Soyayya ko haɗe-haɗe suna ne, wanda yake da nau'o'i da yawa, suna bambanta da matakinsu da siffarsu. Nau'in da aka fi ambata dangane da Allah ~ shi ne wanda ya dace kawai da Matsayin Allah (ba ga wani mutum ko wani abu ba), kamar bautawa da sadaukar da kai gare Shi, Shi kaɗai. Kalmar soyayya za a iya ambatarta a cikin ma'anarta ta gaba ɗaya, kamar yadda yake a cikin Ayoyi: (Allah zai kawo mutanen da Yake so, kuma za su so Shi.) 1 (Kuma daga cikin mutane akwai waɗanda suke riƙon (su bautawa) wasu baya ga Allah, a matsayin abokan tarayya. Suna son su (kamar yadda) suke son Allah.) 2 Mafi munin soyayya, wadda aka haramta gabaɗaya a Musulunci, ita ce a yi wa wasu baya ga Allah soyayya daidai da ta Allah; yayin da nau'in soyayya mafi girma shi ne a so Allah shi kaɗai, a kuma so duk abin da Shi ~ yake so. Wannan ne tushen farin ciki a duniya da Lahira, wanda ke tsare mutum daga kowane azaba. Soyayyar da aka haramta, wadda nau'i ne na shirka, ita ce tushen azaba a duniya da Lahira. Waɗanda suke son Allah ~ suna bauta masa, shi kaɗai, ba sa shiga Wutar Jahannama, kuma idan sun shiga ta saboda wasu zunubai, babu ɗaya daga cikinsu da zai zauna a cikinta. Al-Qur'ani ya ta'allaƙa ne akan wannan umarni na soyayya da wajibcinta, da kuma haramta ɗayan nau'in da abin da yake buƙata. Yana ba da misalai da labarai na nau'o'in biyu, tare da cikakkun bayanai game da masu bin su. Har ila yau, yana ba da sharuɗɗan nau'o'in biyu a duniya uku: sharaɗin a duniya, sharaɗin a cikin kabari, da sharaɗin a Lahira. Tushen Saƙon dukkan annabawa ~1 shi ne bautawa Allah ~ Shi kaɗai, ba tare da abokan tarayya ba; irin wannan bautar da ta ƙunshi cikar soyayya, miƙa wuya, ƙasƙantarwa, yabo da girmamawa gare Shi £, tare da biyayya da tsoro a matsayin sharuɗɗan da ake buƙata. Anas bin Malik ~ ya ruwaito cewa Annabi ﷺ ya ce: "Ina rantsuwa da Wanda rayuwata take a hannunsa, ba zai cika imani ba ɗayanku, har sai na zama abin ƙaunata a gare shi fiye da ɗansa, da mahaifinsa, da dukkan mutane." 3 Abdullahi bin Hisham ~ ya ce: "Muna tare da Annabi ﷺ yayin da yake riƙe hannun 'Umar bin Al-Khattab. 'Umar ya ce masa: 'Ya Manzon Allah! Kai ne ƙaunataccen gare ni fiye da komai, sai dai kaina.' Annabi ﷺ ya ce: 'A'a, na rantse da Wanda ransa yake a hannunsa, ba za ka cika imani ba sai na zama ƙaunataccen gare ka fiye da kanka.' Sai 'Umar ya ce masa: 'To, yanzu, na rantse da Allah, kai ne ƙaunataccen gare ni fiye da kaina.' Annabi ﷺ ya ce: 'Yanzu, ya 'Umar, (ka zama mumini).'" 4 Idan wannan shi ne hukuncin son Annabi ﷺ, da wajibcin sanya soyayyarsa gaba da ta ɗa, ta uba, da ta dukan mutane, to me za a ce game da soyayyar da ya kamata a yi wa Wanda ya aiko Muhammadu ﷺ a matsayin Manzonsa?