4.5 Ahadi (Bai'ah) ya Al-'Aqabah
4.5 The Pledge (bai’ah) Of Al-’aqabah
Kisha Mus'ab alirejea Makkah. Baadhi ya Waislamu wa Ansar walitoka kwenda hijja pamoja na watu wao, Washirikina, waliokuwa wakifanya hajj. Walifanya ahadi na Mtume ﷺ huko al-'Aqabah katika siku za kati za tashreeq (siku 4, zinazoanza tarehe 10 Dhul-Hijjah).
Then Mus’ab returned to Makkah. Some of the Muslims of the Ansar went out for hajj with their people, the Mushriks, who were making the pilgrimage. They made a pledge with the Messenger at al-’Aqabah in the middle days of tashreeq (4 days, starting from 10th Dhil-Hijjah).
Walimjia kwa Nabii ﷺ, naye ﷺ akakutana nao, nao walikuwa wanaume 73 na wanawake 2. Alikuwa pamoja naye ni mjomba wake tu. As’ad b.
They came to the Prophet and he met them, and they consisted of 73 men and 2 women. He had only his uncle with him. As’ad b.
Zurarah alisema: "'Al-'Abbas, mjomba wa Mtume ﷺ, ndiye aliyezungumza kwanza. Alisema: 'Enyi watu wa Khazraj. Mmemwita Muhammad ﷺ kwenye yale ambayo mmemwalika. Muhammad ﷺ ndiye mtu mwenye heshima zaidi miongoni mwa ukoo wake. Naapa kwa Allah! Wale miongoni mwetu waliomwamini, pamoja na wale ambao hawakumwamini, walimlinda kwa sababu ya nasaba na heshima. Muhammad ﷺ amewakataa watu wote kwa ajili yenu. Ikiwa ninyi ni watu wenye nguvu, subira, uzoefu wa vita, na tayari kukabiliana peke yenu na uadui wa Waarabu wote, watakaopigana nanyi kwa umoja; basi amueni mnachotaka na kukitekeleza, wala msitawanyike isipokuwa baada ya kukubaliana hadharani na kwa pamoja, kwani hakika, usemi bora ni usemi wa kweli.' Wakasema: 'Tumesikia tuliyosema, lakini zungumza, Ee Rasuli wa Allah, na chagua kwa ajili yako na Mola wako unachopenda.' Mtume ﷺ alizungumza, akasoma Qur'an, akawaalika watu kwa Allah na kuwahimiza kuukubali Uislamu. Kuhusu Mola wake, aliweka sharti kwamba wamwabudu Yeye peke yake na wasimshirikishe na chochote. Kisha akasema: 'Ninaomba kiapo chenu cha utii, kwa sharti kwamba mnilinde kama mnavyowalinda wanawake wenu na watoto wenu.'" [Ibn Hisham]. As'ad b.
Zurarah said; “‘Al-’Abbas, the uncle of the Messenger , was the first one to speak. He said; ‘O people of Khazraj. You have called Muhammad to that which you have invited him. Muhammad is the most dignified of people from his clan. By Allah! Those amongst us who believed in him, as well as those who did not, protected him because of lineage and honour. Muhammad has rejected all the people in favour of you. If you are a people of power, patience, experience in war and ready to face alone the enmity of all the arabs, who will fight you united; then decide what you want and carry it out, and do not disperse except after you agreed publicly and unanimously, for verily, the best speech is the speech that is honest.’ They said; ‘We have heard what you have said, but speak O Rasool of Allah and choose for yourself and your Lord what you like.’ The Messenger spoke, he recited the Qur’an and invited the people to Allah and encouraged them to embrace Islam. As regards his Lord, he stipulated that they worship Him and associate none with Him. Then he said; ‘I invite your allegiance, on the basis that you protect me as you would protect your women and children.’” [Ibn Hisham]. As’ad b.
