De aard van de mens is dat hij een publiek en een privéleven leidt. In het publieke leven leeft hij met leden van de samenleving in zijn stam, dorp of stad. In zijn privéleven leeft hij thuis en tussen zijn gezinsleden. Voor het privéleven heeft de Islam specifieke regels geïntroduceerd om de problemen aan te pakken waar de mens, man of vrouw, mee te maken krijgt. Een van de belangrijkste regels die de Islam heeft gebracht, is dat het privéleven exclusief onder de controle van die mens staat. Het verbood iedereen om zijn huis zonder zijn toestemming te betreden. Allah (SWT) zegt:

The nature of the human is that He lives a public and a private life. In public life He lives with members of society in his tribe, village or city. In his private life He lives at home and among his family members. For his private life, Islam introduced specific rules to treat the problems that the human encounters, male or female. One of the main rules that Islam brought is that the private life is exclusively under the control of that human. It forbade anyone to enter his house without his permission. Allah (swt) says:

“O jullie die geloven, betreed geen huizen die niet de uwe zijn totdat jullie toestemming hebben gevraagd en de bewoners hebben gegroet. Dit is beter voor jullie, opdat jullie u herinneren.” [An-Nur: 27] In dit vers (Ayah) beval Allah (SWT) de mensen om geen huizen te betreden zonder toestemming te hebben gevraagd. Hij (SWT) beschouwde het niet vragen om toestemming als een vorm van vreemdheid en het wel vragen ervan als een vorm van vertrouwdheid. Hij (SWT) zei:

“Oh you who believe enter not homes other than yours until you establish familiarisation and greet their inhabitants. This is better for you, so that you might remember”. [An- Nur: 27] In this Ayah, Allah (swt) commanded people not to enter homes without being permitted to. He (swt) considered not seeking the permission as estrangement and seeking it as familiarisation. He (swt) said:

“Totdat jullie toestemming hebben gevraagd”. [An-Nur: 27] Dit is metaforisch voor het vragen om toestemming, aangezien vertrouwdheid niet zal plaatsvinden zonder dit, d.w.z. totdat je de toestemming van de bewoners ervan vraagt. At-Tabarani rapporteerde dat de Boodschapper ﷺ zei: “Wie in een huis loert zonder de toestemming van de bewoners, het is alsof hij het heeft vernietigd.” Abu Dawood rapporteerde dat een man de Profeet ﷺ vroeg of hij toestemming moest vragen aan zijn moeder (wanneer hij haar vertrekken betreedt). Hij ﷺ zei: “Ja”. Hij zei: “Er is niemand om haar te dienen behalve ik. Moet ik elke keer dat ik binnenkom toestemming vragen?” Hij ﷺ zei: “Wil je graag je moeder naakt zien?” De man zei: “Nee.” Hij ﷺ zei: “Vraag dan toestemming.” Daarom heeft de Islam ieder mens verboden om een huis te betreden behalve het zijne zonder de toestemming van de bewoners van het huis. Er is geen verschil of het huis dat betreden wordt van een moslim is of niet. Dit komt door het feit dat hoewel de spraak gericht is aan moslims wat betreft het vragen om toestemming, de spraak met betrekking tot het huis in een onvoorwaardelijke vorm (Mutlaq) kwam zonder enige beperking (Taqyeed), en in een algemene vorm (Aam) zonder enige specificatie (Takhsees). Daarom omvat dit elk huis. Dit geeft duidelijk de heiligheid van het huis aan, en dat het privéleven specifieke regels heeft, zoals het vragen om toestemming om iemands huis te betreden. In het geval dat degene die wil binnengaan niemand thuis vindt, mogen zij niet binnengaan totdat toestemming is verleend. En als hen wordt gezegd om terug te keren, dan moeten zij terugkeren en mogen zij niet binnengaan. Allah (SWT) zei:

“Until you establish familiarisation”. [An- Nur: 27] This is metaphoric for seeking the permission, for familiarisation will not occur without it, i.e. until you seek the permission of its people. At-Tabarani reported that the Messenger (pbuh) said: “Whoever peeps at a home without the permission of its people, it is as if He destroyed it.” Abu Dawood reported, a man asked the Prophet (pbuh), about whether He should seek permission from his mother (when He enter her quarters) He (pbuh) said: “Yes”. He said: “There is no one to serve her but me. Should I seek permission every time I enter?” He (pbuh) said: “Do you like to see your mother naked?” The man said: “No.” He (pbuh) said “Then seek permission.” Therefore, Islam forbade any human from entering a home other than his without the permission of the home's inhabitants. There is no difference whether the home to be entered upon is of a Muslim or not. This is due to the fact that while the speech is for Muslims, regarding seeking permission, the speech regarding the home came in an unqualified form (Mutlaq) without any restriction (Taqyeed), and in a general form (Aam) without any specification (Takhsees). Therefore, this includes every home. This clearly indicates the sanctity of the home, and that the private life has specific rules such as seeking permission to enter someone's home. In the case where the one seeking to enter doesn't find anyone at home they are not to enter until permission is granted. And if they are told to turn back then they must turn back and are not allowed to enter. Allah (swt) said:

“En als je niemand aantreft, ga dan niet naar binnen totdat je toestemming hebt gekregen. En als er tegen je wordt gezegd om terug te keren, keer dan terug. Dat is beter voor jou, en Allah is Alwetend over alles wat jullie doen.” [An-Nur: 28] Dit betekent dat je niet moet blijven aandringen op het vragen van toestemming, noch op het proberen te verlichten van de barrière (Hijab), noch bij de deur moet blijven wachten. Al deze regels zijn van toepassing op de bewoonde huizen. Wat betreft de huizen die niet bewoond worden, die moeten worden onderzocht. Als de persoon die naar binnen wil bezittingen binnen heeft, dan kan hij naar binnen gaan zonder toestemming te vragen, en deze woningen zijn uitgesloten van de huizen waarvoor toestemming vereist is voor het naar binnen gaan. Allah (SWT) zegt:

“And if you find no one in, then do not enter until you are permitted. And if it is said to you to return, then return. That is better for you and Allah is knowledgeable of all that you do”. [An- Nur: 28] This means that you are not to persist in seeking permission, or in seeking to ease the barrier (Hijab) nor to stand by the door waiting. All these rules apply in the case of the residential houses. As for the houses which are not inhabited, they have to be examined. If the person who wants to enter has possessions inside, then He can enter without seeking permission, and these homes are excluded from the houses that require the seeking of permission before entering. Allah (swt) says:

“Het is jullie geen verwijt dat jullie huizen binnengaan die niet bedoeld zijn om in te wonen, waarin jullie bezittingen hebben. En Allah weet wat jullie openbaren en wat jullie verbergen.” [An-Nur: 29] De tegenovergestelde betekenis is dat als je daar geen bezittingen hebt, je niet naar binnen mag gaan. De uitzondering is dus voor het onbewoonde huis waarin de bezittingen van de persoon die naar binnen wil gaan, aanwezig zijn. Door deze regels van het vragen om toestemming wordt het privéleven beschermd tegen het ongemak van degenen die aan de deur kloppen. Zo zouden degenen die binnen wonen vrede kunnen genieten, vrij van de onderbreking door buitenstaanders.

“It is no fault on your part to enter houses not used for living, in which you have some possessions. And Allah has knowledge of what you reveal and what you conceal.” [An- Nur: 29] The opposite meaning is that if you have no possessions there you are not to enter. So the exclusion is for the unoccupied house which contains possessions of the person who wants to enter. By these rules of seeking permission, the private life is protected against the inconvenience of those who knock on the door. Thus those who live inside would be able to enjoy peace, free of the interruption of the outsiders.

