaar toegestaan, ongeacht de intentie van degene die het praktiseert. Of het nu met de intentie is om geen nakomelingen te krijgen, minder kinderen te krijgen, of uit medelijden met de vrouw omdat zij zwak is, wat het voor haar moeilijk maakt om te dragen of te baren, of om enige andere reden.”

‘Azl is when the man withdraws when close to ejaculation in order to discharge outside the vaginal passage. 'Azl is something which is permitted by the Shar’a. i.e. it is allowed for a man when He has sexual intercourse with his wife to discharge his semen, when close to ejaculation, outside the vaginal passage. Bukhari has reported on the authority of 'Ata'a from Jabir that He said: “We used to practise 'Azl in the time of the Messenger of Allah (pbuh) while the Qur'an was being revealed.” It has also been narrated on the authority of 'Ata'a that He heard Jabir (ra) saying: “We used to practise 'Azl while the Qur'an was being revealed.” And in Muslim: “We used to practise 'Azl in the time of Allah's Messenger (pbuh), He knew of it and He did not forbid us from it.” This is the decision of Allah's Messenger (pbuh) on 'Azl. Which indicates its permissibility, since if it were Haram He would not have remained silent. The Hukm of 'Azl has been related by the Sahabi to the time of the Prophet (pbuh), and because of this it becomes a hukm ascribed to Him (pbuh) since it is apparent that the Prophet knew about it and assented to it, due to the numerous occasions where they put their questions to Him about the rules. With regards to the permissibility of 'Azl there are also a number of authentic Ahadith. Narrated by Ahmad, Muslim and Abu Daud on the authority of Jabir: “A man came to the Messenger of Allah (pbuh) and said: ‘I have a slave girl who is our servant. She carries water for us. I have intercourse with her, but I do not want her to become pregnant’. He (pbuh) said: ‘Practise ‘Azl, if you like. But what is decreed for her will come to her.’” Muslim reports on the authority of Abu Sa'id: “We went out with the Messenger of Allah (pbuh) on the expedition of Bani al-Mustaliq.We took as captive some beautiful Arab women.We desired them, for we were suffering from the absence of our wives. We wanted to practise ‘Azl, so we asked Allah’s Messenger (pbuh) about it. He said: ‘What prevents you from doing so? Since Allah has ordained whom He has to create until the Day of Judgement’”. Abu Daud narrated on the authority of Jabir who said: “A man from the Ansar came to the Messenger of Allah (pbuh) and said: “I have a slave girl. I have intercourse with her but I do not want her to become pregnant.” He (pbuh) said: ‘Practise ‘Azl, if you like. But what is decreed for her will come to her.’” 'Azl is unequivocally permitted whatever the intention of the one who practises it. Whether it is for the intention of not having offspring, having fewer children, or in sympathy for the wife because she is weak making it difficult for her to bear or give birth, or for any other reason.

De echtgenoot heeft het recht om 'Azl toe te passen, ongeacht zijn intentie. Dat komt doordat de bewijzen die hierover bestaan onbeperkt (Mutlaqa) zijn, en onder geen enkele omstandigheid beperkt zijn; en zij zijn algemeen (Aam) zonder enige specificatie (Takhsis). Aldus blijven zij onbeperkt en algemeen. Er mag niet gezegd worden dat 'Azl het doden van het kind voor de schepping ervan inhoudt. Er zijn duidelijke overleveringen (Hadith) die dit verwerpen. Abu Daud heeft overgeleverd op gezag van Abu Said dat een man zei: “O Boodschapper van Allah ﷺ, ik heb een slavin en ik praktiseer 'Azl met haar. Ik wil niet dat zij zwanger wordt, maar ik verlang wat mannen verlangen. De Joden zeggen dat 'Azl het kleine levend begraven van kinderen is.” Hij zei: “De Joden hebben gelogen. Als Allah een kind wilde scheppen, dan zou je Hem niet kunnen tegenhouden.” De tekst kwam om 'Azl toe te staan met de intentie om geen kinderen te krijgen.

The husband has the right to practise 'Azl regardless of his intention. That is because the evidences concerning it are unrestricted (Mutlaqa), and under no circumstances are they restricted; and they are general (Aam) without any specification (Takhsis). Thus, they remain unrestricted and general. It should not be said that 'Azl constitutes killing the child before its creation. There are clear Ahadith which reject this. Abu Daud has reported on the authority of Abu Said that a man said: “O Messenger of Allah (pbuh) I have a slave girl and I practise 'Azl with her. I do not want her to get pregnant but I desire what men desire. The Jews say that 'Azl is the minor live burial of children.” He said: “The Jews have lied. If Allah wanted to create a child you could not stop Him”. The text came to permit 'Azl for the intention of not having children.

