Kila mtu anahitaji kujua ni nini kinamfaa na nini kinamdhuru katika maisha haya. Mtu mwenye maarifa kama haya anaweza kudhibiti matamanio yake mwenyewe, na kuyatumia kwa manufaa yake mwenyewe. Dhambi humzuia mwenye dhambi kupata maarifa kama hayo, na kumfanya awe mwathirika wa matendo yake mwenyewe. Mtu anapoingia katika hali ya dhambi, huwa amepofushwa kabisa kuhusu njia ya kutokea humo. Hubaki katika hali ya kutokuwa na uamuzi, mpaka anazidiwa, kwa sababu moyo wake umeoza kwa dhambi, na nguvu zake za kupinga hazifanyi kazi kumwokoa. Mwenye dhambi anapopatwa na msiba, huwa amedanganywa na moyo wake, ulimi wake na viungo vyake, kuhusu kile ambacho kingeweza kumwokoa kutokana na tatizo hili. Moyo wake hauvutiwi kumtegemea Allah ~' katika hali ya unyenyekevu na unyofu; ulimi wake hautii, katika kumkumbuka Mola wake, na hata likimsaidia kumkumbuka Mola wake, kumbukumbu yake haina uhusiano wowote na moyo wake. Haya yote ni kutokana na athari za dhambi juu ya nafsi. Jambo hili ni zito zaidi pale ulimi wa mwenye dhambi unapomdanganya katika nyakati za mwisho kabla ya kifo. Wakati mwingine, hupata shida kutamka Shahada ya Imani (tamko: la ilaha illa Allah, Muhammad Rasul Allah ﷺ), kama ilivyoshuhudiwa na watu katika matukio mbalimbali: Ilisemwa kwa mtu aliyekuwa anakufa: Sema: "la ilaha illa Allah," lakini badala yake alianza kutaja hatua za mchezo wa chess - ambao ulikuwa mchezo wake alioupenda - mpaka alipokufa. Ilisemwa kwa mwingine: Sema "la ilaha illa Allah," lakini yeye alianza kuimba, mpaka alipokufa. Jambo hilo hilo lilisemwa kwa mtu mwingine aliyekuwa anakufa, lakini yeye alijibu: "Ulichosema hakitanifaa sasa, kwani nimefanya dhambi za kila aina." Hivyo alikufa bila kusema shahada ya imani. Mwingine alijibu: "Hili halitaleta tofauti, kwani siwezi hata kukumbuka nikisali sala moja maishani mwangu." Hivyo, naye alikufa bila kuitamka. Mtu mwingine aliyekuwa anakufa alijibu: "Nataka kuitamka, lakini ulimi wangu unakataa." Kuna mifano mingi ya hali kama hizi ambapo baadhi ya watu, katika dakika zao za mwisho za kufa, walishindwa kutamka kauli ya shahada, lakini waliweza kurudia maneno fulani tu kutoka kwenye shughuli ambayo walijitolea maisha yao kwayo. Ni katika nyakati hizi tu ndipo (Allah huwathibitisha wale walioamini kwa neno lililo thabiti, duniani na Akhera. Na Allah huwapoteza waliodhulumu, na Allah hufanya atakavyo.)' Je, mwisho wa mtu unaweza kuwa wa mafanikio vipi wakati moyo wake, ulioumbwa na Allah, unabaki kutojali kumkumbuka Yeye, na badala yake unafuata matamanio na tamaa zake yenyewe? Allah ~ anawaelekezea maneno wale wanaodhulumu, wanaopuuza Makatazo Yake na kushikilia kumwasi: ( Au mna viapo kutoka kwetu, vinavyofika Siku ya Kiyama, kwamba yale mnayohukumu ndiyo yatakayokuwa? Waulize, ni yupi kati yao atakayesimama imara kwa hilo!)2 Dhambi huupofusha moyo Dhambi either huupofusha moyo au kudhoofisha utambuzi wake, na kwa hiyo moyo hukosa njia zote zilizopo za uongofu wake sahihi. Ukamilifu wa mwanadamu huzunguka mizunguko miwili: kutofautisha kweli na uongo, na kufuata njia ya kweli. Tofauti ya hadhi za watu, mbele ya Allah, both katika dunia hii na Akhera, imejengwa juu ya tofauti zao kuhusu suala hili. Haya ndiyo mambo ambayo Allah ~ aliyasifu kwa Manabii Wake, Alipo sema: (Kumbukeni Waja Wetu, Ibrahim (Abraham), Ishaq (Isaac), na Ya'qub (Jacob), wenye nguvu zote (katika kumwabudu Yeye) na pia wenye ufahamu wa dini)3 yaani wenye nguvu katika kutekeleza haki, na wenye ufahamu mzuri wa dini. Hivyo Allah ~ aliwaelezea kwa ubora wa mtazamo wao wa haki na kuitendea kazi. Watu wamegawanyika katika makundi manne, kuhusiana na suala hili. Manabii wa Allah wanabaki katika daraja la juu kabisa, miongoni mwa viumbe vya Allah ~- Daraja la pili ni kinyume kabisa cha hilo; ni wale wasio na ufahamu kuhusu dini yao, wala nguvu katika kutekeleza; daraja hili lina watu wengi zaidi.