“Halifelerin döneminde Hristiyan ve Yahudi âlimleri yalnızca büyük saygı görmekle kalmamış, aynı zamanda büyük sorumluluk gerektiren görevlere atanmış ve devlette en yüksek mevkilere terfi ettirilmişlerdir....(Halife Harun Reşid) hiçbir zaman bilgin bir kişinin hangi ülkeye ait olduğuna ya da inancına ve kanaatine bakmamış, yalnızca ilim alanındaki üstünlüğünü dikkate almıştır.” -- Dr. William Draper Kardinal Ratzinger'in Papa XVI. Benedikt olarak tahta çıkışı, Papalığını sarsabilecek bir dizi meseleyi gündeme getirmiştir. Bunların başında İslam'ın meydan okuması ve Avrupa'daki Hristiyanların laikleşmesi gelmektedir.

“During the period of the Caliphs the learned men of the Christians and the Jews were not only held in great esteem but were appointed to posts of great responsibility, and were promoted to the high ranking job in the government....He (Caliph Haroon Rasheed) never considered to which country a learned person belonged nor his faith and belief, but only his excellence in the field of learning.” -- Dr. William Draper he inauguration of Cardinal Ratzinger as Pope Benedict XVI has brought to the fore a host of issues, which threaten to undermine his papacy. Chief among them is the challenge from Islam and the secularization of Christians in Europe.

Vatikan, İslam'a nasıl yaklaşılacağı konusunda bir ölçüde ikiye bölünmüş durumda.

The Vatican is somewhat divided on how to tackle Islam.

Bazı kardinaller, Vatikan'ın İslam'a yönelik tutumunu yumuşatmayı ve ılımlı Müslümanlarla yakınlaşmayı destekliyor. Pontifical Gregorian Üniversitesi'nde teoloji profesörü olan Cizvit Rahip Keith F. Pecklers şöyle dedi: "Bir sonraki papanın, dünyadaki farklı dinlerle, özellikle de İslam'la diyalog kurabilecek biri olması gerekecek... İslam yükselişte, Hristiyanlık ise en azından gelişmiş dünyada gerileme içinde." Bu yaklaşım, 1986'da bir Müslüman ülkeyi ziyaret eden ilk papa olan II. Jean Paul'ün savunduğu yaklaşıma benzemektedir.

Some cardinals are in the favour of reaching out to moderate Muslims and tapering the Vatican’ s attitudes towards Islam. “The next pope will need to be someone capable of dialoguing with the different religions of the world, and particularly Islam… Islam is on the rise, and Christianity, at least in the developed world, is in decline”, said the Rev. Keith F. Pecklers, a Jesuit professor of theology at the Pontifical Gregorian University. This approach is reminiscent of the one articulated by Pope John Paul II who in 1986 became the first pope to visit a Muslim country.

Marokko ziyareti sırasında şunu söyledi: "Aynı Tanrı'ya, tek ve biricik Tanrı'ya inanıyoruz; O, dünyayı yaratan ve yaratıklarını kemâle erdiren Tanrı'dır." Bunun sonucunda İslam ile dinlerarası diyalog doktrini doğdu. Sonraki yirmi yıl boyunca bu doktrin Vatikan ile İslam dünyası arasındaki ilişkileri belirledi.

During the visit to Morocco he said, “We believe in the same God, the one and the only God, who created the world and brought its creatures to perfection.” Hence the doctrine of inter-faith dialogue with Islam was born. For the next twenty years this doctrine defined the relations between the Vatican and the Islamic world.

Diğer kardinaller İslam'a karşı çok daha sert bir tutum benimsemeyi tercih ediyor. National Catholic Reporter'ın Vatikan muhabiri John Allen, ılımlı bir İslam'ın var olduğu konusunda kuşkulu. "[Kardinaller] gereken şeyin sert bir sevgi olduğunu düşünüyor. Kabus senaryosu, bir gün uyanıp Kutsal Topraklar'ın Hristiyanlardan arındığını görmemiz." diyen Allen, şunları söyledi. Bu grubun dile getirdiği görüşler, yakın zamana kadar Türkiye'nin Hristiyan Avrupa'ya katılması fikrini alaya alan Papa XVI. Benedict ile uyum içinde görünüyor. Geçen Ağustos ayında Ratzinger şöyle dedi: "Tarih boyunca Türkiye her zaman Avrupa'ya karşı sürekli bir tezat içinde, farklı bir kıtayı temsil etti. İki kıtayı özdeş kılmak bir hata olur." Kasım 2004'te ise Ratzinger, Müslümanları İslam'ı siyasallaştırdıkları için eleştirdi ve Müslümanların Hristiyanlıktan öğrenecek çok şeyleri olduğunu vurguladı.