Ahmad en Muslim hebben overgeleverd op gezag van Usama b. Zayd dat een man naar de Profeet ﷺ kwam en zei: "Ik doe 'Azl met mijn vrouw." Daarop zei de Boodschapper van Allah ﷺ: "Waarom doe je dat?" De man zei: "Ik heb medelijden met haar kind of haar kinderen." Daarop zei de Boodschapper van Allah ﷺ: "Als dat schadelijk zou zijn, zou het de Perzen en de Romeinen hebben geschaad." Hier zei de Boodschapper ﷺ "Waarom doe je dat?" Hij zei niet: "Doe dat niet". Hieruit wordt uit deze overlevering (Hadith) begrepen dat Hij ermee instemde; maar Hij informeerde hem dat het na elkaar krijgen van kinderen geen schade veroorzaakt, aangezien het bewijs daarvoor is wat Muslim heeft overgeleverd in de overlevering (Hadith) van Usama b. Zayd, toen een man naar de Boodschapper van Allah ﷺ kwam en zei: "Ik beoefen 'Azl met mijn vrouw uit medelijden met haar kind." De Boodschapper van Allah ﷺ zei: "Als het om die reden is, dan niet. Het heeft de Perzen of de Romeinen niet geschaad", en het is ook overgeleverd in Muslim van Abdul-Rahman b. Bishr van Abu Said: "Uit angst dat de zwangerschap het zuigende kind zal schaden." Bijgevolg, aangezien de Boodschapper 'Azl toestond om zwangerschap te vermijden, ook al wordt de zuigende baby niet geschaad, dan is 'Azl van toepassing om zwangerschap te voorkomen met het oog op het vermijden van een groot gezin of het vermijden van het krijgen van kinderen in de eerste plaats enzovoort. Dit komt omdat als Allah (SWT) weet dat het kind geboren zal worden, dan zal het kind geboren worden, of de (echtgenoot) nu 'Azl beoefende of niet. Zo overleverde Ibn Hibban in de overlevering (Hadith) van Anas dat een man navraag deed over 'Azl. De Profeet ﷺ zei: "Als het zaad waaruit een kind voortkomt op een rots wordt gegoten, zal Hij daaruit een kind voortbrengen." Er kan niet worden gezegd dat het beperken van nakomelingen in strijd is met de aanmoediging van de Profeet ﷺ om veel kinderen te krijgen wanneer Hij zei: "Trouw, krijg nakomelingen en vermenigvuldig u"; en wanneer Hij ﷺ zei: "Een vruchtbare zwarte vrouw is beter dan een mooie vrouw die onvruchtbaar is". Dit is niet waar, omdat het toestaan van 'Azl de aanmoediging om veel kinderen te krijgen niet tegenspreekt. Aan de ene kant is er de aansporing om veel nakomelingen te hebben, en aan de andere kant is er de toestemming om 'Azl te praktiseren. Wat betreft wat Ahmad heeft overgeleverd (Hadith) van Judhama bint Wahb al-Asadiyya, dat zij zei: “Ik was aanwezig bij de Boodschapper van Allah ﷺ onder de mensen. Hij ﷺ zei: “Ik wilde het verbieden om seksuele gemeenschap te hebben met moeders die hun kinderen borstvoeding geven, maar ik heb gezien dat de mensen van Perzië en Rome dat doen en hun kinderen daardoor helemaal geen schade ondervinden”. Vervolgens werd Hem ﷺ gevraagd over 'Azl. De Boodschapper van Allah ﷺ zei: “Dat is de verborgen begrafenis. Het is (en Hij reciteerde de vers): ”Wanneer de (vrouwelijk) baby die levend begraven is (zoals de heidense Arabieren dat deden) ondervraagd zal worden”. [At-Takwir:8-9]. Deze overlevering (Hadith) spreekt de duidelijke en authentieke overleveringen (Hadith) tegen die 'Azl toestaan. Wanneer een overlevering (Hadith) in strijd is met een andere overlevering (Hadith) die meer overleveringslijnen heeft, dan krijgt de laatste de voorkeur en wordt de eenlingsoverlevering (Hadith) verworpen. Dienovereenkomstig wordt deze overlevering (Hadith) verworpen omdat deze in strijd is met wat sterker is dan zij en meer overleveringslijnen heeft.

