Allah (SWT) openbaarde Zijn zeggen:

Allah (swt) revealed his saying:

“Trouw met de vrouwen naar uw keuze, twee of drie, of vier, maar als u vreest dat u niet rechtvaardig zult kunnen handelen (tegenover hen), trouw dan slechts met één of met wat uw rechterhand bezit. Dat is dichter bij het niet afwijken van de juiste weg” [An-Nisa: 3] Aan het einde van het achtste jaar van de emigratie (Hijrah), nadat Hij al zijn huwelijken met zijn echtgenotes had voltooid, was de Boodschapper ﷺ op het moment van de openbaring van het vers getrouwd met meer dan vier echtgenotes; Hij liet echter geen enkele van hen achter, maar bleef getrouwd met al zijn echtgenotes. Dit komt doordat het trouwen met meer dan vier echtgenotes specifiek voor Hem ﷺ is. Het is duidelijk dat het getrouwd zijn met meer dan vier echtgenotes uniek is voor de Boodschapper ﷺ, en daarom hield Hij hen aan na de openbaring van het vers dat het huwelijk beperkte tot vier echtgenotes. Dit is omdat de handeling van de Profeet ﷺ niet in strijd is met een uitspraak die Hij doet. Indien er een tegenstrijdigheid is, dan is de handeling specifiek voor Hem, terwijl de uitspraak algemeen is voor de moslimgemeenschap (Ummah), want het is vastgesteld in de fundamenten van de jurisprudentie dat de handeling van de Profeet ﷺ niet in strijd is met zijn spraak die relevant is voor de moslimgemeenschap (Ummah), maar dat het specifiek voor de Profeet ﷺ kan zijn. Dit komt doordat zijn gebod aan de moslimgemeenschap (Ummah) relevant voor hen is, wat specifieker is dan de bewijzen die ons oproepen Hem ﷺ na te volgen door zijn uitspraken en handelingen te volgen. Zo wordt de algemene opdracht gebouwd op de specifieke opdracht, en daarom is het niet toegestaan om de Profeet ﷺ na te volgen in een handeling waarvoor een ander gebod aan de moslimgemeenschap (Ummah) bestaat. Echter, het huwelijk van de Profeet ﷺ met meer dan vier echtgenotes, en het toestaan dat zij zichzelf aan Hem ﷺ aanboden voor het huwelijk enzovoort, zijn aangetoond door de verzen van de Qur'an:

“Marry women of your choice, two or three, or four but if you fear that you shall not be able to deal justly (with them), then only one or your concubines. That is more fitting so that you do not deviate from the right course” [An- Nisa: 3] At the end of the eighth year of the Hijra, after He had consummated all of his marriages with his wives, the Messenger (pbuh) was, at the time of the revelation of the verse, married to more than four wives, however He did not leave a single one of them but continued to be married to all his wives. This is because marriage to more than four wives, is specific to Him (pbuh) It is clear that being married to more than four wives is unique to the Messenger and so He kept them after the revelation of the verse which limited marriage to four wives. This is because the Prophet's (pbuh) action does not contradict a statement that He makes. If there is a contradiction then the action is specific to Him while the saying is general to the Ummah, for it has been established in the foundations of jurisprudence that the action of the Prophet (pbuh) does not contradict his speech relevant to the Ummah but it can be specific to the Prophet (pbuh). This is because his order to the Ummah is relevant to them, which is more specific than the evidences calling for us to emulate Him, by following his sayings and actions. Thus, the general order is built on the specific order, and therefore it is not allowed to emulate the Prophet (pbuh) in an action in which there is a different order to the Ummah. However the Prophet's marriage to more than four wives, and allowing them to offer themselves to Him in marriage etc. have been demonstrated by the verses of the Qur'an:

“O Profeet! Voorwaar, Wij hebben aan jou jouw echtgenotes wettig gemaakt, aan wie jij jouw Mahr (hun bruidsschat) hebt betaald, en jouw concubines – wie Allah aan jou heeft gegeven, en de dochters van jouw patriferaal ooms en de dochters van jouw patriferaal tantes, en de dochters van jouw materferaal ooms en de dochters van jouw materferaal tantes die met jou zijn gemigreerd (uit Makkah), en een gelovige vrouw indien zij zichzelf aan de Profeet ﷺ aanbiedt en de Profeet ﷺ met haar wil trouwen; — een gunst uitsluitend voor jou, niet voor de rest van de gelovigen. Voorwaar, Wij weten wat Wij hen hebben geboden betreffende hun echtgenotes en hun concubines — opdat er geen moeilijkheid voor jou zal zijn” [Al-Ahzab: 50] Dit vers zegt: 'een gunst uitsluitend voor jou, niet voor de rest van de gelovigen.' Het woord 'Khalisa' (gunst) in het vers is een zelfstandig naamwoord dat bevestigt wat eraan voorafging, namelijk dat er een gunst voor jou is gemaakt door specifiek toe te staan wat Wij voor jou wettig hebben gemaakt. Het bewijs om te zeggen dat het alles omvat wat eraan voorafgaat en dat het specifiek is voor de Boodschapper van Allah ﷺ, is dat het kwam na de vier toegestane zaken, namelijk: het rechtmatig trouwen met echtgenotes, krijgsgevangenen rechtstreeks uit de Fey', de dochters van zijn verwanten die zijn genoemd onder degenen die met Hem ﷺ zijn gemigreerd, en een vrouw die zichzelf rechtstreeks aanbiedt voor het huwelijk, naast het feit dat dit op een nadrukkelijke wijze werd vermeld. Dit wordt ondersteund door het feit dat na de voltooiing van Zijn ﷺ uitspraak: 'niet voor de rest van de gelovigen', Zijn ﷺ uitspraak kwam: 'Voorwaar, Wij weten wat Wij hen hebben geboden betreffende hun echtgenotes en hun concubines'. Het betekent dus dat dit niet is wat Wij hen hebben geboden, daarom zei Hij ﷺ na dit alles: 'opdat er geen moeilijkheid voor jou zal zijn'. Dat wil zeggen, zodat er geen zwaarte voor jou is.

