Kapitalist ekonomik sistem, üretim araçlarının mülkiyetinin özgürlüğüne dayanan bir sistemdir. Bu nedenle kapitalizmde her birey veya grup kişisel çıkarı, tatmini veya kârı elde etmeye çalışır. Kapitalizm şu temel direklere odaklanmıştır:

The Capitalist economic system is a system based on the freedom of ownership of the means of production. Thereby in Capitalism, each individual or group seeks to achieve self-interest, satisfaction or profit. Capitalism is centered on the following main pillars:

1) Özel mülkiyet veya bireyin mal sahibi olma özgürlüğü 2) Ekonomik faaliyetin başlıca güdüsü olarak kabul edilen kişisel çıkar veya kâr 3) Piyasaya girme ve piyasadan çıkma özgürlüğüyle sağlanan rekabetçi piyasa 4) Arz ve talebe dayanan, fiyatın bir denge aracı olduğu piyasa mekanizması 5) Devletin ekonomik piyasalardaki sınırlı rolü

1) Private property or individual freedom to possess 2) Self-interest or profit which is considered as the primary motive for economic activity 3) Competitive market by freedom to enter and exit the market 4) A market mechanism based on supply and demand, with price being a balancing tool 5) A limited role of a state in the economic markets.

Ekonomistler bugün, dünya genelinde yaygın olan ve Batılı ulusların çoğunun benimsediği ekonomik sistemi "karma ekonomi" terimiyle adlandırmaktadır. Bu, bir kısmı serbest piyasayı, bir kısmı ise devletin piyasaya müdahalesini birleştiren bir ekonomi anlamına gelir. Böylece ekonomiye katılan bireylere ve şirketlere sermaye kullanımı, yatırım ve üretim konusunda geniş bir serbestlik tanır. Karma ekonomide bu durum, sosyal refahı sağlamak ya da tekelleşmeyi önlemek ve dengeyi korumak amacıyla devletin belirli alanlarda ve durumlarda müdahalesiyle birlikte yürür. Örneğin kapitalizmde fiyatlandırma, piyasayı hareket ettiren görünmez el olarak kabul edilir. Ancak devlet, tütün gibi bazı mallara vergi koyarak tüketimini caydırmak için müdahale edebilir. "Karma ekonomi" izleyen devletlerin ekonomilerini ayırt eden özellik, devletin ekonomik işlere müdahalesinin derecesidir.

Economists today call the economic system that is prevalent around the world, followed by most of the Western nations, by the term ‘mixed economy.’ It means that it is an economy that combines the free market in part and state intervention in the market in part. Thus it gives the individuals and companies engaged free rein in the economy with respect to usage of capital, investment and production. In the mixed economy this is accompanied by the intervention of the state in certain areas and situations, to provide social welfare or to prevent monopoly, in order to maintain balance. For instance, pricing in capitalism is regarding as the invisible hand that moves the market. However, the state may intervene in some of the goods, like tobacco, by imposing taxes, to discourage its consumption. What distinguishes the economies of states that follow the ‘mixed economy’ is the extent of the state intervention within economic affairs.

Bu nedenle, Amerikan ekonomi modeli, örneğin, Alman, Fransız, Japon ve İsveç modellerinden bir ölçüde farklıdır. Bununla birlikte, bunların hepsi temelde aynı sistemi izlemektedir; sermayeliklerine devletçi kapitalizm, refah kapitalizmi, piyasa kapitalizmi, yönetilen kapitalizm, modern kapitalizm veya başka bir ad verilmesi fark etmez. Dolayısıyla bu çeşitlilik, bunların kapitalizm olmasını ortadan kaldırmaz. Kıta Avrupası genel olarak finansal piyasalar üzerinde denetim ve kontrol uygulama eğilimindeyken, Amerika Birleşik Devletleri ve Birleşik Krallık devlet müdahalesini sınırlandırmaktadır. Ancak bu, kıta Avrupası'nın kapitalist olmadığı anlamına gelmez.

Thus, the American economic model, for instance, differs to some extent from that of the German, French, Japanese and Swedish models. This is despite all of them inherently following the same system, regardless of their capitalism being called state capitalism, welfare capitalism, market capitalism, managed capitalism, modern capitalism, or others. So the variation does not negate them from being capitalism. Mainland Europe in general tends to exert oversight and control over financial markets, whilst the United States and the United Kingdom limit such state intervention. This, however, does not mean that mainland Europe is not capitalist.