Other cardinals prefer a much tougher stance towards Islam. John Allen, the Vatican correspondent of the National Catholic Reporter, is sceptical that there is such a thing as moderate Islam. “They [cardinals] think what is needed is tough love. The nightmare scenario is that one day we’ ll wake up and the Holy Land will be empty of Christians”, Allen said. The views expressed by this group appear to be in unison with Pope Benedict XVI, who not so long ago scoffed at the idea of Turkey joining Christian Europe. Last August, Ratzinger said, “In the course of history, Turkey has always represented a different continent, in permanent contrast to Europe. Making the two continents identical would be a mistake.” Back in November 2004, Ratzinger criticized Muslims for politicizing Islam and stressed that Muslims had a great deal to learn from Christianity.

Ratzinger, "Müslümanlar, din özgürlüğünün ve kilise ile devlet arasındaki ayrımın önemini Hristiyan kültüründen öğrenmelidir" dedi. Gerçek dünyada İslam'ın yarattığı zorluklar, Vatikan tarafından yalnızca abartılmakla kalmıyor; dünyadaki yaklaşık bir milyar Katolik üzerindeki seküler düşüncenin etkisiyle kıyaslandığında son derece küçük kalıyor. Asıl büyük tehdit, Avrupa'daki Katoliklerin seküler hale gelmesi; bu süreç Avrupa'da diğer kıtalardan belirgin biçimde daha yüksek. İki yıl önce yayımlanan ve 1999 ile 2000 yıllarında yürütülen Avrupa Değerler Araştırması'na göre, Avrupalıların yalnızca yüzde 21'i dinin kendileri için "çok önemli" olduğunu söylüyor. Pew Forum on Religion and Public Life'ın Amerika Birleşik Devletleri'nde yaptığı benzer bir araştırmada ise bu oran yaklaşık yüzde 60 olarak çıktı.

Ratzinger said, “Muslims should learn from the Christian culture the importance of religious freedom, and the separation between church and state.” In the real world, the challenges posed by Islam are not only overstated by the Vatican, but are miniscule in comparison to the influence of secularism on the world’ s billion or so Catholics. A far greater threat is the secularization of Catholics in Europe, which is significantly higher than any other continent. Only 21 percent of Europeans say that religion is "very important" to them, according to the European Values Study, conducted in 1999 and 2000 and published two years ago. A similar survey in the United States by the Pew Forum on Religion and Public Life put the number at nearly 60 percent.

Bunun ötesinde, Avrupa genelinde kitlesel ibadete katılım önemli ölçüde azalmıştır.

Beyond that, Mass attendance has significantly declined throughout Europe.

Katolikler arasında yalnızca yüzde 10'u Hollanda'da, yüzde 12'si

Among Catholics, only 10 percent in the Netherlands, 12

Fransa'da yüzde, Almanya ve Avusturya'da yüzde 15, ... yüzde 18

percent in France, 15 percent in Germany and Austria, 18

…'nın İspanya'da ve %25'inin İtalya'da haftalık ayine katıldığı göz önüne alındığında, bazı Katoliklerin laik bir Avrupa'da Hristiyanlığın geleceği konusunda aşırı kaygılar dile getirmesi şaşırtıcı değildir. Roma'daki Pontifical University of the Holy Cross'ta ders veren Rahip John Wauck, "Bazı insanlar Avrupa'ya bakıp onu ruhen yorgun, hatta ölmüş olarak görüyor" dedi.

percent in Spain and 25 percent in Italy attend weekly Mass. Therefore it is not surprising to find some Catholics voicing extreme concerns for the future of Christianity in a secular Europe. “Some people look at Europe and see it spiritually tired, if not dead,” said the Rev. John Wauck, who teaches at the Pontifical University of the Holy Cross in Rome.