“Oh Prophet! Verily, We have made lawful to you your wives, to whom you have paid your Mahr, (their dower) and your concubines - whom Allah has given you, and the daughters of your paternal uncles and the daughters of your paternal aunts and the daughters of your maternal uncles and the daughters of your maternal aunts who migrated (from Makkah) with you, and a believing woman if she offers herself to the Prophet, and the Prophet wishes to marry her; - a dispensation for you only, not for the rest of the believers. Indeed We know what We have enjoined upon them about their wives and their concubines - in order that there should be no difficulty on you” [Al- Ahzab: 50] This verse says: 'a dispensation for you only, not for the rest of the believers.' The word 'Khalisa' (dispensation) in the verse is a verbal noun which confirms whatever preceded it i.e. a dispensation has been made for you by permitting what We have made lawful for you specifically. The evidence to say that it includes all that precedes it and that it is specific to the Messenger of Allah (pbuh) is that it came after the four permissible matters which are the non permissibility of marrying wives, captives directly from the Fey', daughters of his relations who have been mentioned amongst those that migrated with Him, and a woman that directly offers herself for marriage, beside the fact that this was stated in an emphatic manner. This is supported by the fact that at the completion of his (pbuh) saying: 'not for the rest of the believers', his (pbuh) saying came: 'Indeed We know what We have enjoined upon them about their wives and their concubines'. So it means this is not what We have enjoined on them, that is why after all of this He (pbuh) said: 'in order that there should be no difficulty on you'. i.e. so that there is no hardship for you.

Daarom mogen de huwelijken van de Profeet ﷺ niet worden beschouwd als een voorbeeld om te imiteren, noch als een onderwerp voor wetgevende discussie, omdat deze uniek voor Hem ﷺ zijn. Dat gezegd zij dat de realiteit van zijn huwelijken aangeeft dat het de huwelijken van een Profeet ﷺ waren en niet de huwelijken van een man die trouwt voor seks en de bevrediging van het voortplantingsinstinct, wat betreft het man-vrouw aspect. Door terug te keren naar de historische realiteit vinden we dat Hij met Khadija (ra) trouwde terwijl Hij drieëntwintig jaar oud was, en Khadija (ra) zelf gedurende achtentwintig jaar zijn echtgenote bleef. Zij stierf in het elfde jaar van het Profentschap, dat wil zeggen twee jaar voor de emigratie (Hijrah), enkele maanden na het intrekken van het boycotdocument en kort voor zijn bezoek aan Taif in het jaar 620 n.Ch., op de leeftijd van vijftig jaar. Hij overwoog, vanaf de tijd dat Hij met Khadija (ra) trouwde tot haar dood, niet het vooruitzicht om met meer dan één vrouw te trouwen, en dit was op een tijd dat polygamie een wijdverspreide praktijk was onder de Arabieren. Voordat Hij met de Boodschap werd gezonden, bracht Hij zeventien jaar met Khadija door waarin zij een rustig en vredig leven deelden. En Hij leefde ongeveer elf jaar met haar na het Profentschap (Bi'tha), in een leven van oproep tot de islam (Da’wah) en strijd tegen de ongeloof (Kufr) gedachten; ondanks dit overwoog Hij niet om opnieuw te trouwen. Het was tijdens zijn leven met Khadija (ra) of voor zijn huwelijk met haar niet van Hem bekend dat Hij een van hen was die verleid werd door de verleidelijke charme van vrouwen in een tijd waarin de Tabarruj van de tijd van onwetendheid (Jahiliyyah) de mensen verleidde. Het is voor ons niet natuurlijk om de visie in te nemen dat er na het passeren van de leeftijd van vijftig een plotselinge verandering in Hem plaatsvond die het Hem niet toestond tevreden te zijn met één vrouw, maar hem eerder ertoe aanzette om te blijven trouwen totdat Hij tien vrouwen had genomen. Binnen vijf jaar in het zesde decennium van het leven van de Profeet ﷺ verzamelde Hij meer dan zeven vrouwen, en in de resterende zeven jaar van het zesde decennium en het begin van het zevende verzamelde de Profeet ﷺ negen vrouwen. Kunnen deze huwelijken op zo'n leeftijd worden toegeschreven aan een verlangen naar vrouwen of aan motieven die verband houden met het bevredigen van het voortplantingsinstinct in termen van seksuele gemeenschap? Of waren er andere motieven die noodzakelijk waren vanwege de realiteit van het type leven waarin de Profeet ﷺ was verwikkeld, namelijk het leven van de Boodschap, die hij de opdracht had gekregen om aan de mensen over te dragen? Om dit vraagstuk te begrijpen, laten we de gebeurtenissen rond de huwelijken van de Profeet ﷺ onderzoeken.

Therefore, the marriages of the Prophet (pbuh) should not be taken as an example to emulate, nor as a subject of legislative discussion, because it is unique to Him (pbuh). Not to mention that the reality of his marriages indicates that they were marriages of a Prophet (pbuh) and not the marriages of a man marrying for sex and satisfaction of the procreation instinct, in terms of the male-female aspect. By returning to the historical reality we find that He married Khadija (ra) while He was twenty-three years of age, and Khadija (ra) herself remained as a spouse for twenty-eight years. She died in the eleventh year of the Prophethood i.e. two years before the Hijra, a few months after the rescission of the boycott document and shortly before his visit to Taif in the year 620 A.D, at the age of fifty. He did not contemplate, since the time He married Khadija (ra) until her death, the prospect of marrying more than one wife, and this was at a time when polygyny was a widespread practise amongst the Arabs. Before He was sent with the Message, He spent seventeen years with Khadija sharing a quiet and tranquil life. And He lived with her approximately eleven years after the Prophethood (Bi'tha), in a life of da'wa and struggle against the kufr thoughts; in spite of this He did not consider marrying again. It was not known of Him during his life with Khadija (ra) or before his marriage to her that He was one of those tempted by the alluring charms of women in an age where the Tabarruj of the Jahiliyya used to tempt the people. It is not natural for us to take the view that after passing the age of fifty a sudden change took place in Him which did not allow Him to be content with one wife but rather to continue to marry until He had taken ten wives. Within five years in the sixth decade of the Prophet's life He gathered more than seven wives, and in the remaining seven years of the sixth decade and beginning of the seventh the Prophet gathered nine wives. At such an age can these marriages be attributable to a desire for women or to motives linked to satisfying the procreation instinct in terms of sexual intercourse? Or were there other motives, which were required by the reality of the type of life which the Prophet (pbuh) was engaged in, i.e. the life of the Message, which He had been ordered to convey to the people? In order to understand this issue, let us examine the incidents surrounding the Prophet's (pbuh) marriages.

