2.6 Karimcinsa
2.6 His Generosity
Duk wanda ya yi mu'amala da Muhammadu ﷺ ya gane shi a matsayin mafi karimci a cikin mutane, kuma an san shi sosai cewa ba ya cin komai daga cikin sadakar da yake tarawa. Har ma yana raba dukiyar da ya samu da abokan gābansa, don ya taimaka musu su shawo kan son zuciyarsu.
Everyone who interacted with Muhammad صلى الله عليه وسلم recognized him as the most generous of people, and it was well known that he never consumed any of the charity he collected. He صلى الله عليه وسلم would even share the wealth he acquired with his enemies to help them overcome their prejudices.
Zayd b. Su‘nah malami ne mai daraja ta gaba a cikin malaman Yahudawa na Madina.
Zayd b. Su‘nah was one of the leading rabbis of Madinah.
Kafin ya yanke shawarar zama Musulmi, Zayd ya yi tunanin gwada Annabi ﷺ ta hanyar ba shi rancen dinare tamanin (350
Shortly before deciding to become Muslim, Zayd thought of testing the Prophet صلى الله عليه وسلم by lending him eighty mithqāl (350
...Zayd ya riƙe Manzon Allah ﷺ da ƙarfi da rigarsa, a gaban dukkan manyan Sahabbai, yana mai cike da fushi, ya ce: "Ya Muhammadu, don me ba ka biyan abin da ya kamata ka biya? Na rantse da Allah, na san iyalanka sosai! Dukanku sananne ne da jinkirta biyan basussuka!" Sai Manzon Allah ﷺ ya ce wa ‘Umar, wanda ya yi fushi har ya yi barazanar kashe Zayd saboda rashin kunyarsa: "Ya ‘Umar, ba mu buƙatar wannan... Ka tafi tare da shi, ka biya bashinsa, ka kuma ba shi ƙarin ṣā‘ ashirin (kilogiram 32) na dabino, domin ka firgita shi." Wannan amsa ce ta sa Zayd b. Su‘nah ya karɓi Musulunci. Ya bayyana wa ‘Umar, ya ce: "Babu wata alama ta annabta da ban gane ta ba idan na kalli fuskar Muhammadu ﷺ, sai biyu waɗanda ban riga na gani daga gare shi ba: cewa haƙurinsa yana rinjayar fushinsa, kuma cin mutunci mai tsanani yana ƙara masa haƙuri. Yanzu na tabbatar da waɗannan, don haka ka sani, ya ‘Umar, cewa na yarda da Allah a matsayin Ubangijina, Musulunci a matsayin addinina, Muhammadu ﷺ a matsayin Annabina, kuma cewa rabin dukiyata—gama ina da dukiya mai yawa—sadaka ce ga al'ummar Muhammadu ﷺ." A wani lokaci, Anas ya ruwaito cewa: "Ina tafiya tare da Manzon Allah ﷺ, yana sanye da rigar Najrān mai kwala mai kauri. Sai wani Balarabe ya riske shi, ya ja shi da ƙarfi ta rigarsa, har rigar ta yage, kwalarta ta rataya a wuyan Manzon Allah ﷺ. Na duba wuyan Manzon Allah ﷺ, sai ga alamomin kwalar rigar sakamakon yadda ya kwace ta da ƙarfi."
grams of gold) for a fixed period. A few days before repayment was due, Zayd grabbed the Messenger of Allah صلى الله عليه وسلم angrily by his cloak, in front of all the senior Companions, and said, “O Muhammad, why are you not paying what is due? By Allah, I know your family well! You are all known for deferring your debts!” The Prophet صلى الله عليه وسلم said to the infuriated ‘Umar who threatened to kill Zayd for his insolence, “O ‘Umar, we do not need this… Go with him, pay off his loan, and give him twenty additional ṣā‘ (32 kilograms) of dates because you frightened him.” It was that response that convinced Zayd b. Su‘nah to embrace Islam. He explained to ‘Umar, “There was not a single sign of prophethood except that I recognized it upon looking at Muhammad’s face—except for two that I had not yet seen from him: that his tolerance overcomes his anger, and that intense abuse only increases him in forbearance. I have now verified these, so know, O ‘Umar, that I accept Allah as my Lord, Islam as my religion, Muhammad as my Prophet, and that half my wealth—for I have much wealth—is a donation for the nation of Muhammad 107 ”.صلى الله عليه وسلم On another occasion, Anas reports, “I was walking with the Messenger of Allah صلى الله عليه وسلم, and he was wearing a Najrāni cloak with a rough collar. A Bedouin man caught up with him, then violently pulled him by his cloak, causing the cloak to tear, and leaving its collar hanging on the neck of Allah’s Messenger .صلى الله عليه وسلم I looked at the Messenger of Allah’s صلى الله عليه وسلم neck, and the cloak’s collar had left marks from how roughly he had snatched it.