Het mag niet gezegd worden dat de verzoening van deze overlevering (Hadith) met de overleveringen (Ahadith) die 'Azl toestaan, is dat deze overlevering (Hadith) bedoeld wordt als een afkeuring van 'Azl. Dit zou mogelijk zijn geweest als er geen tegenstrijdigheid was in de ontkenning van de Boodschapper ﷺ in de andere overlevering (Hadith) met dezelfde betekenis als die in deze overlevering (Hadith) voorkomt. Dus de overlevering (Hadith) die Ahmad en Abu Dawood rapporteerden op gezag van Abu Said: “De Joden zeggen dat 'Azl de kleine levende begrafenis van kinderen is.” Hij ﷺ zei: “De Joden hebben gelogen” en de overlevering (Hadith) van Judhama zegt: “Dat is de verborgen begrafenis.” Het is (en Hij reciteerde de vers):

It should not be said that the reconciliation of this Hadith with the Ahadith which permit 'Azl is that this Hadith is taken to mean dislike for 'Azl. This would have been possible if there was no clash in the Messenger's (pbuh) negation in the other Hadith to the same meaning which came in this Hadith. So the Hadith which Ahmad and Abu Dawood reported on the authority of Abu Said: “The Jews say that 'Azl is the minor live burial of children.” He (pbuh) said: “The Jews have lied” and the Hadith of Judhama says: “That is the concealed burial.” It is (and He recited the verse):

“Wanneer het levend begraven meisje zal worden ondervraagd” [At-Takwir: 8-9]. Zo is het niet mogelijk om deze twee overleveringen (Hadith) met elkaar te verzoenen. Ofwel is een van beide geabrogereerd, ofwel is een van beide sterker dan de andere, zodat de zwakkere overlevering (Hadith) wordt verworpen. Aangezien de geschiedenis van de twee overleveringen (Hadith) onbekend is en de overlevering (Hadith) van Abu Said wordt ondersteund door talrijke overleveringen (Hadith) en via talrijke overleveringsketens (Isnad), terwijl de overlevering (Hadith) van Judhama geïsoleerd is gekomen en niet door iets wordt ondersteund, wordt deze daarom verworpen en wordt de overlevering (Hadith) die sterker is dan deze, verkozen. Daarom is 'Azl definitief toegestaan zonder enige afkeer, ongeacht wat de persoon beoogt met het beoefenen van 'Azl, vanwege de algemene aard van de bewijzen. De man hoeft niet eens toestemming te vragen aan zijn vrouw om 'Azl te beoefenen, omdat de kwestie Hem betreft en niet haar. Er mag niet gezegd worden dat geslachtsgemeenschap haar recht is, dus het sperma is ook haar recht, waardoor Hij het niet buiten de vagina mag lozen zonder haar toestemming. Dit is een rationele rechtvaardiging en niet een uit de sharia, dus het heeft dienovereenkomstig geen waarde. En bovendien wordt dit tenietgedaan omdat geslachtsgemeenschap haar recht is, maar niet het lozen van sperma, zoals bewezen door de impotente man die, indien hij de vrouw binnengaat maar niet loost, wordt beschouwd als iemand die haar recht heeft vervuld door het binnengaan. Zij heeft dan geen recht op de ontbinding (Faskh) van het huwelijk. Wat betreft wat Ibn Maja heeft gerapporteerd op gezag van Umar b. al-Khattab, die zei: “De Boodschapper van Allah ﷺ verbood de praktijk van 'Azl bij een vrije vrouw zonder haar toestemming”, het is een zwakke overlevering (Hadith) en in de overleveringsketen (Isnad) bevindt zich Ibn Lahia en er is (veel) over hem gezegd. Daarom blijven de overleveringen (Hadith) onbeperkt in hun toelaatbaarheid van 'Azl.

