"Onların, bir anlamda Yedinci Yüzyıl Hilafeti olarak adlandırabileceğiniz şeyi yeniden kurmak istediklerinden söz ediliyor. Bu, İslam'ın ya da Müslümanların batıda Portekiz ve İspanya'dan başlayarak, Akdeniz boyunca Kuzey Afrika'ya; Kuzey Afrika'nın tamamına; Orta Doğu'ya; Balkanlara kadar; Orta Asya cumhuriyetlerine; Rusya'nın güney ucuna; Hindistan'ın geniş bir kesimine ve Endonezya'ya kadar, yani günümüzün Endonezya'sına her şeyi kontrol ettiği, yaklaşık 1.200, 1.300 yıl önceki dünya düzenidir. Bir anlamda, bir uçta Bali ve Cakarta'dan diğer uçta Madrid'e kadar uzanan bir dünyadır." — Eski ABD Başkan Yardımcısı Cheney Aralık 2004'te CIA'nın Ulusal İstihbarat Konseyi, 2020 yılında dünya sahnesinde yeni bir Hilafetin ortaya çıkacağını öngördü. Bulgular, "Küresel Geleceği Haritalandırmak" başlıklı 123 sayfalık bir raporda yayımlandı. Raporun amacı, mevcut eğilimleri ABD'nin çıkarlarını tehdit edebilecek unsurlar olarak ortaya koyarak, bir sonraki Bush yönetimini önümüzdeki zorluklara hazırlamaktır. Rapor, ABD Başkanı, Kongre üyeleri, bakanlar kurulu üyeleri ve politika yapımında yer alan önemli yetkililere sunulmuştur.

“They talk about wanting to re-establish what you could refer to as the Seventh Century Caliphate. This was the world as it was organized 1,200, 1,300 years, in effect, when Islam or Islamic people controlled everything from Portugal and Spain in the West; all through the Mediterranean to North Africa; all of North Africa; the Middle East; up into the Balkans; the Central Asian republics; the southern tip of Russia; a good swath of India; and on around to modern day Indonesia. In one sense from Bali and Jakarta on one end, to Madrid on the other." -- Former US Vice President Cheney In December 2004, The National Intelligence Council of the CIA predicted that in the year 2020 a new Caliphate would emerge on the world stage. The findings were published in a 123-page report titled “Mapping the Global Future”. The aim of the report is to prepare the next Bush administration for challenges that lie ahead by projecting current trends that may pose a threat to US interest. The report is presented to the US president, members of Congress, cabinet members and key officials involved in policymaking.

Raporun dikkat çekici yanı, siyasi İslam'a ve bunun yakın gelecekte ABD çıkarlarına yönelttiği çeşitli zorluklara dair göndermelerle dolu olmasıdır. Hatta 2020 yılında bir Hilafet devletinin ortaya çıkışını ve bunun uluslararası durum üzerindeki etkisini betimleyen kurgusal bir senaryo bile yer almaktadır.

What is striking about the report is that it is full of references about political Islam and the various challenges it poses to US interests in the foreseeable future. There is even a fictional scenario depicting the emergence of Caliphate state in 2020 and its impact on the international situation.

Ancak rapor, özellikle Halifelik bölümünde, raporun geçerliliğini çeşitli yönlerden zedeleyen varsayımlara dayanmaktadır. Aşağıda kurgusal senaryoda ileri sürülen bazı argümanların eleştirisi yer almaktadır: - Rapor, yeni Halifeliğin gücünün, küresel bir İslami hareketin iktidarı ele geçirmesinin çabalarından doğacağını ileri sürmektedir. Küresel bir İslami hareketin sivil itaatsizliğe yol açabileceği ya da Halifeliği getirmek için bir darbe başlatabileceği doğru olabilir; ancak onun gücü ve kalıcılığı tamamen farklı bir şeye bağlıdır.

However, the report is predicated on assumptions which undermine the validity of the report in various parts, especially the section on the Caliphate. Below is a critique of some of the arguments postulated in the fictional scenario: - The report asserts that the strength of the new Caliphate will be borne out of the efforts of a global Islamic movement taking power. While it may be true that a global Islamic movement may instigate civil disobedience or initiate a coup to bring about the Caliphate, its strength and longevity is dependent upon something entirely different.

