“Batı dünyayı, fikirlerinin, değerlerinin ya da dininin üstünlüğüyle değil, örgütlü şiddeti uygulamadaki üstünlüğüyle kazandı. Batılılar bu gerçeği çoğu zaman unutur, Batılı olmayanlar ise asla unutmaz.” — Samuel P. Huntington Avrupa ziyareti sırasında George Bush, Avrupalı ev sahiplerine, Orta Doğu'da ve daha geniş İslam dünyasında terörle mücadelenin tek yolunun özgürlük ve demokrasiyi yaymak olduğunu vurguladı. Sözleri, başkanlığının tanıdık bir ilkesini yansıtıyordu: özgürlüğün terör üzerindeki zaferi.

“The West won the world not by the superiority of its ideas or values or religion but rather by its superiority in applying organized violence. Westerners often forget this fact, non-Westerners never do.” -- Samuel P. Huntington During his visit to Europe, George Bush emphasised to his European hosts that spreading freedom and democracy was the only way of defeating terrorism in the Middle East and the wider Muslim world. His remarks echo a familiar tenet of his presidency - freedom triumphing over terrorism.

Ancak, mücadeleyi özgürlük ile terörizm arasındaki bir çatışma olarak adlandırarak Bush yönetimi, bazı yerinde sorulara yanıt vermekten kaçınmıştır: Terörizm nedir? Teröristler kimlerdir?

But, by coining the struggle as freedom versus terrorism, the Bush administration has avoided answering some pertinent questions like - What is terrorism? Who are the terrorists?

Bush'un ve onun neo-muhafazakâr yandaşlarının gözünde düşman kimdir?

Who is the enemy in the eyes of Bush and his acolytes the neo-conservatives?

11 Eylül Komisyonu (ilk olmaktan uzak olmakla birlikte), "terörle savaş" teriminin yanıltıcı olduğunu vurguladı ve bunun, İslam'a karşı daha büyük bir ideolojik vurgu yapacak şekilde yeniden adlandırılmasını önerdi. Ekim 2001'de ABD Generali Wesley Clark, ABD'nin terörle savaşının "İslam üzerine bir savaş" olduğunu ve İslam'ı toplumda "barışçıl ya da militan" bir güç olarak tanımlayacağını söyledi.xxvii Yine de başkaları, bunun daha uygun biçimde siyasi İslam'a karşı savaş olarak adlandırılması gerektiğini savundu.

The 9/11 Commission (by no means the first) stressed that the term war on terrorism was misleading and recommended that it should be renamed to place greater ideological emphasis against Islam. In October 2001 US General Wesley Clark, said that the US war against terrorism "was a war over Islam" that would define Islam "as either a peaceful or militant" force in societyxxvii. Yet others have argued that it should be appropriately labelled war against political Islam.

Amerika'nın siyasi seçkinleri arasında savaşın adlandırılması konusunda ne gibi görüş ayrılıkları olursa olsun, sıradan Amerikalılar arasında bu konuda pek bir ayrılık bulunmuyor. İslamofobik kurumsal medya sayesinde, siyasi eğilimleri ne olursa olsun çoğu Amerikalı, terörle mücadele savaşını İslam'a karşı bir savaş olarak görüyor.

Whatever differences exist amongst America’ s political elite over the naming of the war there are few to be found amongst ordinary Americans. Thanks to the Islamophobic corporate media, most Americans irrespective of their political orientation view the war on terror as a fight against Islam.

Avrupa'da da aynı ortam mevcut. Avrupa siyasi sınıfının bu sorularda Bush'a karşı cesaret gösterememesi, bunun yanında İslam düşmanlığını körükleyen medya, sıradan Avrupalıların yeni düşmanlarının İslam ve aralarında yaşayan Müslümanlar olduğuna inanmalarına yol açtı.

The same milieu exits in Europe. The lack of boldness on part of Europe’ s political class to confront Bush on these questions together with the Islamophobic media has convinced ordinary Europeans that their new enemy is Islam and Muslims who live in their midst.