De bovenstaande regels gelden voor vrije volwassenen. Wat betreft de slaven en de kinderen onder de leeftijd van de puberteit, zij mogen huizen betreden zonder toestemming te vragen. Er zijn echter drie momenten van de dag waarop uitzonderingen worden gemaakt. Deze momenten zijn voor het gebed (Salah) van Fajr, rond het middaguur, en na het gebed (Salah) van Ishaa (nachtgebed). Op deze drie momenten moeten zij toestemming vragen, want op zulke tijden wisselen mensen van kleding om te gaan slapen of om wakker te worden, waardoor zij hun 'Awrah onthullen. Wat betreft de tijd voorafgaand aan het Fajr gebed (Salah), dit is de tijd om wakker te worden uit de slaap en wanneer mensen hun slaapkleding wisselen. Rond het middaguur is het een tijd van rust en een dutje. Op dit tijdstip wisselen mensen ook van kleding. Wat betreft na het gebed (Salah) van Ishaa, dit is een tijd van slaap en mensen wisselen hun dagelijkse kleding voor hun slaapdracht. Buiten deze tijden hoeven slaven en kinderen onder de leeftijd van de puberteit geen toestemming te vragen om binnen te komen. Zij mogen de huizen op elk ander gewenst tijdstip zonder toestemming betreden. Zodra kinderen de leeftijd van de puberteit bereiken, verliezen zij hun voorrecht om binnen te komen. Zij worden dan zoals ieder ander. Allah (SWT) zei:

The above rules apply to free adults. As for the slaves and the children below the age of puberty, they may enter houses without seeking permission. However, three times of the day are made exceptions. These times are before the prayer of Fajr, at noon, and after the Salah of Ishaa (night prayer). In these three times, they must seek permission, for at such times people change their clothes to go to sleep or to wake up, thus revealing their 'Awrah. As for the time prior to Fajr Salah, it is the time to wake up from sleep and when people change from their sleeping clothes. Around noontime, it is a rest and naptime. At this time people also change their clothes. As for after the Salah of Ishaa, it is a time of sleep and people change their day clothes for their sleeping attire. Other than these times, slaves and children under the age of puberty need not seek permission to enter. They may enter the houses at any other times they wish without permission. Once children reach the age of puberty, they lose their privilege to enter. They become like everyone else. Allah (swt) said:

“O jullie die geloven, laat degenen over wie jullie beschikken en degenen onder jullie die nog de puberteit niet hebben bereikt, om toestemming vragen (voordat zij jullie privacy betreden): vóór het ochtendgebed, wanneer jullie overdag jullie kleding afleggen, en na het nachtgebed: de drie gelegenheden waarop jullie naaktheid waarschijnlijk onthuld wordt. Buiten deze (gelegenheden) om zullen noch jullie, noch zij enige zonde begaan als zij (vrijelijk) bij jullie bewegen om voor elkaar te zorgen. Op deze wijze maakt Allah Zijn boodschappen duidelijk voor jullie; want Allah is de Alwetende, de Alwijze!” [An-Nur: 58] Dit zijn de regels om het privéleven thuis te beschermen tegen buitenstaanders die naar binnen willen treden, zonder onderscheid te maken tussen een persoon met wie de vrouw mag trouwen (Ajnabi), een naaste die zij niet mag trouwen (Mahram), of een schoonfamilielid. In dit privéleven leeft de vrouw met vrouwen of haar Mahram-mannen, aangezien zij degenen zijn aan wie zij de aantrekkelijke delen van haar lichaam kan tonen, die zij van nature toont in haar privéleven. Naast vrouwen en haar Mahram-mannen mag de vrouw met niemand anders leven, omdat het haar niet is toegestaan voor hen de delen van haar lichaam te tonen die gewoonlijk zichtbaar zijn wanneer zij haar huishoudelijke taken uitvoert, naast het gezicht en de handen. Dus het privéleven is beperkt tot vrouwen en Mahram-mannen. Er is geen verschil tussen moslimvrouwen of niet-moslimvrouwen. Zij zijn allemaal vrouwen. Het feit dat vrouwen worden bevolen de aantrekkelijke delen van hun lichaam niet te tonen aan mensen met wie zij mogen trouwen, en het feit dat zij deze aan haar Mahrams mag tonen, is een duidelijk bewijs dat het privéleven uitsluitend is beperkt tot de Mahram. Allah (SWT) zei:

“Oh you who believe at three times of day let those whom you possess as well as those from among you who have not yet attained puberty, ask permission from you (before intruding upon your privacy): before the prayer of daybreak, and whenever you lay aside your garments in the middle of the day, and after the prayer of nightfall: the three occasions on which your nakedness is likely to be bared. Beyond these (occasions) neither you nor they will incur any sin if they move (freely) about you, attending to (the needs of) one another. In this way Allah makes clear unto you his messages: for Allah is all knowing and wise!”. [An- Nur: 58] These are the rules to protect the private life at home against outsiders who wish to enter with no difference between a person whom the woman can marry (Ajnabi) or a close person whom she cannot marry (Mahram) or in-law. In this private life, the woman lives with women or her mahram men, since they are the ones whom she can show the places of charm of her body, which she naturally shows in her private life. Other than women and her Mahram men, the woman may not live with anyone because she is not allowed to show before them the places of her body which are usually apparent when she carries out her home duties, further to the face and hands. So private life is restricted to women and mahram men. There is no difference between Muslim or non-Muslim women. They are all women. The fact that women are commanded not to show the places of charm of her body to people whom she can marry and the fact that she is allowed to show them to her Mahrams, are a clear evidence that private life is restricted to the mahram alone. Allah (swt) said:

“En zeg de gelovige vrouwen dat zij hun blik neerwaarts moeten slaan, hun geslachtsdelen moeten beschermen en niet hun schoonheid mogen tonen, behalve dat wat (gepast) zichtbaar is; en laat hen hun hoofddoeken (khumur) over hun hals en borsten (juyub) trekken. En laat hen hun schoonheid niet tonen aan anderen dan hun echtgenoten, hun vaders, hun schoonvaders, hun zonen, hun stiefzonen, hun broers, hun neven, hun zwagers, hun eigen vrouwen, hun concubines, de mannelijke bedienden die geen seksuele begeerte hebben, of kinderen die nog niet bekend zijn met de naaktheid van vrouwen;” [An-Nur: 31] Onder dezelfde regels van de mahram-mannen vallen ook de slaven die zij bezitten, en de mannen die geen begeerte voor vrouwen hebben, zoals ouderen, krankzinnigen, gecastreerden, de man zonder penis en dergelijke. Dergelijke mensen mogen aanwezig zijn in het privéleven. Behalve hen, oftewel niet-Mahram mannen, zelfs als zij verwanten zijn, is het hen totaal niet toegestaan om in het privéleven aanwezig te zijn. Dit komt omdat de vrouw het niet is toegestaan voor hen de delen van haar lichaam te tonen die gewoonlijk thuis zichtbaar zijn.

“And tell the believing women to lower their gaze, protect their private parts and not to show their places of charm in public beyond what may (decently) be apparent thereof; hence let them draw their head-coverings (khumur) over their necks and bosoms (juyub). And let them not display (more of) their charms to any but their husbands, their fathers, their husbands fathers, their sons, their husbands sons, their brothers, their brothers sons, their sisters sons, their women folk, their concubines, such male attendants as are beyond all sexual desire, or children that are as yet unaware of women's nakedness;” [An- Nur: 31] Falling under the same rules of the mahram men are the slaves they own, and those men who have no desire in women such as the elderly, insane, castrated, the one with no penis and the like. Such people may be present in the private life. Other than them, i.e. non-Mahram men, even if they were relations, they are not allowed at all to be in the private life. This is because the woman is not allowed to show before them the places of her body, which usually appear at home.

Zo is het zeker verboden (Haram) voor mannen die geen mahram zijn om vrouwen in het privéleven te ontmoeten. Uitzonderingen zijn enkel die welke de Wetgever heeft gedefinieerd, zoals voor voedsel en het bezoeken van nauwe verwanten (Rahm). Dergelijke uitzonderingen zijn echter alleen toegestaan als de vrouw wordt vergezeld door een man die een mahram is en haar volledige Awrah bedekt.

Thus, it is definitely Haram for non-mahram men to meet women in private life. Exceptions are only those which the legislator defined such as for food and visiting the close relatives (Rahm). Such exceptions, however, are allowed only if the woman is accompanied by a Mahram man and has her entire Awrah covered.