Bir devletin gücünün ölçüsü, onu kuran hareket değil, devletin vatandaşları arasında ortak bir değerler dizisine duyulan entelektüel inançtır. Sovyetler Birliği, teknoloji yetersizliği yüzünden çöktü değildi; halkı komünizmi terk etti ve Komünist Parti, onları aksine ikna edecek güçten yoksundu.

Intellectual conviction in a common set of values amongst the citizens of a state is the measure of the state’ s strength and not the movement, which founded the state. The Soviet Union collapsed not because it was deficient in technology, but because its people abandoned communism and the communist party was powerless to convince them otherwise.

Hilafetin yeniden kurulması yoluyla İslami yaşam tarzına dönüş için Müslüman halkın inançlarının doğru biçimde değerlendirilmesi, hilafetin 21. yüzyılda başarılı olup olmayacağını belirleyen en önemli tek etkendir. Bu, teknoloji ve kaynaklardan daha da önemlidir; zira hilafet kendini savunabildiği ve ilerlemesini yalnızca İslami ideolojiye dayandırdığı sürece, bunların ikisi de kısa sürede elde edilebilir.

An accurate appraisal of the convictions of the Muslim masses for the resumption of the Islamic way of life through the re-establishment of the Caliphate is the single most important factor in determining whether the Caliphate will succeed or fail in the 21st century. This is more important than technology and resources, both of which can be quickly gained as long as the Caliphate is able to defend itself and base its progress exclusively on the Islamic ideology.

İslami hareketlerin, Müslüman ülkelerdeki İslami canlanmanın boyutunu ölçmede tek ölçüt olarak alındığı her durumda, çarpık bir tablo ortaya çıkacaktır. CIA bu yanlış ölçütü kullanan tek kurum değildir. Bu uygulama yaygındır ve saygın düşünce kuruluşlarının analizlerini ile Francis Fukuyama ve Samuel P. Huntington gibi bazı tanınmış yorumcuların yazılarını da zedelemiştir.

Whenever Islamic movements are taken as the sole gauge for estimating the extent of Islamic revival in Muslim countries, a skewed picture will always emerge. The CIA is not alone in employing this false standard. The practice is wide spread and has tainted the analysis of respected think tanks and the writings of some notable commentators such as Francis Fukuyama and Samuel P. Huntington.

Bu kusur, onların İslam'a karşı kötü niyetlerinin bir sonucu değil, bireycilik felsefesine bağlılıklarının bir sonucudur; bu felsefe toplumu anlayışlarını bozmuş ve onu bireylerin bir toplamına indirgemiştir.

This flaw is not the result of their malice towards Islam, but is due to their adherence to the philosophy of individualism, which has marred their understanding of society and reduced it to a collection of individuals.

Toplumun doğru bir şekilde anlaşılması, onun ortak düşünce ve duygularla birbirine bağlanmış, belirli bir sistem altında yaşayan bireylerden oluştuğunu ortaya koyar. İnsanların mevcut yönetim sistemine ne ölçüde destek verdiği ya da alternatif bir yönetim sistemini ne ölçüde desteklediği, yalnızca bu ortak düşünce ve duyguların değerlendirilmesiyle belirlenebilir.

A proper understanding of society reveals that it is composed of individuals, which are bonded together by common thoughts and emotions, and live under a specific system. The degree of support amongst people towards the existing system of governance or for an alternative system of ruling can only be ascertained through the evaluation of these common thoughts and emotions.

Bireyciliğe duyulan bağlılık, Batı'yı Müslüman ülkelerde İslami düşünce ve duyguların nüfuzunu büyük ölçüde hafife almaya ve Hilafetin yeniden kurulmasına yönelik geniş çaplı desteği yanlış hesaplamaya sürüklemiştir.

The attachment to individualism has led the West to grossly underestimate the penetration of Islamic thoughts and sentiments in the Muslim countries, and also to miscalculate the wide spread support for the re-establishment of the Caliphate.

Raporda tartışmalı bir diğer nokta, Halifeliğin ortaya çıkmasının Müslüman ülkelerdeki rejimlerin birbiri ardınca çökmesine, yani domino etkisine yol açmayacağı yönündeki iddiadır.

Another point of contention in the report is the claim that the emergence of the Caliphate will not cause the regimes in Muslim countries to collapse one after the other – the domino effect.