Avrupa'da azalan Hristiyan nüfusun yanı sıra Vatikan'a yönelik başlıca tehdit, Katolik gerçeklerini yanlışlar olarak yeniden tanımlamakta kararlı seküler köktendincilerden gelmektedir. Kadın rahiplerin atanması, doğum kontrolü, kürtaj, eşcinsel evlilikler, eşcinsel çiftlerin evlat edinmesi, ötanazi ve Noel'in ticarileştirilmesine ilişkin Katolik öğretiler bu saldırının en ağır yükünü taşımaktadır. Bu eğilimi yorumlayan Wauck, Birlik'in (Avrupa Birliği) "radikal seküler bir kültürle" "enfekte" olmuş görünDüğünü söyledi. Ratzinger de yeni papayı seçmek üzere konklavın başlamasından saatler önce benzer bir değerlendirme yaptı. Şöyle dedi: "Hiçbir kesin şeyi tanımayan ve son ölçü olarak yalnızca kişinin kendi egosunu ve kendi arzularını bırakan görecelilik diktatörlüğüne doğru ilerliyoruz." Ratzinger artık resmen yeni Papa olarak göreve getirildiğine göre, Katolikliği ve değerlerini en iyi nasıl koruyacağına karar vermelidir. Onun ve onu seçen kardinallerin acil kaygısı, Katolikliği bırakıp agnostik bir yaşam tarzını tercih edenleri yeniden kazanmaktır.

Apart from the dwindling Christian population in Europe, the principal threat to the Vatican comes from the direction of secular fundamentalists who are adamant in recasting catholic truths as falsehoods. Catholic teachings regarding the inauguration of women priests, birth control, abortion, gay marriages, adoption by same-sex couples, euthanasia and the commercialization of Christmas bear the brunt of this onslaught. Commenting on this trend, Wauck said that the union (European Union) seems to be “infected” with a “radically secular culture”. Ratzinger delivered similar assessment hours before the conclave got underway to elect the new pope. He said, ”We are moving toward a dictatorship of relativism . . . that recognizes nothing definite and leaves only one’ s own ego and one’ s own desires as the final measure.” Now that Ratzinger has been officially installed as the new Pope he must decide on how best to protect Catholicism and its values. His immediate concern and those of the cardinals who elected him is to win over those who have shunned Catholicism in preference for an agnostic life-style.

Bu başarıyı gerçekleştirmek için Papa XVI. Benedict, Hristiyan inancını savunmak üzere dünyanın laik güçleriyle ittifak kuramaz ve dünyanın laik kurumlarından herhangi birine güvenemez.

To accomplish this feat, Pope Benedict XVI cannot ally himself with the secular powers of the world or rely on any of the world’ s secular institutions to defend the Christian faith.

Laiklik ve onun savunucuları, Yahudi-Hristiyan tarihinin bir ürünü olmalarına rağmen, Hristiyanlığı ya da genel olarak herhangi bir dini savunmakla ilgilenmemektedir. Örneğin, Mayıs 2002'de Başkan Bush, Papa İkinci Jan Paul ile diğer Hristiyan mezheplerinin liderlerinin güçlü çağrılarına rağmen, İsrail'in Doğuş Kilisesi'ni bombalamasını engellemek için hiçbir şey yapmadı.

Secularism and its practitioners despite being a by-product of Judaeo-Christian history are not interested in defending Christianity or for that matter any faith. For instance, in May 2002 President Bush did nothing to prevent Israel from shelling the Church of Nativity, despite strong appeals from Pope John Paul II and leaders of other Christian sects.

Benzer şekilde, 2003'te Amerika'nın Irak'ı işgalinden önce, Başkan Bush savaşa karşı çıkan evanjelik Hristiyanlarla görüşmeyi reddetti, ancak petrol şirketlerinin lobicilerini ağırlamaya devam etti.

Similarly, before the American invasion of Iraq in 2003, President Bush refused to meet evangelical Christians who were opposed to the war, but continued to entertain lobbyist from oil companies.

