Gordon Brown haklıydı; sürekli tekrarlanan ve toplum için bu kadar yıkıcı olan patlama-çöküş döngüsüne dikkat çekti. İstikrarlı bir büyüme, en azından kontrolden çıkmış genişleme ve yıkıcı daralmalardan arınmış bir ortam, herkesin arzuladığı şeydir. Parasal ve mali ortam bakımından da tutarlılık esastır. İşletmeler, ister yurt içinde ister uluslararası alanda işlem yapmak zorunda oldukları para biriminin değerini, maruz kalacakları vergiyi ve enflasyon karşısında fiyatların istikrarını bilemediğinde, tutarlı biçimde kârlı bir işletmeyi ve tam istihdamı sürdürmek iki kat zorlaşır. Parasal ve mali ortamın ve enflasyonun yol açtığı zararların yanında, kapitalist toplum sürekli olarak düzenleyici ortam üzerinde de mücadele eder. Bize istikrarı sağlayacak bir el olarak sunulan sözde "serbest piyasa" vardır. Muhafazakâr ve liberal hükümetler ise devletin müdahalelerini en aza indirmeyi ve mevzuatı asgariye düşürmeyi hedefler. Oysa kanun kitapları dolup taşmakta ve beklenen istikrarı sağlayamayan bir sistemin doğasındaki kusurları örtbas eden tepkisel yasalarla sürekli değiştirilmektedir. Toplum, en son krizi çözmek için ortaya çıkan, sürekli ve karmaşık bir yama düzenlemeler mozaiği yerine; insanların geleceklerini güvenle planlayabilmelerini sağlayan ilkeler ile açık ve istikrarlı yasalar talep etmektedir. Finansal kriz; denetimsiz kredi yaratımı ile birlikte, yalnızca paranın ve faizin hiçbir şeyden yaratılmasına izin veren değil, aynı zamanda akıl almaz bir ölçekte kumar oynamaya da olanak tanıyan kontrolsüz bir finans sisteminin eseri olarak nitelendirilebilir. Sistemden daha önce görülmemiş miktarlarda servet çekilmiştir ve bu servet kolayca yerine konulamayacaktır. İslami bakış açısından bakıldığında bu durum tamamen öngörülebilir ve önlenebilirdir. Ancak çare, Hilafet yönetim sisteminde belirlenen yönetim yapılarında İslam'ın tamamen uygulanmasını gerektirmektedir. Halkın ihtiyaçlarını karşılamaya yönelik bir ekonomiye dayanan bir yönetim sistemi; ekonominin yüzsüz bankacılık kurumlarına değil, insanlara hizmet ettiği bir düzen. Aşağıdaki İslam ekonomisi ilkeleri, krizlerin ve kusurlu tepkilerin yamalı bir bütününün parçası olarak tartışmaya açılmış tepkisel noktalar olarak değil, Müslümanlar ve Müslüman olmayanlar için yüzyıllarca başarı sağlamış bir ideolojik alternatif olarak sunulmaktadır.

Gordon Brown was right to highlight the problem of the boom and bust cycle so regular and so damaging to society. To have consistent growth or at least a consistent environment devoid of out of control expansions and debilitating contractions is what all seek. Consistency is also essential in terms of the monetary and fiscal environment. When business does not know the value of the currency it is forced to trade in, whether domestically or internationally, the tax it will be subject to and the stability of prices vis-à-vis inflation, it becomes doubly hard to maintain a consistently profitable business and full employment. In addition to the monetary and fiscal environment and attendant damage of inflation, capitalist society constantly fights over the regulatory environment. The supposed “free market” we are told will provide a steadying hand. And conservative liberal governments aim to minimise the interventions of government and reduce legislation to a minimum. Yet, the statute books are full and are constantly being amended with reactionary legislation which patches over the inherent flaws of a system which is failing to provide the stability so dearly expected. Rather than a constant and confusing mosaic of patchwork regulation to deal with the latest crisis, society is requiring of principles, and clear, stable laws that enable people to plan their futures with confidence. The Financial crisis can be characterised by unrestrained credit creation on the back of an out of control financial system that not only allows the creation of money and interest from nothing, but gambling on a mind-boggling scale. Wealth has been extracted out of the system in never before seen amounts, and will not be easily replaced. From an Islamic perspective this is entirely predictable and preventable. Yet the cure is requiring of the complete application of Islam within the governance structures set down within the Caliphate ruling system. A ruling system in which the economy is geared towards meeting the needs of the people, not faceless banking corporations. The following principles of economy in Islam are presented, not as reactionary points of debate to be part of the patchwork of crisis and flawed response, but as an ideological alternative which has enjoyed many centuries of success for Muslims and non-Muslims alike.