In het elfde jaar van het Profentschap, dat wil zeggen het jaar waarin Khadija (moge Allah tevreden met haar zijn) stierf, overwoog de Profeet ﷺ te trouwen. Hij was vijftig, dus hij vroeg 'A'isha ten huwelijk, de dochter van Abu Bakr, zijn vriend en de eerste onder de mannen die in zijn Profentschap geloofde. Toen zij pas een kind van zes was, sloot Hij een huwelijksverbond met haar, maar hij consummeerde het huwelijk niet gedurende een periode van drie jaar totdat zij negen was, wat na de emigratie (Hijrah) was. Echter, op het moment dat Hij het huwelijksverbond met 'A'isha sloot, trouwde Hij met Sawda bint Zam'a. Sawda was de weduwe van al-Sukran b. 'Amr b. 'Abd Shams, die een van de moslims was die naar Abyssinia waren geëmigreerd maar stierf bij zijn terugkeer naar Makkah. Sawda had de islam aanvaard samen met haar echtgenoot en zij was met Hem geëmigreerd. Zij had dezelfde moeilijkheden en ontberingen ondergaan die Hij onderging en kreeg te maken met dezelfde schade die Hij had ondergaan. Na de dood van haar echtgenoot trouwde Hij met haar. Er is niet gerapporteerd dat Sawda mooi was, of dat zij rijkdom of status bezat die enige van de wereldse aspecten invloed zou hebben gehad op het huwelijk van de Profeet ﷺ met haar. Aangezien de Profeet ﷺ met haar was getrouwd na de dood van haar echtgenoot, is het enige wat we hieruit kunnen afleiden dat Hij met haar trouwde om haar te steunen en haar te verheffen tot de positie van de moeder der gelovigen. Toen Hij emigreerde, maakte Hij het huis van Sawda dicht bij de Moskee. Dit was het eerste huis dat de Profeet ﷺ bouwde voor een van zijn vrouwen.

In the eleventh year of the Prophethood, i.e. the year Khadija (may Allah be pleased with her) died, the Prophet (pbuh) considered getting married. He was fifty, so He proposed to 'A'isha, the daughter of Abu Bakr, his friend and the first one who believed in his Prophethood from the men. When she was just a child of six He contracted a marriage with her but did not consummate it for a period of three years until she was nine, which was after the Hijra. However, at the time in which He contracted the marriage with 'A'isha He married Sawda bint Zam'a. Sawda was a widow of al-Sukran b. 'Amr b. 'Abd Shams, who was one of the Muslims who had migrated to Abbysinia but died on his return to Makkah. Sawda had embraced Islam with her husband and she had migrated with Him. She had suffered the same difficulties and hardships He suffered and faced the same harm He had faced. After the death of her husband He married her. It has not been reported that Sawda was beautiful, or that she possessed wealth or standing, that would make any of the worldly aspects influence the Prophet's marriage to her. Since the Prophet (pbuh) had married her after the death of her husband, the only thing we can deduce from this is that He married her to support her and raise her to the position of the mother of the believers. When He migrated He made the house of Sawda close to the Mosque. This was the first house the Prophet (pbuh) built for any of his wives.

Vervolgens, in het eerste jaar van de emigratie (Hijrah), nadat de broederschap tussen de helpers (Ansar) en de emigranten (Muhajirun) was ingesteld, voltooide de Boodschapper ﷺ zijn huwelijk met 'A'isha en huisvestte Hij haar naast het huis van Sawda, dicht bij de Moskee. Hij stond zijn eerste Wazir (assistent) en vriend Abu Bakr assiddiq (moge Allah tevreden met hem zijn) toe om Hem te bezoeken in zijn huis in het huis van zijn dochter.

Then, in the first year of the Hijra, after the brotherhood between the Ansar and Muhajirin had been instituted, the Messenger (pbuh) consummated his marriage with 'A'isha and He housed her next to the house of Sawda, close to the Mosque. He allowed his first Wazir (assistant) and friend Abu Bakr assiddiq (ra) to come to see Him in his house at his daughter's home.

In het tweede jaar van de emigratie (Hijrah), na de slag bij Badr en voor Uhud, trouwde Hij met Hafsa, de dochter van 'Umar b. al-Khattab (ra). Hafsa was, voordat zij met de Profeet ﷺ trouwde, de vrouw van Hanish, die een van de vroege bekeerlingen tot de islam (Da’wah) was. Hij stierf en liet haar zeven maanden alleen voordat de Boodschapper ﷺ met haar trouwde. Door met Hafsa te trouwen, stelde Hij ﷺ zijn tweede Wazir, zijn metgezel 'Umar b. al-Khattab (ra), in staat om Hem te bezoeken in zijn huis in het huis van Hafsa. Zo waren de huwelijken met 'A'isha (ra) en Hafsa huwelijken met de dochters van zijn twee Wazirs (assistenten), de dochters van twee metgezellen die met Hem volhielden in de oproep tot de islam (Da’wah), het besturen en het vechten enzovoort. Dergelijke huwelijken waren dus niet alleen met het oog op het huwelijk. Hoewel 'A'isha (ra) mooi was en de Profeet ﷺ haar aantrekkelijk vond, was dit niet het geval bij Hafsa (ra), wat aangeeft dat zijn huwelijk met beiden voor een ander doel was dan seksuele bevrediging.

In the second year of the Hijra, after the battle of Badr and before Uhud, He married Hafsa the daughter of 'Umar b. al-Khattab.(ra) Hafsa, before being married to the Prophet, was the wife of Hanish who was one of the early converts to Islam. He died leaving her for seven months before the Messenger married her. By marrying Hafsa He (pbuh) enabled his second Wazir, his companion 'Umar b. al-Khattab (ra) to come to see Him in his house at Hafsa's home. So the marriages to A'isha (ra) and Hafsa were marriages to the daughters of his two Wazirs (assistants), the daughters of two companions who persevered with Him in Da'wah, ruling and fighting etc. So such marriages were not only for the purpose of marriage. Although 'A'isha (ra)was beautiful and the Prophet found her attractive this was not the case with Hafsa (ra), which indicates that his marriage to both of them was for a purpose other than sexual gratification.

Tijdens de strijd van Banu Mustaliq, in het vijfde jaar van de emigratie (Hijrah), trouwde Hij met Juwayriyya bint al-Harith ibn Abi Dirar. De reden achter Zijn huwelijk met haar was om haar vader dichter bij de Profeet ﷺ te brengen en haar positie te verhogen. Juwayriyya was een van de gevangenen van Banu Mustaliq en was in handen gevallen van een van de helpers (Ansar). Zij was de dochter van de leider van Banu Mustaliq, dus zij wilde zichzelf vrijkopen van haar meester tot wie zij een slaafse was geworden. Haar meester verhoogde het losgeld in de wetenschap dat zij de dochter van de leider van Banu Mustaliq was. Haar vader benaderde de Profeet ﷺ met het vereiste losgeld om haar vrij te kopen, wat Hij deed. Daarna werd hij een moslim nadat hij in de Boodschap van de Profeet ﷺ geloofde, en hij bracht zijn dochter Juwayriyya naar de Profeet ﷺ en zij aanvaarde ook de islam, waarna de Profeet ﷺ haar vader om haar hand vroeg. Hij trouwde haar met de Profeet ﷺ Zelf, dus het huwelijk van de Profeet ﷺ met haar was in feite een huwelijk met de dochter van een leider van een stam die Hij had onderworpen. Zijn ﷺ doel was om de vriendschap van de leider ervan te winnen door met zijn dochter te trouwen.

