"I Dünya Savaşı'na giden dönemde olduğu gibi, koalisyonlar ve bölgesel bloklar Amerikan üstünlüğüne meydan okumak üzere bir araya gelebilir. Bu oluşumlardan biri gücünü yeterince hızlı bir şekilde pekiştirebilirse, yeni bir iki kutuplu dünya ortaya çıkabilir. Potansiyel olarak Çin, Pan-Arap bir koalisyon ya da birleşik bir Avrupa Birliği (AB) bu yeni süper güç olabilir." -- Robert DeYeso Başkan Bush göreve geleli daha altı yıl bile geçmedi ve çok arzulanan 21. yüzyılın Amerika'ya ait olduğu dönem, ani bir şekilde sona ermek üzere. Amerika'nın dünyanın dört bir köşesindeki önderliği, hem dostları hem de düşmanları tarafından sorgulanıyor.

“Much like the time leading up to World War I, coalitions and regional blocs could form to contest American supremacy. If one of these entities could consolidate its power quickly enough, a new bipolar world could emerge. Potentially, China, a pan-Arab coalition, or a unified European Union (EU) could become this new superpower.” -- Robert DeYeso Barely six years have elapsed since President Bush took office and the much coveted 21st century belongs to America is about to come to an abrupt end. America’ s pre-eminence in four corners of the world is being challenged by friends and foes alike.

Amerika Birleşik Devletleri'nin kendi arka bahçesinde — Latin Amerika'da — Venezuela Devlet Başkanı Hugo Chávez, bölge genelinde ABD çıkarlarını baltalamak için bir haçlı seferinin öncülüğünü yapıyor. Davasını yaymak için Küba, Bolivya ve Ekvador liderlerinin desteğini başarıyla kazandı. Birlikte, petrol ve doğalgaz sahalarını batılı şirketlerden geri alıp doğrudan devlet kontrolüne sokmak için bir kampanya başlatarak Amerikan üstünlüğüne meydan okudular.

In America’ s own backyard— Latin America— Venezuelan President Hugo Chávez is spearheading a crusade to undermine US interests across the region. He has successfully garnered the support of the leaders of Cuba, Bolivia and Ecuador to propagate his cause. Together they have challenged American supremacy by embarking on a campaign to reclaim oil and gas fields from western companies and put them directly under state control.

Atlantik'in öte yakasında, Irak savaşı yüzünden derinden yaralanmış ve Bush yönetiminin tek taraflı gündemine şiddetle karşı çıkan Avrupa ise en iyimser ihtimalle sembolik bir yardım sunmuştur.

Across the Atlantic, Europe smitten by the Iraq war and deeply hostile to the unilateralist agenda of the Bush administration has at best offered nominal assistance.

Aksine, fırsat verildiğinde Avrupalılar — özellikle Fransızlar, Almanlar ve İngilizler — Amerika'nın müttefikinden çok düşmanı gibi davrandılar. Lübnan'daki Fransız inatçılığı, Avrupa'nın Irak ve Afganistan'a önemli birlik göndermeyi reddetmesi, İngiltere'nin Filistin'e müdahalesi ve Fransa ile İngiltere'nin Darfur'da bir çözüme karşı düşmanca tutumu, Amerika'nın dünyadaki konumuna zarar verdi ve meşruiyetini aşındırdı.

Rather, given the opportunity the Europeans—notably the French, the Germans and the British have behaved more as foes than American allies. French intransigence in Lebanon, Europe’ s refusal to commit significant troops to Iraq and Afghanistan, Britain’ s interference in Palestine, and French and British hostility towards a Darfur settlement have damaged America’ s standing in the world and eroded her legitimacy.

Rusya ve Çin, yirmi yıl kadar süren Amerikan gücüyle boyun eğdirilmiş olmalarının ardından, Orta Asya'yı kasıp kavuran Amerika destekli devrimlere karşı yeniden kendilerine gelmiş durumda. Özbekistan yeniden Moskova'nın etki alanına girdi; Kırgızistan ve Belarus, ABD destekli ayaklanmaları başarıyla engelledi. Amerika, Ukrayna'da elde ettiği siyasi kazanımları ilerletemedi ve Gürcistan, Washington ile olan ilişkileri yüzünden Rusya'dan ağır bir tepkiyle karşılaştı.

Russia and China subdued by twenty or so years of American power have reawakened to counter American inspired revolutions sweeping Central Asia. Uzbekistan returned to Moscow’ s sphere of influence, Kyrgyzstan and Belarus successfully thwarted US backed uprisings; America failed to press home the political gains made in Ukraine, and Georgia witnessed a severe backlash from Russia over its ties with Washington.

Ayrıca, Şanghay İşbirliği Örgütü'nün (ŞİÖ) küçük üyeleri olan Kırgızistan ve Tacikistan, Amerikan üslerinin çekilmesini talep edecek kadar cesaretlendi. Amerika'nın bu bölgedeki kazanımları neredeyse hiçbir değer taşımayacak duruma geliyor.

Furthermore, Kyrgyzstan and Tajikistan the minnow states of the Shanghai Cooperation Organization (SCO) have become emboldened enough to demand withdrawal of American bases. America’ s gains in this region almost stand to naught.

Daha da kötüsü, terörle mücadele, istemeden de olsa Çin'in Rusya ile ilişkisini pekiştirdi ve iki eski düşmanı birbirinden uzak tutmak için yıllardır süren Amerikan stratejik planlamasını boşa çıkardı. Ekonomik büyüme ve çift kutuplu bir dünya görme ortak arzusuyla yeniden canlanan Çin-Rusya ittifakı, ABD'nin çıkarlarına zarar vererek dünyanın dört bir yanına pençesini geçirdi.