Dolayısıyla Batı ekonomisi bir bütün olarak kapitalist bir ekonomidir. Kapitalizm çerçevesi içinde model farklılıklarını tartışsak da, onun türlerindeki farkları tartışmak bizim kapsamımızın dışındadır. Üstelik devlet müdahalesinin kendisi, ekonomik sistemi karma ekonomi olarak nitelendirmek için kullanılan ölçüttür. Dolayısıyla devlet müdahalesi kapitalizmin doğrudan bir sonucudur. Bunun nedeni, özellikle yirminci yüzyılın ilk yarısında, Keynesçi teori aracılığıyla kapitalist ekonomi teorilerinde gözlemlenen kısmi reformların, kapitalist sistemin devamlılığını korumaya yönelik olmasıdır. Bazı ülkelerde devletin ekonomik davranışı düzenlemek, büyümeyi hızlandırmak ve sosyal güvenlik, işsizlik ve sağlık hizmetleriyle ilgili bazı yasaları çıkarmak için müdahale etmesi, sosyalist düşünceden etkilenmiş güçlü işçi hareketlerinin ortaya çıkmasının, haklarını talep etmelerinin sonucuydu. Bu, 1929 krizi de dahil olmak üzere birden fazla ekonomik krizin de bir sonucuydu. Kapitalizm sınava tabi tutuldu ve geçerliliği hakkında şüpheler uyandı. Kapitalizmin kendisini kurtarmak, devamlılığını sağlamak için parasal incelemeler, reformlar ve kısmi düzenlemeler yapıldı. Buna rağmen, yirminci yüzyılın sonunda neoliberalizm adı verilen yeni bir vizyonun kristalleşmesinin ardından devlet müdahalesinin kendisi eleştirinin konusu oldu. Keynes'in revizyonları gözden geçirildi ve eleştirildi; devlet müdahalesinin sınırlandırılması ve kapitalist ekonominin her türlü kısıtlamadan kurtarılarak orijinal kapitalist ilkelere uygun hale getirilmesi çağrısı yapıldı.

Thus, the Western economy as a whole is a capitalist economy. It is not within our scope to discuss the difference in its types, although we discuss the difference in the model, within the single framework of capitalism. Moreover, the state intervention in itself is the measure by which to describe the economic system as a mixed economy. So state intervention is the direct result of the Capitalism. This is because the partial reformations witnessed by the capitalist economic theories, particularly in the first half of the twentieth century CE, through Keynesian theory, were to preserve the continuity of the capitalist system. State intervention in some nations to streamline economic behavior, accelerate growth and enact some laws related to social security, unemployment and healthcare, were due to the emergence of strong labor movements influenced by socialist thought, who demanded their rights. This was also the consequence of multiple economic crises including the 1929 crisis. Capitalism was put to test and doubts were cast over its validity. There were monetary reviews, reformations and partial adjustments to save Capitalism itself, to ensure its continuity. Despite that, state intervention has itself become the subject of criticism, after the crystallization of a new vision, called neo-liberalism at the end of twentieth century CE. Keynes’s revisions were reviewed and criticized, calling for curbing of state intervention and liberation of the capitalist economy from all constraints, in accordance with the original capitalist principles.

Her hâlükârda, kapitalist ekonomi felsefesine karşı eleştirimizi, bu felsefenin üzerine inşa edildiği temeller ve ilkeler üzerinden kurmayı tercih ettik. Batılı ülkelerin ekonomik sistemlerini, aralarındaki farklılıklara bakılmaksızın bir bütün olarak kapitalist ekonomi olarak görüyoruz. Bunun nedeni, her bir ekonomi içinde ortak temeller ve ilkeler görmemizdir. Bu temeller ve ilkeler; ekonominin özü ve amacına ilişkin görüşü, ekonomik sorunlara ilişkin görüşü ve değerler, mal ve hizmetlerin tanımlarını kapsamaktadır. Bu temeller ve ilkeler, Batı'nın tamamında aynıdır. Bunların içinde bir fark yoktur ve değişmemişlerdir.

In any case, we chose to build our critique against the philosophy of capitalist economy based on the foundations and principles upon which it is built. We see the economic system of the Western nations as a whole as a capitalist economy, regardless of the differences between them. This is because we see shared foundations and principles within each economy. These extend to the view of the economy itself in terms of its essence and objective, the view of the economic problems and the definitions of values, goods and services. These foundations and principles are the same throughout the West. There is no difference within them nor have they changed.

Bu kapitalist ekonomik sistemin içindeki yozlaşmaya gelince, şu noktalar göz önünde bulundurulmalıdır:

As for the corruption within this capitalist economic system, one must consider the following points: