Kredideki bu son dönem artışıyla birlikte, muhasebe standartlarında da bir bozulma yaşandı; bu bozulma sistemin genelinde belirsizliğe ve güven kaybına katkıda bulundu. Kredi büyümesine paralel olarak, çoğu türev olan varlık ve yükümlülüklerin "bilanço dışı" kaydedilmesi de arttı. Bu durum, riskli varlık ve yükümlülüklerin yatırımcıların ve düzenleyicilerin gözünden uzakta tutulmasına olanak sağladı. Bunun boyutu, yakın zamanda kurtarılan Citigroup'ta görüldü; dünyanın en büyük bankası olan Citigroup'un Haziran 2008 itibarıyla 1,2 trilyon dolarlık bilanço dışı varlığı vardı. PriceWaterhouseCoopers LLP'de ortak olan Pauline Wallace, bu bilanço dışı muhasebeyi şöyle doğru biçimde tarif etti: "Sihirbazlar partilere gelir ve her şeyi yokmuş gibi gösterirler. Risk bir yerlerdedir, ama nerede olduğunu asla bilemezsiniz28."

Along with the run up in credit over this past period we have seen a deterioration in accounting standards that have contributed to uncertainty and a lack of confidence in the system in general. Mirroring the growth in credit has been a growth in “off-balance sheet” recording of assets and liabilities, many of which are derivatives. This has enabled the holding of risky assets and liabilities beyond the gaze of investors and regulators alike. The extent of this could be seen in the recently bailed out Citigroup, the largest bank in the world, which as of June 2008 had 1.2 Trillion dollars of off-balance sheet holdings. Pauline Wallace, a partner at PriceWaterhouseCoopers LLP accurately portrayed this off-balance sheet accounting when she said: “Magicians come to parties, and they make things seem to disappear. The risk is somewhere, but you never knew where28”.

Bilanço dışı varlıklar, vadeli işlem sözleşmeleri, forward sözleşmeler ve belirli kredi taahhütlerini içerir. İslam hukuku bu sözleşmelerin birçoğunun yapılmasını kesinlikle yasaklasa da, bunların gizlenmesi ayrıca bir sorundur; çünkü tüm varlık ve yükümlülüklerin şeffaf biçimde muhasebeleştirilmesi gerekliliğine aykırıdır. Batı piyasalarında olduğu gibi İslam toplumu da şirket uygulamalarının düzenlenmesi ve kazanç ile mali durumun raporlanması için zamanında ve doğru mali tabloların hazırlanmasına büyük önem verir. İslam hukuku, şirket hesaplarının düzenli olarak hazırlanmasını zorunlu kılar ve yatırımcılar arasında kazançların dağıtımı, bu hesapların doğru sunumuna dayanır. Hiçbir varlık veya yükümlülüğün mali tablolara kaydedilmemesi kesinlikle caiz değildir. ABD'deki sıkıntılı borç verenler, kurtarılmalarının bir yolu olarak artık ayrıca “piyasa değerine göre değerleme” (mark to market) muhasebe kurallarının askıya alınmasına da bakmaktadır. Bu kurallar, kurumların ipotek varlıklarını en son işlem gören fiyata göre değerlemelerini gerektirmektedir. Ancak bu kuralların son dönemde gevşetilmesi, zararları ortadan kaldırmayacaktır. Aksine, borç verenlerin bu zararların var olmadığını taklit etmesine olanak tanıyacak ve bu şirketlere yatırım yapan herkesin ve sisteme olan güvenin zararına olacaktır. Bankalar, örneğin ipotek varlıklarının daha yüksek değere sahip olduğunu ve bilançolarının iyi sermayelendirildiğini iddia edebilecektir. Yeni kredileri finanse etmek için daha fazla sermaye toplamalarına gerek kalmayacaktır. Ancak acı duyma duyarlılığı olmayan bir insanın feci yaralanma riskini taşıması gibi, böyle bir adım mali kurumları daha büyük riskler almaya teşvik eder ve sonunda daha fazla iflasa ve daha büyük kayıplara yol açar.

Off-balance sheet holdings include futures, forwards and certain loan commitments – whilst Islamic law forbids outright the entering into many of these contracts, the effective hiding of them is doubly a problem as it runs counter to the requirement for transparency of accounting for all assets and liabilities. Like western markets Islamic society places enormous importance on the provision of timely and accurate financial statements for the regulation of company practice and reporting of earnings and financial position. Islamic law mandates that company accounts be prepared regularly and the distribution of earnings amongst investors is based upon the accurate provision of same. The non recording of any assets or liabilities in the financial statements is simply not allowed. In addition to the government bailouts, distressed US lenders are also now looking to the suspension of “mark to market” accounting rules as a means of salvation. These rules require institutions to value their mortgage assets according to the most recently traded price. However, the recent relaxing of these rules will not make the losses go away. Rather it will simply allow lenders to pretend that the losses do not exist to the expense of anyone investing in these companies and confidence in the system. Banks can now pretend that their mortgage assets for example have greater value, and that their balance sheets are well capitalised. They would not need to raise more capital in order to fund new loans. But, just as a person with no sensitivity to pain runs the risk of catastrophic injury, such a move actually encourages financial institutions to take greater risks, which, in the end, will produce more bankruptcies and greater losses.

Kurumsal şirketlerin muhasebe standartlarının nasıl uygulanması veya uygulanmaması gerektiği konusunda düzenleyicilere yön vermesine izin vermek yerine, Şeriat hukuku finansal durumun belirlenmesinde piyasa değerlerinin tutarlı biçimde uygulanmasını şart koşar. Bir şirkete katılan veya şirketten ayrılan yatırımcılar, "modele göre değerleme" veya bonusu en yüksek değere bağlı olanların dahil etmek istediği diğer tahminlere dayanarak bunu yapamaz. Batı'da kurumsal elitlerin hükümet politikası üzerinde fazla etkisi vardır; İslam'da bu durum ortaya çıkamaz, çünkü yeni bir Halife seçildiğinde şirket yapısı, kuruluşu ve muhasebe kanunları değiştirilemez. Kurumsal kanunlarla sürekli oynanması, amacına uygun olmayan ve yatırımcıların özlediği gerçek şeffaflıktan yoksun bir sistemin içsel başarısızlıklarını gözler önüne serer.

Rather than letting corporations dictate to regulators how accounting standards should or should not be applied, the Shariah law requires consistent application of market values in determining financial position. Investors joining or leaving a company cannot do so on the basis of “mark to model” or other estimates of what those whose bonus is dependant on the highest value, want to include. There is too much influence on government policy from corporate elites in the West, a matter that cannot arise in Islam as with the election of a new Caliph, the company structure, formation and accounting laws cannot be changed. The constant tinkering with the corporate laws expose the inherent failures of a system that is not fit for purpose and lacks the true transparency investors crave.