Yine bu anlayış, toplumun yanlış bir anlayışından türemektedir. Müslüman dünyasına yüzeysel bir bakış bile, rejimler ile yönettikleri halk arasında görüşlerde güçlü bir kutuplaşma olduğunu göstermektedir. Baas rejiminin çöküşünden önce, bir ateist olan Saddam, İslami terimlerle dolu konuşmalar yapıyordu. Bunu, halkın artık Baasçılıkla, laiklikle ya da Arapçılıkla motive olmadığını ve yalnızca İslam'a tepki verdiğini fark ettiği için yapıyordu. Benzer şekilde, Musharraf Amerika'nın Afganistan'a karşı savaşını desteklediğinde, tutumunu gerekçelendirmek için Resulullah ﷺ'in hayatından uzun pasajlar alıntılamak zorunda kaldı.

Again this understanding is derived from an incorrect understanding of society. A cursory study of the Muslim world shows that there exists strong polarisation in viewpoints between the regimes and the people they govern. Before the collapse of the Baath regime, Saddam an atheist was delivering speeches laced with Islamic terms. He did this, because he realised that the people were no longer motivated by Baathism, secularism or Arabism and only responded to Islam. Similarly, when Musharraf sided with America’ s war against Afghanistan he had to quote lengthy passages from life of the Messenger (SAW) to justify his stance.

Laik düzeni korumak ile siyasi İslam'ın iktidara gelmesini engellemek arasındaki çatışma, Müslüman dünyasının birçok yerinde her gün yaşanan bir olgudur. Müslüman dünyasındaki rejimler, Batı çıkarlarının bekçileri olarak görülmekte ve İslam'a karşı düşmanca bir tutum sergilemekte olarak algılanmaktadır. Müslümanlar bu rejimlerden derin bir nefret duymakta ve onların varlığına son vermeye istekli görünmektedir. Bu rejimlerin ayakta kalmasının tek nedeni, Batılı hükümetlerin inatçı desteğidir.

The conflict between maintaining the secular order and preventing political Islam from assuming power is a daily occurrence in much of the Muslim world. The regimes in the Muslim world are viewed as the custodians of western interests and antagonistic towards Islam. Muslims simply loathed these regimes and are eager to extinguish their existence. The only reason these regimes survive is because of the dogged support from western governments.

Bugün İslam Ümmeti, yaklaşık 18 yıl önce Varşova Paktı ülkelerinin durduğu gibi, büyük bir değişimin eşiğinde duruyor. Demir Perde, insanların bakış açılarını komünizmden kapitalizme çevirmeleri sayesinde indi. Benzer şekilde, Müslüman Ümmet hem komünizmi hem de kapitalizmi terk etmiş durumda ve bu rejimlerin çarpıcı bir biçimde çökmesine, ardından Hilafet tarafından yutulmasına yol açacak olan Hilafet'in ortaya çıkışını bekliyor.

Today, the Islamic Ummah stands on the cusp of a monumental change, just as the Warsaw pact countries stood some 18 years ago. The iron curtain came down because people had changed their viewpoint from communism to capitalism. Likewise the Muslim Ummah has abandoned both communism and capitalism, and is waiting for the emergence of the Caliphate, which will cause these regimes to collapse in spectacular fashion, only to be absorbed by the Caliphate.

Son olarak rapor, Müslümanların batılı materyalizmin cazibelerine dayanamayacaklarını ve bu yüzden yeni Halifeliğin kıyılarından kaçacaklarını iddia etmektedir. Bu görüş açıkça, Halifeliğin modernleşmenin karşıtı olduğu yönündeki yaygın Batılı kanaattan kaynaklanmaktadır.

Finally the report claims that Muslims would find the temptations of western materialism too much to bear, causing them to flee the shores of the new Caliphate. This view is obviously founded on the prevalent western notion that the Caliphate is the antithesis to modernisation.

Batı'da bu algıyı güçlendiren bir diğer etken de, günümüzde Müslümanların İslam dünyasından Batı'ya doğru yaşanan göçüdür.

Another factor that enhances this perception amongst westerners is the current exodus of Muslims from the Islamic world to the west.