Worse still is that the war on terror has inadvertently solidified China’ s relationship with Russia—undoing years of American strategic planning to keep the two erstwhile enemies apart. The China-Russian alliance reinvigorated with economic growth and a common desire to see a bipolar world has spread its tentacles across the globe harming US interests.

Amerikan tehditlerinden etkilenmeyen Rusya, Venezuela ve İran'a modern silahlar temin ediyor.xxv Çinli enerji şirketleri ise geleneksel olarak Amerikan petrol devlerinin alanı sayılan bölgelerde petrol anlaşmaları imzalıyor.xxvi Orta Doğu'da hem Rusya hem de Çin, Amerika'nın İran konusundaki tutumuna şiddetle itiraz etti. Kore Yarımadası'nda ise Pekin'in Pyongyang'a koşulsuz desteği, Washington'ın Kuzey Kore'nin nükleer güç haline gelmesini engelleyemediğini gözler önüne serdi.

Russia unfazed by American threats is equipping Venezuela and Iran with modern weaponryxxv. Chinese energy companies are signing oil deals in places that have traditionally been the preserve of American oil giantsxxvi. In the Middle East, both Russian and China have taken strong objection to America’ s position over Iran. On the Korean peninsula, Beijing’ s unfettered support for Pyongyang has exposed Washington’ s inability to prevent North Korea from becoming nuclear.

Müslüman dünyası genelinde Amerika'nın güvenilirliği tüm zamanların en düşük seviyesine geriledi. Irak ve Afganistan'daki direnişin şiddeti Amerikan ordusunun belini kırdı ve Başkan Bush'u demokrasiyi yaymaya yönelik planlarından vazgeçmeye zorladı. Irak ve Afganistan'dan Amerika'yı çıkaramayan Bush, "Truman Doktrini"ne dönmek ve Suriye, İran ve Pakistan gibi laik otokrasilerin yardımını istemek zorunda kaldı. Bush yönetiminin sinsi politikaları, Müslüman dünyasını Amerika'nın imajına göre yeniden şekillendirmek yerine bölgeyi İslamlaştırdı, Müslüman halk kitlelerini manevi uykularından uyanacak şekilde siyasallaştırdı ve Müslüman aydınlarını siyasal İslam adına güçlü bir güce dönüştürdü. Son altı yılı özetlemek gerekirse, Amerika'nın Hilafetin doğuşunu hızlandırdığını söylemek yeterlidir.

Throughout the Muslim world America’ s credibility has plummeted to an all-time low. The ferocity of the resistance in Iraq and Afghanistan has broken the back of the US army and forced President Bush to abandon his plans to advance democracy. Bush unable to extricate America from Iraq and Afghanistan has had to revert to the ‘Truman Doctrine’ and seek the help of secular autocracies like Syria, Iran and Pakistan. Instead of reshaping the Muslim world in America’ s image, the nefarious policies of the Bush administration has Islamised the region, politicized the Muslim masses to awaken from their spiritual slumber and galvanized the Muslim intelligentsia into a powerful force or political Islam— to sum up the last six years— it is suffice to say that America is precipitating the birth of the Caliphate.

Yirmi yıllık dünya işlerine hâkimiyetin ardından Amerika, dostlarının ve düşmanlarının insafına kalmış durumda. Ulusal Güvenlik Konseyi'nin eski başkan yardımcısı Graham Fuller, The National Interest dergisinin son sayısında yazdığı yazıda Amerika'nın içinde bulunduğu durumu doğru biçimde tarif etmiştir: "Çeşitli ülkeler, Bush gündemini bin bir kesikle ölümcül biçimde zayıflatmak, saptırmak, değiştirmek, karmaşıklaştırmak, sınırlamak, geciktirmek ya da engellemek amacıyla çok sayıda strateji ve taktik devreye sokmuştur." Peki Amerika dünyanın tek süper gücü olma konumundan düştükten sonra ne olacak? Avrupa, önderlik sorumluluğunu üstlenemeyecek kadar bölünmüş durumda. Rusya, ekonomik gücünü henüz siyasi sermayeye dönüştürüp kendini önde gelen güç olarak konumlandıramadı. Çin ve Hindistan ise dünya siyasetini etkileyecek siyasi iradeye ve tecrübeye sahip değil. Öngörülebilir gelecekte her iki ülke de kendi etki alanlarıyla sınırlı kalacak gibi görünüyor.

After two decades of dominating world affairs, America finds itself at the mercy of her friends and enemies. Graham Fuller, former vice chairman of the National Intelligence Council, described America’ s predicament correctly when he wrote in the latest issue of the National Interest, “diverse countries have deployed a multiplicity of strategies and tactics designed to weaken, divert, alter, complicate, limit, delay or block the Bush agenda through death by a thousand cuts.” So what happens after America has fallen from its perch as the world’ s sole super power? Europe is too divided to take up the mantle of the leading state. Russia has yet to translate her economic strength into political capital to position herself as the pre-eminent power. Both China and India lack the political will and the experience to affect world politics. For the foreseeable future, both countries will be confined to their respective spheres of influence.

Amerika'nın yerini almak isteyen bir ülkenin, devasa bir nüfusa, bol kaynaklara, evrensel bir ideolojiye ve başarmak için siyasi iradeye sahip olması gerekir. En bariz aday, Bush'un sık sık bahsettiği Hilafet altındaki Müslüman dünyasıdır.

The country that wishes to supplant America must possess a huge population, abundant resources, a universal ideology and the political will to succeed. The most obvious candidate is the Muslim world under the Caliphate, which Bush has often spoken about.

4 Aralık 2006

December 4, 2006