Din ve dini inançlara sahip insanlar, seküler köktencilerin gözünde bir lanet konusudur ve ancak zar zor hoşgörülür. Dini kimliklerini korumak isteyen inanç sahibi insanlar, seküler toplumlar içinde hakaretlerin hedefi haline gelir. Seküler otoriteler, seküler değerlere direnenleri sürekli taciz etmek için medya ve siyaset gibi araçları kullanır. Bu durum, onlar teslim olana ya da inançlarını seküler kesimin maddeci dünya görüşüne uyacak biçimde değiştirinceye kadar sürer.

Religion and people who profess religious beliefs is an anathema to secularist fundamentalists and are barely tolerated. The people of faith who wish to retain their religious identity become the object of abuse within secular societies. Secular authorities utilize instruments such as the media and the political medium to constantly hound those that resist secular values. This continues until they capitulate or change their beliefs to conform to the materialistic worldview of the secularists.

Katolikliğin, diğer Hristiyan inançlarıyla birlikte, Avrupa devletleri başta olmak üzere seküler batı devletlerinin himayesinde büyük zarar gördüğü söylenebilir. "İfade özgürlüğü" ve "din özgürlüğü" perdesinin arkasına sığınan seküleristler, Katolikliğe durmadan saldırmış ve Roma Kilisesi'ni görüşlerini ve uygulamalarını değiştirmeye zorlamıştır. Bugün Katolik öğretileri ve hakikatleri neredeyse tanınmaz hale gelmiş durumda ve Vatikan seküler güçlere karşı kararlı bir tavır almazsa yakında yok olma tehlikesiyle karşı karşıya.

Catholicism as well as other Christian faiths has suffered immensely under the patronage of secular western states, particularly European states. Retreating behind the veil of ‘freedom of speech’ , and ‘freedom of religion’ , secularists have relentlessly abused Catholicism and forced the Roman Church to adapt its views and practices. Today, Catholic teachings and truths are scarcely recognizable and face imminent extinction, unless the Vatican takes a firm stand against the secular powers.

Dünyanın diğer dinleriyle, örneğin Yahudilik, Hinduizm, Sihizm ve diğer Hristiyan mezhepleriyle bir ittifak kurmak, Roma Kilisesi'nin kaderini değiştirmeyecektir. Bu dinler, seküler ideolojinin tehdit edici yapısına karşı koyamamaktadır ve onlar da seküler güçlerin kurbanı olmuştur. Bunun iki nedeni vardır. Birincisi, hepsi seküler ideolojiye meydan okuyacak entelektüel dinamizmden yoksun, duygusal bir inanca dayanmaktadır. İkincisi, insan varoluşuna yalnızca manevi bir bakış açısı sunan ve sekülerizme gerçek bir alternatif olabilecek bir sosyo-politik yaşam sistemi ortaya koyamayan inançlar üzerine kuruludur.

Forming an alliance with other world faiths such as Judaism, Hinduism, Sikhism and other Christian denominations will not alter the fate of the Roman Church. These religions are unable to stand up to the menacing ideology of secularism and they too have fallen prey to the secular powers. This is because of two reasons. First, they are all founded on an emotional creed that does not possess the intellectual dynamism to challenge the ideology of secularism. Second, they are based on creeds that only offer a spiritual perspective on human existence and are unable to present a social-political system of life that is a real alternative to secularism.

İslam, laikliğe karşı koyabilen ve farklı inançlardan insanlara gerçek koruma sağlayabilen dünyadaki tek ideolojidir. İslam bunu başarabilir, çünkü özünde müntesiplerine manevi besin sunan ve Müslümanların ve Müslüman olmayanların kanun önünde eşit tutulduğu kapsamlı bir toplumsal-siyasal sistem sunan manevi ve siyasi bir inanç bulunmaktadır.

Islam is the sole ideology in the world that is able to counter secularism and offer genuine protection to people belonging to different faiths. Islam is able to achieve this, because at its heart is a spiritual and political creed that provides spiritual nourishment to its adherents and offers a comprehensive social-political system, where Muslims and non-Muslims are treated equally before the law.

Geçmişte, İslam'ın pratikte uygulandığı dönemlerde, örneğin İslam İspanyası'nda, İspanya'nın Toledo, Kurtuba ve Gırnata şehirlerinde yaşayan Yahudiler, Hristiyanlar ve Müslümanlar eşsiz bir hoşgörü ve refah içinde yaşadılar. Martin Hume, Spanish People adlı kitabında şöyle yazmıştır: “Yeni yöneticilerin yanında Hristiyanlar ve Yahudiler barış içinde yaşıyordu. Ticaret ve sanayi sayesinde zenginleşen Yahudiler, rahiplerin yönettiği Gotların kendilerine yaptığı zulmü unutup rahat bırakmaya razıydı.”

