Kredi temerrüt takası (CDS), iki karşı taraf arasında yapılan bir kredi türevi sözleşmesidir; burada "alıcı", konusu olan "referans kuruluşu" şirketin tahvillerinde ve kurumsal borçlarında özellikle olmak üzere, üçüncü bir tarafın başarısızlığına ilişkin bir temerrüt ya da "kredi olayı" gerçekleşirse bir ödeme hakkı karşılığında "satıcıya" periyodik ödemeler yapar. Bu sözleşmeler, şirket iflasının olasılığına karşı yapılan bir sigorta sözleşmesine çok benzer. Ancak sigortadan farklı olarak, bir şirketin bir CDS kapsamına alınabileceği veya bu kapsama konu olabileceği sayıda bir sınır yoktur. Sigorta primleri gibi küçük ödemeler karşılığında CDS alıcısı, konusu olan kuruluşun başarısızlığı hâlinde büyük bir olağanüstü kâr elde edebilir. Lehman Brothers'ın yakın zamandaki çöküşü, bir kredi olayına yol açmış ve bu da sonuçta Lehman borçları üzerine yazılmış CDS'lerde dolar başına 92 sent yükümlülüğe neden olmuştur.

A credit default swap (CDS) is a credit derivative contract between two counterparties, where the “buyer” makes periodic payments to the “seller” in exchange for the right to a payoff if there is a default or “credit event” regarding the failure of a third party. They are very similar to an insurance contract over the possibility of company failure particularly on the bonds and corporate debt of the “reference entity” company which is the subject of the CDS. Unlike insurance, however, there is no limit on the number of times that a company can be covered or subject to a CDS. In return for small payments like insurance premiums the buyer of the CDS could stand to make an enormous windfall profit in the event of the failure of the subject. The recent failure of Lehman Brothers caused a credit event which ultimately led to a 92 cents on the dollar liability on CDSs written on Lehman debt.

Kredi temerrüt takasları (CDS), en yaygın işlem gören kredi türevi üründür. Uluslararası Ödemeler Bankası (BIS), 2007 Haziran ayında OTC kredi temerrüt takaslarının dolaşımdaki nominal tutarını 42,6 trilyon dolar olarak bildirmiştir. 2007 yılı sonunda ise yaklaşık 60 trilyon dolar değerinde Kredi Temerrüt Takası sözleşmesi bulunduğu tahmin edilmektedir. Yalnızca ABD'de, Para Denetleyicisi Ofisi (Office of the Comptroller of the Currency), raporlayan bankaların dolaşımdaki kredi türevlerinin nominal tutarını 2008 Mart sonunda 16,4 trilyon dolar olarak bildirmiştir. (Bu rakamları bir perspektife oturtmak gerekirse, CIA World Fact Book, ABD'nin 2007 yılı GSYH'sini 13 trilyon dolar olarak tahmin etmiştir.) Kredi temerrüt takasları ile diğer sigorta türleri arasındaki büyük farklardan biri, sigortalanan tahvile veya enstrümana sahip olmanın, bu enstrüman üzerinde sigorta yaptırmak için gerekli olmamasıdır. Tahvil temerrüde düşerse, sözleşmeyi yazan banka iflas etmediği sürece ödeme alırsınız. Ancak tahvilin "sigortacısı" herhangi bir borsada düzenlenmemekte ve işlemler büyük ölçüde hükümet düzenlemelerinin dışında kalmaktadır. Spekülatörler, bir şirketin tahvilleri üzerinde sigorta satın alıp ardından o şirketin hisselerini büyük miktarda açığa satarak (hisseye sahip olmadan satış yaparak) para kazanabilir; bu da şirketi ya iflasa sürükleyen ya da CDS'lerinin değerini yükselten bir baskı yaratır. Şirket iflas ederse, getiriler çok büyük olabilir.

Credit default swaps are the most widely traded credit derivative product. The Bank for International Settlements reported the notional amount on outstanding OTC credit default swaps to be $42.6 trillion in June 2007. By the end of 2007 there were an estimated USD 60 trillion worth of Credit Default Swap contracts. In the US alone, the Office of the Comptroller of the Currency reported the notional amount of outstanding credit derivatives from reporting banks to be $16.4 trillion at the end of March, 2008. (To put these numbers in perspective, the CIA World Fact Book estimated the US GDP for 2007 at $13 trillion)/ One large difference between credit default swaps and other types of insurance, is you do not need to own the bond or instrument being insured in order to obtain insurance on it. If the bond fails, then you get paid, provided the bank writing the contract does not fail. Yet the “insurer” of the bond is not regulated on any exchange and the transaction is largely beyond any government regulation. Speculators can make money by purchasing insurance on a company's bonds then short the stock (sell the stock without owning it) of the company in great quantity, causing pressure on the company to either fail or the value of their CDS to rise. If the company fails the returns can be enormous.

CDS piyasasında spekülatif pozisyonlardan kaynaklanan devasa bir birikim var; piyasa, karşıladığı kurumsal borçtan çok daha büyük durumda. Referans şirketin kurumsal borcunu elinde tutanların, şirketin batma riskini azaltma isteğini anlamak mümkündür. Ancak CDS tutarı mevcut borcun birkaç katına ulaştığında, çok sayıda spekülatörün riski azaltmak yerine şirketin batmasına bahis oynadığı açıktır. Lehman Brothers için toplam 150 milyar dolarlık borç varken, 400 milyar dolarlık CDS sözleşmesi ihraç edilmişti. Yaklaşık 60 trilyon dolarlık bu "kitle imha silahları" piyasası, kumarı şimdiye kadar görülmemiş yeni ve eşi benzeri olmayan bir düzeye taşımıştır.

There is a massive overhang of speculative positions in CDS – the market is dramatically larger than the corporate debt which it is covering. One can possibly understand the motive for mitigating the risks of corporate failure for those holding the corporate debt of the reference company. However, when CDS amount to several times the debt in existence it is clear that a large number of speculators are gambling over company failure rather than seeking to mitigate risk. For Lehman Brothers $150 billion total of debt, $400bn of CDS contracts were in issuance. The $60 trillion market for these weapons of mass destruction has taken gambling to a new and unprecedented level.