Yüzyıllardır insanlık, ticareti ve toplumdaki hizmet sunumunu kolaylaştırmak için bir değişim aracı kullanmaktadır. Ticarette adaleti ve güveni sağlamak için, değişim aracı olarak seçilen şeyin istikrarlı ve gerçek bir değere sahip olması hayati önem taşımıştır. Kur'an'ın birçok ayetle açıkça belirttiği hüküm, İslam toplumunun altın ve gümüşe dayalı çift metalli bir para standardı uygulamasını emretmektedir. Şeriat altın ve gümüş dışındaki para birimlerinin mülkiyetini yasaklamamış olsa da, İslam devleti başka herhangi bir para standardı uygulayamaz ve uygulamayacaktır; hiçbir varlıkla desteklenmeyen fiat tabanlı sistemler ise tamamen reddedilmektedir. İslam, para ile ilgili tüm kuralları, altın ve gümüşe bağlı olarak, hem madeni para hem de külçe olarak, tüm mal ve hizmetler için bir değişim aracı ve alışveriş para birimi olarak koymuştur. Altın ve gümüş, her ikisi de değişim aracı olmaya ideal niteliktedir; çünkü içsel bir değere sahiptirler (mücevhercilik ve endüstriyel kullanım dahil), yaygın olarak bulunurlar, tekel altına alınamazlar ve büyüyen ekonomilerin ihtiyaçlarını karşılamak için düzenli ancak artan bir arzları vardır. Örneğin altın arzındaki yıllık artış yüzde 2'dir.

For centuries mankind has used a medium of exchange to facilitate trade and the provision of services in society. To ensure fairness and confidence in trade it has been vital that there be stability and real value in that which was chosen to be the medium of exchange. Quranic injunction has made it clear via many references that the Islamic society operate a bi-metallic currency standard of gold and silver. Whilst the Shariah did not forbid the ownership of other (non gold or silver) currencies, the Islamic state cannot and will not operate any other currency standard, and the fiat based systems where currencies are not backed by any assets at all is completely shunned. Islam made all the rules linked to currency, linked to gold and silver in their capacity as a medium of exchange for all goods and services and as currency for exchange, both as coins and as ore. Gold and silver are both ideal to act as mediums of exchange because they have intrinsic value (including jewellery and industrial use) are widely available, cannot be dominated (monopolised) and there is a regular, yet growing supply of them to meet the needs of growing economies. The annual increase in gold supply for example is 2%.

1944'te yapılan Bretton Woods anlaşması, dünyanın başlıca ekonomilerinin sabit kur esasına göre işleyeceğini belirledi: altın ons başına 35 dolara sabitlenecek, diğer para birimleri ise dolara (ve dolayısıyla altına) karşı sabitlenecekti. Bu sistem, Richard Nixon'ın 1971 Ağustos ayında ABD'yi tek taraflı olarak altın standardından çıkarıp, altınla hiçbir şekilde desteklenmeyen serbest dalgalanan kağıt para birimini kullanmaya başlamasına kadar etkin biçimde işledi. Bu kararın ardından dünya genelinde dolar arzı katlanarak arttı ve yıllık enflasyon, yüzyılın başından beri tarihsel olarak görülen yüzde 2'den, ortalama yüzde 6'nın üzerine çıkarak üç katına yükseldi; bazı ülkelerde ise yüzde 20'nin de üzerine tırmandı.

The Breton Woods agreement in 1944 established that the main economies of the world would operate on a fixed exchange basis with gold fixed at $35 per ounce, and other currencies fixed against the dollar (and therefore gold). This system operated effectively until Richard Nixon unilaterally took the US off the gold standard in August 1971 and utilised a free floating fiat currency with no backing of gold whatsoever. Following this decision, the supply of US dollars globally ballooned and annual inflation trebled from 2% historically that century to an average of more than 6% and peaking at more that 20% in some countries.

Para, tek başına servet değildir; yalnızca servetin belirli bir ölçü birimidir ve bu birimin değeri, para hacminin kontrolünün sağlamlığına bağlıdır. Merkez bankaları para basarak finansal piyasaları parayla doldurduğunda (likiditeyi artırdığında), bu servet eklemez; finansal işlemleri hızlandırabilir, ancak belirtilen bazı etkenlere bağlı olarak, örneğin enflasyon nedeniyle, servet yaratabilir veya yok edebilir.

Money itself is not wealth, merely one particular measuring unit of wealth, which is dependent upon the soundness of the control over the volume of money. When central banks flood financial markets with money by printing more (increasing liquidity), this does not add wealth; it can accelerate financial transactions but this can create or destroy wealth depending on certain factors as mentioned, for example due to inflation.

Gerçek ekonomide servet, tarım ürünleri, imalat ürünleri gibi üretken somut varlıkların yaratılması ve bunların kâr elde edilerek satılmasıyla oluşur. Servet, üretimin artırılmasıyla çoğaltılır (yani daha fazla mal ve hizmet üretilir ve bunlar kâr elde edilerek satılır).

In the real economy, wealth is created by the creation of productive hard assets such as agriculture, manufactured products etc, which are then sold for a profit. Wealth is increased by increasing production (i.e. you produce more goods and services and sell them for a profit).

Eğer finansal piyasalara para pompalarsanız enflasyon yaratmış olursunuz. Bunun nedeni, aynı miktardaki malın peşinde dolaşan daha fazla paranın bulunmasıdır; bu da parayı değersizleştirir ve zaman içinde aynı malları almak için daha fazla para vermeniz gerektiği anlamına gelir. Bir şişe kolanın 10 yıl öncesine göre bugün %100 daha pahalı olması, birincil olarak paranın değerinin düşmüş olmasından kaynaklanmaktadır. Aynı zamanda mülk, arazi veya altın gibi varlıklar değer kaybetmez, çünkü bunlar her zaman aynı içsel değeri korur. Ancak kağıt fiat paranın değeri düştüğü için, net sonuç, satın alma gücünün (paranın mal ve hizmet satın alma kabiliyetinin) düşmesi ve dolayısıyla gerçek anlamda servetin, para değer kaybettiği için, gerçek ve somut varlıklara kıyasla fiilen azalmasıdır. Bugün, insanların kazandıkları her zamankinden fazla olmasına rağmen, zaman içinde tasarruf etme kabiliyetlerinin azaldığına tanık olmaktayız. Paranın satın alma gücü, varlıkların genel olarak aynı değerde kalmasına karşın, gerçek anlamda düşmüştür; ancak somut varlıkları (arazi, mülk, mallar) satın almak için gereken para miktarı artmaktadır. Genel olarak konuşursak, bugünkü insanlar yirmi yıl öncesine kıyasla çok daha az tasarruf yapmaktadır.

If you flood financial markets with money you create inflation. This is because there is more money chasing around the same number of goods, which devalues money and means you have to exchange more money for the same goods over a period of time. That a bottle of coke today costs 100% more than it did 10 years ago, is primarily because the value of money has been devalued. At the same time, assets such as property, land, or gold do not devalue as they keep the same intrinsic value at all times, but since the value of paper fiat money is falling, the net effect is that the purchasing power (ability of money to buy goods and services) is lowered, and hence in real terms wealth is actually falling, because money is being devalued, compared to real hard assets. Today we have witnessed that people’s ability to save has been diminished over time, despite the fact that we are earning more than ever. The purchasing power of money has declined in real terms as the value of assets generally remains the same, but the amount of money required to buy hard assets (land, property, goods) is increasing. In general terms people today save very little compared to people only two decades ago.

İslam, servete büyük önem verir ve politikalarının parayı değersizleştirmemesini sağlayarak insanların mallarını korumayı amaçlar. İslami sistem, paranın dilediği gibi basılmasına izin vermez; çünkü bütün para birimi, %100 altın veya gümüş rezervlerle desteklenmek zorundadır. Bu, para biriminin kendisinin tüm varlıklara göre bir değere sahip olması anlamına gelir. Dolayısıyla tüketici açısından arazinin değeri her zaman altının değeriyle orantılı kalacaktır. Bu da Devletin para birimine olan istikrarı ve güveni sağlar.