“When the female (infant) buried alive shall be questioned” [At- Takwir: 8-9] Thus, it is not possible to reconcile these two Ahadith. Either one of them is abrogated or one of them is stronger than the other so the weaker Hadith is rejected. Since the history of the two Ahadith is unknown and the Hadith of Abu Said is supported by numerous Ahadith and through numerous chains, while the Hadith of Judhama has come isolated and it is not supported by anything, it is therefore rejected and the Hadith which is stronger than it, is preferred. Therefore, 'Azl is definitely allowed without any dislike whatever the person intends from the practising of 'Azl , due to the general nature of the evidences. The man does not need to even ask permission from his wife to practise 'Azl because the issue relates to Him and not to her. It should not be said that intercourse is her right, so the semen is also her right, thus He cannot discharge it outside the vagina without her permission. This is a rational justification and not one from the Shari’ah so it accordingly has no value. And furthermore it is nullified because intercourse is her right but not the discharge of semen as evidenced by the impotent man who if He entered the wife but did not discharge, He is considered to have fulfilled her right by the entering. She does not, then, have a right to the repudiation (Faskh) of marriage. As for what Ibn Maja has reported on the authority of Umar b. al-Khattab who said: “Allah's Messenger (pbuh) forbade the practise of 'Azl with a free woman without her permission”, it is a weak Hadith and in the isnad there is Ibn Lahia and (much) has been said about Him. Therefore, the Ahadith remain unrestricted in their permissibility of 'Azl .

Deze regeling met betrekking tot 'Azl is van toepassing op het gebruik van medicijnen, condooms of het gebruik van een spiraal om zwangerschap te voorkomen. Al deze middelen behoren tot dezelfde categorie, omdat de bewijzen die 'Azl toestaan volledig op hen van toepassing zijn, aangezien al deze middelen onder de kwestie van 'Azl vallen. Dit is omdat de regeling bestaat uit de toelaatbaarheid voor een man om een handeling te verrichten om zwangerschap te voorkomen, hetzij door 'Azl of door enig ander middel. Wat voor de man is toegestaan, is ook voor de vrouw toegestaan, aangezien de regeling het voorkomen van zwangerschap toestaat via elk van de beschikbare middelen.

This ruling on 'Azl applies to the use of medicines, condoms or the use of a coil to prevent pregnancy. All of them belong to the same category because the evidences permitting 'Azl completely apply to them, as all these means belong to the question of 'Azl. This is so because the ruling is the permissibility of a man undertaking an action to prevent pregnancy whether by 'Azl or any other means. What is permitted for the man is permitted for the woman since the ruling allows the prevention of pregnancy through any of the available means.

Deze toestemming om zwangerschap te voorkomen is specifiek voor de tijdelijke preventie van zwangerschap. Wat betreft de permanente preventie van het krijgen van kinderen of het veroorzaken van onvruchtbaarheid, dan is dit verboden (Haram). Dus het gebruik van medicijnen die onherroepelijk zwangerschap voorkomen en de kans op het krijgen van nakomelingen beëindigen, of het ondergaan van chirurgische operaties die zwangerschap permanent stoppen en voortplanting beëindigen, zijn allemaal verboden. Dit is omdat ze een vorm van castratie zijn, waardoor ze onder die categorie vallen en het bijbehorende oordeel krijgen. Dit komt doordat deze praktijken de voortplanting beëindigen, net zoals castratie de voortplanting beëindigt. Er is een duidelijk verbod gemaakt met betrekking tot castratie. Overgeleverd door Sa'ad b. Abi Waqqas: “De Boodschapper van Allah ﷺ verwierp (het idee van) Uthman b. Maz'un die in celibaat leefde (zeggende): En als Hij ﷺ mij toestemming had gegeven, zouden wij onszelf hebben gecastreerd.” Uthman b. Muz’un kwam naar de Profeet ﷺ en zei: “O Boodschapper van Allah ﷺ, ik ben een man die lijdt onder het niet hebben van een vrouw. Sta mij toe mezelf te castreren.” Hij ﷺ zei: “Nee! Je zou echter moeten vasten.” En in andere bewoordingen zei hij: “O Boodschapper van Allah ﷺ, zult u mij toestaan mezelf te castreren?” Hij ﷺ zei: “Allah heeft voor ons het monnikenwezen vervangen door de Ware Religie.” Overgeleverd van Anas dat hij zei: “De Profeet ﷺ beval ons te trouwen en verbood ons strikt om in celibaat te leven. Hij zei: ‘Trou met de zachte en vruchtbare, want ik hou ervan dat mijn moslimgemeenschap (Ummah) de anderen overtreft op de Dag des Oordeels’.”

