"£500 billon" çutaki bankacılık sektörüne yapılan bu yatırımın, Birleşik Krallık Hükümeti'nin finansal sistemdeki sistemik çöküşü önlemek için attığı son zar gibi görünüyor. Kayıplarını telafi etmek için kumarhaneye tekrar tekrar dönen kaybeden bir kumarbaz gibi, İngiliz Hükümeti de finansal "varlık" kayıplarını karşılamak için gerçek vergi mükelleflerinin parasını sürekli olarak akıtmaya devam ediyor.

The £500 billon stake in the banking sector appears to be the last throw of the dice by the UK Government in an attempt to rescue systemic collapse in the financial system. Like a losing gambler who returns to the casino repeatedly to recoup his losses the British Government too keeps pouring real tax payers money to cover financial ‘asset’ losses.

Batı ülkeleri on yıllardır, piyasa kapitalizminde somutlaşan mülkiyet özgürlüğünün faydaları hakkında dünyaya ders vermektedir. Bununla da yetinmeyip, yüksek ücretli danışmanlık firmaları aracılığıyla özelleştirme programları, serbest ticaret politikaları, kapitalist şirket yapıları ve borsa işlemlerini dünyanın dört bir yanında geliştirip uygulamaya koymuşlardır.

Western nations have for decades lectured the world about the benefits of freedom of ownership as epitomised in market capitalism. Not only that, they have, via highly paid consultancies, developed and implanted privatisation programmes, free trade policies, capitalist company structures and stock market operations around the globe.

Sözde "Washington uzlaşısı" aracılığıyla IMF ve Dünya Bankası, yoksul gelişmekte olan ülkelere kapitalist politikaları dayatmış, bu ülkeler ise bu "uyum" programlarının doğrudan yol açtığı yıkıcı sonuçlarla başa çıkmaya hazırlıksız durumdaydı. Bütün ekonomiler acımasızca tahrip edilmiş, felaketle sonuçlanan bir tablo ortaya çıkmıştır. Buna rağmen bankacılar (IMF ve Dünya Bankası), her seferinde ve her krizden sonra, bu kapitalist politikaların doğru yönde atılması gereken zorunlu bir adım olduğunu savunmuşlardır.

Through the so-called ‘Washington consensus’ the IMF and World Bank have imposed capitalist policies on poor developing nations ill equipped to deal with the disastrous direct consequences of these ‘adjustment’ programmes. Whole economies have been brutally vandalised with catastrophic consequences. Yet the bankers (IMF and WB) have argued each time and after every crisis that these capitalist policies are a necessary step in the right direction.

Ancak ülkelerinde yaşanan ekonomik çöküşle karşı karşıya kalan Batılı uluslar, aynı reçeteyi ya çelişkili biçimde uygulamış, ya gözden kaçırmış ya da açıkça hiçe saymıştır.

However, faced with an economic collapse at home western nations have contradicted, overlooked or plainly disregarded the same prescription.

Kapitalist serbest piyasa politikaları ve ilkeleriyle çelişen, ideolojik olarak iflas etmiş bir Batı'nın açık işaretlerini oluşturan durumlar, mevcut krizde çok sayıda görülmüştür:

Contradictions with capitalist free market policies and principles which provide clear signs of an ideologically bankrupt West have been numerous in the current crisis:

1. Daha önce kârlı olan ancak başarısız olan özel şirketler kamulaştırıldı (ör. Birleşik Krallık'ta Northern Rock ve Royal Bank of Scotland, ABD'de Fannie Mae ve Freddie Mac). 2. Tekel ve antitröst (veya rekabeti engelleyici) yasalar göz ardı edildi (ör. Birleşik Krallık'ta Lloyds ile HBOS arasındaki birleşme).

1. Previously profitable failed private companies have been nationalised (e.g. Northern Rock and the Royal Bank of Scotland in the UK and Fannie Mae, Freddie Mac in the US) 2. Monopolies and anti-trust (or anti-competition) laws have been disregarded (e.g. the merger between Lloyds and HBOS in the UK).

3. Vergi mükelleflerinin yüz milyarlarca parası, ticari kâr amacı güden finansal kurumlara borç vermek üzere özel bankacılık sistemine aktarılmıştır.

3. Hundreds of billions of tax payer’s money has been poured into the private banking system to lend money to commercial profit making financial institutions.

4. Yüksek enflasyona rağmen faiz oranları indirildi; bu durum "sağlam" para politikasıyla çelişmektedir (örneğin ABD, Birleşik Krallık ve Avrupa'da olduğu gibi).

4. Interest rates have been cut despite relatively high inflation contradicting ‘sound’ monetary policy (e.g. US, UK and Europe).

5. Yüksek kamu borçlanması ve borç yüküne rağmen vergiler indirilmiştir (örneğin ABD'de), bu durum ise "ihtiyatlı" mali kurallarla çelişmektedir.

5. Taxes have been cut despite high public borrowing and debt (e.g. US) contradicting ‘prudent’ fiscal rules.

6. Özel kâr amacı güden şirketlerin (bankaların) finansal yükümlülüklerinin yüzde 100'ü hükümetler tarafından garanti edilmiştir (ör. İrlanda).

6. 100% of the financial liabilities of private profit making companies (banks) have been guaranteed by governments (e.g. Ireland).

7. Otomobil üretimi yapan özel şirketlere yatırımı teşvik etmek amacıyla kredi garantileri verilmiştir (ör. ABD).

7. Car manufacturing private corporations have been given credit guarantees to stimulate investment (e.g. US).

8. Hükûmetler, mali açıdan iflas etmiş özel şirketlerin hisselerini satın almak için vergi mükelleflerinin parasını kullandı (ör. İngiltere'nin banka kurtarma planı).

8. Governments have used taxpayer’s money to buy shares in insolvent private corporations (e.g. UK bank rescue plan).

9. Muhasebe standartlarının adil değer (piyasa değerine göre değerleme) dahil olmak üzere Finansal muhasebe standartları kapsamında planlanan değişikliği.

9. The planned amendment of accounting rules including fair value (mark to market) within Financial accounting standards.

Finansal piyasaların sistematik çöküşü, kapitalizmin açık bir suçlamasıdır; çünkü finans sistemi, düşünceleri, değerleri, politikaları, kültürü ve bakış açısıyla, diğer hiçbir kapitalist kurumdan daha çok kapitalizmi temsil eder. Bir zamanlar kutsal sayılan kapitalist mülkiyet özgürlüğü ilkesi, Batı toplumu için yıkıcı ve felaket niteliğinde zararlı olduğunu kanıtlamıştır. Mülkiyeti tümüyle reddeden diğer uç nokta olan komünizm de işe yaramadığını kanıtlamıştır.

The systematic failure of financial markets is a clear indictment of capitalism because the financial system epitomises capitalism in its thoughts, values, policies, culture and outlook, more than any other capitalist institution. The capitalist principle of freedom of ownership once sacrosanct has proved disastrous and ruinously damaging for society in the West. The other extreme of communism which denied ownership altogether has also proved unworkable.