Zurarah Al-Bara' b. anaendelea kusimulia: "Ma'rur alishika mkono wake ili kutoa ahadi na akasema: 'Ndiyo, kwa Yule aliyekutuma kwa haki kuwa Nabii, tutakulinda kama tunavyowalinda wanawake wetu na watoto wetu. Hivyo ndivyo tunavyotoa utiifu wetu, Ee Rasuli wa Allah. Kwa Allah sisi ni watu wa vita na watu wa silaha, ambazo tumezirithi, kiongozi kutoka kwa kiongozi.' Wakati al-Bara' akizungumza, Abul-Haythami Ibnul-Tayhan alimkatiza na kusema: 'Ee Rasuli wa Allah, sisi tuna mahusiano na watu wengine (yaani Mayahudi), na tukiyakatilia mbali, labda baada ya kufanya hivyo na Allah atakapokupa ushindi, utarudi kwa watu wako na kutuacha?' Rasuli wa Allah ﷺ alitabasamu na kusema: 'Hapana, damu ni damu, na damu hulipwa kwa damu tu. Mimi ni wenu na ninyi ni wangu. Nitapigana dhidi ya wale mnaopigana nao, na nitafanya amani na wale mnaofanya nao amani.'" [Sira ya Ibn Hisham] As'ad b. Zurarah aliendelea kusimulia: "Hivyo wakasema, 'Tulimwapia ahadi kuwa tutakuwa tayari kwa hasara yoyote ya mali yetu, au kuuawa kwa watu wetu mashuhuri.' Kisha al-Bara' akasema: 'Nyoosha mkono wako, Ee Rasuli wa Allah.' Ndipo wote sabini wakaweka mikono yao juu ya mkono wa Nabii ﷺ, na wakamtolea bai'ah. Watu walipomaliza kutoa bai'ah, Shetani alipiga kelele huko al-'Aqabah kwa sauti ya mbali kabisa iliyoweza kusikika, akisema: 'Enyi watu wa al-Akhashib (yaani Quraysh), je, mnapenda Muhammad na Wasabai (waliogeuka kutoka dini yao) wakusanyike kupigana nanyi?' Mjumbe wa Allah ﷺ akasema: 'Niletieni viongozi kumi na wawili wao ili wachukue jukumu la mambo ya watu wao kama Hawariyyuun (wanafunzi) wa 'Isa b. Maryam – Nami nina wajibu kwa watu wangu.' Wakawaleta nuqabaa (wakuu wa makabila yote mawili). Hivi ndivyo bai'ah ilivyofanyika katika mazingira haya ya imani safi. Hadi al-'Abbas b. 'Ubadah akamwambia Mjumbe ﷺ: 'Kwa Yule aliyekutuma kwa haki! Ukitaka, kesho tutawashambulia watu wa Mina kwa panga zetu.'" “Mjumbe alisema: ‘Hatujaamriwa kufanya hivi, basi rudini kwenye ngamia wenu wa kupanda.’” [Sirah Ibn Hisham] Msimu wa hijja ulipomalizika, watu waliondoka Makkah, ambayo ilikuwa imejawa na hasira watu walipopata habari za bai’ah. Ibn Sa’d alisimulia katika kitabu chake “at-Tabaqaat” kwa mapokezi ya ‘Urwah, aliyesimulia kutoka kwa ‘Aishah, kwamba walisema: “Watu sabini walipoondoka kwa Rasool Allah ﷺ, alihisi kwamba Allah alikuwa amemwekea kinga, na watu wa vita, utayari na msaada. Hata hivyo, mtihani uliongezeka kwa Waislamu. Basi masahaba wa Rasool wa Allah ﷺ walilalamikia hili, naye ﷺ akawaruhusu kufanya Hijrah. Kisha Mjumbe ﷺ aliwajulisha kwamba amepewa taarifa kuhusu nchi watakayohamia; hii ni Yathrib (Madinah), na yeyote anayetaka kuondoka aende huko. Alisema ﷺ: ‘Niliona katika usingizi wangu nikihama kutoka Makkah kwenda nchi ya mitende. Akili yangu ilikwenda al-Yamamah au Hajar, lakini ikaonekana kuwa mji wa Yathrib.’” [Imepokewa na al-Bukhari na Muslim] Kwa hakika, juhudi za kupata Nusrah kutoka kwa makabila, pamoja na bai’ah ya kwanza na ya pili, zote zinaonyesha kwamba Mjumbe ﷺ alitaka kuwepo kwa taasisi yenye nguvu na ulinzi ili kuusaidia dini hii. Jambo hilo halikuishia tu katika kubeba da’wah na kuvumilia madhara. Lilifika hadi kufikia kuwepo kwa nguvu ambayo kwayo Waislamu wangeweza kujilinda. Bali lilienea mbali zaidi ya hapo, hadi kufikia kuanzisha kiini ambacho kingekuwa msingi na tegemeo kuu katika kuanzisha Dola ya Kiislamu, na kutekeleza Uislamu katika jamii, ambayo ingebeba ujumbe wa ulimwengu kwa wanadamu na kubeba pamoja nao nguvu itakayolinda Uislamu na kuondoa katika njia yake vikwazo vyote vya kimaada vinavyosimama katika kueneza kwake. Hijrah ilitokea, nayo ilihusisha kuacha mali, nchi ya asili, mke na familia. Hijrah kwenda Madinah ilikuwa tofauti kabisa na Hijrah kwenda Abysinnia.
Hijra kwenda Abysinia ilikuwa ni uhamiaji wa watu binafsi waliokimbia dini yao na kwa hofu ya kuteswa. Allah aliifanya Hijra kuwa njia ya kutoroka kwa Waislamu waliodhulumiwa huko Makka, ili waweze kubadilisha hali yao na wasiwe chini ya nyundo (ya dhulma); badala yake nafsi zao zipate kupumzika na kujiandaa kubeba tena da’wah kwa njia yenye nguvu na yenye vitendo. Haikuwa mojawapo ya hatua za mbinu ambapo muhajiruun wangefanya kazi ya kubeba da’wah kutoka ng’ambo, na kupitia ushirikiano na tawala za nchi walizohamia, ili kuiangusha tawala katika nchi yao ya asili.
The Hijrah to Abysinnia was emigration of individuals fleeing for their deen and for the fear of being tortured. Allah made the Hijrah an escape for the Muslims who had been oppressed in Makkah, so that they may change their circumstances and not be under the hammer (of oppression); rather their souls may take rest and prepare to again carry the da’wah in a strong and active manner. It did not form one of the steps of the method where the muhajiroon would work to carry the da’wah from abroad, and through cooperation with the regimes to whose lands they emigrated to, so as to overthrow the regime in their land of origin.