9/11'den önce Müslümanlar uzun süredir, Amerikan müdahalesinin kendi topraklarındaki, İslam ile Batı arasındaki süregelen mücadelenin bir parçası olduğu görüşünü benimsiyordu. 9/11'in ardından yaşananlar bu görüşü yalnızca pekiştirdi. Bugün Müslümanların büyük çoğunluğu, terörle mücadele savaşının İslam'a ve Müslümanlara karşı bir savaş olduğuna kesin bir biçimde inanıyor.

Before 9/11 Muslims long held the view that American intervention in their lands is part of the ongoing struggle between Islam and the West. The aftermath of 9/11 only served to reinforce this view. Today an overwhelming majority of Muslims believe unequivocally that the war on terrorism is a war against Islam and Muslims.

Bu nedenle, Bush'un terörle mücadele maskesinin ardında, İslam ile Batı arasındaki çatışma gerçekten de başlamış durumda. Bu mücadele birkaç düzeyde sürdürülmektedir. Bunların en önemlisi ideolojik mücadeledir. Bu savaşın galibi, geleceğin İslam'a mı yoksa Batı'nın laik liberalizmine mi ait olacağını belirleyecektir.

Hence, behind Bush’ s charade of fighting terrorism the clash between Islam and the West is well and truly under way. This struggle is being fought at several levels. The most important of all is the ideological struggle. The winner of this battle will decide whether the future belongs to Islam or Western secular liberalism.

Şimdi ortaya çıkan soru, fikirler savaşını kimin kazandığıdır. Cevap, Batı'nın İslam'a karşı ideolojik savaşı çok önce kaybettiğidir. Bunun nedenleri şunlardır:

So the question that now arises is who is winning the battle of ideas? The answer is that the West lost the ideological war against Islam long ago. This is due to the following reasons:

1. Batı, Müslümanları İslam'dan vazgeçirme umuduyla son iki yüz yıldır İslami düşüncelere karşı mücadele yürütmektedir. Bu kampanya, İslam'ı inceleyen ve inançlarını ve hükümlerini eleştiren oryantalistlerle başlamıştır.

1. The West has spent the last two hundred years combating Islamic thoughts in the hope of dissuading Muslims from Islam. This campaign began with the orientalists who studied Islam and attacked its beliefs and rules.

Örneğin, Kur'an'ın ilahiliğine, cihada, çok eşliliğe, İslami ceza sistemine ve Hilafete saldırdılar. Ancak Müslümanları İslam'dan uzaklaştırmaya yönelik bu örgütlü çabaya rağmen Batı, hem kendi topraklarında hem de dışarıda yeniden canlanan bir İslam ile karşı karşıya. Batı'da İslam, hem göçmenler hem de yerli topluluk arasında en hızlı büyüyen din.

For instance they attacked the divinity of the Quran, jihad, polygamy, the Islamic punishment system and the Caliphate. But despite this organised effort to alienate Muslims from Islam, the West is facing a resurgent Islam both at home and abroad. In the West, Islam is the fastest growing religion both amongst immigrants and the indigenous community.

1989 ile 1998 yılları arasında Avrupa'daki Müslüman nüfus yüzde 100'ün üzerinde artarak 14 milyona (yaklaşık 2

Between 1989 and 1998 the Islamic population in Europe grew by over 100 percent, to 14 million (approximately 2

percent of the population), according to United Nations statistics.xxviii "Within the next 20 years the number of British converts will equal or overtake the immigrant Muslim community that brought the faith here", says Rose Kendrick, the author of a textbook guide to the Koranxxix. America is not immune from this phenomenon. One expert estimates that 25,000 people a year become Muslims in the US; some clerics say they have seen conversion rates quadruple since Sept. 11xxx.

percent of the population), according to United Nations statistics.xxviii "Within the next 20 years the number of British converts will equal or overtake the immigrant Muslim community that brought the faith here", says Rose Kendrick the author of a textbook guide to the Koranxxix. America is not immune from this phenomenon. One expert estimates that 25,000 people a year become Muslims in the US; some clerics say they have seen conversion rates quadruple since Sept. 11xxx.

Dönüşüm rakamları bir yana, Batı'da yaşayan Müslümanların seküler liberalizme karşı tutumları da aynı derecede ürkütücüdür. Britanya'daki Müslümanların tutumlarını inceleyen yakın tarihli bir ICM anketi şu sonuçları yayımladı: %81'i ifade özgürlüğünü İslam'a hakaret etmenin bir aracı olarak görüyor, %61'i Şeriat'ı destekliyor, %88'i okullarda İslam'ın öğretilmesini istiyor ve %60'ı uyum sağlamaya ihtiyaçları olmadığını düşünüyor.

Conversion figures aside, the attitudes of Muslims living in the West towards secular liberalism is equally damning. A recent ICM poll surveying Muslim attitudes in Britain published the following results: 81% view freedom of speech as a means of insulting Islam, 61% support the Sharia, 88% want Islam in schools, and 60% do not think they need to integrate.

Eğer bu, aydınlanmanın başlıca kalelerinden birindeki Müslümanların görüşü ise, Müslüman dünyasının laik liberal değerlere karşı tutumunu ancak tahmin edebiliriz. Şunu söylemek yeterlidir ki Batı, Müslüman kitlelere Batı kültürünün İslam'dan daha iyi olduğunu ikna etmekte başarısız olmuştur.

If this is the outlook of Muslims in one of the main citadels of enlightenment then one can only guess the stance of Muslim world towards secular liberal values. Suffice to say that the West has failed to convince the Muslim masses that Western culture is better than Islam.

2. Geçmişte Batı, Batı kültürünü İslam'ın kılıfı altında tanıtma kampanyasına öncülük etmek üzere Rifa'a Et-Tahtavi (1801-1873), Cemaleddin El-Afgani (1838-1897), Muhammed Abduh (1849-1905), Taha Hüseyin (1889-1973), Reşid Rıza (1865-1935) ve Seyyid Ahmed Han (1817-1898) gibi modernistlerin hizmetlerinden yararlanmıştır. Bu reformcuların etkisi yalnızca geçersiz kılınmakla kalmamış, aksine tersine çevrilmiştir.

2. In the past the West employed the services of modernists such as Rifa’a At-Tahtawi (1801-1873), Jamal Ad-Din Al- Afghani (1838-1897), Muhammad Abduh (1849-1905), Taha Hussein (1889,1973), Rashid Rida (1865-1935) and Syed Ahmad Khan (1817-1898) to spear head their campaign of introducing Western culture under the guise of Islam. The impact of these reformists has not only been nullified but also reversed.

Bugünün modernistleri tehlikeli bir durumda bulunuyor.

Today’ s modernists find themselves in a precarious situation.

Müslümanlar tarafından hor görülen ve İslam'ı itibarsızlaştırmak için Batı'nın isteklerini yerine getiren kültürel emperyalizmin araçları olarak görülmektedirler.

They are despised by Muslims and are seen as instruments of the cultural imperialism undertaking the West’ s bidding to defame Islam.

Batı'nın gözünde bunlar fazla İslamcı görülmekte ve artık Müslümanları İslam'dan uzaklaştırma sorumluluğu kendilerine verilmemektedir. Amerika'nın Tarık Ramazan'ın vizesini iptal etme kararı ile medyanın El-Karadavi'nin Birleşik Krallık ziyaretine gösterdiği tepki, Batı'nın modernistlere duyduğu güvensizliği gözler önüne sermektedir. Genel olarak itibarları zedelenmiş ve Batı ile İslam arasındaki fikir mücadelesinde önemsizleşmişlerdir.

In Western eyes they are viewed as being too Islamic and are no longer entrusted with the responsibility of turning Muslims away from Islam. America’ s decision to revoke Tariq Ramadan’ s visa and the media outrage at Al- Qardawi’ s visit to the UK epitomises the West’ s mistrust of modernists. On the whole they are discredited and have become irrelevant in the battle of ideas between the West and Islam.

3. Batı'nın İslam dünyasına indirdiği en büyük darbe, 3 Mart 1924'te, Britanya'nın kukla ajanı Mustafa Kemal aracılığıyla Hilafet'i yıkmasıyla gerçekleşti. Avam Kamarası'nda konuşan Lord Curzon şöyle dedi: "Mesele şu ki, Türkiye yok edildi ve bir daha asla ayağa kalkamayacak, çünkü onun manevi gücünü yok ettik:

3. The biggest blow dealt by the West against the Islamic world came on March 3rd, 1924, when Britain through her stooge Mustafa Kamal destroyed the Caliphate. Lord Curzon speaking in the House of Commons said, "The point at issue is that Turkey has been destroyed and shall never rise again, because we have destroyed her spiritual power:

Hilafet ve İslam. Bunun ardından Avrupa güçleri İslam topraklarını aralarında paylaştı ve Müslüman halk üzerinde doğrudan sömürge yönetimi kurdu.

the Caliphate and Islam.“ Subsequently, the European powers carved up the Islamic lands between them, establishing direct colonial rule over the Muslim people.

İslam dünyasının geniş halk kitleleri ilk kez Batılı çözümlerle karşılaştı; bu çözümler, servetlerini yağmalayan ekonomik çözümlerden, onları tarihlerinden koparan, İslam'ı yalnızca bir ibadetler toplamına indirgeyen ve onlara Batılılar gibi düşünmeyi öğreten eğitim müfredatına kadar uzanıyordu.

The Muslim masses for the first time were exposed to Western solutions ranging from economic solutions which plundered their wealth to an educational syllabus which disconnected them from their history, reduced Islam to a mere set of rituals and taught them how to think like Westerners.

Dahası, İslam dünyevi hayattan silinmiş, yerine laik bir yönetim geçirilmiştir. Daha sonra Batı, kendisinin yarattığı Müslüman ülkelere sahte bir bağımsızlık tanımış ve Batı'nın çıkarlarını korumak ve Müslüman halkı onların adına yönetmek üzere sadık hizmetkârlar atamıştır.

Moreover, Islam was effaced from temporal life only to be replaced by a secular rule. Later the West granted pseudo independence to the Muslim countries they had invented and appointed loyal servants to safeguard Western interests and to rule over Muslim people on their behalf.

Batı, sekülerliğe sekiz yıl boyunca boyun eğdirilmesinin Müslüman kitlelerin siyasi İslam'dan uzaklaşması için yeterli olacağını düşündüyse, büyük bir yanılgıya düşmüştü. Bugünkü İslami uyanışın şiddeti ve yönelimi Batı liderlerinin dikkatini çekmiştir. Vladimir Putin, Tony Blair ve Donald Rumsfeld, 2004 yılında yeniden canlanan bir Hilafetin tehlikeleri hakkında uyarıda bulunan uzun Batılı liderler korosuna katılmışlardır. Bu durum Kissinger tarafından şöyle özetlenmiştir: "…Amerika Birleşik Devletleri'nde terörizm dediğimiz şey, gerçekte radikal İslam'ın seküler dünyaya ve demokratik dünyaya karşı, bir tür Hilafeti yeniden kurmak adına başlattığı bir ayaklanmadır xxxi".

If the West had thought that eight years of subjugation to secularism would have been enough to deter the Muslim masses from political Islam then they were gravely mistaken. The ferocity and direction of today’ s Islamic revival has seized the attention of Western leaders. Vladimir Putin, Tony Blair and Donald Rumsfeld have joined a long chorus of Western leaders in 2004 warning about the dangers of a resurgent Caliphate. This was aptly summed up by Kissinger who said,”…what we call terrorism in the United States, but which is really the uprising of radical Islam against the secular world, and against the democratic world, on behalf of re-establishing a sort of Caliphate xxxi”.

4. Laiklik ideolojisinde içkin bir kusur vardır ve bu, Müslüman dünyası tarafından öngörülebilir biçimde reddedilmesine yol açmıştır. Bunun nedeni, laikliğin İslam'ın toplumdaki rolünü yalnızca kişisel ibadetle sınırlandırmakta direnmesidir. Toplumun yönetimine ilişkin siyasi kararlar insanlara bırakılır. Bu durum, Müslümanların siyaseti İslam'ın ayrılmaz bir parçası saydığı öğretisiyle doğrudan çelişir; yani Müslümanlar için İslam siyasettir. Bernard Lewis da benzer bir değerlendirme yaparak şunları söylemiştir: "İslam'da yerli bir laikliğin bulunmaması ve Hristiyan örneğinden esinlenerek ithal edilen laikliğin geniş çapta reddedilmesi, iki dini kültürün inanç ve deneyimlerindeki derin farklılıklara bağlanabilir xxxii".

