5.1 Kapitalistlerin İdeolojilerini Yayma Yöntemi
5.1 The Method of Capitalists in Spreading their ideology
Batı'daki kapitalist dünyada ulus, ulus-devlet kavramına dayanır. Toprak ve onun yönetimi bu ulus-devlete aittir ve onun temeli üzerinden tanımlanır. Ulus-devleti tanımlayan, kabul edilmiş sınırlarına dayanan halktır. Batı düşüncesinde halk; coğrafya, tarih, ırk ve dilsel miras gibi tek bir faktöre ya da birden fazla faktöre dayanarak tanımlanabilir. Bu faktörler, onların bakış açısına göre halka ayırt edici, ortak bir kimlik kazandıran unsurlardır. Bu nedenle halk tek bir beden gibi hareket eder ve kendi kaderini tayin etme hakkına sahiptir. Diğer halklardan bağımsız, egemen bir devlette yaşamayı seçebilirler.
The nation in the capitalist West is based on the notion of the nation state. The land and its government belong to this nation state and are defined upon its basis. It is the people who define the nation state, based on their accepted borders. The people can be defined in the Western thought based on single or multiple factors, such as geography, history, race and linguistic heritage. These are the factors that make a distinctive, collective identity for the people, according to their view. So the people act as one body and they have a right to self-determination. They can choose to live in a sovereign state, independent of other people.
Batı, her durumda insanları sabit ve toprak temelli sınırları olan varlıklar olarak görür. Bunun anlamı, ulus devletin sınırlarının, kendi halkı için azami bir kullanılabilirlik içinde, sonsuza dek sabit kalması gerektiğidir. Bir ulus devletin belirlenmiş sınırlarının ötesine genişlemesi için meşru bir dayanak yoktur. Batılılar, sabit sınırların savaşı önlemenin en iyi yolu olduğunu söylerler. Ancak bu, bireyleri ve toplumu denetlemek için bir ölçüt olarak, maddi yarara ek olarak gelmektedir. Üstelik iddialarının aksine, ulus devlet, emperyal sömürgeci genişleme ihtiyacını artırmıştır. Avrupa'da ortaya çıkan ulusların, bölgesel toprak genişlemesi yapamayacak durumda olduklarını görmeleri üzerine sömürgeci genişlemeye yönelmişlerdir. Sömürgeci genişleme, kapitalist ideolojinin kendini yayma yöntemi olarak bu özelliğiyle ortaya çıkmıştır. Sömürgeci emperyalizm, Batı'nın yükselişi boyunca, açık ya da gizli biçimde varlığını sürdürmüştür. Bugün de hâlâ mevcuttur. Nitekim sömürgecilik, Batı tarihinin önceki herhangi bir döneminden daha aşırı ve daha yaygın biçimlere ulaşmış olabilir.
In all cases, the West views people as having fixed, territorial boundaries. The meaning of this is that the borders of a nation state are supposed to remain fixed forever, within a maximum availability for its own people. There is no legitimate basis for a nation state to expand beyond its determined borders. Westerners say that fixed borders are the best way to avoid war. However, this is in addition to the material benefit, as a measure for controlling individuals and society. Moreover, contrary to their claim, the nation state led to exacerbating the need for imperial colonialist expansion. The emerging nations in Europe found themselves incapable of regional land expansion and so they turned to colonialist expansion. This was how the colonialist expansion emerged in its characteristic of being a method of the capitalist ideology to spread itself. Colonialist imperialism persisted during the rise of the West, whether openly or covertly. It is present even now. Indeed, perhaps colonialism has now reached more extreme and more pervasive forms, than any previous era of the Western history.
Böylece Batı, sömürgeci yayılmacılığı uygulamıştır. Son iki yüzyıl içinde dünyadaki hemen hemen bütün milletleri sömürgeleştirmiş ve köleleştirmiştir. Batılı sömürgeci hırs yalnızca kınanacak bir şey değildir; aynı zamanda onların maddi çıkar anlayışıyla da tutarlıdır. Eğer bir birey maddi ihtiyaçları ve arzuları için dünyayı dolaşacaksa, bu durum devlet düzeyinde maddi ve ulusal çıkarlara dönüşmektedir.
Thus, the West has exercised colonialist expansion. It has colonialized and enslaved almost all the nations of the world, within the last two centuries. The Western colonialist greed is not merely reprehensible; it is consistent with their perception of material benefit. If an individual is to roam the world for his material needs and desires, then this is translated, at the state level, into material and national interests.
Batı uluslarınca, Avrupa dışındaki her kıtaya girip onu kontrol altına almak için başlangıçta askeri güç kullanıldı. Batı çoğunlukla toprakları resmî olarak sömürgeleştirme ve mevcut yönetim sistemlerini ortadan kaldırma yaklaşımını benimsemişti. Batılılar daha sonra, topraklarında Batı sistemlerini uygulamaya kararlı, Batı yanlısı bir yönetici sınıf oluşturmak amacıyla siyasi seçkinleri oluşturdu veya yeniden biçimlendirdi.
The Western nations utilized military force initially to enter every non-European continent and control it. The West had mostly taken the specific approach of colonializing the land formally, whilst eradicating existing ruling systems. The Westerners then formed or reformed the political elites in order to build a pro-Western ruling class, that is committed to implementing Western systems in their lands.
Emperyalizm, kolonyalizmin resmi olarak sona ermesinden sonra da, sömürgeleştirilen ulusların resmi bağımsızlıkları aracılığıyla varlığını sürdürmüştür. Gerçekte yaşanan şey, açık ve resmi sömürgeciliğin, Batılı güçler tarafından gizlenmiş bir köleleştirme biçimine dönüşmesinden ibaretti; bu dönüşüm, o halklar üzerinde daha da büyük bir köleleştirmeyi başlattı. Batı, karmaşık, sömürgeci bir ekonomik düzen aracılığıyla küresel kaynakları ve servetleri çok büyük bir ölçekte sömürebilmiştir. Bu kapitalist düzen, sömürgeleri, yani daha zayıf ulusları, kaynaklarının ve iş gücünün büyük bölümünü adaletsiz derecede düşük maliyetlerle ihraç etmeye zorlamaktadır. Sömürgeleştirilen uluslar ise Batı'nın hizmetlerini ve hazır mallarını, gasp derecesine varan pahalı fiyatlarla ithal etmek zorunda kalmaktadır.
Imperialism had remained present, even after the official end of colonialism, through formal independence of colonialized nations. What really happened was simply a transition of explicit, official colonialism into a disguised form of enslavement, by the Western powers, which unleashed even greater enslavement of those people. On a massive scale, the West has been able to exploit the global resources and wealth, through a complex, colonialist economic order. This capitalist order forces the colonies, i.e. weaker nations, to export the greater portion of their resources and work forces at unjustly low costs. The colonialized nations then import Western services and ready-made goods at expensive prices, to the point of extortion.
Batı'nın özgürlük ve demokrasi ideallerini yaymak amacıyla dünya çapında yürüttüğü yumuşak kampanyalara gelince, bunlar aslında sömürgeci yönteminin ikincil bir unsurudur. Gerçekte bu kampanyalar, o yöntemin yalnızca bir parçası ve onu kolaylaştıran bir araçtır; asıl yüzünü ise gizlemeye hizmet eder.
As for the soft campaigns implemented by the West internationally to spread the ideals of freedom and democracy, it is in fact secondary to its colonialist method. In fact, it is only a part of this method and a tool to facilitate it, whilst masking its reality.