Sai ya ce, "Ya Muhammadu, ka umarce su su ba ni daga cikin dukiyar Allah da kake riƙe da ita!" Sai Manzon Allah ﷺ ya juya gare shi, ya yi murmushi, sannan ya umarta a ba shi wani abu.108
Then, he said, ‘O Muhammad, instruct them to give me from Allah’s wealth that you hold!’ The Messenger of Allah صلى الله عليه وسلم turned to him, smiled, and then ordered that he be given something.”108
‘Uqbah ibn al-Ḥārith ya ruwaito cewa ya taba yin sallar la'asar tare da Manzon Allah ﷺ, bayan haka sai ya tashi da sauri ya shiga cikin ɗakinsa. Daga baya ya sake fitowa, sai ya lura da mamaki a fuskokin mutane saboda gaggawar da ya yi.
‘Uqbah ibn al-Ḥārith reports that he once offered the afternoon prayer with the Prophet صلى الله عليه وسلم, after which he صلى الله عليه وسلم quickly stood and entered his apartment. Then, he reemerged and noticed some wonderment on people’s faces due to his haste.
Ya ce, ﷺ: "Na tuna yayin da nake sallah cewa akwai wasu zinare da suka rage a gare mu, kuma na ƙi yadda maraice zai wuce alhali har yanzu suna nan a wurinmu, don haka na umarta a raba su."109
To clarify, he صلى الله عليه وسلم said, “I remembered while I was praying that we had some gold remaining, and I disliked that our evening pass while we still have it, so I instructed that it be distributed.”109
A irin wannan lamari, ‘Āishah ta ruwaito cewa Manzon Allah ﷺ ya ba ta dinare bakwai ko tara na zinariya a kusa da lokacin rashin lafiyarsa ta ƙarshe. Ta ce duk da tsananin azabar da yake ciki, yana ci gaba da tambayarta ta tabbatar masa cewa an ba da su sadaka, sai ta kan bayyana masa cewa ba ta yi hakan ba saboda tana shagaltuwa da kula da shi. Daga ƙarshe ya nace, ya ce: “Ba ni su,” kuma bayan ya karɓi zinariyar a hannunsa, sai ya ce ﷺ: “Me Muhammadu zai yi tsammani idan zai kuskura ya haɗu da Allah yana riƙe da waɗannan?”110
In a similar incident, ‘Āishah narrates that the Messenger of Allah صلى الله عليه وسلم had entrusted her with seven or nine gold coins around the time of his final illness. She says that despite the severe agony he was experiencing, he kept asking her to confirm that it had been given away in charity, and each time she would explain that she could not due to being preoccupied with caring for him. Finally, he insisted, “Give it to me,” and upon receiving the gold in his hands, he صلى الله عليه وسلم said, “What should Muhammad expect if he were to dare meet Allah while still holding onto these?”110
107 Ibn Ḥibbān, Ṣaḥīḥ Ibn Ḥibbān, 1:521 #288.
107 Ibn Ḥibbān, Ṣaḥīḥ Ibn Ḥibbān, 1:521 #288.
108 al-Bukhārī, Ṣaḥīḥ al-Bukhārī, 8:24 #6088.
108 al-Bukhārī, Ṣaḥīḥ al-Bukhārī, 8:24 #6088.
109 al-Bukhārī, Ṣaḥīḥ al-Bukhārī, 2:67 #1221.
109 al-Bukhārī, Ṣaḥīḥ al-Bukhārī, 2:67 #1221.
110 Ibn Ḥibbān, Ṣaḥīḥ Ibn Ḥibbān, 2:491 #715.
110 Ibn Ḥibbān, Ṣaḥīḥ Ibn Ḥibbān, 2:491 #715.