In the past, when Islam was implemented practically, as in Islamic Spain, Jews, Christians and Muslims living in the Spanish cities of Toledo, Cordoba and Granada, enjoyed unrivalled tolerance and prosperity. Martin Hume wrote in his book Spanish Peopleiv: “Side by side with the new rulers lived the Christians and Jews in peace. The latter rich with commerce and industry were content to let the memory of their oppression by the priest-ridden Goths sleep”.

Ancak Katolik hükümdarlar İzabella ve Ferdinand, 1492'de İspanya'nın yönetimini ele aldıklarında, hoşgörüye karşılık vermediler; aksine İspanya'yı Yahudi ve Müslüman halkından temizlemeye giriştiler. Papanın onayıyla, Sicilya adası ve Kudüs gibi Müslümanların yönettiği diğer topraklarda da benzer zulüm eylemleri gerçekleştirildi.

However, when the Catholic monarchs Isabella and Ferdinand took charge of Spain in 1492, they did not reciprocate tolerance but proceeded to expunge Spain of its Jewish and Muslim populace. Similar acts of cruelty with the blessing of the Pope were carried out in other lands controlled by Muslims such as the island of Sicily and Jerusalem.

Bugün İslam dünyası, laiklikten İslam'a doğru radikal bir dönüşüm yaşamaktadır. İslam dünyasının dört bir yanındaki Müslümanlar, Batılı güçler ve onların taşeronları tarafından kendilerine zorla dayatılan laik düzene karşı ayaklanmaktadır. Müslümanlar gece gündüz demeden bu laik otokrasileri devirmek ve onların enkazı üzerinde Hilafet'i yeniden kurmak için çalışmaktadır. Hilafet'in kurulmasıyla, laik rejimler altında haklarından mahrum bırakılan milyonlarca Hristiyan, haklarının tam olarak yeniden tanınacağı bir düzene kavuşacaktır. Geçmişteki Hilafetlerde olduğu gibi, Hristiyan inanç ve öğretileri de korunacaktır. Tarih, Roma İmparatorluğu'ndan ve bugünkü laik düzenden farklı olarak, Hilafet altında Hristiyan doktrin ve öğretilerinin İslami değerlerle uyuşacak biçimde değiştirilmediğine tanıklık etmektedir.

Today the Islamic world is experiencing a radical transformation from secularism to Islam. Muslims across the Islamic world are rebelling against the secular order that has been forcibly imposed upon them by western powers and their surrogates. Muslims are working day and night to over throw these secular autocracies and to re-establish the Caliphate on their ruins. With the establishment of the Caliphate, millions of Christians who were previously denied their rights under the secular regimes will have their rights restated in full. And like in the Caliphates of the past, Christian beliefs and teaching will be protected. History bears witness that unlike the Roman Empire and the secular order of today, Christian doctrines and teachings were not changed under the Caliphate to agree with Islamic values.

Bu bağlamda Papa XVI. Benedict'in İslam ve Müslüman dünyasına karşı tutumunu yeniden gözden geçirmesi akıllıca olurdu. İslam ve Müslümanlara karşı sert bir tavır benimsemek yerine, yeni papa, İslam dünyasındaki Müslümanların laik rejimlerini devirme ve Hilafeti yeniden kurma haklarını desteklemelidir. Bu yolla papa, Katolikliği kurtarmış, Müslüman dünyasındaki sürüsünün haklarını korumuş ve Hilafetle gelecekteki ilişkiler için iyi bir alamet göndermiş olacaktır.

Against this background it would be wise for Pope Benedict XVI to reconsider his position towards Islam and the Muslim world. Instead of opting for a harsh stance against Islam and Muslims, the new pope should support the right of Muslims across the Islamic world to overthrow their secular regimes and re-establish the Caliphate. In this way, the pope will be saving Catholicism, protecting the rights of his flock in the Muslim world and sending a good omen for future relations with the Caliphate.

7 Mayıs 2005

May 07, 2005