During the battle of Banu Mustaliq, in the fifth year of the Hijra, He married Juwayriyya bint al-Harith ibn Abi Dirar. The reason behind his marriage to her was for the purpose of drawing her father closer to the Prophet and raising her position. Juwayriyya was from the captives of Banu Mustaliq, and had fallen in the hands of one of the Ansar. She was the daughter of the leader of Banu Mustaliq, so she wanted to free herself from her master to whom she had become a slave-girl. Her master increased the ransom money knowing that she was the daughter of the leader of Banu Mustaliq. So her father approached the Prophet (pbuh) with the ransom required to free her, which He did. Then after believing in the Message of the Prophet He became a Muslim, and He took his daughter Juwayriyya to the Prophet (pbuh) and she too embraced Islam, so the Prophet (pbuh) asked her father for her hand. He married her to the Prophet (pbuh) Himself so the Prophet's marriage to her was in fact a marriage to the daughter of a leader of a tribe which He had subjugated. His (pbuh) objective was to win the friendship of its leader through marrying his daughter.

In het zevende jaar van de emigratie (Hijrah), na de overwinning op Khaybar, trouwde Hij ﷺ met Safiyya, de dochter van Huyai ibn al-Akhtab, die een van de leiders van de Joden was. Het verhaal van zijn huwelijk met haar begon toen zij werd meegenomen samen met andere gevangenen die de moslims hadden ingenomen uit het fort van Khaybar. Sommige van de moslims adviseerden de Profeet ﷺ: “Safiyya is een edele dame van Banu Qurayza en Banu Nadhir. Zij is niet geschikt voor iemand anders dan u”, daarom bevrijdde de Profeet ﷺ haar en trouwde hij met haar. Dit werd dus gedaan voor haar bescherming en om haar te bevrijden van de slavernij, en eveneens om haar status te verhogen. Er is overgeleverd dat Abu Ayyub Khalid al-Ansari vreesde dat Safiyya haat koesterde tegen de Boodschapper ﷺ die haar vader, echtgenoot en volk had gedood. Om deze reden bracht hij de nacht, met zijn zwaard om zijn middel, door rond de tent waarin de Boodschapper ﷺ het huwelijk met Safiyya consummeerde op de terugweg van Khaybar. Toen de Boodschapper ﷺ 's ochtends wakker werd, merkte Hij hem buiten de tent op en vroeg Hem: “Wat is er aan de hand?” Hij antwoordde: “Ik vreesde voor u vanwege deze vrouw. U heeft haar vader, echtgenoot en haar volk gedood en zij is pas onlangs uit het ongeloof (Kufr) getreden.” Dus stelde de Boodschapper ﷺ de geest van Abu Ayyub gerust, en Safiyya bleef loyaal aan de Boodschapper ﷺ totdat Allah (SWT) zijn ziel opeiste.

In the seventh year of the Hijra after the victory of Khaybar He (pbuh) married Safiyya daughter of Huyai ibn al-Akhtab who was one of the leaders of the Jews. The story of his marriage to her began when she was taken along with other captives which the Muslims seized from the fortress of Khaybar. Some of the Muslims advised the Prophet (pbuh): “Safiyya is a noble lady of Banu Qurayza and Banu Nadhir. She is not suitable for anyone other than you”, hence the Prophet (pbuh) freed and married her. This was therefore done for her protection and to free her from the bondage of slavery, and as well to raise her status. It has been narrated that Abu Ayyub Khalid al-Ansari feared that Safiyya harboured hatred against the Messenger (pbuh) who had killed her father, husband and people. For this reason He spent the night, girded with his sword, around the tent in which the Messenger (pbuh) consummated the marriage with Safiyya on the way back from Khaybar. When the Messenger (pbuh) woke up in the morning He noticed Him outside the tent and asked Him: “What is the matter?” He replied: “I feared for you from this woman. You have killed her father, husband and her people and she has just recently come out of kufr.” So the Messenger (pbuh) set Abu Ayyub's mind at rest, and Safiyya remained loyal to the Messenger (pbuh) until Allah (swt) took his soul.

Later, in het achtste jaar van de emigratie (Hijrah), trouwde hij ﷺ met Maymuna, de zus van Umm al-Fadhl, de vrouw van al-'Abbas b. 'Abd ul-Muttalib. Hij trouwde met haar aan het einde van de bedevaart [Umra al-qada]. Het verslag van zijn huwelijk met haar begon toen Maymuna zesentwintig jaar oud was en zij haar zus Umm al-Fadhl had gemachtigd om een aanbidder voor haar te vinden, maar toen zij de predicament van de moslims tijdens de bedevaart zag, verlangde zij zelf naar de Islam. Daarom stelde al-'Abbas namens haar zijn neef, onze Meester Muhammad ﷺ, voor aan haar. Hij stelde het voor aan de Profeet ﷺ op haar verzoek en de Boodschapper ﷺ stemde ermee in om met haar te trouwen. De drie dagen die het verdrag van Hudaybiyah had bepaald, waren verstreken, maar de Boodschapper ﷺ wenste zijn huwelijk met Maymuna te gebruiken als een middel om het begrip tussen Hemzelf en de Quraish te vergroten. Toen Suhayl b. 'Amr en Huwayteb b. 'Abd ul-'Uzza naar Hem toe kwamen als vertegenwoordigers van de Quraish, zeiden zij tegen Muhammad ﷺ: “Uw tijd in Makkah is verstreken, dus verlaat ons.” Hij ﷺ zei tegen hen: “Wat is er met jullie aan de hand? Waarom laten jullie mij niet met rust? Ik zal een huwelijksfeest onder jullie houden. Wij zullen voedsel voor jullie bereiden, dus waarom zouden jullie er niet bij aanwezig zijn?” Hun antwoord aan Hem was: “wij hebben geen behoefte aan uw voedsel, dus ga van ons weg”; de Boodschapper ﷺ aarzelde niet; Hij vertrok samen met de moslims achter Hem.

Later, in the eighth year of Hijra He (pbuh) married Maymuna the sister of Umm al-Fadhl, the wife of al-'Abbas b. 'Abd ul-Muttalib. He married her at the end of the pilgrimage [Umra al-qada]. The account of his marriage to her began when Maymuna was twenty six years of age and that she had delegated her sister Umm al-Fadhl to find a suitor for her, but when she saw the predicament of the Muslims at the pilgrimage she herself yearned for Islam. Therefore al-'Abbas proposed to his nephew, our Master Muhammad on her behalf. He proposed to the Prophet at her behest and the Messenger agreed to marry her. The three days which the treaty of Hudaybiyah had stipulated had expired, but the Messenger (pbuh) wished to use his marriage to Maymuna as a means to increase the understanding between Himself and the Quraish. When Suhayl b. 'Amr and Huwayteb b. 'Abd ul-'Uzza came to Him representing Quraish they said to Muhammad (pbuh): “Your time in Makkah has expired, so leave us.” He (pbuh) said to them: “What is the matter with you? Why do you not leave me? I will hold a wedding feast amongst you.We will prepare food for you so why not attend it?” Their response to Him was “we have no need of your food so depart from us”; the Messenger (pbuh) did not hesitate; He left along with the Muslims behind Him.