Bu, gerçeğin tam tersidir. Öncelikle, Müslümanların kurmak istediği Hilafet, insanlık medeniyetinin zirvesinde olan, Raşid Halifelik'tir. Bu, Bernard Lewis başta olmak üzere, İslam konusunda tanınmış birkaç seçkin uzman tarafından geniş ölçüde kabul edilen tarihi bir gerçektir.

Nothing could be further from the truth. First, the Caliphate that Muslims want to establish is the rightly guided Caliphate, which was at the zenith of human civilisation. A historical fact widely recognised by several eminent experts on Islam- most notably Bernard Lewis.

İkincisi, Müslümanların Batı'ya yaptığı kitlesel göç, Müslümanların Batı değerlerine duydukları hayranlıktan değil, Batı'nın Müslüman dünyasındaki dış politika girişimlerinin bir sonucudur. Göçmenlerin çoğu, hatta hepsi, ekonomik göçmen ya da siyasi sığınmacıdır; çoğu zaman Batı hükümetlerince desteklenen zalim rejimlerin baskısından kaçmaktadırlar.

Second, the mass migration of Muslims to the West is a consequence of western foreign policy ventures in the Muslim world and not because of Muslim infatuation with western values. Most migrants, if not all are either economic migrants or political asylum seekers escaping the tyranny of regimes often supported by western governments.

Batıya yerleşmiş olan Müslümanlar bile, İslamlarını bozulmaya karşı duydukları kaygı nedeniyle, henüz laik değerleri benimsemiş değiller.

Even those Muslims, who have settled in the west, have yet to embrace secular values for fear of corrupting their Islam.

Avrupa'nın Müslüman nüfusunu Batı değerlerini benimsemeye zorlama yönündeki son girişimi, Avrupa'nın Müslümanları laikleştirme takıntısını açıkça ortaya koymaktadır ve Batı medyasının Müslüman ülkelerin Batılılaşmak için yalvardığı yönündeki klişeleşmiş imajıyla da çelişmektedir.

The recent endeavour by Europe to coerce its Muslim population to adopt western values speaks volumes for Europe’ s obsession with secularising Muslims and runs counter to the stereotyped image projected by the western media that Muslim countries are pleading to be westernised.

Müslümanların klişeleştirilmesi, Müslüman dünyasını kaplayan batı karşıtı duygunun yanlış anlaşılmasına dayanmaktadır. Batılı çevrelerde sıklıkla batı karşıtı duygular, batı medeniyetinin tümden reddedilmesiyle eş tutulmakta ve köktendinci kesime atfedilmektedir.

The typecasting of Muslims is based on the erroneous understanding of anti-western feeling that pervades the Muslim world. Often in western circles, anti-western sentiments are equated with the total rejection of western civilisation and attributed to the fundamentalist camp.

Bunun da ötesinde, Müslümanlar arasında Batı mallarına sahip olma arzusu, Batılı yaşam tarzına duyulan bir özlem olarak yorumlanmaktadır. Batılılar, Batı mallarına hayranlık duyduğunu gösterenleri çoğu zaman ılımlı kampa dahil ederler.

To make matters worse, the desire amongst Muslims to own western goods are interpreted as a craving for the western way of life. Westerners often classify those who display admiration for western goods into the moderate camp.

Müslümanları bu tür yorumlara dayanarak iki kampa ayırmak yanlıştır. Çünkü Müslümanlar arasında görülen Batı karşıtı söylem, Batı mallarına değil, Batı kültürüne yönelik bir kınamadır. Benzer şekilde, Batı ürünlerine duyulan hayranlığın ifadesi, ürünlerin üstün kalitesinin kabulüdür ve Batı kültürünün topyekûn benimsenmesinin bir onayı değildir.

To pigeonhole Muslims into the two camps based on such interpretations is wrong. This is because the anti-western rhetoric found amongst Muslims is a denunciation of western culture and not of western goods. Likewise, the expression for the admiration for western products is an acknowledgement of the superior quality of the goods and is not an affirmation for the wholesale acceptance of western culture.

Uzun yıllardan sonra ilk kez, İslam dünyası Batı yaşam tarzının hangi yönlerinin İslam ile bağdaşıp bağdaşmayacağını uzlaştırma konusunda köklü bir dönüşüm geçirmiştir. Günümüzde Müslümanlar DVD'leri, uydu antenlerini ve televizyonları yalnızca bu eşyalar İslami bakış açılarıyla çelişmediği için kabul etmektedir. Öte yandan özgürlük, demokrasi ve bireycilik gibi Batı kavramları, İslam'a aykırı görüldükleri için reddedilmektedir.