This permission to prevent pregnancy is specific to the temporary prevention of pregnancy. As for the permanent prevention of childbearing or causing sterility, it is Haram. So the use of medicines which irrevocably prevent pregnancy and terminate the chance of having offspring, or the undergoing of surgical operations which permanently halt pregnancy and terminate procreation, are all prohibited. This is so because they are a type of castration so they fall within its category and take its ruling. This is because these practices terminate procreation just as castration terminates procreation. A clear prohibition has been made with regards to castration. Reported by Sa'ad b. Abi Waqqas: “The Messenger of Allah (pbuh) rejected (the idea) of Uthman b. Maz'un living in celibacy (saying): And if He (pbuh) had given me permission we would have got ourselves castrated.” Uthman b. Muz’un came to the Prophet (pbuh) and said: “O Messenger of Allah (pbuh), I am a man suffering from having no wife. Permit me to castrate myself.” He (pbuh) said: “No! However, you should fast”. And in different wording He said: “O Messenger of Allah will you permit me to castrate myself ?” He (pbuh) said: “Allah has substituted for us monasticism with the True Religion”. Narrated about Anas that He said: “The Prophet used to order us to marry and strictly forbade us form celibacy. He used to say: “Get married to the tender and fertile for indeed I like my Ummah to outnumber others on the Day of Judgement”.

De permanente beëindiging van voortplanting staat in strijd met het feit dat de Wetgever voortplanting en het krijgen van kinderen als het oorspronkelijke doel van het huwelijk heeft gesteld. Daarom zei Allah (SWT), om Zijn (SWT) welwillendheid aan de mensen te tonen:

The permanent termination of procreation conflicts with the Legislator's making of procreation and childbearing as the original purpose of marriage. That is why Allah (swt) said in showing his (swt) benevolence to people:

“En Hij heeft voor jullie, uit jullie echtgenotes, zonen en kleinzonen gemaakt” [An-Nahl: 72]. De Wetgever heeft het hebben van veel kinderen aanbevolen (Mandub) en mensen aangemoedigd om dit te doen en heeft degenen die dit doen geprezen. Er is overgeleverd door Anas dat de Profeet ﷺ zei: “Trou met de zachte en vruchtbare, want ik houd ervan dat mijn moslimgemeenschap (Ummah) de anderen overtreft op de Dag des Oordeels”. Abdullah b. Umar overleverde dat de Boodschapper van Allah ﷺ zei: “Trou met de moeders van kinderen, zodat ik met andere volkeren kan wedijveren door jullie grote aantal op de Dag des Oordeels”. Ma'qal b. Yasar overleverde: “Een man kwam naar de Profeet ﷺ en zei: ‘Ik heb een vrouw gevonden die mooi is en van nobele afkomst, maar zij kan geen kinderen baren. Zal ik met haar trouwen?’ Hij ﷺ zei: ‘Nee.’ Toen kwam hij opnieuw en hij ﷺ hield hem tegen. Toen kwam hij voor de derde keer, waarna de Profeet ﷺ zei: ‘Trou met de zachte en vruchtbare, want ik houd ervan dat mijn moslimgemeenschap (Ummah) de anderen overtreft’.”

“And He has made for you, from your wives, sons and grandsons” [An- Nahl: 72] The Legislator has made the having of many children Mandub and encouraged people towards it and praised the one who does it. It was narrated by Anas that the Prophet (pbuh) said: “Get married to the tender and fertile for indeed I like my Ummah to outnumber others on the Day of Judgement”. Abdullah b. Umar narrated that the Messenger of Allah (pbuh) said: “Marry the mothers of children so that I can vie with other peoples by your great number on the Day of Judgement”. Ma'qal b. Yasar narrated: “A man came to the Prophet (pbuh) and said: “I have found a woman who is beautiful and of noble descent but she cannot bear children. Shall I marry her ?. He (pbuh) said: “No.” Then He came again and He (pbuh) prevented Him. Then He came for the third time, so the Prophet said: “Get married to the tender and fertile for indeed, I like my Ummah to outnumber others”.

De toelaatbaarheid van tijdelijke anticonceptie via 'Azl of enige andere methode van anticonceptie betekent niet de toelaatbaarheid van abortus. Dus wanneer de ziel (het geheim van het leven) in het foetus is geblazen, is de abortus ervan verboden (Haram), of de abortus nu is teweeggebracht door het innemen van een medicijn, gewelddadige bewegingen of een medische operatie. Dit geldt of het nu is uitgevoerd door de moeder, vader of arts, omdat het een agressie is op een menselijke ziel wiens bloed heilig is. Het is een misdaad waarvoor bloedgeld (Diyya) moet worden betaald, waarvan de waarde het vrijkopen van een mannelijke of vrouwelijke slaaf is. Het bedrag is een tiende van het bloedgeld voor een volwassene. Hij ﷺ zei:

The permissibility of temporary birth control through 'Azl or any other method of birth control does not mean the permissibility of abortion. So when the soul (secret of life) has been breathed into the foetus, its abortion is Haram whether the abortion was brought about by taking a medicine, violent movements or medical operation. This applies whether it was performed by the mother, father or doctor, because it is an aggression on a human soul whose blood is sacrosanct. It is a crime for which blood money (Diyya) has to be paid, the value of which is to free a male or female slave. Its amount is one tenth of the blood money for an adult. He (pbuh) said:

“En dood niet degene die Allah heeft verboden, behalve met rechtvaardigheid” [Al-Anam: 151]. Bukhari en Muslim rapporteerden van Abu Hurayra (ra), die zei: “De Boodschapper van Allah ﷺ gaf een rechtsregel (Hukm) met betrekking tot een geaborteerd foetus van een vrouw uit Bani Lihyan, dat de dader (van de foetus) een mannelijke of vrouwelijke slaaf (als Diyya) moet geven.” En de minimale leeftijd van de foetus die bloedgeld vereist, is wanneer deze menselijke kenmerken vertoont zoals een vinger, hand, voeten, hoofd, oog of vingernagel. Maar als de abortus plaatsvond voordat de ziel erin was geblazen, moet het worden onderzocht: als de abortus plaatsvindt na veertig dagen vanaf het begin van de zwangerschap wanneer de vorming van de foetus begint, zal het eveneens verboden (Haram) zijn, en zal het het rechtsregel (Hukm) volgen van het aborteren van een foetus nadat de ziel (het geheim van het leven) erin is geblazen. Dat komt omdat wanneer de ontwikkeling van de foetus begint en sommige ledematen verschijnen, het zeker is dat het een levende foetus is op weg naar het worden van een volledig mens. Het zal dus een agressie zijn tegen een menselijk leven wiens bloed heilig is en het zal zijn als het levend begraven ervan, een zaak die Allah (SWT) heeft verboden. Hij (SWT) zei:

“And kill not anyone whom Allah has forbidden, except for a just cause” [Al- Anam: 151] Bukhari and Muslim reported from Abu Hurayra (ra) who said: “Allah's Messenger gave a verdict regarding an aborted foetus of a woman from Bani Lihyan that the killer (of the foetus) should give a male or female slave (as a Diyya).And the minimum age of the foetus which requires blood money is when it appears to have some human features such as a finger, hand, feet, head, eye or fingernail.” But if the abortion took place before the soul was breathed in it, it has to be examined: if the abortion takes place after forty days from the beginning of the pregnancy when the formation of the foetus starts, it will be likewise Haram, and it will take the Hukm of aborting a foetus after the soul (secret of life) has been breathed into it. That is because when the development of the foetus begins and some limbs appear, it becomes certain that it is a living foetus on its way to becoming a complete human. So, it will be an aggression against a human life whose blood is sacred and it will be like burying it alive, a matter which Allah (swt) has forbidden. He (swt) said:

“En wanneer het levend begraven meisje zal worden ondervraagd. Waarvoor zij werd gedood?” [At-Takwir: 8-9] Dus het abortus van de foetus na veertig dagen vanaf het begin van de zwangerschap is verboden voor de moeder, de vader of de arts. Iedereen die een abortus pleegt na veertig dagen begaat een zonde en een misdaad waarvoor bloedgeld voor een geaborteerde foetus moet worden betaald, wat het geven van een mannelijke of vrouwelijke slaaf is, zoals vermeld in de overlevering (Hadith) overgeleverd door Bukhari en Muslim.

“And when the female (infant) buried alive shall be questioned. For what sin she was killed?” [At- Takwir: 8-9] So the abortion of the foetus after forty days from the beginning of pregnancy is forbidden for the mother, the father or the doctor. Anyone who aborts after forty days will be committing a sin and a crime for which blood money of an aborted foetus must be paid, which is the giving of a male or female slave as mentioned in the Hadith reported by Bukhari and Muslim.

Het is niet toegestaan om een foetus af te breken, zowel in de ontwikkelingsfase als nadat de ziel erin is geblazen, behalve als betrouwbare artsen besluiten dat het voortbestaan van de foetus in de baarmoeder van de moeder zal leiden tot de dood van zowel haar als dienovereenkomstig de foetus. In dit geval is het toegestaan de foetus af te breken en het leven van de moeder te redden.

It is not permitted to abort a foetus whether in the stage of development or after life is breathed into it except if trustworthy doctors decide that the existence of the foetus in the womb of the mother will lead to the death of both her and accordingly the foetus. In this case, it is allowed to abort the foetus and save the life of the mother.