Wat betreft zijn huwelijken met Zaynab bint Khuzayma en Umm Salama, dit waren huwelijken met de echtgenotes van twee van zijn metgezellen die op het slagveld waren gesneuveld. Zaynab was de echtgenote van 'Ubayda b. al-Harith b. al-Muttalib, die sneuvelde op de dag van Badr; zij was niet van opvallende schoonheid, maar zij stond bekend om haar goede aard en vriendelijkheid, tot op het punt dat zij de bijnaam 'moeder van de behoeftigen' kreeg. Zij was haar jeugd ontgroeid, maar de Boodschapper van Allah ﷺ trouwde met haar in het tweede jaar van de emigratie (Hijrah), na de slag bij Badr en na het martelaarschap van haar echtgenoot. Zij bleef slechts twee jaar bij Hem voordat Allah (SWT) haar ziel opeiste. Dit betekende dat zij, na Khadija, de enige was die stierf vóór de Profeet ﷺ. Wat Umm Salama betreft, zij was de echtgenote van Abu Salama, met wie zij een aantal zonen had. Abu Salama raakte gewond in Uhud en herstelde daarvan, waarna de Profeet ﷺ ermee instemde hem te laten vechten tegen Banu Asad. Hij versloeg hen en keerde zegevierend terug naar Madinah met de buit die was buitgemaakt, maar de verwonding die hij in Uhud had opgelopen, verergerde en hij bleef ziek tot kort daarna zijn dood. De Profeet ﷺ was aanwezig toen hij op zijn sterfbed lag, en hij bleef aan zijn zijde, biddend voor zijn welzijn totdat hij stierf. De Profeet ﷺ sloot daarna de ogen van Abu Salama. Vier maanden na zijn dood vroeg de Boodschapper ﷺ Umm Salama zelf ten huwelijk, maar zij verzon excuses dat zij een grote familie had en dat zij haar jeugd was ontgroeid. De Profeet ﷺ hield echter vol totdat Hij met haar trouwde en Hij zorgde zelf voor de opvoeding van haar kinderen. Het is dus duidelijk dat de Boodschapper met deze twee echtgenotes trouwde om voor de families van twee van zijn metgezellen te zorgen na hun dood.

As for his (pbuh) marriage to Zaynab bint Khuzayma and Umm Salama, they were marriages to the two wives of his companions who had been martyred on the battlefield. Zaynab was the wife of 'Ubayda b. al-Harith b. al-Muttalib who was martyred on the day of Badr, she was not of marked beauty, but she was known for her good nature and kindness to the extent that she became nicknamed as the 'mother of the needy.' She had passed her youth, but the Messenger of Allah (pbuh) married her in the second year of the Hijra, after the battle of Badr and after the martyrdom of her husband. She stayed with Him for only two years until Allah (swt) took her soul. Which meant after Khadija, she was the only one who died before the Prophet. As for Umm Salama, she was the wife of Abu Salama, who had a number of sons with her. Abu Salama was injured in Uhud then recovered from it, so the Prophet agreed to let Him fight Banu Asad. He defeated them and returned to Madinah victorious with the booty that had been captured but the injury He sustained at Uhud worsened and He remained ill until his death shortly thereafter. The Prophet (pbuh) was present while He was on his deathbed, and He remained by his side, praying for his well being until He died. The Prophet (pbuh) then closed Abu Salama's eyes. Four months after his death, the Messenger (pbuh) proposed to Umm Salama herself, but she made excuses that she had a big family and that she had passed her youth. The Prophet however persisted until He married her and He Himself saw to her children's upbringing. So it is clear that the Messenger married those two wives to care for the family of two of his companions after their death.

Wat betreft zijn huwelijk met Umm Habiba bint Abu Sufyan (ra), dit was een huwelijk met een gelovige vrouw die naar Abyssinia was gemigreerd, terwijl zij haar religie (Deen) intact hield. Zij was geduldig gebleven op het pad van de Islam nadat haar echtgenoot was afgevallig geworden. Dat kwam doordat deze Umm Habiba Ramla was, de dochter van Abu Sufyan, de leider van Makkah en het hoofd van de Mushrikin. Zij was de echtgenote van een neef (zoon van een vaderlijke tante) van de Boodschapper van Allah ﷺ, 'Ubayd Allah b. Jahsh al-Asadi. 'Ubayd Allah aanvaardde de Islam samen met zijn echtgenote Ramla, terwijl haar vader zich nog in ongeloof (Kufr) bevond. Zij was bang om haar vader te kwetsen, dus migreerde zij, belast door haar zwangerschap, met haar echtgenoot naar Abyssinia. Daar, op de plaats van asiel, beviel Ramla van haar dochter Habiba bint 'Ubayd Allah, naar wie zij werd vernoemd. Zo werd zij Umm Habiba genoemd, hoewel het haar echtgenoot 'Ubayd Allah b. Jahsh niet lang duurde voordat hij de Islam verliet en zijn geloof in het christendom verklaarde, de religie van de Abyssiniërs, en probeerde zijn echtgenote Ramla weg te trekken van de Islam, maar zij hield geduldig vol in haar religie (Deen). Vervolgens stuurde de Boodschapper van Allah ﷺ een gezant naar de Negus om hem te machtigen het huwelijk van Umm Habiba met de Boodschapper van Allah ﷺ te voltrekken. De Negus informeerde Umm Habiba hierover, waarna zij Khalid b. Sa'id b. al-'As machtigde om haar te geven in het huwelijk, en haar huwelijkscontract met de Boodschapper ﷺ vond plaats. Khalid tekende het huwelijkscontract namens haar en de Negus namens de Boodschapper van Allah ﷺ. Toen de Muhajirun van Abyssinia na de slag bij Khaybar terugkeerden naar Madinah, keerde Umm Habiba met hen terug en trad zij het huis van de Boodschapper van Allah ﷺ binnen. Madinah vierde het huwelijk van de Boodschapper met Umm Habiba en zij bleef in zijn huis.