For the first time in many years, the Muslim world has undergone a radical transformation in reconciling which aspects of the western way of life can be accepted or rejected with Islam. Muslims today accept western goods such as DVDs, Satellites Dishes, and TVs only because such items do not contradict their Islamic viewpoint. On the other hand western concepts such as freedom, democracy and individualism are discarded because are deemed to contradict Islam.

Daha önce Müslüman dünya iki gruba bölünmüştü: Batı'dan her şeyi benimsemek isteyen modernistler ile Batı medeniyetinin her yönünü reddetmekte kararlı olan gelenekçiler. Bu zihniyet ilerlemeyi engelledi ve Batı'nın Müslüman topraklar üzerinde hegemonyasını kurmasına olanak tanıdı.

Previously, the Muslim world was torn between two factions i.e. the modernists who wanted to adopt everything from the West and the traditionalists who were keen to rebuff all aspects of western civilisation. This mentality stifled progress and allowed the West to establish their hegemony over Muslim lands.

Bugün insanlığın ilerlemesini ve 21. yüzyılın gereksinimlerini karşılamayı engelleyen, Müslümanlar değil, bu gelişmeleri bastırmayı seçen ve Müslüman dünyanın rejimleriyle iş birliği içinde kendi değerlerini Müslüman kitlelere dayatmakta ısrar eden Batı'dır.

Today, it is not Muslims who are holding themselves back from human advancement and meeting the demands of the 21st century, but rather it is the West that chooses to suppress these developments and insists on imposing its values upon the Muslim masses in connivance with the regimes of the Muslim world.

Bu tutum yalnızca Batı'nın İslam'ı yanlış anlamasına katkıda bulunmakla kalmamış, Batı'yı Müslüman dünyayla adil olmayan bir ilişki tanımlamaya da teşvik etmiştir.

This attitude has not only contributed to the West’ s misunderstanding of Islam, but has encouraged the West to define an inequitable relationship with the Muslim world.

Bunun yanı sıra, bu zihniyet Batı'yı İslam'la ilgili her şeyden uzak durmaya yöneltmiştir. Batı'nın Irak ve Afganistan'ı işgali, Müslüman halkın istismarını, topraklarının yağmalanmasını ve İslam'ın aşağılanmasını şimdiden gözler önüne sermiştir.

Furthermore, the mindset has prompted the West to shun everything to do with Islam. West’ s occupation of Iraq and Afghanistan has already highlighted the abuse of the Muslim people, the pillage of their land and denigration of Islam.

Bu tutum tersine çevrilmezse Batı kendini iki cephede tehlikeli bir durumda bulacaktır. Birincisi, Hilafet, Müslüman halkı Batı'nın siyasi, askeri ve ekonomik hegemonyasından kurtardıktan sonra, Müslümanlar için yeni bir kader çizecek güçlü ve ilerici bir devlet olacaktır. Bu ani kontrol kaybıyla zayıflayan Batı, dünya işlerindeki hakimiyetini sürdürmekte zorlanacaktır. İkincisi, Hilafet, İslam ile bilim arasındaki sinerjiyi hızla kullanarak icatlar, teknolojiler ve yeni bilimsel keşifler bakımından Batı'yı geride bırakacaktır.

If this attitude is not reversed then the West will find itself in a precarious position on two fronts. First, the Caliphate will be a strong, progressive state charting a new destiny for the Muslim people after liberating them from the political, military and economic hegemony of the West. The West weakened by this abrupt loss of control will struggle to maintain its dominance in world affairs. Secondly, the Caliphate will swiftly harness the synergy between Islam and science, thereby surpassing the West in terms of inventions, technologies and new scientific discoveries.

Batı'nın İslam'a dair her şeye karşı olumsuz tutumu göz önüne alındığında, bilgiye kapılarını kapatacak ve halkını 21. yüzyılın ilerlemesinden ve zorluklarından koruyacak duruma düşecektir.

Given the West’ s negative attitudes towards all things Islamic, it will find itself closing the doors to knowledge and shielding its people from progress and challenges of 21st century.

23 Ocak 2005

January 23, 2005