Islam put the emphasis on wealth and seeks to guard people’s wealth by ensuring that its policies do not devalue money. The Islamic system does not allow the printing of money as it pleases since all its currency must be 100% backed by gold or silver reserves. This means that the currency itself has a value relative to all assets. So this means that the value to the consumer of land will always remain in proportion to the value of gold. This creates stability and confidence in the value of the State’s currency.

Ayrıca, İslam devleti altın basamayacağı için para basmadığından, aynı miktardaki mallara karşılık giderek artan bir para miktarı olmayacaktır; dolayısıyla İslam sistemi büyük ölçüde enflasyona karşı bağışıktır, çünkü enflasyonun başlıca nedeni paranın kolayca basılmasıdır (her ne kadar başka etkenler de olsa). İslam devleti içinde enflasyon, işletmeler ve bireyler servet edindikçe nadir görülen bir olay olacaktır; zira onların servetleri değer kaybetmez. Talebin artması ve teknolojinin gelişmesiyle birlikte süregelen bir büyüme olduğundan, paranın enflasyona uğraması veya değer kaybetmesi ancak altın arzında olağandışı bir artış olması hâlinde akla gelebilir; bu da pek olası değildir. Böyle bir durumda bile devletin dağıtıcı yükümlülükleri ve yaşam standardının iyileşmesi, arzdaki bu tür nadir dalgalanmaları dengeleyecek orantılı bir büyüme sağlayacaktır. Ekonominin sağlığı, servet artışına duyulan güvene değil, insanların iyi bir yaşam standardına sahip olma becerisine dayanır. İslam ekonomisinde büyüme, yalnızca önceki yıllara kıyasla Gayri Safi Yurtiçi Hasıla'daki artış olarak görülmez; toplumdaki işlemlerin nicelik, nitelik ve adalet açısından ne ölçüde iyileştiğinin daha bütüncül ve derin bir ölçüsüdür. Bu nedenle, bugün ulusların peşinde koştuğu, yaşam tarzının gerilemesine yol açan nicel GSYH büyümesi büyüme olarak değil, bir gerileme olarak görülür. Büyümek insanın doğal içgüdüsüdür; onu geliştirmek ise hiçbir zaman kıt olmayan bilimin bir meselesidir. Ancak ekonomik sistem için, patlama ve çöküşler olmaksızın sürdürülebilir makro büyümeyi sağlamak bir sorundur ve bu sorun ancak İslam tarafından çözülebilir.

Furthermore, since the Islamic state does not print money because it cannot print more gold, there will not be an increasing amount of money chasing the same number of goods; hence the Islamic system is largely inoculated against inflation, since the main factor behind inflation is the easy printing of money (although there are other factors). Inflation within the Islamic state will be a rare occurrence as businesses and individuals acquire wealth; their wealth is not devalued. As there is continuing growth with increasing demand and improving technologies, the unlikely case of inflation or devaluation of money could only be entertained if there is an abnormal increase in gold supply, which is unlikely. Even in such a case the distributive obligations of the state and improving standards of living would produce commensurate growth to stabilise such unlikely outbursts in supply. The health of the economy is not based on the confidence of growth in wealth, rather the ability of people to live a good standard of living. Growth in the Islamic economy is not viewed in terms of mere increase in GDP compared to previous years, but is a more holistic and profound measure of how transactions in society have improved in terms of quantity, quality and equity. Hence quantitative GDP growth that is sought by nations today which leads to a declining way of life, is not seen as growth, but rather as a decline. To grow is a natural instinct in people; and enhancing it is a problem of science, which is never in short supply. However enabling sustainable macro growth without booms and busts is a problem for the economic system, which can only be addressed by Islam.

Birçok ekonomi bugün mal ve hizmet fiyatlarında deflasyonla karşı karşıya olsa da, önümüzdeki aylar ve yıllar için büyük bir parasal enflasyon dalgası birikmektedir. Dünya merkez bankacılarının üzerindeki denetim bu kadar az olduğu sürece, bunu önlemenin tek yolu, İslam sisteminde uygulandığı gibi metalik para standardının sıkı bir şekilde uygulanmasıdır.

Although many economies are now facing price deflation for goods and services, a massive wave of monetary inflation is being stored up for coming months and years. The strict application of the metallic money standard as practiced in the Islamic system is the only way to avoid this when there is such little control over the central bankers of the world.