As for his marriage to Umm Habiba bint Abu Sufyan (ra), this was a marriage to a believing woman who had migrated to Abbysinia fleeing with her deen intact. She had remained patient in the path of Islam after her husband had apostatised. That is because this Umm Habiba was Ramla the daughter of Abu Sufyan, the leader of Makkah and head of the Mushrikin. She was the wife of a cousin (son of a paternal aunt) of the Messenger of Allah (pbuh), 'Ubayd Allah b. Jahsh al-Asadi. 'Ubayd Allah embraced Islam with his wife Ramla whilst her father was still upon kufr. She was afraid of hurting her father so she migrated, encumbered by her pregnancy, with her husband to Abbysinia. There in the place of refuge, Ramla gave birth to her daughter Habiba bint 'Ubayd Allah by whom she was named. So she came to be called Umm Habiba although her husband 'Ubayd Allah b. Jahsh did not take long before He left the fold of Islam and professed his belief in Christianity, the religion of the Abbysinians and tried to take his wife Ramla away from Islam, but she patiently persevered in her deen. Then the Messenger of Allah (pbuh) sent for the Negus delegating Him to perform the marriage of Umm Habiba to the Messenger of Allah (pbuh). The Negus informed Umm Habiba of this, so she delegated Khalid b. Sa'id b. al-'As to give her in marriage, and her marriage contract with the Messenger (pbuh) took place. Khalid undertook the marriage contract on her behalf and the Negus for the Messenger of Allah (pbuh). When the Muhajirin of Abbysinia returned to Madinah after the battle of Khaybar, Umm Habiba returned with them and entered the house of the Messenger of Allah (pbuh). Madinah celebrated the wedding of the Messenger to Umm Habiba and she remained in his house.

Wat betreft zijn ﷺ huwelijk met Zaynab bint Jahsh, dit toonde wetgeving aan voor een aantal kwesties. Het was wetgeving om datgene af te breken wat werd beschouwd als gelijkwaardigheid (matching) tussen de man en de vrouw, door te trouwen met een nicht (de dochter van zijn vaderlijke tante), die behoorde tot de leiders van de Quraish en die getrouwd was met een voormalige slaaf die was vrijgelaten. Het toonde de wetgeving aan voor de vernietiging van wat gevestigd was geraakt onder hen in de tijd van onwetendheid (Jahiliyyah), namelijk dat het adopteren van een zoon gelijk is aan de eigen zoon, waardoor men de vrouw van die zoon niet mag trouwen. Muhammad ﷺ trouwde met de vrouw van zijn vrijgelatene (Zayd), die Hij had vrijgelaten, na haar scheiding van hem (Zayd), om die gebruiken te vernietigen. Het verslag van het huwelijk van de Boodschapper met Zaynab bint Jahsh was dat Zaynab bint Jahsh een dochter was van Umayma bint 'Abd al-Muttalib, de vaderlijke tante van de Boodschapper ﷺ. Zij werd opgevoed onder zijn zorg en aandacht en daarom was zij voor hem als een dochter of een jongere zus. Hij kende haar en wist of zij aantrekkelijk was of niet voordat zij met Zayd getrouwd was, en Hij had haar gezien vanaf het moment dat zij als een zuigeling kroop, tot haar kindertijd en door haar adolescentie. Zij was geen vreemde voor de Boodschapper ﷺ, maar zij was in positie vergelijkbaar met zijn dochter. Hij ﷺ stelde haar voor namens zijn vrijgelaten slaaf Zayd, maar haar broer 'Abd Allah b. Jahsh weigerde voor zijn zus, aangezien zij van de Quraish was en een Hashimiet, naast het feit dat zij een dochter was van de tante van de Boodschapper van Allah, om de bruid te zijn van een slaaf die was gekocht door Khadija en later was vrijgelaten door Muhammad. Hij vond dat dit een grote schande was voor Zaynab, aangezien het voor de Arabieren een grote onwaardigheid was, omdat dochters van de adel niet met slaven trouwden, zelfs niet als zij hun vrijheid hadden gekregen. Maar Muhammad ﷺ. wilde dat deze overwegingen, die uitsluitend op basis van tribalisme bij de mensen bestonden, zouden worden uitgewist en dat zij zouden begrijpen dat er geen superioriteit is van een Arabier over een niet-Arabier, behalve in godsvrucht (Taqwa), en dat zij de uitspraak van Allah (SWT) zouden begrijpen:

As for his (pbuh) marriage to Zaynab bint Jahsh this showed legislation for a number of issues. It was legislation to demolish what was called equivalence (matching) between the man and the woman, in marrying a cousin (daughter of his paternal aunt), and who was from the leaders of the Quraish that was married to a former slave that had been freed. It showed the legislation for the destruction of what had become established amongst them in Jahiliyah, in that adopting a son is like one's own son, so one cannot marry his wife. Muhammad (pbuh) married the wife of his freedman (Zayd) whom He had freed, after her divorce from Him (Zayd) in order to destroy those customs. The account of the Messenger's marriage to Zaynab bint Jahsh was that Zaynab bint Jahsh was a daughter of Umayma bint 'Abd al-Muttalib the paternal aunt of the Messenger (pbuh). She was raised under his care and attention and because of this, she was to Him like a daughter or a younger sister. He used to know her and knew whether she was attractive or not before she had married Zayd, and He had seen her from the time she was an infant crawling, until her childhood and through to her adolescent years. She was not a stranger to the Messenger (pbuh), but rather she was similar in position to his daughter. He (peace and blessings be upon Him) proposed to her on behalf of his freed slave Zayd but her brother 'Abd Allah b. Jahsh refused for his sister, being that she was from Quraish and a Hashimite in addition to being a daughter of the aunt of the Messenger of Allah, to be the bride of a slave bought by Khadija and later freed by Muhammad. He felt that this was a great shame for Zaynab as it used to be a great dishonour for the Arabs, as daughters of the nobility did not marry slaves even if they were given their freedom. But Muhammad (pbuh). wanted these considerations which existed within people solely on the basis of tribalism to be erased and for them to comprehend that there is no superiority of an Arab over a non-Arab except in Taqwa and to understand Allah (swt)'s saying:

“Voorwaar, de meest eervolle van jullie bij Allah is degene die de meeste godsvrucht (Taqwa) heeft.” [Al-Hujurat: 13] Hij vond het niet juist dat een vrouw van buiten zijn familie zou worden gedwongen om dit te doen. Zo werd Zaynab bint Jahsh, de dochter van zijn tante, degene die afweek van de tradities van de Arabieren en hun gebruiken doorbrak, zonder aandacht te schenken aan wat de mensen over haar zouden zeggen, hetgeen zij vreesde te horen. Hij liet Zayd, zijn slaaf die hij had geadopteerd en die op basis van de gebruiken en tradities van de Arabieren het recht had verkregen om van hem te erven zoals de rest van zijn zonen, degene zijn die met Zaynab zou trouwen. Dit was zodat hij klaar zou zijn voor het offer dat de Alwijze Wetgever had voorbereid voor hen die geadopteerd en als zonen aangenomen waren. De Boodschapper ﷺ hield erop aan dat Zaynab en haar broer 'Abdullah Zayd, zijn bevrijde slaaf, als haar echtgenoot zouden accepteren. Zaynab hield echter vol in haar weigering, net als haar broer 'Abdullah. Als gevolg daarvan openbaarde Allah (SWT) Zijn (SWT) uitspraak:

“Verily, the most honourable of you with Allah is that (believer) who has more taqwa”. [Al- Hujurat: 13] He did not consider it right that a woman from other than his family should be pushed to do this. So, Zaynab bint Jahsh, daughter of his aunt, became the one to depart from the traditions of the Arabs and to destroy their customs, paying no attention to what the people may say about her, which she was afraid to hear. He let Zayd, his slave whom He had adopted and who gained the right, due to the customs and traditions of the Arabs, to inherit from Him like the rest of his sons, to be the one who would marry Zaynab. This was so that He would be ready for the sacrifice that the All-Wise Legislator had prepared for those who were adopted and taken as sons. The Messenger (pbuh) insisted that Zaynab and her brother 'Abdullah accept Zayd, his freed slave, as her husband. However Zaynab persisted in her refusal as did her brother 'Abdullah. As a result Allah (swt) revealed his (swt) saying:

“Het is niet aan een gelovige, man of vrouw, wanneer Allah en Zijn Boodschapper een zaak hebben beslist, dat zij enige keuze hebben in hun beslissing. En wie Allah en Zijn Boodschapper ongehoorzaam is, die is inderdaad in een duidelijke dwaalweg verdwaald” [Al-Ahzab: 36]. Daarom restte 'Abdullah en Zaynab niets anders dan zich te onderwerpen aan de wil van Allah, dus ze zeiden: 'Wij stemmen toe, o Boodschapper van Allah ﷺ.' Zayd voltooide zijn huwelijk met Zaynab nadat de Profeet ﷺ haar de bruidsschat had gestuurd. Het huwelijksleven tussen Zayd en Zaynab was echter niet goed; integendeel, vanaf het begin was het onrustig en bitter en bleef het onrustig en bitter. Zaynab zelf was niet gelukkig met dit huwelijk nadat het was aangegaan, ook al was het een bevel van Allah en Zijn Boodschapper ﷺ. Ze gehoorzaamde haar echtgenoot niet, en ze verzachtte niet in haar houding tegenover hem. Integendeel, ze spotte met Zayd dat de banden van slavernij haar niet hadden getroffen en zij maakte het leven moeilijk voor hem. Zayd klaagde op talloze gelegenheden bij de Profeet ﷺ en legde hem uit hoe slecht zij hem behandelde. Hij vroeg de Profeet ﷺ een aantal malen toestemming om haar te scheiden. De Profeet ﷺ antwoordde steeds: “Houd vast aan je vrouw”. Allah (SWT) openbaarde aan de Boodschapper ﷺ dat Zaynab een van zijn vrouwen zou worden. Dit was beangstigend voor de Profeet ﷺ, die vreesde dat mensen zouden zeggen dat Muhammad de vrouw van zijn zoon had getrouwd en hem daarvoor zouden bekritiseren, aangezien hij ﷺ Zayd als zoon had geadopteerd. Daarom wilde hij niet dat Zayd haar zou scheiden, maar Zayd drong er bij de Profeet ﷺ op aan hem toe te staan haar te scheiden. Ondanks het feit dat de Profeet ﷺ wist dat zij een van zijn vrouwen zou worden, zoals Allah (SWT) hem via openbaring had meegedeeld, zei hij nog steeds tegen Zayd: “Houd je vrouw bij je en vrees Allah”. Als gevolg hiervan berispte Allah hem mild, aangezien Hij hem vertelde dat Hij hem had meegedeeld dat Hij hem met haar zou laten trouwen en dat hij datgene voor zichzelf verborg wat Allah bekend zou maken. Dit is de betekenis van Zijn (SWT) uitspraak:

“It is not for a believer, man or woman, when Allah and his Messenger have decreed a matter that they should have any option in their decision. And whoever disobeys Allah and his Messenger, He has indeed strayed in a plain error” [Al- Ahzab: 36] Hence, nothing remained for 'Abdullah and Zaynab other than to submit to Allah's will, so they said: 'We consent O Messenger of Allah (pbuh).' Zayd consummated his marriage with Zaynab after the Prophet had sent her the dowry. However, married life between Zayd and Zaynab was not good; on the contrary, from the start it was unsettled and embittered and continued to be unsettled and embittered. Zaynab, herself was not happy with this marriage after it had taken place even though it was a command from Allah and his Messenger. She did not obey her husband, and she did not soften in her approach towards Him. Rather, she used to boast to Zayd that the bondage of slavery had not befallen her and she made life difficult for Him. Zayd complained to the Prophet (pbuh) on numerous occasions and explained to Him about her bad treatment of Him. He sought permission from the Prophet (pbuh) a number of times to divorce her. The Prophet used to reply: “Hold on to your wife”. Allah (swt) revealed to the Messenger that Zaynab will be one of his wives. This was distressing for the Prophet (pbuh) who feared that people will say that Muhammad has married his son's wife and will censure Him for that since He (pbuh) had adopted Zayd as a son. Therefore, He did not want Zayd to divorce her, but Zayd urged the Prophet (pbuh) to allow Him to divorce her. Despite the fact that the Prophet knew that she would be one of his wives as Allah (swt) had informed Him by way of revelation, He still said to Zayd: “Keep your wife to yourself, and fear Allah”. As a result of this Allah mildly reproached Him since He told Him that He had informed Him that He would marry Him to her and that He was concealing within Himself that which Allah will make known. This is the meaning of his (swt) saying:

“Maar u hield voor uzelf verborgen wat Allah aan het licht zou brengen.” [Al-Ahzab: 37] De zaak die Hij verborgen hield, was de kennis dat Zaynab zijn vrouw zou worden, ook al was zij de vrouw van iemand die Hij had geadopteerd. Dit is wat Allah later aan het licht zou brengen, namelijk zijn huwelijk met de gescheiden vrouw van iemand die Hij als Zijn zoon had geadopteerd. De reden voor het verbergen van dit huwelijk door de Boodschapper ﷺ, wat Allah later openbaar maakte, was dat het de gewoonte van de Arabieren was om hun geadopteerde zonen/dochters in hun huizen te houden en de banden met hun verwanten te waarborgen. Zij gaven de 'da'iyy', oftewel de geadopteerde persoon, alle rechten van een zoon. Alle regels van een zoon werden op hen toegepast, zelfs in erfenis en de eerbiediging van afkomst. Dus toen Allah de Boodschapper ﷺ informeerde dat Zaynab, de vrouw van zijn vrijgelaten slaaf die Hij had geadopteerd, zijn vrouw zou worden, verborg hij deze kennis en hield hij er strikt op aan dat Zayd zijn vrouw zou behouden en haar niet zou scheiden, ondanks de volharding van Zayd, zijn klachten over haar, en het gebrek aan harmonie tussen hen en overeenstemming in hun huwelijkse leven sinds Hij haar met hem had getrouwd. Zayd hield echter vol om haar te scheiden, dus gaf de Boodschapper ﷺ hem toestemming, en hij scheidde haar uiteindelijk zonder enige kennis dat de Boodschapper ﷺ met haar zou trouwen en zonder dat Zaynab zelf wist dat de Boodschapper ﷺ haar als zijn vrouw zou nemen; dit wordt geïllustreerd door wat Ahmad, Muslim en an-Nisa'i hebben overgeleverd via Sulayman b. al-Mughira op gezag van Thabit, dat Anas zei: “Toen de 'Iddah (de wachtperiode na scheiding) van Zaynab voorbij was, zei de Boodschapper ﷺ van Allah tegen Zayd dat hij hem bij haar moest noemen. Dus ik (Zayd) ging naar haar en zei: ‘O Zaynab, verheug u! De Boodschapper ﷺ van Allah heeft mij gestuurd om namens hem met u te trouwen.’ Zij zei: ‘Ik doe niets totdat ik mijn Heer mij opdracht geeft.’ Dus zij stond op haar gebedsplaats en de Boodschapper ﷺ van Allah kwam naar haar zonder toestemming toen de verzen van de Qur'an (betreffende haar huwelijk) werden onthuld:”