4. There is an inherent flaw in the ideology of secularism, which has led to its predictable rejection by the Muslim world. This is because secularism insists on restricting the role of Islam in society to personal worship only. Political decisions about running the society are left to human beings. This directly contradicts the doctrine of Muslims, which considers politics an indivisible part of Islam i.e. to Muslims Islam is politics. Bernard Lewis gave a similar assessment and said, “The absence of native secularism in Islam and the wide spread rejection of an imported secularism inspired by Christian example, may be attributed to certain profound differences of belief and experience in the two religious cultures xxxii”.

Ayrıca laiklik, özellikle insanoğlu çözemediği sorunlarla karşılaştığında, her zaman manevi bir boşluk bırakır. Tanrı'yı dünyevi meselelerden ayırmak bu duyguyu yalnızca daha da belirginleştirir. Müslüman dünyasının büyük bölümünü kaplayan laik otokratik yönetimler altında siyasi İslam'ın çarpıcı biçimde yükselmesine katkıda bulunan da işte bu entelektüel zayıflıktır.

Furthermore, secularism always leaves a spiritual void, especially when human beings are confronted by problems, which they are unable to solve. Separating God from temporal matters only accentuates this feeling. It is this intellectual weakness that has contributed to the dramatic rise of political Islam under the secular autocratic rule, which pervades much of the Muslim world.

Batı, komünizmin Müslümanları İslam'dan vazgeçirmekteki başarısızlığından ders almalıdır. Sekülerizmden çok daha derin bir ideoloji olan komünizm de Müslüman kitlelere maddecilik ve insan yapımı yasalar fikrini kabul ettirmekte başarısız oldu.

The West should take heed from the inability of communism to dissuade Muslims from Islam. Communism a far deeper ideology than secularism also failed to convince the Muslim masses of materialism and man-made laws.

5. Batı'nın Müslüman dünyasında Batı değerlerini yaymadaki ikiyüzlülüğü, onun güvenilirliğini büyük ölçüde zedelemiştir. Özellikle 11 Eylül'den sonra Batı'nın çifte standartları yeni bir boyuta ulaşmıştır. Batı'nın ikiyüzlülüğünün ve Müslümanlara karşı duyduğu nefretin gerçek boyutunu ortaya çıkaran, Ebu Garib olayı olmuştur.

5. The duplicity of the West in promoting Western values across the Muslim world has greatly undermined its credibility. Especially, after September 11, when Western doubles standards reached new heights. It was the episode of Abu Ghraib that revealed the true extent of the Western hypocrisy and hatred towards Muslims.

Batı'nın özgürlük, demokrasi ve insan hakları gibi fikirleri, Müslümanlar tarafından değil, sözde özgürlük savunucusu Amerika tarafından yıkıcı bir darbe aldı. Müslüman dünyasındaki ajan yöneticiler bile nefes nefese kaldılar ve Amerika'nın işlediği korkunç suçları örtemediler.

Western ideas such as freedom, democracy, human rights were given a devastating blow not by Muslims, but by America the so-called defender of liberty. Even the agent rulers in the Muslim world were left gasping and could not shield America from the evil crimes she had committed.

Tek hamlede Amerika, kendi eliyle, Müslüman dünyasındaki konumuna kalıcı bir zarar verdi ve Batı medeniyetinin temel taşını oluşturan fikirleri ciddi biçimde zayıflattı. Öyle ki birçok gayrimüslim, bu fikirlerin geçerliliğini ve hükümetlerinin yurt dışında oynadığı aldatıcı rolü sorgulamaya başladı.

In one swoop, America by its own handiwork had permanently damaged its standing in the Muslim world and had gravely weakened the very ideas that represent the cornerstone of Western civilisation. So much so, that many non-Muslims are questioning the validity of these ideas and the deceitful role played by their governments abroad.

Bu nedenle Batılı hükümetler, tarihte ilk kez, bu değerlerin kendi ülkelerinde neden sınırlandırılması gerektiğini kendi vatandaşlarına kabul ettirmek zorunda kalmaktadır; oysa bu değerler Müslüman dünyaya zorla dayatılmaktadır. Belki de Batılılar, Oscar Wilde'ın şu sözlerinde teselli aramalıdır: "Demokrasi, basitçe halkın, halk tarafından, halk için sopayla dövülmesi anlamına gelir." Bunlar, Müslüman dünyanın Batı kültürünü ve onun laik liberal felsefesini reddetmesine katkıda bulunan nedenlerden bazılarıdır.