“But you did hide in yourself that which Allah will make manifest “. [Al- Ahzab: 37] The matter that He concealed was the knowledge that Zaynab will be his wife even though she was the wife of someone He had adopted. This is what Allah would make manifest afterwards, which was his marriage to a divorcee of someone He had adopted as his son. The reason for the Messenger's concealment of this marriage, which Allah later made manifest, is that it was the custom of the Arabs to keep their adopted sons/daughters in their houses and ensure links with their relations. They used to give the 'da'iyy' i.e. the person who is adopted, all the rights of a son. All the rules of a son were applied to them even in inheritance and the esteem of lineage. So when Allah informed the Messenger that Zaynab, the wife of his freed slave whom He had adopted will be his wife He hid this knowledge and strictly insisted that Zayd hold on to his wife and not to divorce her, despite Zayd's insistence, his complaints about her, and the lack of harmony between them and concord in their marital life ever since He married her. However, Zayd insisted on divorcing her so the Messenger gave Him permission, and He eventually divorced her without any knowledge that the Messenger would marry her and without Zaynab herself knowing that the Messenger would take her as his wife this is illustrated by what Ahmad, Muslim and an-Nisa'i have reported via Sulayman b. al-Mughira on the authority of Thabit that Anas said: “When the 'Iddah (divorce period) of Zaynab was over, Allah's Messenger said to Zayd to mention Him to her. So I (Zayd) went to her and said: “O Zaynab rejoice! Allah's Messenger sent me to propose to you on his behalf.” She said: “I do not do anything until I see my Lord order me.” So she stood at her place of worship and Allah's Messenger came to her without permission when the verses of the Qur'an (pertaining to her marriage) were revealed:

“Dus toen Zayd zijn verlangen naar haar had vervuld (d.w.z. haar van hem scheidde), hebben Wij haar aan jou in echtelijk verbond gegeven, opdat (in de toekomst) er geen zonde voor de gelovigen zou zijn met betrekking tot (het huwelijk met) de vrouwen van hun geadopteerde zonen.” [Al-Ahzab: 37] Als zij of Zayd het toen hadden geweten, dan zou Hij niet tegen haar hebben gezegd 'verheug u', noch zou zij hebben gezegd 'totdat ik mijn Heer mij gebiedt', d.w.z. zij liet de zaak over aan Allah om haar te leiden in dit huwelijk. De 'Illa van dit huwelijk is dat er geen zonde op de gelovige rust in het huwen van de vrouw van iemand die zij hadden geadopteerd.

“So when Zayd had accomplished his desire from her (i.e. divorced her), We gave her to you in marriage, so that (in future) there may be no sin to the believers in respect of (the marriage of) the wives of their adopted sons.''[Al- Ahzab: 37] If either she or Zayd had known then He would not have said to her 'rejoice,' nor she said 'until I see my Lord order me' i.e. she left the matter to Allah to guide her in this marriage. The 'Illa of this marriage is so that there is no sin on the believer in marrying the wife of someone they had adopted.

Dit is het verslag van de huwelijken van de Boodschapper ﷺ met zijn echtgenotes. Uit het verslag van de huwelijken blijkt duidelijk dat elk huwelijk een doel diende dat verder ging dan het loutere doel van het trouwen. De bedoeling van het huwelijk van de Profeet ﷺ met meer dan vier echtgenotes, en waarom dit aantal uniek voor Hem was ten opzichte van de rest van zijn moslimgemeenschap (Ummah), wordt duidelijk. Het feit dat het doel niet het aanwakkeren van het voortplantingsinstinct van een man die de leeftijd van vijftig was gepasseerd was, is volkomen evident, aangezien Hij een man was die bezig was met de oproep tot de islam (Da’wah), betrokken bij het overbrengen van de Boodschap van zijn Heer aan de wereld, zodat Hij een volk kon doen herleven en hen kon vormen tot een moslimgemeenschap (Ummah) wiens enige doel in het leven het dragen van de Boodschap van Allah aan de wereld was. Zijn doel was om de samenleving opnieuw op te bouwen nadat Hij het vorige bouwwerk had afgebroken, en een staat te vestigen die de wereld vooruit zou duwen, om de oproep tot de islam naar de mensen te dragen. Iemand wiens geest bezet is met de herleving van een moslimgemeenschap (Ummah), de vestiging van een staat, de opbouw van een samenleving en het dragen van de Boodschap naar de wereld, kan niet bezet zijn door vrouwen door Zich aan hen te wijden en elk jaar met een nieuwe te trouwen. Integendeel, Hij droeg Zijn oproep tot de islam (Da’wah) en Hij genoot een normaal huwelijksleven zoals ieder ander mens.

This is the account of the Messenger's marriages to his wives. It is clear from the account of the marriages that each one was for an objective other than the mere aim of marrying. The intent of the Prophet's marriage to more than four wives and why this number is unique to Him from the rest of his Ummah becomes clear. The fact that the objective was not the agitation of the procreation instinct of a man who had passed the age of fifty is quite evident, since He was a man who was busy with the Da'wa, engaged in conveying the Message of his Lord to the world so that He may revive a people and mould them into an Ummah whose only aim in life was to carry the Message of Allah to the world. his aim was to build the society anew after He had demolished the previous edifice, and establish a state pushing ahead the world before it, in order to carry the Call of Islam to the people. Anyone who's mind is occupied with the revival of an Ummah, the establishment of a state, the building of a society, and the carrying of the Message to the world cannot be preoccupied by women devoting Himself to them and marrying one every year. Rather, He carried his Da'wah and He enjoyed a normal married life like any other human.