Hence for the very first time, Western governments are faced with the challenge of convincing their own citizens why these values have to be curbed at home, while they are forcibly thrust upon the Muslim world. Perhaps Westerners should seek solace in the words of Oscar Wilde who said, “Democracy means simply the bludgeoning of the people by the people for the people.” These are some of the reasons, which have contributed to the Muslim world’ s rejection of Western culture and its secular liberal philosophy.

Batı hükümetlerinin bugün karşı karşıya olduğu çarpıcı gerçek, Müslüman Ümmetin fikir savaşını kazandığıdır. Ümmet ile Batı arasındaki ideolojik mücadele bölümü aşağı yukarı kapanmıştır. Ancak Ümmet ile Batı arasındaki siyasi mücadele bölümü, yine de sınırlı bir süre için de olsa, hâlâ açıktır. Bunun nedeni, Batı'nın ve onun vekillerinin Müslüman dünyasında artık hiçbir siyasi meşruiyetinin kalmamasıdır. Bu vekiller, yalnızca Batılı güçlerin inatçı desteği sayesinde ayakta kalabilmektedir.

The stark reality facing Western governments today is that the Muslim Ummah has won the battle of ideas. The chapter of ideological struggle between the Muslim Ummah and the West is more or less closed. But the chapter of political struggle between the Ummah and the West is still open- albeit for limited period. This is because the West and their surrogates have no political legitimacy left in the Muslim world. These surrogates only survive because of dogged support from Western powers.

Bu nedenle Batı ve onun kuklaları, Ümmeti Batı değerlerini kabul etmeye zorlamakta yalnız kalmaktadır. Oysa Ümmet, Batı kültürünü reddederek ve küresel bir İslam devletinin geri dönüşünü talep ederek sağlam durmaktadır. İki tutum birbiriyle uzlaştırılamaz ve rejimlerle halkı arasındaki görüş ayrılığının kutuplaşması süresiz olarak devam edemez.

Therefore the West and their puppets stand alone in coercing the Ummah to accept Western values. While the Ummah stands firm rejecting Western culture and calling for the return of a global Islamic state. The two positions are irreconcilable and polarisation in viewpoints between the regimes and its people cannot continue indefinitely.

Müslümanların, kendilerine haksız yere dayatılmış olan laik düzeni yıkması an meselesidir.

It is only a matter of time before Muslims overthrow the secular order, which has been unjustly imposed upon them.

Batı, vekillerinin siyasi İslam'ı kuşatmadaki başarısızlığını hissederek, terörle mücadele bahanesi altında Müslüman topraklarını yeniden işgal etmeye yöneldi; bu, değerlerini pekiştirmek ve maddi çıkarlarını korumak için umutsuzca bir çabanın parçasıdır.

Sensing the failure of its surrogates to contain political Islam, the West under the pretext of fighting terrorism has sought to re-occupy the Muslim lands in a desperate bid to reinforce its values and to safeguard its material interests.

Batı'nın İslam dünyasına karşı tutumu, başarısız bir okul öğretmenine benzetilebilir. Başarısız bir okul öğretmeni, öğrencilerini okulun değerlerini onlara aşılayacağı boş umuduyla dövmeye devam eden kişidir. Ancak bu öğretmen yalnızca sınıfın kontrolünü kaybetmekle kalmaz, aynı zamanda korumaya çalıştığı kurumun kendisini de yıkar.

West’ s behaviour towards the Muslim world can be likened to that of a failed schoolteacher. A failed schoolteacher is a person who continues to beat his pupils in the vain hope of imbuing them with the values of the school. Instead, the teacher not only loses control of the class but also brings down the very establishment he is trying to protect.

Gerçekten de Batılıların İslamcılardan korkacak çok daha az şeyi var; asıl korkmaları gerekenler, özgürlük ve demokrasi adına medeniyetlerinin temel dayanaklarını yavaş ama emin adımlarla aşındıran kendi hükümetleri.

Indeed Westerners have got far less to fear from the Islamists and more to fear from their own governments who in the name of freedom and democracy are slowly but surely ebbing away at the very foundations of their civilisation.

1 Mart 2005

March 1, 2005